รอยร้าวในระบบ

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและไอความร้อนระอุแผ่ซ่านคละคลุ้งไปทั่วห้องโถงหินอัคนีชั้นที่สิบเก้า เสียงหอบหายใจถี่กระชั้นของเรน่าดังสะท้อนก้องผนังหินสีดำสนิท ดาบใหญ่ในมือของฮันเตอร์สาวสั่นเทิ้มด้วยแรงสะท้อนจากการปะทะกับโกเลมยักษ์ศิลาเพลิงเมื่อครู่ ร่างเพรียวทรุดตัวลงคุกเข่าข้างหนึ่งกับพื้น มือเรียวข้างหนึ่งยกขึ้นปาดหยาดเหงื่อและคราบเขม่าควันบนหน้าผาก ลมหายใจของเธอยังคงติดขัดจากศึกหนักที่เพิ่งผ่านพ้น "ให้ตายสิลิซ่า... บอสชั้นนี้มันกินแรงกว่าที่คาดไว้เยอะเลยนะคะ ดีนะที่คุณคำนวณจังหวะการ์ด [โล่สะท้อนพสุธา] ไว้เป๊ะ ไม่งั้นซี่โครงฉันคงหักไปซีกหนึ่งแล้วมั้งเนี่ย" เรน่าบ่นอุบอิบพลางส่งเสียงหัวเราะแห้งๆ กลบเกลื่อนความเหนื่อยล้า แม้ปากจะบ่นแต่ดวงตากลมโตคู่นั้นกลับทอประกายชื่นชมยามมองไปยังชายหนุ่มร่างโปร่งที่ยืนอยู่เบื้องหน้า ลิซ่าไม่ได้หันกลับไปตอบทันที นิ้วเรียวยาวใต้ถุงมือหนังสีดำกำลังกวาดผ่านอากาศเบาๆ การ์ดเวทมนตร์สามใบสุดท้ายในสำรับลอยวนเวียนอยู่รอบปลายนิ้ว เปล่งแสงเรืองรองสีครามจางๆ ก่อนจะสลายกลายเป็นละอองมานาน่าสู่อุ้งมือ ดวงตาคู่คมภายใต้กรอบแว่นสายตานิ่งสงบไร้ระลอกคลื่น ทว่าหัวใจข้างในกลับเต้นรัวเร็วกว่าปกติ—ไม่ใช่เพราะความเหนื่อยล้าจากศึกหอคอย แต่เป็นเพราะตัวอักษรสีแดงฉานที่ยังคงค้างเติ่งอยู่กลางอากาศตรงหน้าต่างระบบ *[คำเตือนระดับวิกฤตสูงสุด: ตรวจพบการแทรกแซงโค้ดระบบภายนอก...]* *[เงื่อนไขการผ่านชั้นที่ 20 เปลี่ยนแปลงกะทันหัน]* *[ผู้เล่น 'ลิซ่า' ได้ทำการปลดผนึก 'ประตูแห่งเจตจำนงที่สอง'... และสิ่งที่ไม่ควรตื่น... กำลังลืมตาขึ้นจากเบื้องล่างของพื้นพิภพแล้ว]* "ลิซ่า?" เรน่าขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นความเงียบผิดปกติจากคู่หูสายวางแผน เธอพยุงร่างลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วก้าวเข้าไปใกล้ "สีหน้าคุณดูไม่ค่อยดีเลยนะ มีอะไรผิดปกติเหรอ? ไม่ใช่ว่าเราเคลียร์ชั้นนี้สมบูรณ์แบบแล้วหรอกเหรอคะ หรือว่าการ์ดซับพอร์ตของคุณมีปัญหา?" "เปล่าหรอกเรน่า..." เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นแผ่วเบา ลิซ่าลดมือลงจากการควบคุมหน้าต่างระบบ ดวงตาสีเข้มหันกลับมามองสหายร่วมรบด้วยแววตาที่ลึกลึกลงกว่าเดิม "ระบบไม่ได้พัง... แต่มันกำลังบอกความจริงที่เราไม่เคยรู้ต่างหากล่ะคะ" "ความจริงอะไร?" ฮันเตอร์สาวเอียงคอสงสัย ลิซ่าไม่ตอบคำถามในทันที เขาก้าวเท้าช้าๆ ไปยังเบื้องหน้า ตรงจุดที่แท่นศิลาโบราณตั้งตระหง่านอยู่ แท่นศิลานี้ควรจะเป็นประตูวาร์ปเพื่อพาพวกเขาขึ้นสู่ชั้นที่ยันท้าทายต่อไป ทว่าในเวลานี้ รอยร้าวสีม่วงเข้มกลับแตกแขนงออกรากับใยแมงมุมบนพื้นผิวศิลา เสียง "คลิック... คลิก..." คล้ายกับเฟืองนาฬิกาจักรกลโบราณที่ฝืนหมุนวนด้วยแรงมหาศาลดังลอดออกมาจากใต้พื้นดิน แรงสั่นสะเทือนระลอกใหม่เริ่มแผ่ขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ จนเศษหินร่วงกราวลงมาจากเพดานถ้ำ ลิซ่ายกมือขึ้นแตะหน้าต่างโฮโลแกรมของระบบอีกครั้ง คราวนี้เขาเลือกเจาะลึกเข้าไปในส่วนของ "Source Code" ระดับรากฐาน ซึ่งเป็นฟังก์ชันที่ฮันเตอร์ทั่วไปไม่มีสิทธิ์เข้าถึง แต่ด้วยสกิลเฉพาะตัวของสายการ์ดกลยุทธ์ ทำให้เขาสามารถมองเห็นโครงสร้างเบื้องหลังของโลกใบนี้ได้รางๆ สิ่งแรกที่สะดุดตาคือ บรรทัดคำสั่งนับพันที่กำลังร,รันวนซ้ำอย่างบ้าคลั่ง โค้ดส่วนใหญ่ถูกเขียนขึ้นด้วยภาษาเวทมนตร์โบราณผสมผสานกับชุดคำสั่งดิจิทัล แต่มีบางส่วน... บางส่วนที่ถูกแทรกแซงเข้ามาอย่างจงใจ *[Detected External Override: Administrator 'Aethelgard' has accessed the restricted protocol.]* *[Warning: Tower 01 was not built as a trial. It was built as a cage.]* "กรงงั้นเหรอ..." ลิซ่าพึมพำกับตัวเองเบื้องหน้าข้อความที่ปรากฏขึ้นแวบหนึ่งก่อนจะหายไป ดวงตาภายใต้กรอบแว่นหรี่ลงอย่างใช้ความคิด หอคอยแห่งนี้ที่มนุษยชาติต่างแย่งกันปีนป่ายเพื่อไขว่คว้าพลัง ชื่อเสียง และสิทธิในการเป็นผู้กล้า แท้จริงแล้วไม่ใช่บททดสอบจากทวยเทพอย่างที่ตำนานเล่าขาน แต่มันคือพันธนาการที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อกักขังอะไรบางอย่างไว้เบื้องล่างต่างหาก "ลิซ่า คุณกำลังทำให้ฉันใจคอไม่ดีเลยนะ" เรน่าก้าวเข้ามาประชิด พร้อมกับกระชับดาบในมือแน่นขึ้นโดยสัญชาตญาณเมื่อสัมได้ถึงบรรยากาศรอบตัวที่กดดันจนหายใจไม่ออก "เกิดอะไรขึ้นกับระบบกันแน่ ทำไมหน้าจอของคุณถึงกลายเป็นสีแดงเถือกแบบนั้นล่ะคะ?" "เรน่า คุณเคยคิดไหมว่า... ระบบที่เราใช้เลเวลอัป ใช้รับเควสต์ และใช้ประเมินความสามารถเนี่ย มันมาจากไหน?" ลิซ่าหันไปมองสหายสาวด้วยแววตานิ่งสงบ ทว่าคำถามนั้นกลับจริงจังเสียจนคนฟังชะงัก "ฮะ? ก็... ก็มาจากหอคอยนี่ไงคะ เป็นพรจากพระเจ้าหรือผู้สร้างโลกไม่ใช่เหรอ?" "นั่นคือสิ่งที่กิลด์ใหญ่และโบสถ์พยายามกรอกหูพวกเรามาตลอดค่ะ" ลิซ่ายิ้มเยาะเล็กน้อยที่มุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความสนุกเจืออยู่เลยแม้แต่น้อย "แต่ถ้าฉันบอกว่า... โค้ดของระบบนี้ถูกเขียนขึ้นโดยฝีมือของ 'มนุษย์' และถูกควบคุมโดยใครบางคนที่นั่งอยู่เหนือหอคอยชั้นที่ร้อยล่ะคะ?" ก่อนที่เรน่าจะได้ซักถามอะไรเพิ่มเติม เสียงคำรามกึกก้องราวกับเสียงร้องของอสูรกายโบราณก็ดังทะลุขึ้นมาจากพื้นพิภพเบื้องล่าง แรงระเบิดของพลังงานมานาน่าสีดำสนิทพวยพุ่งทะลุรอยร้าวของแท่นศิลาขึ้นมากลายเป็นเสาแสงทมิฬ ท้องฟ้าจำลองภายในดันเจี้ยนชั้นที่สิบเก้าบิดเบี้ยวเป็นเกลียวคลื่น เมฆหมอกสีเทาเปลี่ยนเป็นสีเลือดในพริบตา ก๊าซพิษสีม่วงจางๆ ลอยฟุ้งกระจายออกมาพร้อมกับกลิ่นอายกดดันระดับที่ทำให้เข่าของฮันเตอร์สาวแทบทรุดลงไปกองกับพื้น เรน่าเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก สัญชาตญาณการเอาตัวรอดกรีดร้องเตือนภัยดังลั่นในหัว "นั่นมัน... พลังบ้าอะไรกันเนี่ย! ไม่ใช่เรดบอสทั่วไปแน่ๆ!" เรน่ากัดฟันกรอด ฝืนยืนหยัดต้านทานแรงกดดันมหาศาล ลิซ่าก้าวถอยหลังมาครึ่งก้าว มือซ้ายชักการ์ดสำรองสีทองอร่ามออกมาจากช่องเก็บของมิติ นิ้วเรียวคีบมันไว้อย่างมั่นคง ดวงตาคู่คมจ้องมองลงไปยังใจกลางรอยแยกของพื้นศิลาที่กำลังขยายตัวกว้างขึ้นเรื่อยๆ เปลวเพลิงสีฟ้าครามลุกโชนขึ้นรอบตัวเขาเพื่อสร้างบาตรป้องกัน ในความมืดมิดของรอยแยกที่ลึกสุดลูกหูลูกตา ดวงตาสองดวงขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยลวดลายอักษรเวทมนตร์สีแดงฉานกำลังค่อยๆ... ลืมตาขึ้น มันไม่ได้มองมาที่พวกเขาด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่มันมองมาด้วยความว่างเปล่า... ราวกับผู้คุมที่กำลังตื่นจากการหลับใหลอันยาวนานเพื่อมาทวงคืนสิ่งที่เคยเป็นของมัน หน้าต่างระบบตรงหน้าของลิซ่าเด้งขึ้นมาอีกครั้งด้วยตัวอักษรสีแดงกระพริบถี่รัว พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่เย็นเยียบจนน่าขนลุก *[Warning: System Core has lost control.]* *[Entity Unsealed: Subject Zero, the Original Player has awakened.]* *[Quest Update: Survive the execution.]* ลิซ่าสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ มือที่ถือการ์ดกระชับแน่นขึ้นจนข้อต่อนิ้ว1ขาวซีด เขารู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่แค่การเคลียร์ดันเจี้ยนเพื่อผ่านชั้นต่อไปอีกแล้ว แต่มันคือการเผชิญหน้ากับความลับดำมืดที่ผู้สร้างระบบจงใจปกปิดมานับพันปี "เรน่า..." ลิซ่าเอ่ยเสียงเรียบโดยไม่ละสายจากเงาสมหึมาที่กำลังดันตัวขึ้นมาจากเบื้องล่าง "เตรียมการ์ดบัฟทั้งหมดที่คุณมีให้พร้อมค่ะ... ดูท่าทางว่าแขกไม่速เชิญของเราคนนี้ จะไม่ยอมให้เราเดินขึ้นไปชั้นที่ยซง่ายๆ ซะแล้วสิคะ" *** (ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนากาลเวลาไปพร้อมกับลิซ่านะคะ!)