"คิดว่าจะหนีพ้นเงื้อมมือของข้าอย่างนั้นหรือ... แม่นางร้ายตัวน้อย"
เสียงทุ้มต่ำที่ทิ้งท้ายไว้ในความทรงจำยังไม่ทันจางหายดี เสียงกระดิ่งทองเหลืองเหนือกรอบประตูไม้สนสีเข้มก็ดังขึ้นกังวาน ขัดจังหวะการจัดเรียงกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มบนชั้นจัดแสดงอัญมณีเวทมนตร์ของเอลีน่า วอน คอร์ทซ์ ทันที
เอลีน่าไม่ได้เงยหน้าขึ้นทันที นางยังคงใช้คีมปลายแหลมคีบ ‘มรกตดารา’ เม็ดเท่าปลายนิ้วก้อย วางลงบนเบาะกำมะหยี่อย่างประณีตและใจเย็น ท่วงท่าของนางสง่างามราวกับราชนีผู้สูงศักดิ์ที่กำลังตรวจตราอาณาจักร ไม่ใช่หญิงสาวตกอับที่เพิ่งถูกถอนหมั้นและถูกขับไล่ออกจากตระกูลดังที่พวกปากหอยปากปูในเมืองหลวงกำลังนินทากันสนุกปาก
"โอ้ ตายจริง... นี่เธอยังมีหน้ามาเปิดร้านขายของเล่นเด็กๆ แถวนี้อีกหรือคะ เอลีน่า"
เสียงหวานใสที่พยายามดัดให้ฟังดูอ่อนโยนและน่าสงสารดังขึ้น พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมกุหลาบป่าราคาแพงที่ลอยมาแตะจมูกจนฉุนกึก เอลีน่ายกยิ้มมุมปากเล็กน้อย—รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันแต่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย
ไอริส ฟอร์ستر หญิงสาวผู้สวมชุดกระโปรงฟูฟ่องสีชมพูพาสเทลประดับลูกไม้ฝรั่งเศส ก้าวเข้ามาในร้านพร้อมกับรอยยิ้มที่เคลือบยาพิษ ดวงตากลมโตแสร้งทำเป็นกวาดมองไปรอบร้านด้วยความเวทนา แต่ลึกๆ แล้วเต็มไปด้วยความสะใจและริษยาที่ถูกปิดบังไว้ไม่มิด
ด้านหลังของไอริสคือกลุ่มคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์อีกสามคนที่คอยตามประกบราวกับนางพญาผึ้งมีบริวาร พวกนางส่งเสียงหัวเราะคิกคักเบาๆ ขณะใช้สายตารังเกียจมองสำรวจผนังร้านที่ตกแต่งด้วยวอลเปเปอร์ลายดอกไม้โบราณและชั้นไม้มะฮอกกานี
"ฉันนึกว่าเธอจะหลบหน้าไปบวชชีที่อารามหลวงเสียอีกนะคะ หลังจากที่ท่านดยุกคาสเซียนปฏิเสธการแต่งงานในงานเลี้ยงวันนั้น... น่าสมเพชเสียจริง" หนึ่งในเพื่อนสนิทของไอริสเอ่ยขึ้นโดยไม่คิดจะลดเสียงลงเลยสักนิด
เอลีน่าค่อยๆ วางคีมลงบนโต๊ะทำงานอย่างเชื่องช้า นางเงยหน้าขึ้นสบตากับไอริสตรงๆ แววตาสีมรกตคู่สวยฉายประกายเย็นเยียบจนไอริสเผลอผถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว
"ร้าน ‘Aethelgard Gems’ ของฉันยินดีต้อนรับลูกค้านะคะคุณไอริส แต่ถ้าพวกคุณมาเพื่อยืนเห่าหอนโชว์ความไร้รอยหยักในสมอง กรุณาออกไปให้พ้นธรณีประตู เพราะเสียงของพวกคุณมันรบกวนสุนทรียภาพในการชมอัญมณีของฉันค่ะ"
น้ำเสียงของเอลีน่าราบเรียบแต่นุ่มนวล ทว่ากลับเชือดเฉือนจนคนฟังหน้าชาซู่ ไอริสเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง ดวงตาคู่สวยแดงก่ำด้วยความโกรธ
"เอลีน่า! เธอยังกล้าปากดีอยู่อีกหรือ! ตอนนี้เธอไม่ใช่คุณหนูตระกูลวอน คอร์ทซ์ผู้สูงส่งอีกต่อไปแล้วนะ เธอก็แค่ผู้หญิงไร้ค่าที่ถูกเขี่ยทิ้ง ไม่มีใครเขาอยากคบค้าสมาคมกับคนไร้ยางอายอย่างเธอหรอก!" ไอริสแผדเสียงแหลมสูงจนกระดิ่งหน้าร้านสั่นไหว
เอลีน่าถอนหายใจเบาๆ นางหยิบผ้าสักหลาดขึ้นมาเช็ดทำความสะอาดหน้าปัดกระจกตู้โชว์ราวกับว่าเสียงของไอริสเป็นเพียงเสียงแมลงหวี่แมลงวันน่ารำคาญ
"ไร้ยางอายหรือคะ? หึ..." เอลีน่าหัวเราะในลำคอเบาๆ ช่างเป็นเสียงที่ไพเราะแต่เย็นชาจนกระดูกสันหลังวาบ "คนที่เที่ยวแย่งคู่หมั้นของคนอื่น หน้าด้านเข้ามาในร้านของคนอื่นทั้งๆ ที่ไม่ได้รับเชิญ แล้วยังกล้าพูดคำว่ายางอายออกมาจากปาก... ช่างน่าขันเสียจริงนะคะ คุณสมบัติความหนาของใบหน้าคุณนี่ คงต้องใช้อัญมณีเวทมนตร์ระดับตำนานมาสกัดถึงจะทำลายได้สินะคะ"
"นี่เธอ!" ไอริสพุ่งตัวเข้ามาหมายจะใช้มือตบหน้าเอลีน่าด้วยความบันดาลโทสะที่สะสมมานาน
ทว่า ก่อนที่ปลายนิ้วที่ทาเล็บสีชมพูอ่อนจะทันได้เฉียดผิวแก้วของเอลีน่า ประตูร้านก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้งด้วยแรงมหาศาล พร้อมกับลมพายุเย็นเยือกที่พัดพาความกดดันระดับสูงแผ่ซ่านไปทั่วทั้งห้องจนทุกคนต้องหยุดชะงัก
กลิ่นอายอันตรายของบุรุษผู้ทรงอำนาจที่สุดในตลาดมืดอัญมณีลอยอบอวลเข้ามา พร้อมกับร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำสนิท ไร้ซึ่งรอยยิ้ม ดวงตาสีรัตติกาลคู่นั้นกวาดมองผู้บุกรุกทั้งสี่ด้วยสายตาดั่งพญามารที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสิ่งเป็นจุล
ดยุกคาสเซียน ดาร์กวูด ก้าวเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างเอลีน่าอย่างสนิทสนม มือหนาวางลงบนพนักเก้าอี้ไม้ที่เอลีน่านั่งอยู่ราวกับการประกาศความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจน
ไอริสและเพื่อนๆ หน้าถอดสีซีดเผือดจนแทบไม่เหลือเลือด เข่าของพวกนางสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเมื่อตระหนักว่าชายหนุ่มผู้เยือกเย็นและน่าสะพรึงกลัวที่สุดในอาณาจักรผู้นี้ กำลังยืนอยู่ตรงหน้า... และดูเหมือนเขาจะปกป้องนังตัวร้ายคนนี้อย่างออกนอกหน้าเสียด้วย
"ใครอนุญาตให้พวกเธอ... เข้ามาเหยียบในอาณาจักรของภรรยาฉันกัน?"
เสียงทุ้มต่ำราวกับมาจากขุมนรกเอ่ยขึ้นช้าๆ แต่ทรงพลังจนไอริสล้มพับลงไปกองกับพื้นด้วยความหมดแรง
เอลีน่ายกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ นางหันไปสบตากับคาสเซียนด้วยแววตาพราวระยับ ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนจากระบบปริศนาในหัวจะดังขึ้นพร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมสีทองที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า
*[ยินดีด้วยค่ะ! คุณได้ปลดล็อกภารกิจลับ: "การตบหน้าไฮโซจอมปลอม" สำเร็จสมบูรณ์ ได้รับแต้มความมั่งคั่งเพิ่ม 50,000 เหรียญทองเวทมนตร์!]*
เอลีน่าแค่นยิ้มในใจ... เกมเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นเองนะคะ
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บนี้เสมอนะคะ ม่านหมอกโรแมนซ์สัญญาว่าจะเสิร์ฟความสะใจให้ฟินจนนอนไม่หลับในตอนต่อไปค่ะ!
ขอถอนตัวจากบทนางร้าย ไปเป็นเจ้าของพิพิธภัณฑ์อัญมณีเวทมนตร์ดีกว่า•ตอนที่ 4
แขกคนแรกที่ไม่ได้รับเชิญ
ผลงานโดย ม่านหมอกโรแมนซ์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ม่านหมอกโรแมนซ์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอถอนตัวจากบทนางร้าย ไปเป็นเจ้าของพิพิธภัณฑ์อัญมณีเวทมนตร์ดีกว่า นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!