ชัยชนะด้วยไพ่ตาย

"ยอมแพ้ซะเถอะ เจ้าไม่มีทางแก้ทาง [กำแพงศิลามายา] ของข้าได้หรอก เจ้าหนูหน้าตาย" เสียงหัวเราะเยาะหยันของ ‘บารอนโวาท’ ดังสะท้อนก้องไปทั่วลานประลองการ์ดใต้ดิน ร่างท้วมใหญ่ของเขายืนค้ำฟ้าอยู่เบื้องหน้า เบื้องหลังคือการ์ดเวทมนตร์ระดับหายากสีทองอร่ามที่แผ่ไอพลังกดดันจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว มานาในเขตอาคมสั่นกระพือราวกับผิวน้ำยามพายุ บนโต๊ะประลองหินแกรนิต ลิซ่ายังคงรักษาใบหน้าเรียบเฉยเอาไว้ได้ราวกับรูปสลักหิน เขาไม่ได้ตอบโต้อะไรในทันที นิ้วเรียวยาวดั่งศิลปินค่อยๆ เคาะลงบนขอบโต๊ะเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ท่วงท่าที่สุขุมเยือกเย็นนี้กลับยิ่งทำให้คู่ต่อสู้รู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่านอย่างบอกไม่ถูก ด้านข้างเวที เรน่า ฮันเตอร์สาวคู่หูพลังช้างสารกำลังกอดอกแน่น ดวงตากลมโตฉายแววกังวล แม้ปากจะชอบบ่นว่าลิซ่าชอบคิดอะไรซับซ้อนเกินเหตุ แต่เธอก็รู้ดีว่าสถานการณ์ตอนนี้คับขันแค่ไหน "เฮ้! ลิซ่า อย่ามัวแต่ทำหน้าตายสิยะ! ตาแก่พุงพลุ้ยนั่นยิ้มจนหน้าบานเป็นจานเชิงแล้วนะ!" เรน่าตะโกนข้ามเสียงฮือฮาระหว่างผู้ชม พร้อมกับขยับกำปั้นแน่นจนข้อต่องอเสียงดังกร๊อบ หากสถานการณ์เลวร้ายลงกว่านี้ เธอพร้อมจะพังโต๊ะประลองแล้วลากลิซ่าวิ่งหนีด้วยกำลังแขนล้วนๆ แล้ว ลิซ่าเหลือบสายตาไปมองคู่หูสาวแวบหนึ่ง มุมปากหยักขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ ที่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นจะมีโอกาสได้เห็น เขาส่ายหัวเบาๆ เชิงบอกให้เธอใจ2 "ใจเย็นน่าเรน่า... การต่อสู้ด้วยการ์ด ไม่ได้วัดกันที่ปริมาณมานาที่โถมใส่ แต่ วัดกันที่ 'จังหวะ' ต่างหากค่ะ" เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเรื่อย แต่กลับหนักแน่นจนเรน่าต้องยอมเงียบปากลงและตั้งใจดูต่อ บารอนโวาทแค่น The snort ออกมาทางจมูก "ปากดีนักนะ! มาดูกันว่าเจ้าจะยังปากดีได้อีกนานแค่ไหนเมื่อจั่วการ์ดใบสุดท้ายไม่ได้ช่วยอะไร ฮ่าๆๆ!" ลิซ่ายกมือขึ้นรับมือกับการจั่วการ์ดรอบสุดท้าย ปลายนิ้วสัมผัสกับผิวการ์ดที่อุ่นร้อนเล็กน้อยตามพลังงานมานา ในเสี้ยววินาทีนั้น ดวงตาสีนิลของเขาเป็นประกายวาบ ระบบอัจฉริยะในจิตใต้สำนึกส่งเสียงแจ้งเตือนเบาๆ แต่ลิซ่าไม่ได้สนใจมัน เขากำลังคำนวณความน่าจะเป็นของคอมโบที่ซ้อนทับกันถึงสามชั้นในหัว ชั้นที่หนึ่ง: การดึงดูดความสนใจ (Decoy) ชั้นที่สอง: การหักเหมานาสะสม (Refraction) และชั้นที่สาม... จุดตายที่บารอนโวาทไม่มีวันคาดคิด "ตาฉันสินะคะ" ลิซ่าเอ่ยเบาๆ ก่อนจะสะบัดข้อมือวางการ์ดใบแรกแผ่ลงบนโต๊ะ *[การ์ดเวทมนตร์ระดับ A: ภาพลวงตาแห่งกระจกเงา]!* สิ้นเสียงประกาศ ภาพเงาของลิซ่าและกองการ์ดทั้งหมดบนโต๊ะแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ กลายเป็นละอองแสงสีฟ้ากระจายไปทั่ว บารอนโวาทชะงักไปชั่วขณะ "คิดจะใช้ลูกไม้ตื้นๆ หนีความพ่ายแพ้งั้นเรอะ? เสียใจด้วย เขตอาคมนี้ปิดกั้นทุกมิติแล้ว!" "ใครบอกว่าฉันจะหนีกันคะ?" ลิซ่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาคมกริบจ้องมองตรงไปยังดวงตาดุร้ายของขุนนางเฒ่า "ฉันแค่กำลังเปิดพื้นที่ให้คอมโบทำงานต่างหาก" เขาวางการ์ดใบที่สองตามลงไปติดๆ โดยไม่ให้คู่ต่อสู้ได้ตั้งตัว *[การ์ดสนับสนุนระดับ S: เสียงสะท้อนแห่งหุบผาลึก]!* การ์ดใบนี้ไม่ได้ทำดาเมจโดยตรง แต่มันทำหน้าที่ 'สะสม' และ 'ทวีคูณ' พลังมานาที่ถูกโจมตีเข้ามาก่อนหน้านี้ทั้งหมด บารอนโวาทเบิกตากว้างเมื่อตระหนักได้ว่า มานาของ [กำแพงศิลามายา] ที่เขาภาคภูมิใจนักหนากลับถูกดึงดูดเข้ามาในเขตของการ์ดเสียงสะท้อน ราวกับน้ำในเขื่อนที่กำลังไหลย้อนกลับ "บ้าน่า! เป็นไป1ได้ยังไง! มานาของข้ากำลัง... ถูกสูบไป?!" บารอนโวาทหน้าถอดสี เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มหน้าผาก ความมั่นใจเมื่อครู่มลายหายไปสิ้นเมื่อเขารู้สึกได้ว่าพลังชีวิตในการ์ดของตนเองกำลังดิ่งฮวบลงอย่างรวดเร็ว เรน่าที่ยืนมองอยู่ข้างสนามถึงกับอ้าปากค้าง ตาโตเป็นไข่ห่าน เผลออุทานออกมาเสียงดัง "เฮ้ย! นั่นมัน... วิชาอะไรเนี่ย ใช้มานาของอีกฝ่ายมาเป็นอาวุธย้อนกลับงั้นเหรอ!" นี่ไม่ใช่แค่การพลิกเกมธรรมดา แต่มันคือการ "ฆ่าด้วยมือของเหยื่อเอง" ลิซ่าไม่ปล่อยให้คู่ต่อสู้มีเวลาแม้แต่จะหายใจเข้าออก เขาขยับตัวไปข้างหน้าวางการ์ดใบสุดท้าย—ไพ่ตายที่ซ่อนไว้ใต้ก้นสำรับตลอดการประลอง—ลงบนจุดศูนย์กลางของวงแหวนมานา *[การ์ดคอมโบระดับ SSS: คำพิพากษาแห่งราชันย์การ์ด]!* เปรี้ยง! เสียงระเบิดของพลังงานมานารุนแรงดังกึกก้องไปทั่วห้องใต้ดิน แรงกดดันมหาศาลซัดสาดจนฝุ่นตลบอบولว บารอนโวาทกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อการ์ดป้องกันทุกใบของเขาร้าวรานและแตกละเอียดเป็นผุยผงในพริบตา แสงสีทองสว่างวาบจนทุกคนต้องยกแขนขึ้นบังตา เมื่อแสงจ้าสงบลง ลิซ่ายืนนิ่งสงสง่าอยู่เบื้องหลังโต๊ะประลอง เสื้อคลุมสีเข้มพลิ้วไหวตามแรงลมเล็กน้อย ในขณะที่บารอนโวาททรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้น หอบหายใจหนักหน่วง ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ดวงตาเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัวต่อชัยชนะที่เด็ดขาดอย่างไร้ที่ติ ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วบริเวณชั่วขณะ ก่อนที่เสียงปรบมือและเสียงฮือฮาจากผู้สังเกตการณ์จะดังสนั่นขึ้น เรน่าวิ่งปรี่เข้ามาตบไหล่ลิซ่าป้าบใหญ่ด้วยความหมั่นเขี้ยวและสะใจ "ให้ตายเถอะลิซ่า! นายเนี่ยมันปีศาจชัดๆ! วางแผนซ้อนสามชั้นแบบนี้ ตาแก่Oล่นั่นแทบจะกระอักเลือดตายอยู่แล้วนะ!" ลิซ่าเก็บการ์ดทั้งหมดกลับเข้าสำรับอย่างเป็นระเบียบ สีหน้ายังคงราบเรียบไร้รอยขีดข่วนราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น "ก็แค่การคำนวณพื้นฐานค่ะ เรน่า" ในจังหวะที่ลิซ่ากำลังจะหันหลังเดินออกจากลานประลองพร้อมกับคู่หูสาวนั้นเอง หน้าต่างระบบสีฟ้าใสที่คุ้นเคยก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าด้วยตัวอักษรสีแดงฉานที่สั่นไหวผิดปกติ—ไม่ใช่การแจ้งเตือนภารกิจทั่วไป แต่เป็นสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดที่ระบบไม่เคยแสดงมาก่อน *[แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบความผิดปกติของมานาปริศนาในรัศมี 500 เมตร]* *[คำเตือน: ตัวตนระดับภัยพิบัติ 'เงาแห่งผู้กล้าคนที่ศูนย์' ได้ทำการเชื่อมต่อสัญญาณกับสำรับการ์ดของคุณแล้ว]* ลิซ่าชะงักฝีเท้าลงทันที ดวงตาสีนิลหรี่แคบลงอย่างใช้ความคิด บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบในเสี้ยววินาที "หืม? มีอะไรเหรอลิซ่า ทำไมนายทำหน้าแบบนั้นล่ะ?" เรน่าเอ่ยถามด้วยความฉงนเมื่อเห็นคู่หูหยุดเดินกะทันหัน ทว่า... ยังไม่ทันที่ลิซ่าจะได้เอ่ยปากตอบ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเย็นชาคู่หนึ่งก็ดังแทรกขึ้นจากความมืดมิดที่ปลายทางเดิน พร้อมกับน้ำเสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูพวกเขาโดยที่ไม่มีใครทันตั้งตัว— "ยินดีด้วยที่ชนะเกมเด็กๆ... การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า แต่เกมจริง มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหาก" -------------------------------------------------- ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นไปกับกลยุทธ์ของลิซ่านะคะ!