ตามหาเมียที่หายไป

กลิ่นกาแฟดำที่เยียบเย็นและกรุ่นกลิ่นความอ้างว้างบนโต๊ะทำงานราคาแพง สะท้อนความจริงอันโหดร้ายที่คีรินทร์กำลังเผชิญหน้าในยามวิกาล นิ้วเรียวหนากำแฟ้มเอกสารสืบสวนในมือแน่นจนข้อต่องอขาวซีด ดวงตาคมกริบที่เคยเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและเย็นชา บัดนี้กลับมีร่องรอยความอ่อนล้าและระAการระอุด้วยเพลิงโทสะผสมความหวาดหวั่นที่ไม่อาจซ่อนเร้น ไม่มี... ร่องรอยของรินรดาและเด็กชายวัยสี่ขวบราวกับถูกลบหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์อย่างไร้ร่องรอย เอกสารในมือระบุชัดเจนว่าบ้านพักตากอากาศริมทะเลถูกขายทอดตลาดไปตั้งแต่สามเดือนก่อน บัญชีธนาคารทุกเล่มถูกปิดตาย ประวัติการเดินทางออกนอกประเทศไม่มีชื่อของเธอ หรือต่อให้มี เครือข่ายอิทธิพลมืดที่เขาสั่งให้คนไปพลิกแผ่นดินหาก็ยังคว้าน้ำเหลว ทุกอย่างว่างเปล่า... ราวกับว่าผู้หญิงอ่อนหวานคนนั้นไม่เคยมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้ "คุณท่านคะ... ทางฝ่ายสืบสวนรายงานมาว่า ยังไม่พบเบาะแสเพิ่มเติมค่ะ" เลขานุการสาวก้าวเข้ามาด้วยฝีเท้าแผ่วเบา ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อปะทะกับบรรยากาศกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่ของประธานหนุ่ม คีรินทร์ไม่ตอบ เขาเพียงแต่หลับตาลงช้าๆ ภาพจำในอดีตย้อนกลับมาทิ่มแทงหัวใจอย่างไม่ปรานี วันที่รินรดาก้มลงกราบแทบเท้าเพื่อขออิสรภาพ วันที่เธออุ้มท้องโตด้วยความชอกช้ำ และวันที่เขาผลักไสเธออย่างไรเยื่อใยโดยไม่เคยเฉลียวใจเลยว่า ภายใต้ความเงียบงันและการยอมจำนนนั้น เธอแบกรับสายเลือดของเขาไว้โดยที่เขาไม่เคยรับรู้ "ออกไป..." เสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายที่จนตรอก ความเงียบสงบภายในห้องทำงานหรูหรากลับยิ่งทำให้เสียงหัวใจที่เต้นรัวด้วยความร้อนรนเด่นชัดขึ้น คีรินทร์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวไปหยุดอยู่หน้ากระจกใสบานยักษ์ที่สะท้อนภาพเมืองหลวงยามค่ำคืนอันระยิบระยับ แต่ในใจเขากลับมืดบอดสนิท ความรู้สึกผิดที่กัดกินวิญญาณค่อยๆ เปลี่ยนรูปเป็นความกระหายอยากที่จะครอบครองเธอกลับคืนมา ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม รินรดาต้องเป็นของเขา และลูก... ลูกของเขาต้องกลับมาอยู่ในอาณาจักรที่ควรจะเป็น มือหนากำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความเจ็บปวดทางกายเทียบไม่ได้เลยกับความว่างเปล่าในอกที่เขาสร้างขึ้นมาเอง ทิฐิอันโง่เขลาในอดีตกลายเป็นโซ่ตรวนที่ย้อนกลับมาพัน2รัดตัวเขาไว้จนหายใจไม่ออก ในวินาทีที่เขากำลังจะหันหลังกลับไปจัดการขั้นเด็ดขาด เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์มือถือส่วนตัวก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ เป็นไฟล์วิดีโอสั้นๆ จากสายสืบคนสนิทที่เพิ่งส่งตรงเข้ามาด้วยข้อความสั้นๆ ว่า *"นายครับ... เจอเบาะแสสุดท้ายที่อาจเกี่ยวข้องแล้วครับ"* คีรินทร์กดเปิดวิดีโอนั้นด้วยมือที่สั่นเทา ภาพจากกล้องวงจรปิดหน้าร้านเบเกอรีแห่งหนึ่งในย่านชานเมือง ปรากฏร่างบางของหญิงสาวในชุดเรียบง่ายกำลังจูงมือเด็กชายตัวน้อยที่มีใบหน้าถอดแบบมาจากเขาไม่มีผิดเพี้ยน เสียงหัวใสของเด็กน้อยที่หัวเราะคิกคักดังลอดออกมาจากลำโพง ก่อนที่เด็กชายคนนั้นจะหันมามองกล้องแล้วเอ่ยประโยคที่ทำให้โลกทั้งใบของคีรินทร์หยุดหมุนทันที *"คุณแม่ครับ... วันนี้คุณพ่อใจร้ายคนนั้นจะตามหาเราเจอไหมครับ?"* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับความเจ็บปวดและการเอาคืนครั้งนี้ด้วยกันนะคะ