"ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้เลยนะคิน นายไม่มีสิทธิ์มาตัดสินว่าใครสำคัญกับฉันแค่ไหน!"
เสียงของมินต์ดังสะท้อนก้องในห้องชมรมที่ควรจะเงียบสงัด เธอปาปากกาในมือลงบนโต๊ะจนเกิดเสียงดังปัง ความรู้สึกร้อนรุ่มในอกเหมือนโดนราดด้วยน้ำมันก๊าด ยิ่งเห็นแววตาเรียบเฉยที่ดูเหมือนไม่สะทกสะท้านของคนตรงหน้า หัวใจของเธอก็ยิ่งเต้นผิดจังหวะด้วยความโกรธ
คินยังคงนั่งกอดอกพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาคมกริบคู่นั้นจ้องมองเธอราวกับกำลังวิเคราะห์โจทย์เลขที่ไม่มีวันหาคำตอบเจอ เขาปล่อยให้ความเงียบทำงานอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยที่บาดลึกถึงอารมณ์คนฟัง
"ที่ฉันพูดไป ก็แค่หวังดีกับ... กฎของชมรม"
"กฎ? นายอ้างเรื่องกฎมาตลอดเพื่อปิดกั้นทุกอย่างสินะ" มินต์แค่นหัวเราะ ร่างบางก้าวเข้าไปใกล้จนสัมผัสได้ถึงไอเย็นที่แผ่ออกมาจากตัวชายหนุ่ม "ทั้งเรื่องงาน เรื่องคนรอบข้าง หรือแม้แต่เรื่องความรู้สึกของฉัน นายมันก็แค่หุ่นยนต์ที่ถูกตั้งโปรแกรมให้เป็นประธานนักเรียนสมบูรณ์แบบโดยไร้หัวใจ!"
คินชะงักไปเล็กน้อย มือที่ประสานกันอยู่บนตักกระชับแน่นขึ้นจนเห็นเส้นเลือดชัดเจน เขาไม่ได้โต้ตอบในทันที แต่สายตาที่เคยมั่นคงเริ่มวูบไหวเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะกลับมาเย็นชาดังเดิม
"ถ้าเธอคิดแบบนั้น ก็ตามใจ" เขาขยับตัวลุกขึ้นยืน ความสูงที่มากกว่าทำให้เขาดูเหมือนยักษ์ใหญ่ที่กำลังกดทับความมั่นใจของมินต์ "แต่ช่วยจำไว้ด้วย ว่าต่อจากนี้ไป เธอต้องรับมือกับอะไรมากกว่าที่คิด"
บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก กระทั่งเสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนดังขึ้นจากหน้าประตูห้องชมรมที่แง้มอยู่
"ว้าว... บรรยากาศอบอุ่นเหมือนที่เคยได้ยินมาไม่มีผิดเลยนะ"
เสียงใสแต่แฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งดังแทรกขึ้น ทั้งมินต์และคินหันไปมองพร้อมกัน ร่างระหงในชุดยูนิฟอร์มที่ดูเนี้ยบกริบยืนพิงกรอบประตู ใบหน้าที่สวยโฉบเฉี่ยวแต่ทว่าดูคุ้นตาอย่างประหลาดฉีกยิ้มกว้างออกมา
มินต์ขมวดคิ้วแน่น ความทรงจำที่เธอพยายามลบเลือนผุดขึ้นมาทันที "รินดา...?"
รินดาเดินนวยนาดเข้ามาในห้อง กลิ่นน้ำหอมราคาแพงฟุ้งกระจายไปทั่ว แทนที่เธอจะสนใจมินต์ ดวงตาของเธอกลับจับจ้องไปที่คินด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก "ไม่ได้เจอกันตั้งนานนะคิน นายยังดูจืดชืดไม่เปลี่ยนเลย แต่น่าแปลกนะที่ได้ยินมาว่าช่วงนี้ประธานนักเรียนผู้แสนดีกำลังวุ่นวายอยู่กับ... ยัยเด็กปากร้ายนี่?"
"เธอมาทำอะไรที่นี่" น้ำเสียงของคินเปลี่ยนไปทันที มันไม่ใช่ความเย็นชาแบบที่ใช้กับมินต์ แต่มันคือความระแวดระวังและตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด
"ฉันก็แค่แวะมาทักทาย" รินดาเดินเข้าไปหาคินอย่างถือดี ก่อนจะหันมามองมินต์ด้วยหางตา "แล้วก็มาเตือนด้วยว่า อะไรที่เคยเป็นของฉัน... ก็ยังคงเป็นของฉันอยู่วันยังค่ำ โดยเฉพาะสิ่งที่นายพยายามจะปกป้องไว้แบบลับๆ"
มินต์รู้สึกเหมือนเลือดในกายเย็นเฉียบ คำพูดของรินดาเหมือนเข็มพันเล่มที่ทิ่มแทงลงมา เธอหันไปมองคินที่ยืนนิ่งสนิทราวกับรูปปั้น ความหวังลึกๆ ในใจที่เคยแอบพองโตกลับเหี่ยวเฉาลงในพริบตา นี่หรือเปล่าคือเหตุผลที่เขาสั่งให้เธออยู่ห่างๆ นี่หรือเปล่าคือความลับที่เขากดดันตัวเองเอาไว้
"คิน... นี่มันเรื่องอะไรกัน" มินต์ถามเสียงสั่น แม้พยายามจะคุมโทนเสียงให้มั่นคงเพียงใด แต่ความเปราะบางในน้ำเสียงก็ปิดไม่มิด
คินไม่ได้หันมามองมินต์ เขาจ้องรินดาเขม็ง "ออกไปซะ รินดา ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับคนอย่างเธอ"
"โอ๊ะ โอ๋... โกรธเหรอคะ?" รินดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโชว์หน้าจอให้คินดู สิ่งที่ปรากฏบนนั้นทำให้ใบหน้าของประธานนักเรียนมาดนิ่งถอดสีอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
"ถ้าไม่อยากให้รูปพวกนี้หลุดไปถึงมือคุณครูใหญ่... นายรู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไง?"
มินต์ก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว หัวใจของเธอเต้นรัวเหมือนกำลังจะทะลุออกมาจากอก เธอเห็นคินเปลี่ยนไป เขากำหมัดแน่นจนสั่น เขากำลังจะยอมทำตามความต้องการของผู้หญิงคนนี้เพียงเพราะรูปภาพเหล่านั้น
"มินต์... ออกไปข้างนอกก่อน" คินเอ่ยขึ้นโดยไม่หันมามองเธอแม้แต่น้อย
"ไม่" มินต์ปฏิเสธเสียงแข็ง เธอไม่มีวันทิ้งให้เขาเผชิญหน้ากับศัตรูที่น่ากลัวนี้เพียงลำพัง แม้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งคู่จะอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกก็ตาม
รินดาเดินเข้ามาใกล้คินมากขึ้นจนแทบจะชิด ก่อนจะกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงที่ดังพอให้มินต์ได้ยินชัดเจน "ถ้านายเลือกยัยนี่... ความลับของนายที่จะต้องถูกเปิดเผยในงานเต้นรำวันพรุ่งนี้ จะทำลายชีวิตของนายไปตลอดกาลคิน นายจะเลือกความรักที่เพิ่งเริ่ม หรือเลือกอนาคตที่นายสร้างมาด้วยหยาดเหงื่อกันล่ะ?"
มินต์เบิกตากว้างเมื่อเห็นคินหลับตาลงแน่น ราวกับกำลังตัดสินใจเลือกสิ่งที่เลวร้ายที่สุด
คินลืมตาขึ้นอีกครั้ง สายตาที่มองมาที่มินต์ไม่ใช่ความอ่อนโยนแบบที่เธอเคยสัมผัส แต่เป็นความห่างเหินที่เหมือนกับกำแพงน้ำแข็งที่หนากว่าเดิมมหาศาล เขาเอ่ยประโยคที่ทำลายหัวใจของมินต์จนแหลกสลาย
"ออกไปซะมินต์... ต่อจากนี้ไป อย่ามายุ่งกับเรื่องของฉันอีกเลย"
หวังว่าตอนที่ 28 นี้จะทำให้หัวใจของรี้ดเดอร์ทุกคนเต้นไม่เป็นจังหวะเหมือนกับมินต์นะคะ ขอบคุณที่ยังคงติดตามและเป็นกำลังใจให้ไอศกรีมมินต์ช็อกเสมอค่ะ
สูตรลับฉบับกวนใจ ยัยตัวร้ายกับนายมาดนิ่ง•ตอนที่ 28
ศัตรูคนใหม่ของความสัมพันธ์
ผลงานโดย ไอศกรีมมินต์ช็อก
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไอศกรีมมินต์ช็อก)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สูตรลับฉบับกวนใจ ยัยตัวร้ายกับนายมาดนิ่ง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!