ทะลวงผ่านชั้นที่ 20

"อย่ามองข้ามความว่างเปล่า... เพราะบางครั้ง สิ่งที่ร่วงหล่นลงมา อาจไม่ใช่ความบังเอิญ แต่เป็นใบประกาศิตจากนรก" น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงความเยียบเย็นของลิซ่าดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องโถงหินออบซิเดียนชั้นที่ 20 นิ้วเรียวยาวชะงักค้างกลางอากาศ ขณะที่ดวงตาสสีรัตติกาลจดจ้องไปยังการ์ดสีดำสนิทซึ่งลอยเคว้งคว้างลงมาจากรอยแยกมิติเบื้องบน ลวดลายอักขระประหลาดบนหน้าการ์ดไม่ได้เปล่งแสงเจิดจ้า แต่มันกลับ 'ดูดกลืน' แสงรอบตัวจนบิดเบี้ยว ราวกับมีหลุมดำขนาดย่อมซ่อนอยู่ภายใต้แผ่นกระดาษเวทมนตร์แผ่นนั้น เรน่าก้าวถอยหลังโดยสัญชาตญาณ มือเรียวสวยที่ปกติมักจะกระชับขวานยักษ์คู่ใจไว้มั่น กลับเผลอกำหมัดแน่นจนข้อต่อลั่นเปรี๊ยะ บรรยากาศรอบตัวในยามนี้อัดแน่นไปด้วยแรงกดดันมหาศาลจากดันเจี้ยนระดับสูงจนแทบหายใจไม่ออก "ลิซ่า... นั่นมันไม่ใช่ไอเทดรอปจากระบบแน่ๆ" ฮันเตอร์สาวเอ่ยเสียงเครียด ดวงตากลมโตฉายแววระแวดระวังขั้นสุด "สัมผัสเวทมนตร์แบบนี้ มัน... มันเหมือนกับพลังของพวกเทวรูปโบราณที่เราเคยเจอในบันทึกต้องห้ามเลยนะ" ลิซ่าไม่ตอบคำถามในทันที เขายื่นมือออกไปรับการ์ดสีดำใบนั้นด้วยความระมัดระวัง ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกับพื้นผิวเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้... น้ำเสียงของมันไม่ได้ราบเรียบเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา *[ตรวจพบวัตถุแปลกปลอมระดับโบราณ: "ตราประทับแห่งเจตจำนงที่สูญหาย"]* *[คำเตือน: วัตถุนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยระบบผู้กล้า กรุณาใช้ด้วยความระมัดระวัง ค่าความเสี่ยงในการสะท้อนกลับ: 99.9%]* มุมปากของนักวางแผนหนุ่มยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เรน่ารู้ดีว่าเป็นสัญญาณว่าเขากำลังคิดแผนการเสี่ยงตายอะไรบางอย่างอีกแล้ว "ความเสี่ยงเกือบหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์อย่างนั้นเหรอคะ..." ลิซ่าพึมพำเบาๆ กับตัวเอง "น่าสนใจนี่นา ระบบคงไม่ได้ตั้งใจให้เราผ่านชั้นที่ 20 ไปได้ง่ายๆ ตั้งแต่แรกอยู่แล้วสินะคะ" ครืนนน—! ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะได้วิเคราะห์การ์ดปริศนาจนจบกระบวนความ พื้นห้องโถงเบื้องล่างก็สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ประตูมิติขนาดมหาสารที่ปิดตายอยู่ค่อยๆ เคลื่อนตัวเปิดออกด้วยเสียงเสียดสีของหินผาอันน่าขนลุก ไอหมอกสีดำทะมึนพวยพุ่งทะลักออกมาพร้อมกับร่างเงาขนาดมหาสารที่ก้าวข้ามธรณีประตูออกมาทีละน้อย นั่นคือ "ผู้พิทักษ์ประตูมิติ – โกลิอัทแห่งเกราะเหล็กวิญญาณ" บอสประจำชั้นที่ 20 ที่ขึ้นชื่อว่ามีเกราะเวทมนตร์หนาแน่นที่สุดในบรรดาดันเจี้ยนทั้งหมด ร่างกายของมันสูงตระหง่านราวกับภูเขาย่อมๆ สวมชุดเกราะเหล็กสีนิลที่สลักอักขระเวทมนตร์ป้องกันการโจมตีทุกรูปแบบเอาไว้ และในมือถือดาบยักษ์ที่อาบไล้ด้วยเปลวเพลิงสีคราม "มาแล้วสินะคะ ตัวถ่วงเวลาชิ้นใหญ่" ลิซ่าเก็บการ์ดสีดำเข้าสู่ช่องเก็บของอย่างรวดเร็ว ก่อนจะสะบัดข้อมือเรียกสำรับการ์ดรบออกมาเรียงรายอยู่ระหว่างนิ้วทั้งห้า "เรน่า เตรียมตัวค่ะ งานนี้เราใช้แผน 'ทะลวงจุดอับเกราะ' ตามที่ซ้อมกันไว้ไม่ได้ผลแน่ เกราะของมันหนาเกินกว่าจะเจาะด้วยกำลังกายธรรมดา" เรน่าสูดหายใจเข้าลึก and ดึงขวานยักษ์ออกจาก  Aura strap ด้านหลัง รอยยิ้มมั่นใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยคม แม้สถานการณ์จะคับขันเพียงใด แต่เคมีระหว่างเธอกับชายหนุ่มข้างกายก็ไม่เคยทำให้ความฮึกเหิมลดลงเลยแม้แต่น้อย "รู้แล้วน่า! นายนี่นะ ชอบหาเรื่องยากๆ มาให้ฉันออกแรงอยู่เรื่อยเลย" ฮันเตอร์สาวหัวเราะในลำคออย่างท้าทาย "แต่ก็นั่นแหละ... ถ้าไม่มีนาย ฉันคงเบื่อแย่เหมือนกัน" ฉ่าาา—! โกลิอัทคำรามก้องด้วยเสียงที่สะั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณ ดาบยักษ์สีครามในมือถูกฟาดลงมาเบื้องหน้าอย่างไร้ความปรานี คลื่นกระแทกเวทมนตร์พุ่งเข้าใส่ทั้งสองคนด้วยความเร็วสูงราวกับพายุทอร์นาโด ลิซ่าไม่รอช้า เขากางการ์ดป้องกันขั้นสูงออกพร้อมกับออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด "การ์ดสนับสนุน: 'บาตรารับแรงกระแทก' ผสานกับ 'เงามายาเคลื่อนย้ายพริบตา'! เรน่า หลบไปทางซ้ายสามองศา แล้วสวนกลับด้วยสกิล 'ทลายปฐพี' ที่ข้อต่อหัวเข่าซ้ายของมันทันทีค่ะ!" สิ้นเสียงคำสั่ง เรน่าพุ่งตัวหลบหลีกคลื่นกระแทกได้อย่างเฉียดฉิว ร่างเพรียวบางแต่เต็มไปด้วยพละกำลังกระโดดลอยตัวขึ้นสูง ขวานยักษ์ในมือเปล่งแสงสีทองอร่ามจากการรีดเร้นพลังมานารวมไว้ที่จุดเดียว ก่อนจะฟาดลงที่หัวเข่าของบอสยักษ์อย่างเต็มแรง เปรี้ยงงงง—! เกิดประกายไฟสارتกระจายไปทั่วบริเวณ แต่สิ่งที่น่าตกใจคือ เกราะเวทมนตร์ของโกลิอัทแทบไม่มลทินรอยขีดข่วนเลยแม้แต่น้อย แรงสะท้อนกลับมหาศาลซัดร่างของเรกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว ลมหายใจของเธอติดขัดเล็กน้อยจากการถูกแรงกระแทกย้อนกลับ "บ้าจริง! เกราะบ้าอะไรเนี่ย ขนาดใช้สกิลเจาะเกราะขั้นสูงสุดแล้ว ยังทำลายมันไม่ได้เลยสักนิด!" เรน่ากัดฟันกรอด พลางปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผม ลิซ่าหรี่ตาลงเล็กน้อย สมองอันชาญฉลาดกำลังประมวลผลข้อมูลการต่อสู้ด้วยความเร็วสูง การโจมตีทางกายภาพไม่ได้ผล การใช้เวทมนตร์ธาตุทั่วไปก็ถูกดูดซับด้วยอักขระบนเกราะ... ถ้าอย่างนั้น ช่องโหว่ของมันอยู่ที่ไหนกันแน่? สายตาของนักวางแผนหนุ่มเหลือบไปเห็นการ์ดสีดำสนิทที่เพิ่งเก็บ1เข้ากระเป๋าไปเมื่อครู่ รอยอักขระบนการ์ดใบนั้นดูคล้ายคลึงกับอักขระเวทมนตร์บนเกราะของโกลิอัทอย่างไม่น่าเชื่อ ราวกับว่าพวกมันถูกสร้างมาจากแหล่งพลังงานเดียวกัน *หรือว่า...* "เรน่า คอยคุ้มกันฉันสิบคินาทีค่ะ!" ลิซ่าเอ่ยเสียงเฉียบขาด พร้อมกับหยิบการ์ดสีดำใบปริศนาออกมาอีกครั้ง "นายจะบ้าเหรอ! นั่นมันของอันตรายนะ!" เรน่าร้องท้วงด้วยความตกใจเมื่อเห็นสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังจะทำ "ไม่มีเวลาให้ลังเลแล้วค่ะ" ลิซ่าหันมามองคู่หูด้วยสายตาที่แน่วแน่และจริงจัง "ถ้าเราไม่ใช้กุญแจดอกนี้ ไขประตูที่ปิดตาย เราก็ไม่มีวันผ่านชั้นที่ 20 ไปได้หรอกนะคะ" ว่าแล้ว ลิซ่าก็กดการ์ดสีดำลงบนกลางอกของตัวเองโดยไม่รอคำคัดค้านใดๆ ทั้งสิ้น วูบบบบ—! ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่พลังงานสีดำทมิฬจะระเบิดออกจากร่างของลิซ่า แผ่ขยายอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดในห้องโถง บอสยักษ์โกลิอัทชะงักค้าง ราวกับถูกตรึงไว้ด้วยอำนาจบางอย่างที่เหนือกว่าระบบ และในวินาทีนั้นเอง หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของทั้งคู่ด้วยตัวอักษรที่สั่นไหว *[คำเตือนระดับวิกฤตสูงสุด: ตรวจพบการแทรกแซงโค้ดระบบภายนอก...]* *[เงื่อนไขการผ่านชั้นที่ 20 เปลี่ยนแปลงกะทันหัน]* *[ผู้เล่น 'ลิซ่า' ได้ทำการปลดผนึก 'ประตูแห่งเจตจำนงที่สอง'... และสิ่งที่ไม่ควรตื่น... กำลังลืมตาขึ้นจากเบื้องล่างของพื้นพิภพแล้ว]* ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับกลยุทธ์บทนี้ด้วยกันนะคะ