"อัญมณีเม็ดนี้มีตำหนิที่เนื้อในหิน... ไม่ใช่เพราะรอยขีดข่วนภายนอกอย่างที่พวกท่านกำลังตาบอดมองเห็นหรอกนะคะ"
น้ำเสียงใสทว่ากังวานราดรดลงกลางความเงียบงัดของตลาดอัญมณีหลวงในย่านการค้าชั้นใน เสียงถอนหายใจและเสียงซุบซิบของเหล่าพ่อค้าแม่ค้า รวมถึงกลุ่มชนชั้นสูงที่ยืนล้อมวง ต่างชะงักกึกทันที เอลีน่า วอน คอร์ทซ์ ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้าแผงขายอัญมณีของ ‘เคาน์ต์วิลเลียม’ บุรุษผู้ขึ้นชื่อเรื่องการหลอกขายหินกรวดเคลือบเวทมนตร์ให้แก่บรรดาคุณหญิงผู้ไร้เดียงสา
นิ้วเรียวภายใต้ถุงมือลูกไม้สีขาวบริสุทธิ์หยิบอัญมณีสีฟ้าครามสดใสขนาดเท่าไข่นกกระทาขึ้นมาอย่างไม่นึกเกรงกลัว ดวงตากลมโตคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อเพ่งมองลึกลงไปในโครงสร้างผลึก ปลายเล็บแตะเบาๆ ที่ผิวโค้งมน ก่อนจะเคาะจังหวะสามครั้งเพื่อทดสอบคลื่นเสียงสะท้อน
"เจ้าเด็กสารเลว! นี่คือ 'แซฟไฟร์แห่งหุบ-โยว' ของแท้จากเหมืองหลวงนะ! เจ้ากล้าดีอย่างไรมากล่าวหาว่าสินค้าของข้าเป็นของปลอม!" เคาน์ต์วิลเลียมหน้าดำคร่ำเครียด เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความโกรธเกรี้ยว เขารem สัญชาตญาณความเห็นแก่ตัวออกมาเต็มที่เมื่อเห็นว่าเป็นเพียงหญิงสาวอดีตคู่หมั้นผู้ตกอับ นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความดูแคลนและหวาดระแวงในเวลาเดียวกัน
เอลีน่าแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยันอย่างเหนือชั้น รอยยิ้มมุมปากของเธองดงามราวกับปีศาจจำแลงกาย แต่มันกลับเฉียบคมเสียจนเคาน์ต์วิลเลียมต้องผถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว
เกมเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นเองนะคะ...
"ของแท้หรือเพคะ? น่าขันทจังนะคะที่ท่านเคาน์ต์ผู้สูงศักดิ์กลับแยกไม่ออกระหว่าง 'ผลึกคริสตัลสังเคราะห์' กับ 'อัญมณีแท้จากธรรมชาติ' ถ้าท่านใช้เวทมนตร์ตรวจสอบระดับต่ำส่องดูตอนนี้ ท่านก็จะเห็นรอยเชื่อมต่อของเวทมนตร์ธาตุน้ำที่ถูกเคลือบทับด้วยคาถาอำพรางตาถึงสามชั้น..."
เอลีน่าหมุนอัญมณีเม็ดนั้นในมือให้แสงอาทิตย์ยามบ่ายสะท้อนเข้ากับมุมหนึ่งของลานกว้าง ทันใดนั้น แสงสีฟ้าครามก็เกิดอาการกะพริบไหววูบวาบราวกับมีชีวิต ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวขุ่นมัวภายในเสี้ยววินาที!
ฮือฮา!
เสียงอุทานด้วยความตกใจดังระเบิดขึ้นจากฝูงชน บรรดาคุณหญิงที่เคยต่อคิวแย่งกันซื้ออัญมณีจากร้านนี้ต่างพากันถอยกรูด ยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าของเคาน์ต์วิลเลียมซีดเผือดลงจนแทบไม่เหลือสีเลือด เหงื่อกาฬไหลซกเต็มกรอบหน้า
"เป็นไปไม่ได้! เจ้า... เจ้าใช้วิธีสกปรกอะไรทำให้มันเปลี่ยนสี!" เคาน์ต์วิลเลียมโวยวายเสียงหลง พยายามจะพุ่งเข้ามาแย่งอัญมณีคืนจากมือของเธอ
ทว่า... ก่อนที่ปลายนิ้วหยาบกร้านนั้นจะแตะโดนตัวเอลีน่า ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำสนิทของ 'ดยุคคาสเซียน ดาร์กวูด' ก็ก้าวเข้ามาบังร่างของเธอไว้ได้อย่างไร้สุ้มเสียง แรงกดดันมหาศาลจากออร่าของชนชั้นสูงระดับสูงแผ่ซ่านออกไปจนบรรยากาศรอบข้างหนทึบราวกับอากาศถูกสูบออกไปจนหมด
คาสเซียนไม่ได้เหลือบมองเคาน์ต์วิลเลียมแม้แต่หางตา นัยน์ตาสีรัตติกาลคู่นั้นก้มมองเอลีน่าด้วยความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเย็นชา นิ้วมือหนายื่นไปจับข้อมือของเธอเบื้องหน้าฝูงชน เพื่อสำรวจว่าเธอได้รับบาดเจ็บหรือไม่
"มือเปื้อนฝุ่นหมดแล้ว... คนพวกนี้ไม่คู่ควรให้เจ้าต้องลงมือเองเลยสักนิด" เสียงทุ้มต่ำเอמהกระซิบแผ่วเบa ทว่าก้องกังวานพอที่จะทำให้ทุกคนในรัศมีสิบเมตรได้ยินชัดเจน
เอลีน่าเงยหน้าสบตาชายหนุ่ม เธอยิ้มหวานให้เขาเพียงนิดก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับเหยื่อผู้กำลังดิ้นรน
"ท่านเคาน์ต์วิลเลียมเพคะ การค้าขายด้วยความสัตย์ซื่อคือรากฐานของอาณาจักร แต่ท่านกลับใช้เวทมนตร์ปลอมแปลงสินค้าเพื่อหลอกลวงประชาชน หากข้าแจ้งเรื่องนี้ไปยังสภาอัญมณีเวทมนตร์ ท่านคิดว่าร้านค้าทั้งสามสาขาของท่านจะยังคงเปิดทำการอยู่ได้ถึงพรุ่งนี้เช้าหรือไม่คะ?"
คำพูดเรียบๆ แต่เฉียบคมราวกับใบมีดโกน กรีดแทงลงกลางใจของเคาน์ต์วิลเลียมจนเขาร่างทรุดฮวบลงคุกเข่ากับพื้นตลาดอย่างไร้ศักดิ์ศรี ชื่อเสียงที่สะสมมานานนับปีพังทลายลงในพริบตาเดียวภายใต้สายตาของผู้คนนับร้อย
ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดและชัยชนะกำลังตกเป็นของเอลีน่าอย่างไร้ข้อกังขา จู่ๆ เสียงปรบมือช้าๆ และกังวานก็ดังขึ้นมาจากระเบียงชั้นสองของโรงประมูลฝั่งตรงข้าม
แปะ... แปะ... แปะ...
ร่างสูงโปรดของชายแปลกหน้าในชุดคลุมกำมะหยี่สีม่วงเข้ม ปิดบังใบหน้าครึ่งล่างด้วยหน้ากากเงินลายกุหลาบ ก้าวออกมาพิงระเบียง สายตาคมกริบมองตรงมาที่เอลีน่าด้วยความสนใจอย่างแจ้งชัด
"ช่างเป็นสายตาที่งดงามและเฉียบคมเสียจริง... แม่นางน้อยแห่งตระกูลวอน คอร์ทซ์" เสียงแหบต่ำเย้ายวนลอยละลิ่วลงมา "แต่เกรงว่า... ความลับที่แท้จริงของอัญมณีเม็ดนั้น ท่านยังไม่ได้พูดมันออกมาทั้งหมดหรอกกระมัง?"
เอลีน่าชะงัก รอยยิ้มมั่นใจเมื่อครู่แข็งค้างไปชั่วขณะ หัวใจกระตุกวูบเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังเวทมนตร์โบราณที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวตนปริศนานั้น คาสเซียนขมวดคิ้วแน่น ร่างกายตึงเครียดขึ้นมาทันทีเพื่อเตรียมรับมือกับภัยคุกคามที่ไม่คาดฝัน
ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนความแซ่บไปด้วยกันนะคะ!
ขอถอนตัวจากบทนางร้าย ไปเป็นเจ้าของพิพิธภัณฑ์อัญมณีเวทมนตร์ดีกว่า•ตอนที่ 5
ศาสตร์แห่งการดูอัญมณีที่ไม่มีใครเทียบ
ผลงานโดย ม่านหมอกโรแมนซ์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ม่านหมอกโรแมนซ์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอถอนตัวจากบทนางร้าย ไปเป็นเจ้าของพิพิธภัณฑ์อัญมณีเวทมนตร์ดีกว่า นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!