นัดหมายที่ไม่ได้คาดคิด

"พระราชโองการฉบับนี้... ช่างหนักอึ้งเสียจริงเพคะ" เสียงหัวเราะเบาๆ ที่เจือไปด้วยความเย้ยหยันดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องโถงใหญ่ เอลีน่า วอน คอร์ทซ์ ในชุดกระโปรงยาวสีมรกตเข้มขับเน้นผิวขาวผ่องดั่งไข่มุก ปรายตามองแผ่นกระดาษหนาประทับตราลัญจกรทองคำด้วยมุมปากที่ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ บรรดาขุนนางและเหล่าตระกูลสูงศักดิ์ที่เคยยืนล้อมวงสบประมาทเธอก่อนหน้านี้ บัดนี้ต่างพากันหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ ไร้ซึ่งเสียงกระซิบกระซาบใดๆ เล็ดลอดออกมา มีเพียงเสียงลมหายใจที่ติดขัดและความหวาดกลัวที่ฉายชัดผ่านนัยน์ตาของทุกคน ไม่มีใครคาดคิดว่า อดีตสตรีผู้ถูกตราหน้าว่าเป็น 'นางร้ายผู้ไร้ค่า' ผู้นี้ จะพลิกเกมกลับมาถือครองสิทธิ์ขาดในการผูกขาดการค้าอัญมณีเวทมนตร์ทั่วทั้งอาณาจักรได้ภายในชั่วข้ามคืน เอลีน่าไม่ได้ชายตามองใบหน้าบิดเบี้ยวของเลดี้เซราฟินที่กำลังยืนกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้า เนื้อในฝ่ามือด้วยความแค้นเคือง สายตาคมกริบของเธอกวาดมองขุนนางผู้เคยเหยียบย่ำเธอทีละคน ช้าๆ ชัดๆ จนทุกคนต้องหลบตาหนี ราวกับเกรงกลัวว่าเพชรเม็ดงามในมือเธอจะกลายเป็นอาวุธสังหารที่เด็ดหัวพวกเขาได้ในคราเดียว "หวังว่าต่อจากนี้ การเจรจาธุรกิจของพวกท่าน จะใช้ 'สมอง' มากกว่า 'คำครหา' นะคะ" เอลีน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่ากลับทรงพลังจนผู้ฟังถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น ความสะใจที่เอ่อ Aล้นอยู่ในอกไม่ได้ทำให้เธอยิ้มกว้าง แต่มันกลับสะท้อนผ่านแววตานิ่งสงบที่เต็มไปด้วยความมั่นใจของผู้หญิงที่กุมอำนาจไว้ในมืออย่างแท้จริง ทว่า ท่ามกลางความโกลาหลและความเงียบงันที่ถูกแทนที่ด้วยความยำเกรง ประตูบานใหญ่แกะสลักลวดลายวิจิตรของห้องโถงก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้งอย่างเงียบเชียบ กลิ่นอายเย็นเยือกอันเป็นเอกลักษณ์ พร้อมกับบรรยากาศกดดันที่แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ ทำให้ทุกลมหายใจในห้องนั้นแทบสะดุด ชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิท ทับด้วยเสื้อโค้ทตัวยาวที่สะบัดพลิ้วตามจังหวะก้าวเดิน นัยน์ตาสีเทาเข้มดั่งรัตติกาลคู่นั้นกวาดมองผู้คนในห้องด้วยความเย็นชาไร้ความรู้สึก แต่เมื่อสายตาคมกริบคู่นั้นปะทะเข้ากับร่างของเอลีน่า ความเย็นชาเหล่านั้นก็ละลายหายไปราวกับหิมะกระทบแสงแดด ดยุกคาสเซียน ดาร์กวูด... ผู้คุมตลาดมืดอัญมณีและชายผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในเงาของจักรวรรดิ ก้าวผ่านฝูงชนที่พากันหลบทางให้อย่างหวาดผวา ราวกับพวกเขาเป็นเพียงอากาศธาตุ คาสเซียนหยุดยืนตรงหน้าเอลีน่า รอยยิ้มบางเบาที่ปรากฏบนมุมปากของเขามีเพียงเธอเท่านั้นที่มีสิทธิ์ได้เห็น มือหนายื่นการ์ดเชิญทำจากแผ่นทองคำบริสุทธิ์ ประดับด้วยแซฟไฟร์น้ำงามเม็ดใหญ่ส่งให้หญิงสาว "ยินดีด้วยกับตำแหน่งใหม่นะ, เลดี้เอลีน่า" น้ำเสียงทุ้มต่ำน่าฟังกระซิบแผ่วเบาพอให้ได้ยินกันเพียงสองคน "แต่เกรงว่า... อำนาจใหม่นี้ คงจะน่าเบื่อเกินไป หากไม่มีงานเลี้ยงต้อนรับที่คู่ควร" เอลีน่าเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ปรายตามองการ์ดสีทองในมือ "การประมูลอัญมณีระดับราชวงศ์ในค่ำคืนนี้... คือสิ่งที่คุณดาร์กวูดต้องการนำเสนอให้ฉันเห็นความน่าสนใจอย่างนั้นหรือคะ?" คาสเซียนหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ดวงตาคมกริบมองลึกเข้าไปในดวงตาสีไพลินของเธอ "ไม่ใช่แค่การประมูลอัญมณีธรรมดาหรอกครับ... แต่เป็นค่ำคืนที่ผมตั้งใจเตรียมไว้ เพื่อให้คุณได้เลือก 'สมบัติ' ที่ล้ำค่าที่สุดในอาณาจักรนี้ไปครอบครองต่างหาก รวมถึง... สิทธิ์ในการเป็นเจ้าของทุกสิ่งที่ผมมีด้วย" คำพูดหยอกเย้าแต่จริงจังอย่างยิ่งยวดทำเอาหัวใจของเอลีน่ากระตุกวูบ ความอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามาในอกท่ามกลางสายตาอิจฉาริษยาและตกตะลึงของคนรอบข้าง เธอยื่นมือไปรับการ์ดทองคำนั้น ปลายนิ้วเรียวสัมผัสโดนมือหนาของชายหนุ่มโดยบังเอิญ เกิดประกายไฟแห่งเคมีที่พุ่งพล่านจนแทบจะเผาผลาญบรรยากาศรอบตัวให้ละลาย "ถ้าหากของที่นำมาประมูลไม่น่าประทับใจพอ..." เอลีน่าแย้มยิ้มท้าทาย ปิดท้ายประโยคด้วยน้ำเสียงยั่วเย้า "ฉันอาจจะต้องยึดตลาดมืดของคุณมาเป็นของฉันด้วยอีกแห่งนะคะ ดยุกดาร์กวูด" คาสเซียนแย้มยิ้มกว้างขึ้น ดวงตาสีเทาเข้มเป็นประกายระยิบระยับด้วยความถูกใจ เขาเอื้อมมือไปคว้าข้อมือเรียวของเธอเบาๆ ก่อนจะพาเดินเคียงคู่ก้าวออกไปจากห้องโถงที่เต็มไปด้วยความอึดอัด ทิ้งให้เหล่าขุนนางยืนแข็งค้างอยู่เบื้องหลัง รถม้าหรูหราประจำตระกูลดาร์กวูดจอดรออยู่หน้าคฤหาสน์ ทว่าทันทีที่ทั้งสองก้าวขึ้นไปประทับนั่ง เสียงฝีเท้าของม้าศึกนับร้อยก็ดังสนั่นกึกก้องมาจากเบื้องนอก พร้อมกับแสงไฟจากเฮลิคอปเตอร์เวทมนตร์ส่วนตัวที่บินวนเวียนอยู่เหนือท้องฟ้ายามราตรี ทอดแสงสว่างจ้าลงมายังลานกว้าง ราวกับการประกาศศักดาครั้งใหญ่ที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งอาณาจักร เอลีน่าหันไปมองหน้าชายหนุ่มผู้กุมบังเหียนชีวิตเธอในตอนนี้อย่างนึกสงสัย แต่ก่อนที่เธอจะได้เอ่ยปากถามอะไร คาสเซียนก็ยื่นกล่องกำมะหยี่สีดำสนิทเปิดออกเผยให้เห็นสร้อยคอมรกตโบราณที่ส่องแสงเรืองรองสะท้อนกับนัยน์ตาของเขา "ก่อนจะถึงงานประมูล..." คาสเซียนกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงเต็มไปด้วยความลึกล้ำชวนฝัน "ผมมี 'ของขวัญ' อีกชิ้นที่อยากสวมให้คุณด้วยมือของผมเอง... ในฐานะที่ตอนนี้ คุณคือราชินีที่แท้จริงของผมแล้ว" (ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและสนับสนุนม่านหมอกโรแมนซ์เสมอนะคะ)