ข่าวลือเกี่ยวกับนักเรียนระดับ F

"นายอธิบายเรื่องวงจรรูนเวทเมื่อวานนี้ใหม่อีกรอบสิ อาคิน..." เสียงกระซิบที่เจือด้วยความเคลือบแคลงดังขึ้นจากโต๊ะเรียนด้านหลัง ท่ามกลางบรรยากาศเงียบงันของห้องสมุดหลวง กลิ่นอายของกระดาษโบราณและหมึกเวทมนตร์คละคลุ้งอยู่ในอากาศ แต่อุณหภูมิรอบตัวอาคินกลับลดฮวบลงอย่างกะทันหันเมื่อสายตาสามคู่ของเพื่อนร่วมชั้นปีที่หนึ่งต่างพากันจับจ้องมาที่เขาเป็นตาเดียว อาคินชะลอปลายนิ้วที่กำลังพลิกหน้าตำราเวทมนตร์ขั้นสูงลงอย่างใจเย็น เขาไม่ได้แสดงอาการสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย ดวงตาสสีนิลมองสบกับลูคัส หัวกะทิประจำชั้นเรียนผู้ซึ่งมักจะทำคะแนนสอบภาคปฏิบัติได้เป็นอันดับต้นๆ เสมอ แต่ในตอนนี้ ใบหน้าของลูคัสกลับเต็มไปด้วยความหงุดหงิดปนความสงสัยใคร่รู้ที่ปิดไม่มิด เมื่อวานนี้ ในคาบเรียนการประยุกต์ใช้วงเวทป้องกันภัย อาจารย์ผู้สอนได้ตั้งโจทย์ปัญหาที่ซับซ้อนระดับปีสาม ซึ่งไม่มีนักเรียนปีหนึ่งคนใดสามารถแก้ได้ภายในเวลาที่กำหนด ทว่า อาคิน—ชายหนุ่มผู้ครองสถานะ 'นักเรียนระดับ F' ผู้สอบตกในทุกรายวิชาทฤษฎี—กลับเอ่ยปากทักท้วงข้อผิดพลาดของวงเวทนั้นด้วยประโยคสั้นๆ เพียงสามประโยค และมันสามารถพลิกผลลัพธ์จากความล้มเหลวกลายเป็นความสมบูรณ์แบบได้อย่างเหลือเชื่อ "ฉันก็แค่อ่านเจอผ่านๆ ตามาน่ะ ลูคัส" อาคินตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ราวกับเรื่องเมื่อวานเป็นเพียงเรื่องลมแล้ง "นายก็รู้ว่าห้องสมุดของสถาบันเรามีหนังสือเก่าเก็บอยู่เยอะแยะ บางทีฉันอาจจะแค่โชคดีจำบรรทัดนั้นได้ก็เท่านั้นเองครับ" "โชคดีงั้นเหรอ?" ลูคัสแค่นหัวเราะในลำคอ เขาโน้มตัวเข้าหาโต๊ะของอาคิน มือทั้งสองข้างท้าวลงบนขอบไม้จนข้อต่อขึ้นสีขาว "โชคดีถึงขนาดมองออกว่าแกนกลางของรูนเวทธาตุดินในบทที่ห้ามีการสลับขั้วพลังงานงั้นหรือ? นั่นมันเป็นทฤษฎีขั้นสูงที่แม้แต่ศาสตราจารย์เวนเดลล์ยังต้องใช้เวลาคิดเป็นชั่วโมง แต่นาย... นายใช้เวลาแค่มองมันไม่ถึงหวินาทีด้วยซ้ำ!" ความเงียบเข้าปกคลุมกลุ่มนักเรียนที่เริ่มหันมาให้ความสนใจ การสนทนาระหว่างทั้งสองคนไม่ใช่เรื่องลับอีกต่อไป ในสถาบันเวทมนตร์แอสทราเทียแห่งนี้ สถานะทางสังคมถูกกำหนดด้วยตัวเลขและเกรดเฉลี่ย คนที่ได้ระดับ A คือผู้ถูกเลือก ส่วนคนระดับ F อย่างอาคินคือเศษสวะที่รอวันถูกคัดชื่อออก ทว่า ความขัดแย้งในตอนนี้ได้ทำลายเส้นแบ่งนั้นลงอย่างสิ้นเชิง อาคินถอนหายใจเบาๆ ภายในใจระบบส่งเสียงแจ้งเตือนเตือนภัยดังขึ้นยิกๆ แต่เขาเลือกที่จะเมินเฉยมัน เขาปิดหนังสือตำราลงอย่างนุ่มนวล ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับลูคัสตรงๆ ความสุขุมและนิ่งสงบของอาคินกลับยิ่งสร้างความอึดอัดให้ฝ่ายตรงข้ามมากขึ้นไปอีก "ถ้าฉันเก่งกาจขนาดนั้นจริง นายคิดว่าฉันจะยังนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวนี้ด้วยเกรด F ติดตัวในประกาศรายชื่อเมื่อสัปดาห์ก่อนหรือลูคัส?" อาคินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่แฝงด้วยตรรกะที่เฉียบคมจนอีกฝ่ายชะงัก "การสอบวัดผลไม่ได้วัดแค่ความรู้ในตำรา แต่มมันวัดสถานะและความเหมาะสมด้วย... ซึ่งฉันคง 'ขาดคุณสมบัติ' ในหลายๆ ด้านตามที่สถาบันต้องการนั่นแหละครับ" คำตอบนั้นทำให้ลูคัสขมวดคิ้วแน่น เขารู้ดีว่าระบบการสอบของที่นี่มีความเข้มงวดและโปร่งใส (หรืออย่างน้อยก็ควรจะเป็นเช่นนั้น) ไม่มีทางที่นักเรียนซึ่งมีความเข้าใจระดับสูงจะสอบตกวิชาพื้นฐานได้ เว้นเสียแต่ว่า... มีบางอย่างผิดปกติ "หรือว่านาย..." ลูคัสหรี่ตาลง "ตั้งใจสอบตก?" คำพูดนั้นทำให้เพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ ที่แอบฟังอยู่ถึงกับสูดปากด้วยความตกใจ ความคิดที่ว่ามีใครสักคนยอมทิ้งอนาคตตัวเองด้วยการสอบตกโดยเจตนา เป็นเรื่องที่บ้าบิ่นเกินกว่าที่คนปกติจะจินตนาการได้ ก่อนที่สถานการณ์จะตึงเครียดไปมากกว่านี้ เสียงฝีเท้าหนักแน่นคู่หนึ่งก็ดังขึ้นที่ทางเข้าห้องสมุด แรงกดดันจากพลังเวทอันมหาศาลที่ถูกกดขี่ไว้ทำให้ทุกคนในรัศมีสิบเมตรต้องหุบปากฉับทันที เซริน่า อาจารย์สาวภาควิชาโบราณคดีปรากฏตัวขึ้นในชุดคลุมสีดำสนิท เส้นผมสีเงินยาวสยายสะท้อนกับแสงไฟจากคริสตัลเวท เธอกวาดสายตาคมกริบมองกลุ่มนักเรียนที่ล้อมโต๊ะของอาคินอยู่ ก่อนที่มุมปากข้างหนึ่งจะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหมายลึกล้ำ "ดูเหมือนห้องสมุดจะคึกคักเป็นพิเศษในยามบ่ายนี้นะครับ... หรือว่าเหล่านักเรียนระดับ A กำลังขอคำชี้แนะจาก 'ผู้เชี่ยวชาญลับ' ของเราอยู่กันแน่?" เสียงทุ้มนุ่มที่เป็นเอกลักษณ์ของเซริน่าทำเอาลูคัสรีบถอยหลังกลับไปยืนตรงด้วยความเคารพ แม้ว่าเธอจะเป็นอาจารย์ที่ดูแปลกแยกและมักจะสอนเรื่องราวนอกตำราอยู่เสมอ แต่ไม่มีใครกล้าท้าทายอำนาจเวทมนตร์ของเธอ "ท่านอาจารย์เซริน่า พวกเราแค่... กำลังสงสัยเรื่องวงเวทเมื่อวานครับ" ลูคัสอธิบายเสียงอ่อย "ความสงสัยคือจุดเริ่มต้นของปัญญา แต่การสงสัยในสิ่งที่เรายังมองไม่เห็นแก่นแท้ ก็ไม่ต่างอะไรกับการพยายามวัดความลึกของมหาสมุทรด้วยไม้บรรทัดอันเดียวหรอกนะ" เซริน่าปรายตามองอาคินแวบหนึ่ง ก่อนจะผายมือไล่นักเรียนคนอื่นๆ ให้ถอยออกไป "หมดเวลาพักผ่อนแล้ว กลับไปทบทวนตำราของพวกเธอซะ อาคิน... ตามฉันมาที่ห้องทำงาน มีเรื่องที่ฉันต้อง 'ทบทวน' กับเธอเป็นการส่วนตัว" อาคินลุกขึ้นยืนอย่างสงบ เขาส่งยิ้มบางๆ ให้ลูคัสก่อนจะก้าวเดินตามร่างระหงของอาจารย์สาวออกไปจากห้องสมุด ท่ามกลางสายตานับสิบที่ยังคงมองตามด้วยความเคลือบแคลงสงสัยมากกว่าเดิม เมื่อเดินพ้นจากเขตสายตาของผู้คน เข้ามาสู่ระเบียงทางเดินส่วนตัวปีกตะวันตกของหอคอยโบราณ เซริน่าก็หยุดเดินแล้วหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเขา รอยยิ้มขี้เล่นเมื่อครู่หายวับไป ถูกแทนที่ด้วยแววตาระคนความเคร่งเครียด "เธอนี่มันสร้างปัญหาเก่งขึ้นทุกวันเลยนะ อาคิน" เซริน่ากล่าวพิงแผ่นหลังเข้ากับผนังหินเก่าคร่ำคร่า กอดอกมองเด็กหนุ่ม "แค่แก้โจทย์ของเวนเดลล์ยังไม่พอ นายยังปล่อยให้พวกหัวกะทิเริ่มสงสัยในโครงสร้างคะแนนของสถาบันอีก รู้ไหมว่าตอนนี้คณะกรรมการควบคุมวินัยกำลังเริ่มจับตาดูแฟ้มประวัติของเธอแล้วนะ" "ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำตัวโดดเด่นเลยนะครับอาจารย์ แต่ระบบของผมมันดันบังคับให้ต้องแก้ไขความผิดพลาดเพื่อแลกกับแต้มสะสม มิฉะนั้นผมอาจจะโดนลงโทษด้วยการรีเซ็ตความทรงจำ... ซึ่งผมคิดว่ามันค่อนข้างยุ่งยากทีเดียว" อาคินตอบตามความจริง พร้อมกับเหลือบมองหน้าต่างโปร่งใสของระบบที่เด้งขึ้นมาเตือนในมุมมองสายตา [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบตัวตนระดับสูงกำลังให้ความสนใจในความสามารถของโฮสต์ ความเสี่ยงในการเปิดเผยตัวตนเพิ่มขึ้น 14%] [ภารกิจลับระดับ A: หลบเลี่ยงการตรวจสอบจากคณะกรรมการสถาบันภายใน 48 ชั่วโมง] [รางวัล: ปลดล็อกสิทธิ์เข้าถึงหอคอยต้องห้ามชั้นที่ 3 / บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียสิทธิ์ในการใช้สกิลวิเคราะห์ชั่วคราว] อาคินถอนหายใจเบาๆ กับความซวยที่มักจะมาพร้อมกับผลประโยชน์เสมอ เขารู้ดีว่าการใช้ชีวิตเป็นตัวประกอบที่สงบสุขในโรงเรียนเวทมนตร์แห่งนี้ช่างยากเย็นแสนเข็ญเหลือเกิน เซริน่าหรี่ตามองปฏิกิริยาของอาคิน เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้เขาช้าๆ จนได้กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าที่ผสมผสานกับกลิ่นอายเวทมนตร์โบราณ น้ำเสียงของเธอเปลี่ยนเป็นกระซิบแผ่วเบาที่เต็มไปด้วยความหมายชวนคิด "ระบบเวทมนตร์ที่นายถือครองอยู่... มันไม่ใช่สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นโดยสถาบันแห่งนี้ หรือแม้กระทั่งโดยโลกใบนี้ด้วยซ้ำ อาคิน นายรู้ตัวไหมว่ากำลังเล่นอยู่กับอะไร?" อาคินชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสีนิลสบเข้ากับดวงตาคู่สวยที่ลึกล้ำราวกับห้วงจักรวาลของอาจารย์สาว นี่เป็นครั้งแรกที่เซริน่าพูดถึง 'ระบบ' ของเขาอย่างตรงไปตรงมาขนาดนี้ เธอไม่ได้มองเขาด้วยความสงสัยเหมือนเด็กนักเรียนคนอื่นๆ แต่เธอมองเขาด้วยแววตาของผู้ที่... รู้ความลับบางอย่างมาตั้งแต่ต้นแล้ว ก่อนที่อาคินจะได้เอ่ยปากซักถามอะไร เสียงฝีเท้าอันเร่งรีบและเสียงเคาะประตูเหล็กบานใหญ่ที่ปลายทางเดินก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน "ท่านอาจารย์เซริน่า! ท่านอธิการบดีเรียกตัวด่วนครับ! เกิดเรื่องใหญ่ที่ห้องใต้ดินระดับลึก... ผนึกของ 'สิ่งนั้น' เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และชื่อของผู้ที่ถูกระบุว่าเป็นผู้ปลดล็อกกลไกในบันทึกของหอคอย... คือชื่อของนักเรียนระดับ F ที่ชื่ออาคินครับ!" — วาเลนเทียอัศวินมืด