ภารกิจจัดจ้างในตลาดมืด

กลิ่นอับของสนิมเหล็กและควันธูปโบราณอบอวลจนแสบจมูก ทว่ามันกลับกลายเป็นกลิ่นหอมหวานสำหรับเหล่านักค้าของเถื่อนใน "ตลาดมืดไอน์สลี" ใต้ดิน อาคินดึงฮู้ดสีดำคลุมศีรษะลงต่ำเพื่อพรางใบหน้า ปล่อยให้แสงสลัวจากตะเกียงมานาสีเขียวอมฟ้าสาดกระทบเพียงปลายคาง สองมือสอดไว้ในกระเป๋าเสื้อโค้ตหนาเพื่อซ่อนความสั่นเทาเล็กน้อยจากความกดดันรอบตัว ที่นี่ไม่ใช่สถานที่สำหรับเด็กนักเรียนปีหนึ่งจากสถาบันเวทมนตร์หลวง แต่เป็นสังเวียนของพวกนอกกฎหมายที่พร้อมจะชักมีดแทงข้างหลังคุณได้ทุกเมื่อ หากเผลอแสดงความอ่อนแอออกมาแม้แต่วินาทีเดียว "ระวังหน่อยสิพ่อหนุ่ม เดินไม่ดูตาม้าตาเรือ ระวังจะไม่ได้เดินกลับออกไปนะ" เสียงแหบแห้งราวกระดาษทรายถูกขัดดังขึ้นจากชายร่างใหญ่ที่สวมหน้ากากกะโหลกสัตว์ เขากำลังลับมีดสั้นเล่มโตด้วยหินลับมีด เสียง 'ครืด...ครืด...' นั้นบาดลึกโสตประสาท อาคินไม่แม้แต่จะหยุดเดิน เขาเพียงเหลือบสายตาคมกริบมองอีกฝ่ายแวบหนึ่ง คำนวณระยะโจมตีและน้ำหนักของอาวุธในมืออีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ก่อนจะก้าวเลี่ยงผ่านไปโดยไม่ปริปากพูดอะไร การนิ่งเงียบและความเยือกเย็นคือเกราะป้องกันที่ดีที่สุดในดินแดนไร้ขื่อแปแห่งนี้ เป้าหมายของเขาในค่ำคืนนี้ชัดเจน... *'ผลึกศิลาแห่งอเวจี'* แร่หายากระดับตำนานที่ถูกบันทึกไว้ในระบบว่าเป็นวัตถุดิบจำเป็นในการปลดล็อกขีดจำกัดขั้นที่สองของหน้าต่างสถานะ หากปราศจากมัน ระบบอัปเกรดตัวละครที่เขาลำบากสะสมแต้มมานานจะหยุดชะงักลงทันที และเขาก็จะยังคงเป็นแค่ "ตัวประกอบที่สอบตก" ไปตลอดกาล ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่มีวันยอมให้เกิดขึ้นเด็ดขาด "ยินดีต้อนรับสู่ร้าน 'เศษเสี้ยวความทรงจำ' ครับคุณลูกค้า... หรือควรจะเรียกว่า 'พ่อค้ามือใหม่' ดีล่ะ?" เสียงทุ้มต่ำแต่แฝงด้วยความเย้าหยวนดังขึ้นจากเบื้องหลังม่านลูกปัดกระดูกสัตว์ อาคินหยุดฝีเท้า เงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาวเจ้าของร้านที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้พนักสูง เธอนุ่งชุดคลุมสีม่วงเข้ม ใบหน้าครึ่งบนถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากขนนกยูงทาสีทอง แต่ดวงตาคู่สวยที่เปล่งประกายสีอำพันคู่นั้น... เขารู้จักมันดี "เซริน่า?" อาคินเผลอหลุดปากเรียกชื่ออาจารย์สาวภาควิชาโบราณคดีผู้กุมความลับครึ่งหนึ่งของเขาออกมาด้วยความประหลาดใจ เซริน่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะของเธอกังวานก้องไปทั่วร้านเล็กๆ ที่อัดแน่นไปด้วยตำราต้องห้ามและซากโบราณวัตถุประหลาด เธอยกถ้วยชาเซรามิกขึ้นจิบช้าๆ ก่อนจะวางลงบนโต๊ะไม้เก่าแก่เสียงดัง 'กริ๊ก' "แปลกใจนักหรืออาคิน? คิดว่ามีแค่นักเรียนที่ดิ้นรนหาทางรอดคนเดียวหรือไงที่รู้จักทางเข้าตลาดมืดแห่งนี้?" เซริน่าเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่มุมปากซ่อนความหมายลึกซึ้งเกินกว่าที่เด็กหนุ่มวัยสิบห้าปีจะหยั่งถึง "อาจารย์เองก็ต้องหาวัตถุดิบมาทำงานวิจัยเหมือนกัน... ว่าแต่ เธอคิดหรือว่าลำพังเงินเหรียญทองแดงกระจ้อยร่อยจากเบี้ยเลี้ยงนักเรียน จะแลกกับ 'ผลึกศิลาแห่งอเวจี' ที่เธอกำลังตามหาได้?" อาคินขบกรามแน่น สมองส่วนตรรกะทำงานอย่างรวดเร็วเพื่อประเมินสถานการณ์ เซริน่าไม่ได้มาขัดขวาง แต่เธอกำลังยื่นข้อเสนอ หรือไม่... เธอก็รู้อยู่แล้วว่าเขาต้องการอะไรตั้งแต่แรก "อาจารย์ต้องการอะไรแลกเปลี่ยนครับ" อาคินถามตรงเข้าประเด็น น้ำเสียงราบเรียบแต่จริงจัง สื่อความเด็ดเดี่ยวที่ฉายชัดผ่านนัยน์ตา เซริน่าลุกขึ้นยืน ชายผ้าคลุมยาวลากพื้น กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าผสมกับกลิ่นอายเวทมนตร์โบราณลอยมาแตะจมูก เธอเดินเข้ามาใกล้จนหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเด็กหนุ่ม ระยะห่างระหว่างกันเหลือเพียงไม่กี่คืบ ดวงตาสสีอำพันจ้องลึกลงไปในดวงตาของเขา ราวกับต้องการค้นหาความลับทั้งหมดที่ระบบซ่อนเอาไว้ "ฉลาดมากที่ไม่ต่อรองเรื่องไร้สาระ" เซริน่าเอื้อมมือเรียวระหงขึ้นมาแตะที่ปกเสื้อโค้ตของอาคินเบาๆ ปลายนิ้วของเธอเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง "สิ่งที่ฉันต้องการไม่ใช่เงินทอง... แต่คือ 'ข้อมูล' ที่เธอได้รับจากการอัปเกรดระบบครั้งล่าสุดต่างหาก เล่าให้ฉันฟังทุกรายละเอียด... แล้วฉันจะมอบผลึกศิลาชิ้นนั้นให้เธอแบบฟรีๆ" บรรยากาศภายในร้านเงียบงันลงทันที เสียงลมหายใจของทั้งคู่ประสานกันท่ามกลางความกดดัน อาคินชั่งน้ำหนักในใจ การเปิดเผยความลับเรื่องระบบให้เซริน่ารู้เพิ่มขึ้นอาจนำมาซึ่งอันตรายที่คาดไม่ถึง แต่ในขณะเดียวกัน หากไม่มีผลึกศิลาแห่งอเวจี เขาก็ไม่มีทางรอดพ้นจากบททดสอบมฤตยูของสถาบันเวทมนตร์ในสัปดาห์หน้าได้เลย นิ้วมือของอาคินที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าเผลอกำแน่นขึ้น จนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยดังขึ้นในหัว... [ติ๊ง! ตรวจพบเงื่อนไขพิเศษ: ยอมรับข้อเสนอของบุคคลระดับสูงเพื่อปลดล็อกเส้นทางลับ] [คำเตือน: การกระทำนี้จะส่งผลต่อความสัมพันธ์ของตัวละครและประวัติศาสตร์ของโลกเวทมนตร์โดยตรง ท่านต้องการดำเนินการต่อหรือไม่? (ใช่ / ไม่ใช่)] อาคินสูดลมหายใจเข้าลึก and ตัดสินใจเงยหน้าขึ้นสบตากับอาจารย์สาวผู้ลึกลับด้วยแววตาที่เด็ดเดี่ยวขึ้น "ตกลงครับอาจารย์... แต่เรามีข้อแม้..." ทว่า ก่อนที่อาคินจะได้เอ่ยเงื่อนไขของตนเองจบ ประตูไม้เก่าแก่ด้านหลังร้านก็ถูกกระชากเปิดออกด้วยแรงมหาศาลเศษไม้กระจายเกลื่อนพื้น พร้อมกับร่างเงาสูงใหญ่ในชุดเกราะสีดำทมิฬที่ก้าวเข้ามา พร้อมดาบเล่มยักษ์ที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดสดๆ และรังสีอำมหิตที่กดทับจนแทบหายใจไม่ออก! "พบตัวเป้าหมายแล้ว... เจ้าพวกหนอนแมลงที่บังarชาญกล้าขโมยของจากหอคอยบรรพกาล เตรียมตัวตายเสียเถอะ!" วาเลนเทียอัศวินมืดขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและติดตามอ่านมาโดยตลอดนะครับ