สายตาคมกริบของท่านอ๋อง

เสียงกระทบกันของกระเบื้องเคลือบสีมุกเบาหวิวราวดอกเหมันต์ร่วงหล่นลงบนพื้นหยก ทว่าในห้องโถงจัดเลี้ยงอันโอ่อ่าของจวนอ๋อง เสียงนั้นกลับดังก้องกังวานบาดลึกราวกับคมมีดที่กรีดผ่านความเงียบงัน ไป๋ลี่หลินค่อยๆ วางถ้วยชาลงช้าๆ อย่างไร้สุ้มเสียง แต่นัยน์ตาหงส์คู่นั้นกลับพินิจพิเคราะห์ความอลหม่านเบื้องหน้าด้วยรอยยิ้มบางเบา—รอยยิ้มที่งดงามหยาดเยิ้มปานบุปผาแรกแย้ม ทว่ากลับอาบเคลือบด้วยพิษร้ายแรงที่พร้อมจะคร่าลมหายใจของผู้คนได้ในคราเดียว งานเลี้ยงฉลองชัยชนะของกองทัพพยัคฆ์ทมิฬดำเนินมาถึงจุดที่ระอุที่สุด แสงเทียนสีชาดนับร้อยเล่มทอดเงาวูบวาบสะท้อนบนเครื่องเรือนไม้จันทน์หอมกรุ่น กลีบดอกเหมยถูกโปรยปรายลงมาจากระเบียงชั้นสองตามธรรมเนียมการต้อนรับแม่ทัพผู้เกรียงไกร ทว่าบรรยากาศภายในกลับมิได้รื่นรมย์สมชื่อ ไป๋รั่วซือที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพยายามซ่อนมืออันสั่นเทาไว้ใต้ชายแขนเสื้อปักลายผีเสื้อดิ้นเงิน ใบหน้าหวานหยดย้อยที่เคยฉาบด้วยรอยยิ้มเสแสร้งบัดนี้ซีดเซียวราวกับกระดาษสา นางลอบชายตามองไปยังถ้วยสุราที่ตนเป็นผู้กำกับมือให้คนนำไปสลับสับเปลี่ยนเมื่อครู่ สลับกับมองร่างระหงของพี่สาวต่างมารดาที่นั่งเคียงข้างบุรุษผู้กุมอำนาจครึ่งแผ่นดินด้วยความหวาดผวา *นาง... นางยังไม่ดื่มสุราแก้วนั้นหรือ?* ไป๋รั่วซือกรีดเล็บจิกฝ่ามือตนเองจนแทบห้ามหยาดโลหิตไว้ไม่อยู่ แผนการที่ร่วมมือกับองค์ชายรองมู่หรงจิ้นนั้นไร้ช่องโหว่ ยาพิศไร้ลักษณ์ที่สั่งซื้อมาจากแดนประจิมจะทำให้ผู้ดื่มสูญเสียสติสัมปชัญญะและสิ้นชีพอย่างไร้ร่องรอยภายในหนึ่งก้านธูป โดยที่หมอเทวดาหน้าไหนก็ไม่สามารถตรวจพบร่องรอยได้ ทว่าเวลานี้ ไป๋ลี่หลินกลับจิบเพียงชาดอกไม้อย่างใจเย็น ราวกับกำลังนั่งชมงูพิษร่ายรำในกำมือของตนเอง "ฮูหยินดูจะถูกใจชารสเลิศจอกนี้เป็นพิเศษนะ" เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของพยัคฆ์หนุ่มผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชนดังขึ้นข้างกาย ท่านอ๋องมู่หรงเฉิงเอียงพระวรกายเข้ามาใกล้เล็กน้อย กลิ่นอายบุรุษอันทรงอำนาจและกลิ่นอายสงครามจางๆ ผสมผสานกับกลิ่นกำยานอย่างน่าหลงใหล พระเนตรคมกริบดั่งเหยี่ยวพญาหรี่ลงเล็กน้อยยามทอดพระเนตรดวงพักตร์นวลเนียนของชายาเอก พระโอษฐ์หยักลึกยกยิ้มขึ้นครึ่งส่วน—รอยยิ้มที่มิได้เยือกเย็นดุร้ายดังเช่นยามเผชิญหน้ากับศัตรู หากแต่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและประกายตารู้ทันที่สะท้อนอยู่ในความมืดสลัว ไป๋ลี่หลินช้อนตาขึ้นสบประสานกับพระองค์ นางไม่หลบเลี่ยงสายตาคู่นั้น แม้จะรู้ดีว่าบุรุษผู้นี้คืออันตรายที่สุดในแคว้น แต่ในชาติภพนี้... เสือร้ายตัวนี้กลับเลือกที่จะยอมจำนนแทบเท้าของนางแต่โดยดี "ชาจอกนี้รสชาติกลมกล่อม หวานนำแต่ขมลึกตอนปลายเพคะท่านอ๋อง" ไป๋ลี่หลินทูลตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล กิริยามარยาทงดงามสมเป็นสตรีสูงศักดิ์ ปลายเรียวนิ้วเรียวดั่งลำเทียนหมุนวนขอบถ้วยชาเล่นเบาๆ ก่อนจะเอื้อนเอ่ยประโยคที่ทำเอาผู้ฟังหัวใจกระตุกวูบ "สู้ชาที่หม่อมฉันเตรียมไว้ต้อนรับแขกผู้ไม่ได้รับเชิญ... มิได้หรอกเพคะ" สิ้นคำพูดนั้น รอยยิ้มบนพระพักตร์ของมู่หรงเฉิงก็ลึกล้ำขึ้นไปอีก พระองค์มิได้ตรัสถามอันใดต่อ เพียงแต่ยกจอกสุราขึ้นจิบช้าๆ ทอดพระเนตรภรรยาคู่ใจด้วยความระอาปนเอ็นดูในความเจ้าเล่ห์แสนกล แม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นรู้ดีว่า หมากกระดานนี้ภรรยาตัวน้อยของพระองค์เป็นผู้เดินเองทุกตา และพระองค์... มีหน้าที่เพียงแค่คอยกวาดล้างกระดานให้สะอาดหมดจด หากมีผู้ใดบังอาจขวางทางนาง ท่ามกลางผู้คนนับร้อยที่กำลังดื่มกินและส่งเสียงหัวเราะรื่นเริงในงานเลี้ยง มู่หรงเฉิงและไป๋ลี่หลินกลับสบตากันอย่างมีความหมาย—สายตาที่สื่อสารกันลึกซึ้งยิ่งกว่าคำพูดนับพันคำ เป็นสัญญาณเตือนว่าแผนการขั้นต่อไปที่นางวางหมากไว้เพื่อทวงคืนความยุติธรรม บัดนี้... ได้เวลาเริ่มบรรเลงบทเพลงแห่งความพินาศแล้ว "ถวายบังคมท่านอ๋อง! ถวายบังคมฮูหยิน!" เสียงใสระคนความตื่นตระหนกดังแทรกขึ้นท่ามกลางเสียงบรรเลงดนตรี ไป๋รั่วซือฝืนแย้มยิ้มฝืนใจ ลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกมาร232กกลางห้องโถง พร้อมกับนางกำนัลคู่ใจที่ถือถาดไม้ลงรักปิดทอง บนนั้นมีจอกสุราสีมุกส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจ นางย่อกายลงทำความเคารพอย่างอ่อนช้อยงดงามตามตำรับกุลสตรีในห้องหอ ทว่าเม็ดเหงื่อกาฬกลับผุดพรายขึ้นตามไรผมอันประณีต "วันนี้เป็นวันเฉลิมฉลองชัยชนะของท่านอ๋อง หม่อมฉันในฐานะน้องสาวของพี่หญิง... รู้สึกปลาบปลื้มเป็นล้นพ้น จึงได้ขออนุญาตท่านแม่ทัพและจัดเตรียมสุรามงคลจอกนี้ด้วยตนเอง เพื่ออวยพรให้ท่านอ๋องและพี่หญิงรักกันMริดตราบชั่วนิรันดร์เพคะ" คำกล่าวนั้นไพเราะราวกับเสียงนกการเวก ทว่าไป๋ลี่หลินกลับเห็นประกายความริษยาและจิตสังหารที่ซ่อนอยู่ภายใต้ขนตางอนงามคู่นั้นอย่างชัดเจน สตรีผู้นี้ยังคงใช้มารยาหน้าเนื้อใจเสือเช่นเคย คิดจะใช้ไม้นี้เพื่อบีบให้นางดื่มสุราพิษต่อหน้าขุนนางนับร้อย หากนางปฏิเสธก็จะถูกครหาว่าไร้ไมตรีจิตต่อน้องสาว แต่หากนางรับไว้... ชีวิตของนางคงจบสิ้นลงในชั่วข้ามคืน "รอก่อน..." ไป๋ลี่หลินเอ่ยขึ้นเบาๆ น้ำเสียงกังวานใสราบเรียบไร้คลื่นอารมณ์ นางค่อยๆ ลุกขึ้นยืนช้าๆ อาภรณ์ผ้าไหมปักลายหงส์ทองซ้อนทับกันหลายชั้นพลิ้วไหวตามการเคลื่อนไหว ราวกับก้อนเมฆลอยล่องบนท้องฟ้ายามค่ำคืน เครื่องประดับปิ่นหยกไข่มุกบนมวยผมกระทบกันกรุ๊งกริ๊ง นางก้าวเดินออกไปทีละก้าวอย่างมั่นคงและสง่างาม ทุกสายตาในห้องโถงต่างพากันจับจ้องมาที่ฮูหยินเอกผู้เลอโฉมเป็นตาเดียว ไป๋รั่วซือช้อนตาขึ้นมองด้วยความหวังระคนหวาดผวา "พี่หญิง... สุราจอกนี้..." "เจ้าช่างมีน้ำใจยิ่งนัก น้องรอง" ไป๋ลี่หลินหยุดยืนห่างจากน้องสาวเพียงก้าวเดียว กลิ่นหอมเย็นๆ ของดอกเหมยบนตัวนางลอยปะทะจมูกของไป๋รั่วซือจนอีกฝ่ายสะท้อนเฮือก นางเอื้อมมือเรียวขาวดั่งหยกไปหยิบจอกสุรานั้นขึ้นมาถือไว้ในมือ รอยยิ้มหวานหยดย้อยปรากฏขึ้นที่มุมปาก—รอยยิ้มที่ทำให้คนที่มองรู้สึกหนสันหลังวาบอย่างไม่มีสาเหตุ "ในเมื่อเจ้าตั้งใจชงมาให้ข้าด้วยความรักความผูกพันอันลึกซึ้ง... ข้าจะปฏิเสธได้อย่างไรเล่า" มู่หรงจิ้นที่นั่งอยู่ฝั่งตระกูลขุนนางผู้ใหญ่ แอบลอบยิ้มเยาะอยู่ในความมืด องค์ชายรองกำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้น รอคอยวินาทีที่สตรีผู้เคยหยิ่งผยองผู้นั้นกระอักโลหิตออกมาต่อหน้าธารกำนัล ไป๋ลี่หลินยกจอกสุราขึ้นจรดริมฝีปาก ปลายลิ้นสัมผัสกับความเย็นเฉียบของเนื้อสุราที่ผสมพิษร้าย นางกวาดสายตามองไปรอบห้องโถงที่เงียบกริบลงถนัดตา ทุกคนต่างกลั้นหายใจรอคอยจุดจบของฮูหยินเอกแห่งจวนอ๋อง ทว่า... ก่อนที่หยดสุราหยดแรกจะแตะริมฝีปาก นู่หรงเฉิงกลับยื่นพระหัตถ์หนามาคว้าข้อมือของนางไว้เบาๆ ทว่ามั่นคง ไป๋ลี่หลินชะงัก เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย หันไปสบพระพักตร์สามีด้วยแววตาคำถาม มู่หรงเฉิงไม่ได้กล่าวอันใดกับนาง พระองค์เพียงแต่หันพระพักตร์กลับไปมองไป๋รั่วซือที่ยืนตัวสั่นเทาด้วยสายตาเย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลก ก่อนที่พระโอษฐ์หยักจะเอื้อนเอ่ยประโยคเรียบง่ายที่ทรงพลังราวกับอสุนีบาตฟาดกลางวันแสกๆ "ในเมื่อน้องภรรยามีความกังวลใจเรื่องความรักความสัมพันธ์ของเราถึงเพียงนี้... ไฉนเลยเจ้าผู้เป็นน้องสาว จึงไม่เป็นผู้ดื่มสุรามงคลจอกนี้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ใจและความหวังดีด้วยตนเองเล่า?" สิ้นพระสุรเสียงนั้น ไป๋รั่วซือหน้าถอดสี ร่างกายทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นในทันที! และในวินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยนายก็ดังสนั่นหวั่นไหวมาจากนอกประตูจวน พร้อมกับการปรากฏตัวขององครักษ์เสื้อแพรในชุดเกราะเหล็กวาววับ ที่เดินเรียงแถวเข้ามาปิดล้อมห้องโถงจัดเลี้ยงไว้ทั้งหมดอย่างแน่นหนา พร้อมกับราชโองการลับฉบับใหม่ที่ถูกชูขึ้นท่ามกลางความตื่นตระหนกของทุกคน! ขอขอบพระคุณท่านรี้ดทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "มนตรากรรมสะท้อน" ด้วยดีเสมอมานะคะ