กลิ่นหอมกรุ่นของชาเอิร์ลเกรย์ผสมกลิ่นอายความเก่าแก่ของไม้โอ๊กในห้องจัดประมูลส่วนตัวชั้นบนสุด ไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศรอบตัวเอลีน่าผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม... สายตานับสคู่ที่จ้องมองขึ้นมาจากห้องโถงด้านล่างเต็มไปด้วยความริษยา การดูถูก และการรอคอยที่จะเห็นเธอล้มไม่เป็นท่า
"ดูท่าทางคุณหนูวอน คอร์ทซ์ ของเราจะมั่นใจในกระเป๋าเงินของตัวเองเสียเหลือเกินนะคะ"
เสียงเย้ยหยันดังขึ้นจากมุมห้อง เลดี้มาริน่า บุตรสาวดยุกตระกูลคู่แข่ง กอดอกมองเธอด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยวบนใบหน้าที่โบกเครื่องสำอางหนาเตอะ หล่อนจงใจเลือก 'กล่องปริศนา' ล็อตสุดท้ายของงานประมูลขึ้นมา—กล่องไม้เก่าคร่ำครึที่บรรจุหินแร่ดิบซึ่งผู้เชี่ยวชาญหลายสำนักฟันธงตรงกันว่าเป็นเพียง "ขยะไร้ค่า" ไม่มีทางเจียระไนเป็นอัญมณีเวทมนตร์ได้
เป้าหมายของอีกฝ่ายชัดเจน... ต้องการให้เธอประมูลมันด้วยราคาแพงลิบลิ่วเพื่อขายหน้ากลางงานสังคมชั้นสูง
เอลีน่าไม่ได้ร้อนรน รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า ปลายนิ้วเรียวสวยภายใต้ถุงมือลูกไม้สีขาวแตะลงบนแก้วชาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะช้อนตามองเลดี้มาริน่าด้วยแววตานิ่งสงบแต่คมกริบดุจใบมีดอาบน้ำผึ้ง
"บางที... สิ่งที่คนอื่นมองว่าเป็นขยะ ในสายตาของฉันมันอาจจะเป็นสมบัติล้ำค่าที่พวกเขากลตาถั่วมองไม่เห็นก็ได้นะคะ เลดี้มาริน่า"
คำพูดราบเรียบแต่เชือดเฉือนทำให้อีกฝ่ายหน้าเสียไปชั่วขณะ ก่อนที่มาริน่าจะแค่นเสียงหัวเราะในลำคอด้วยความหมั่นไส้
"ปากดีไปเถอะค่ะ! ถ้าแน่จริง ก็เปิดราคาประมูลกล่องนั้นสิคะ เริ่มต้นที่หนึ่งแสนเหรียญทองเวท! มาดูกันว่าคุณจะเอาเงินจากไหนมาจ่าย หรือจะต้องซมซานกลับไปขอเศษเงินจากคาสเซียนกันแน่!"
เสียงฮือฮาดังระงับไปทั่วห้องโถง ราคาเริ่มต้นหนึ่งแสนเหรียญทองสำหรับหินดิบไร้ชื่อนั้นบ้าบอเกินไป มันคือการขูดรีดกันชัดๆ สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่เอลีน่า ราวกับรอดูว่าหงส์ปีกหักตัวนี้จะแก้สถานการณ์อย่างไร
แต่ในจังหวะนั้นเอง... อ้อมแขนอุ่นจัดก็โอบกระชับรอบเอวบางอย่างถือAสิทธิ์ สัมผัสคุ้นเคยที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของไม้กฤษณาและเวทมนตร์โบราณทำให้หัวใจของเอลีน่ากระตุกวูบ
คาสเซียนโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกโด่งรั้นเฉียดผ่านเส้นผมหอมกรุ่นของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนกระซิบชิดริมหูด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่ทำให้คนฟังรู้สึกซ่านไปทั้งแผ่นหลัง
"ลืมไปแล้วหรือครับ... ว่าผมบอกอะไรคุณก่อนเข้ามาในนี้" สุภาพบุรุษหนุ่มผู้กุมอำนาจตลาดมืดแย้มยิ้มร้ายกาจ ดวงตาคมกราบกวาดมองฝูงชนด้านล่างด้วยความเยียบเย็น "ราชินีของผม อยากได้อะไร... ผมซื้อให้ทั้งประมูลค่ะ"
เอลีน่าสะดุ้งเล็กน้อย หัวใจเต้นรำไม่เป็นจังหวะกับความเอาใจใส่ที่ล้นปรี่จนอันตรายของผู้ชายคนนี้ เธอสูดลมหายใจเข้าลึก
ก่อนที่เธอจะทันได้กล่าวอะไร เสียงเคาะค้อนประมูลรอบสุดท้ายก็ดังขึ้น "หนึ่งแสนเหรียญทองครั้งที่หนึ่ง...! หนึ่งแสนเหรียญทองครั้งที่สอง...!"
"สองล้านเหรียญทองค่ะ"
น้ำเสียงใสใสดังกังวานก้องไปทั่วห้องโถง เงียบกริบ... ทุกสรรพเสียงหยุดชะงักทันที เลดี้มาริน่าอ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบถลนออกมาจากเบ้า หินดิบราคาต่ำเตี้ยเรี่ยดินถูกเธอยกประมูลด้วยราคาพุ่งสูงถึงสองล้านเหรียญทอง—มากกว่ามูลค่าเดิมถึงยี่สิบเท่า!
"น...นังบ้า! แกบ้าไปแล้วหรือไง! หินก้อนนั้นมันไม่มีค่าอะไรเลยนะ!" มาริน่ากรีดร้องออกมาด้วยความสติหลุด
เอลีน่าลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างระหงในชุดราตรีผ้าไหมสีมรกตทอประกายระยิบระยับส่งผลให้เธอดูสง่างามราวนางพญา เธอมองลงไปยังผู้หญิงที่กำลังดิ้นรนด้วยความสมเพชเวทนา
"ไม่มีค่าสำหรับคุณ... ไม่ได้แปลว่ามันไม่มีค่าสำหรับฉันนะคะ เลดี้มาริน่า" เอลีน่าปรายตามองกล่องไม้บนแท่นประมูล ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ "และที่สำคัญ... ฉันไม่ได้ตาถอดเหมือนใครบางคน"
ทันทีที่พูดจบ เอลีน่าใช้ปลายนิ้วแตะเบาๆ ที่ผนึกเวทมนตร์โบราณบนกล่องไม้ กลิ่นอายอัญมณีสีฟ้าครามบริสุทธิ์ก็ทะลักทะลายออกมาสะกดทุกสายตากลางงาน 'น้ำตาแห่งดาราจักร' อัญมณีเวทมนตร์ระดับตำนานที่สูญหายไปนับร้อยปี ซ่อนอยู่ใต้ชั้นหินแร่ธรรมดาอย่างไร้ที่ติ!
เสียงสูดปากด้วยความอิจฉาและทึ่งดังขึ้นระงับ ความเงียบงันถูกแทนที่ด้วยเสียงกระซิบกระซาบด้วยความตื่นตะลึง มาริน่าหน้าซีดเผือดเขียวคล้ำจนแทบเป็นลมล้มพับลงไปกองกับพื้น
เอลีน่ายกยิ้มมุมปากอย่างสะใจ เธอชนะ... ชนะทั้งราคา ชนะทั้งศักดิ์ศรี และตบหน้าศัตรูได้อย่างเจ็บแสบที่สุด
แต่ในวินาทีที่ผู้ดำเนินรายการประกาศชัยชนะและร้องขอการชำระเงินนั่นเอง ประตูห้องประมูลส่วนตัวก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงโปรดในชุดสูททางการสีดำสนิท ใบหน้าคมคายไร้รอยยิ้มแต่แผ่รังสีคุกคามน่ากลัว
ดวงตาสสีอำพันคู่นั้นกวาดมองเอลีน่าด้วยประกายไฟที่อ่านไม่ออก ก่อนที่เขาจะโยนการ์ดสีดำทมิฬลวดลายมังกรทองลงบนโต๊ะตรงหน้าเธอ
"ไม่ต้องใช้เงินของไอ้สารเลวคาสเซียนหรอก..." เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยเอ่ยขึ้นด้วยความโกรธเกรี้ยวระคนตัดพ้อ "พี่ชายคนนี้... จะจ่ายให้เอง เอลีน่า"
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความฟินและความสะใจนี้นะคะ!
ขอถอนตัวจากบทนางร้าย ไปเป็นเจ้าของพิพิธภัณฑ์อัญมณีเวทมนตร์ดีกว่า•ตอนที่ 12
กับดักในงานประมูล
ผลงานโดย ม่านหมอกโรแมนซ์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ม่านหมอกโรแมนซ์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอถอนตัวจากบทนางร้าย ไปเป็นเจ้าของพิพิธภัณฑ์อัญมณีเวทมนตร์ดีกว่า นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!