การวางแผนตอบโต้ที่แสบสัน

"ยอดขายหุ้นเหมืองอัญมณีตระกูลดาร์กวูดสาขาตะวันตก ดิ่งลงอีกเจ็ดเปอร์เซ็นต์ในรอบสามชั่วโมงนี้ค่ะ ท่านมาร์คัส..." เสียงรายงานจากพ่อบ้านประจำตระกูลดังขึ้นด้วยความสั่นเครือ แผ่นกระดาษรายงานสถานะทางการเงินในมือสั่นระริกจนแทบจะหลุดร่วงลงพื้น ห่างออกไปไม่ไกลนัก มาร์คัส วอน เดอ บอร์ก อดีตคู่หมั้นรูปงามผู้เคยเย่อหยิ่งและถือดีในอำนาจเงินตรา กำลังยืนกำหมัดแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด ดวงตาคมกริบแดงก่ำเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ความโกรธเกรี้ยวแผดเผาอยู่ในอกจนเขาแทบจะหายใจไม่ออก โต๊ะทำงานไม้โอ๊กเนื้อดีตอนนี้เต็มไปด้วยเอกสารกองโตที่ไร้ค่า หุ้นในมือของเขากำลังกลายเป็นใบไม้ร่วง โรคระบาดข่าวลือที่ว่า "อัญมณีเวทมนตร์ล็อตใหญ่จากเหมืองหลักถูกปนเปื้อนด้วยพลังงานคำสาป" กำลังแพร่สะพัดราวกับไฟลามทุ่งในตลาดมืดและแวดวงสังคมชั้นสูง ทุกคนต่างพากันเทขายหุ้นทิ้งเพื่อเอาตัวรอด และผู้ที่กว้านซื้อหุ้นเหล่านั้นไว้ทั้งหมดในราคาถูกแสนถูก... ก็ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากเอลีน่า วอน คอร์ทซ์ หญิงสาวที่เขาเคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีและขับไล่ไสส่งราวกับเป็นเศษขยะ "มันเป็นไปได้ยังไง..." มาร์คัสเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาจับจ้องหน้าจอผลประกอบการที่กราฟดิ่งลงเหวอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดยั้ง "ข่าวลือบ้านั่นใครเป็นคนปล่อย? ทางเราเช็คต้นตอหรือยัง!" "เราพยายามสาวหาต้นตอแล้วค่ะท่าน... แต่ทุกสำนักข่าวและพ่อค้าคนกลางในตลาดมืดต่างยืน aเสียงเดียวกันว่า ข้อมูลนี้หลุดมาจาก 'วงในสุดยอด' ของตระกูลดาร์กวูดเอง และที่แย่ไปกว่านั้น..." พ่อบ้านกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบดิ ก่อนจะเอ่ยชื่อที่ทำให้มาร์คัสแทบอยากจะกระอักเลือดออกมากองตรงหน้า "ผู้ที่ถือครองสิทธิ์อนุมัติการปล่อยข่าวยืนยันล็อตแรก คือตราประทับประจำตัวของท่านดยุคคาสเซียน ดาร์กวูด... ผู้นำสูงสุดที่พวกเราคิดว่าอยู่ข้างเดียวกับเราค่ะ" เพล้ง! แจกันแก้วเจียระไนราคาแพงถูกกวาดตกลงมาแตกกระจายไม่เป็นชิ้นดี เศษแก้วคมกริบกระจัดกระจายไปทั่วพื้นห้องทำงานหรูหรา มาร์คัสหอบหายใจหนักหน่วง สมองของเขากำลังประมวลผลอย่างบ้าคลั่ง ดยุคคาสเซียนผู้เย็นชาและไม่เคยสนใจเรื่องการเมืองในตลาดอัญมณี เหตุใดจึงร่วมมือกับผู้หญิงไร้ค่าอย่างเอลีน่า? หรือว่า... ตั้งแต่แรกเริ่ม พวกเขาสองคนร่วมมือกันขุดหลุมพรางนี้รอให้เขาตกลงไปตั้งแต่ก้าวแรกที่เขาถอนหมั้นแล้วอย่างนั้นหรือ? ในขณะเดียวกัน ที่ห้องรับรองส่วนตัวสุดหรูภายในพิพิธภัณฑ์อัญมณีเวทมนตร์อันเลื่องชื่อ บรรยากาศกลับอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมละมุนของชาดอกไม้ป่าและเสียงหัวเราะเบาๆ อย่างอารมณ์ดี เอลีน่า วอน คอร์ทซ์ ในชุดเดรสผ้าไหมสีเขียวมรกตขับผิวขาวผ่อง นั่งไขว่ห้างอย่างสง่างาม ดวงตากลมโตคู่สวยมองภาพกราฟผลกำไรที่พุ่งทะยานสวนทางกับฝั่งตรงข้ามผ่านหน้าจอเวทมนตร์ด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เย้ายวนและอันตรายในคราเดียวกัน "ดูเหมือนว่าปลาตัวใหญ่จะติดเบ็ดและเริ่มดิ้นรนจนหมดแรงแล้วนะคะ ท่านดยุค" เอลีน่าเอ่ยขึ้นโดยไม่ต้องหันไปมองร่างสูงใหญ่ที่ยืนกอดอกพิงกรอบหน้าต่างอยู่ด้านหลัง แสงแดดช่วงบ่ายสาดส่องกระทบโครงหน้าคมคายดั่งรูปสลักของดยุคคาสเซียน ดาร์กวูด ดวงตาคมปลาบสีเทาเข้มคู่นั้นทอดมองหญิงสาวด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก แต่มันเต็มไปด้วยความลุ่มหลงและเอ็นดูอย่างปิดไม่มิด คาสเซียนก้าวเท้าเข้ามาใกล้ ชายหนุ่มโน้มตัวลงเล็กน้อย กลิ่นอายบุรุษเพศอันเย้ายวนและกลิ่นหอมจางๆ ของสนป่าล้อมรอบตัวเอลีน่าไว้ "ฉันบอกคุณแล้ว... ว่าศัตรูที่โง่เขลา ไม่จำเป็นต้องออกแรงให้เหนื่อยมือ แค่ปล่อยให้ความโลภครอบงำ พวกมันก็จะทำลายตัวเองจากภายใน" "แต่ปฏิเสธไม่ได้นะคะ ว่าฝีมือการปลอมแปลงตราประทับตระกูลของคุณเนี่ย แนบเนียนจนแม้แต่สภาสูงยังแยกไม่อออกเลย" เอลีน่าหันไปสบตากับเขา รอยยิ้มซุกซนฉายชัดบนใบหน้าสวยหวาน "คุณนี่ร้ายกาจกว่าที่ฉันคิดไว้อีกนะคะ คาสเซียน" "เพื่อคุณแล้ว... ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินหรือทำให้ตระกูลเก่าแก่พวกนั้นล้มละลายหายไปจากแผนที่โลกเวทมนตร์ ฉันก็ยินดีทำทั้งนั้นค่ะ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยกระซิบชิดริมหูจนเอลีน่ารู้สึกวูบวาบในอก หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวผิดจังหวะอย่างควบคุมไม่ได้ แม้เธอจะผ่านโลกมามากและผ่านการแก้แค้นมาหลายตลบ แต่ความอบอุ่นและสายตาที่มั่นคงของชายหนุ่มข้างกายคนนี้ กลับมีอิทธิพลต่อความรู้สึกของเธอเกินกว่าจะต้านทานไหว ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะความหวานชื่น ทว่าไม่ได้ทำให้ทั้งคู่ผละออกจากกันอย่างตื่นตระหนก เอลีน่าปรับสีหน้ากลับมาเรียաբเฉยและสง่างามดังเดิมในเสี้ยววินาที "เข้ามาค่ะ" ประตูห้องเปิดออกพร้อมกับเลขาฯ ส่วนตัวของเอลีน่าที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นเต้นระคนหวาดหวั่น เธอก้มศีรษะทำความเคารพเล็กน้อยก่อนจะรายงานด้วยน้ำเสียงตื่นตัว "คุณเอลีน่าคะ! ทางตัวแทนของตระกูลวอน เดอ บอร์ก ส่งสาส์นด่วนมาขอเข้าพบค่ะ พวกเขายอมจำนนและเสนอที่จะขายหุ้นทั้งหมดในราคาต่ำกว่าตลาดถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ แลกกับการที่เราช่วยปล่อยข่าวแก้ต่างเรื่องคำสาปให้พวกเขาค่ะ" เอลีน่ายกถ้วยชาขึ้นจิบช้าๆ รสชาติกลมกล่อมของชากลบเกลื่อนรอยยิ้มสะใจที่ผุดขึ้นบนเรียวปาก เธอวางถ้วยลงบนจานรองเกิดเสียงกระทบกันเบาๆ อย่างใจเย็น "ห้าสิบเปอร์เซ็นต์อย่างนั้นเหรอคะ?" เอลีน่าทวนคำด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนเลขาฯ ถึงกับกลืนน้ำลาย "บอกพวกเขาไปนะคะ ว่าราคาในตอนนี้... ลดลงเหลือแค่สิบเปอร์เซ็นต์จากมูลค่าเดิมเท่านั้น และถ้ามาร์คัสอยากจะเจอหน้าฉัน เขาต้องมาคุกเข่าอ้อนวอนด้วยตัวเองที่กลางห้องโถงใหญ่ของพิพิธภัณฑ์แห่งนี้... ภายในหนึ่งชั่วโมงนี้เท่านั้นค่ะ" เลขาฯ เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงกับความเด็ดขาดและไร้ความปรานีของเจ้านายสาว แต่ก็รีบรับคำและถอยออกไปจัดการทันที ห้องรับรองกลับเข้าสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง เอลีน่าเอนหลังพิงโซฟา ปล่อยให้ความเหนื่อยล้าจากการวางแผนยาวนานหลุดลอยไปบ้าง ทว่ามืออุ่นจัดของคาสเซียนกลับเอื้อมมาสัมผัสเส้นผมสีน้ำตาลประกายทองของเธออย่างแผ่วเบา ดวงตาสีเทาเข้มมองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม "คุณทำให้ฉันประหลาดใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า เอลีน่า..." คาสเซียนเอ่ยเสียงนุ่ม "ผู้หญิงคนนี้... ช่างน่ากลัวเสียจริง" "กลัวฉันเหรอคะ?" เอลีน่าช้อนตาขึ้นมอง พร้อมกับรอยยิ้มท้าทายที่มุมปาก "เปล่าเลยค่ะ..." คาสเซียนหัวเราะในลำคอเบาๆ แววตาส่อประกายความคลั่งไคล้ออกมาอย่างไม่ปิดบัง "ฉันแค่คิดว่า... ฉันโชคดีแค่ไหนกันนะ ที่ได้ยืนอยู่ข้างๆ ผู้หญิงที่ทรงอำนาจและงดงามที่สุดในอาณาจักรแห่งนี้" ในขณะที่ทั้งสองกำลังดื่มด่ำกับบรรยากาศอันหอมหวาน ทว่าที่หน้าประตูใหญ่ของพิพิธภัณฑ์อัญมณีเวทมนตร์ในวินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเสียงประกาศก้องด้วยความตื่นตระหนกของยามรักษาความปลอดภัยก็ดังแทรกเข้ามาขัดจังหวะ ร่างของมาร์คัส วอน เดอ บอร์ก ปรากฏตัวขึ้นในสภาพที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ย ใบหน้าซีดเผือดไร้ซึ่งมาดคุณชายผู้สูงศักดิ์ เขาพุ่งพรวดเข้ามาด้วยลมหายใจหอบกระชั้น ก่อนจะทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นหินอ่อนเบื้องหน้าประตูห้องรับรอง ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของแขกเหรื่อและพนักงานนับสิบชีวิตที่ต่างพากันหยุดมองเหตุการณ์ระทึกขวัญตรงหน้า! "เอลีน่า...!" เสียงแหบพร่าตะโกนเรียกชื่อเธอสุดเสียงด้วยความสิ้นหวัง "ได้โปรด... เมตตาฉันด้วย...!" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ที่น่ารักทุกท่านที่อยู่เคียงข้างและร่วมเดินทางแก้แค้นไปพร้อมกับเอลีน่านะคะ!