เสียงแจ้งเตือนจากความมืด

กลิ่นอายความอับชื้นของกระดาษโบราณและคราบเขม่าควันจางๆ ลอยอบอวลอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวของอาจารย์เซริน่า แสงไฟจากตะเกียงเวทมนตร์สีนวลส่องกระทบเข้ากับใบหน้าคมคายของอาคิน เด็กหนุ่มผู้ปรารถนาจะเป็นเพียงแค่นักเรียนตัวประกอบแถวหลังที่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข แต่โชคชะตากลับไม่เคยยอมให้เขาได้พักหายใจอย่างราบรื่นเลยแม้แต่น้อย "คำพูดทิ้งท้ายของผู้อำนวยการเมื่อคืน... นายคิดว่ามันหมายถึงอะไรล่ะ อาคิน?" เซริน่าเอ่ยทำลายความเงียบขึ้น น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลทว่าแฝงไปด้วยความระแวดระวัง ดวงตาคู่สวยใต้กรอบแว่นโลหะมองตรงมายังเด็กหนุ่มที่กำลังใช้ปลายนิ้วเคาะโต๊ะทำงานเป็นจังหวะอย่างใช้ความคิด บนโต๊ะไม้เนื้อแข็งตรงหน้า มีแผนที่โบราณกางอยู่ แผนที่แผ่นนั้นคือเขตต้องห้ามชั้นในของสถาบันเวทมนตร์—สถานที่ที่ถูกบันทึกไว้ในตำนานว่าเป็นที่กักเก็บ 'สิ่งแปลกปลอม' เมื่อหลายร้อยปีก่อน อาคินไม่ได้ตอบทันที เขาสูดลมหายใจเข้าลึก1ครั้งเพื่อจัดระเบียบความคิดในหัว สมองของเขาทำงานอย่างรวดเร็วราวกับเฟืองจักรกลชั้นดีที่กำลังขบเข้าหากัน เหตุการณ์เมื่อวานซืนตอนที่ประตูบานนั้นเปิดออก รอยยิ้มที่มุมปากของผู้อำนวยการ และที่สำคัญที่สุดคือเสียงแจ้งเตือนปริศนาจากระบบที่ยังคงก้องอยู่ในโสตประสาท "มันไม่ใช่แค่คำขู่เล่นๆ แน่นอนครับอาจารย์เซริน่า" อาคินเงยหน้าขึ้นสบตา ชายหนุ่มตอบด้วยน้ำเสียงสุขุม เยือกเย็น "ผู้อำนวยการไม่ได้กำลังท้าทายผม แต่เขากำลังส่งสัญญาณเตือน... หรืออาจจะกำลัง ‘เปิดทาง’ ให้ใครบางคน หรือบางสิ่งบางอย่าง ได้เริ่มต้นเคลื่อนไหวอย่างเป็นทางการต่างหาก" เซริน่าหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอ "สมเป็นนายดีนะ... วิเคราะห์สถานการณ์ได้เฉียบคมเสมอสมกับที่ฉันไว้ใจ แต่รู้ใช่ไหมว่าการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับประตูบานนั้น มันหมายถึงการเอาชีวิตเข้าไปแขวนไว้บนเส้นด้าย ระบบที่นายแบกรับอยู่... มันตอบสนองอะไรบ้างไหมในช่วงนี้?" สิ้นคำถามของอาจารย์สาว หน้าจอสีฟ้าใสที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าอาคินทันที โดยที่เขาไม่ต้องออกคำสั่ง โฮโลแกรมตัวอักษรสีแดงฉานสั่นระริกด้วยความรุนแรง บ่งบอกถึงระดับความอันตรายที่พุ่งทะยานจนเกินขีดจำกัด [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานความมืดความหนาแน่นสูงระดับวิกฤต!] [สถานที่: เขตสถาบันเวทมนตร์ ชั้นใต้ดินโซน 4 (เขตต้องห้าม)] [สถานะภัยคุกคาม: สิ่งแปลกปลอมจากต่างมิติเริ่มกัดเซาะผนึกเวทมนตร์อัตรา 3.4% ต่อชั่วโมง] [คำเตือน: หากปล่อยไว้จนถึงเวลาเที่ยงคืนของวันนี้ ผนึกจะพังทลายลงอย่างสมบูรณ์ และตัวตนระดับภัยพิบัติจะตื่นขึ้น] [ภารกิจฉุกเฉินระดับ SSS ถูกบังคับใช้: "ผู้พิทักษ์แห่งความเงียบ" - จงค้นหาและระงับความผิดปกติก่อนที่ระบบรักษาความปลอดภัยของโรงเรียนจะถูกยึดครอง] [รางวัลความสำเร็จ: ปลดล็อกสกิลขั้นสูงสายควบคุมมิติ และแต้มสถานะรวม 5,000 แต้ม] [บทลงโทษกรณีล้มเหลว: รีเซ็ตข้อมูลตัวละครทั้งหมด และสูญเสียความทรงจำถาวร] ดวงตาของอาคินไหววูบไปชั่วขณะเมื่ออ่านเงื่อนไขบทลงโทษ แม้เขาจะเป็นคนรอบคอบและวางแผนล่วงหน้าเสมอ แต่การเดิมพันด้วยความทรงจำทั้งหมดคือสิ่งที่เขาไม่อาจยอมรับได้ ร่างกายของเขานิ่งค้างไปหลายวินาทีจนเซริน่าต้องเอื้อมมือมาแตะที่ไหล่เพื่อเรียกสติ "อาคิน? สีหน้าไม่ค่อยดีเลยนะ เกิดอะไรขึ้นกับระบบของนายกันแน่?" "เปล่าครับ..." อาคินสערหน้าเบาๆ พยายามปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุดเพื่อไม่ให้อาจารย์สาวเป็นกังวล แม้ว่าเหงื่อกาฬเริ่มซึมตามไรผม "แค่... ระบบมันเพิ่งมอบ 'งานอดิเรก' ชิ้นใหญ่ให้ผมทำตอนดึกนี้เองครับ" บรรยากาศภายในห้องเงียบลงอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้มันเต็มไปด้วยความกดดันที่จับต้องได้ เสียงเข็มนาฬิกาแขวนผนังดังติ๊ต่อกๆ ราวกับกำลังเร่งเร้าเวลาชีวิตของพวกเขาให้เหลือน้อยลงทุกที อาคินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือซ้ายกระชับถุงมือเวทมนตร์ที่เพิ่งซ่อมแซมเสร็จเข้ากับข้อมืออย่างมั่น Aร "อาจารย์ครับ ผมคงต้องขอตัวไป 'เดินตรวจความเรียบร้อย' รอบสถาบันเสียหน่อยแล้วล่ะครับ ดูเหมือนว่าคืนนี้... พวกเราคงไม่ได้นอนกันง่ายๆ แน่" เซริน่ายิ้มรับอย่างเข้าใจ เธอดึงกุญแจดอกใหญ่ออกมาจากลิ้นชักแล้วโยนมาให้อาคินรับไว้อย่างแม่นยำ "ระวังตัวด้วยล่ะ อาคิน... อย่าลืมว่านายยังเป็นแค่นักเรียนตัวประกอบที่ต้องรอดชีวิตให้จบเทอมนะ อย่าเพิ่งรีบทำตัวเป็นฮีโร่กู้โลกเสียก่อนล่ะ" อาคินรับกุญแจมาเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อคลุม เขาก้มศีรษะให้เล็กน้อยก่อนจะหันหลังเดินไปที่ประตู ทว่าในวินาทีที่มือของเขากำลังจะเอื้อมไปหมุนลูกบิดห้องนั้นเอง อุณหภูมิโดยรอบก็ลดฮวบลงอย่างกะทันหันจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ตู้มมม!— เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวมาจากทิศทางของหอพักนักเรียนฝั่งตะวันตก แรงสั่นสะเทือนทำให้ฝุ่นละอองจากเพดานร่วงหล่นลงมาโปรยปรายราวกับหิมะ หลอดไฟเวทมนตร์ทั่วทั้งตึกกะพริบถี่รัวก่อนจะดับสนิทลง เหลือเพียงแสงสีแดงฉานจากระบบเตือนภัยฉุกเฉินที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างกระจกย้อมทุกอย่างให้กลายเป็นสีเลือด ในความมืดมิดที่เข้าปกคลุม อาคินก้มมองหน้าจอระบบที่กะพริบเตือนข้อความใหม่ล่าสุดด้วยความเร็วสูง ข้อความนั้นไม่ได้มาจากระบบนำทางภารกิจทั่วไป แต่มันคือรายงานสดจากเซ็นเซอร์ตรวจจับความร้อนที่เพิ่งถูกเปิดใช้งาน [ตรวจพบสิ่งแปลกปลอมรุกราน: บุคคลปริศนาสวมหน้ากากกาฬโรค 3 ราย กำลังมุ่งหน้ามายังตำแหน่งของคุณด้วยความเร็วสูง] [และ... เป้าหมายได้ยืนอยู่หลังประตูห้องนี้แล้ว] ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ