คอมโบแรกในตำนาน

"ถ้าเธอวิ่งชนเข้าไปตรงๆ อีกแค่ก้าวเดียว ฉันคงต้องเปลี่ยนอาชีพจากนักวางแผนการ์ด ไปเป็นสัปเหร่อประจำกิลด์แทนแล้วล่ะค่ะ เรน่า" น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงแววเหนื่อยหน่ายเล็กน้อยดังขึ้น ท่ามกลางกลิ่นอายอับชื้นของดันเจี้ยนซากโบราณสถานระดับ E ลิซ่าขยับแว่นกรอบเงินบนสันจมูก นิ้วเรียวยาวคีบการ์ดเวทมนตร์สีครามเรืองแสงอ่อนๆ เอาไว้ระหว่างปลายนิ้ว ดวงตาคู่คมกริบมองร่างสูงโปร่งของฮันเตอร์สาวที่กำลังหอบหายใจจนอกกระเพื่อม เรน่าส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอ ใบหน้าเปื้อนเขม่าควันหันขวับมามองค้อนทันที เธอยกกระบองเหล็กกล้าคู่ใจขึ้นพาดบ่าอย่างไม่ี่สลด "โธ่ ลิซ่า! ก็เจ้า 'สเกลเลตัน ฮาวท์' (Skeleton Hound) ฝูงนั้นมันน่ารำคาญนี่คะ วิ่งไล่กัดไม่ปล่อยแถมยังคืนชีพได้เรื่อยๆ ถ้าไม่ให้ฉันทุบให้กระดูกแหลกเป็นผุยผง แล้วจะให้ยืนมองพวกมันแทะหัวเข่าหรือยังไงเล่า!" "การใช้กำลังแก้ปัญหาเป็นวิธีที่ง่ายที่สุด แต่ก็เปลืองเรี่ยวแรงที่สุดเช่นกันค่ะ" ลิซ่าถอนหายใจเบาๆ ปรายตามองซากกระดูกสุนัขเวทมนตร์ที่เริ่มสั่นไหวและรวมตัวกันใหม่อีกครั้งตามกลไกการฟื้น "จำกฎข้อแรกที่เราตกลงกันไว้ไม่ได้หรือคะ? สำหรับฉัน การ์ดทุกใบในสำรับมีต้นทุน และมอนสเตอร์ทุกตัวมีจังหวะเวลาของมัน" เบื้องหน้าของพวกเขาทั้งสองคือโถงกว้างของดันเจี้ยน พื้นหินปูด้วยแผ่นศิลาโบราณที่เต็มไปด้วยรอยขูดขีด ฝูงสเกลเลตัน ฮาวท์ระดับ E จำนวนเจ็ดตัวกำลังแยกเขี้ยวสีเหลืองน่ากลัว นัยน์ตากลวงโบ๋มีเปลวไฟสีฟ้าลุกโชน พวกมันส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอพร้อมจะพุ่งเข้าใส่เหยื่อผู้บุกรุกอีกครั้ง ในระบบโลกใบนี้ ฮันเตอร์ทั่วไปพึ่งพาพลังมานาสคูล (Mana Scale) ในการเสริมแกร่งร่างกายและอาวุธ แต่สำหรับลิซ่า ผู้ครอบครองระบบ "เซียนการ์ด" และสัตยาบันแห่งผู้กล้าสายซัพพอร์ต การต่อสู้ไม่ใช่เรื่องของการใช้กำลังเข้าหักหาญ หากแต่มันคือกระดานหมากรุกที่ต้องเดินเกมอย่างแม่นยำทีละตา [ติ๊ง! ตรวจพบมอนสเตอร์ระดับ E: สเกลเลตัน ฮาวท์ (จำนวน 7 ตัว)] [คำเตือน: ความทนทานของเป้าหมายจะเพิ่มขึ้น 15% หากอยู่ในรัศมีเงาของเสาหินโบราณ] [เงื่อนไขภารกิจพิเศษ: ทำลายล้างฝูงมอนสเตอร์ด้วยการใช้คอมโบการ์ดระดับ C ขึ้นไปภายใน 1 นาที หากสำเร็จ จะได้รับรางวัลพิเศษ 'เศษเสี้ยวมานาโบราณ'] เสียงแจ้งเตือนจากระบบลอยเด่นขึ้นในห้วงความคิดของลิซ่า หญิงสาวมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มจางๆ ที่ปรากฏบนใบหน้าเรียบเฉยนั้นทำให้เรน่าถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง "ยิ้มแบบนี้อีกแล้ว..." เรน่าพึมพำโดยสัญชาตญาณ รู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาทุกครั้งที่เพื่อนร่วมทีมหนุ่ม (ผู้มีใบหน้าละม้ายคล้ายสตรีและรอบคอบจนน่าหมั่นไส้) ยิ้มแบบนี้ "โอเคๆ นายท่านนักวางแผน ฉันต้องทำอะไรบ้าง ว่ามาเลยค่ะ!" "ดีมากค่ะ เรน่า" ลิซ่าดีดนิ้วเบาๆ การ์ดสามใบสว่างวาบขึ้นในมือขวา "รอบนี้ฉันไม่อนุญาตให้เธอพุ่งเข้าไปบู๊แบบสุ่มสี่สุ่มห้าอีกแล้ว แต่ฉันต้องการ 'แรงกระแทก' ที่สมบูรณ์แบบที่สุดในจุดที่ฉันกำหนด" "จุดไหนล่ะ?" "กลางวงล้อมของพวกมัน... เมื่อฉันให้สัญญาณ" ลิซ่าก้าวเท้าถอยหลังไปครึ่งก้าว สายตากวาดมองสภาพแวดล้อมอย่างรวดเร็ว เสาหินโบราณสี่ต้นตั้งตระหง่านอยู่รอบโถง เงาดำทอดตัวยาวตามแสงสลัวจากคบเพลิงเวทมนตร์ สเกลเลตัน ฮาวท์ตัวหัวหน้าส่งเสียงเห่าหอนแหลมสูง มันดีดตัวพุ่งทะยานเข้ามาหาก่อนเป็นตัวแรก กรงเล็บกระดูกคมกริบพุ่งตรงมายังลำคอของลิซ่าอย่างรวดเร็วราวกับลูกศร *เร็วมาก...* เรน่าเบิกตากว้าง เผลอร้องเตือนด้วยความตกใจ "ระวังค่ะ ลิซ่า!" ทว่าลิซ่ากลับไม่แม้แต่จะกะพริบตา ร่างเพรียวบางยืนนิ่งราวกับรูปปั้นหิน ปลายนิ้วสะบัดการ์ดใบแรกออกไปในเสี้ยววินาทีที่กรงเล็บห่างจากใบหน้าเพียงคืบเดียว "การ์ดเวทมนตร์ระดับ D: [ภาพมายาเงากระจก] (Mirror Shadow Illusion)" *พรึบ!* ร่างของลิซ่าพลันเลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย เจ้าสเกลเลตัน ฮาวท์พุ่งชนเข้ากับภาพติดตาที่สลายกลายเป็นละอองมานาสีม่วงอ่อน มันชะงักง้วงด้วยความงุนงง หันซ้ายแลขวาหาเป้าหมายที่หายวับไป "ทางนี้ต่างหากค่ะ เจ้าหมาน้อย" เสียงกระซิบแผ่วเบาดังมาจากด้านหลัง ลิซ่าปรากฏกายขึ้นใกล้กับเสาหินต้นทางทิศตะวันตก มือซ้ายหยิบการ์ดใบที่สองสะบัดออกอย่างไร้ที่ติ "การ์ดสนับสนุนระดับ E: [เขตอาคมแรงโน้มถ่วงพสุธา] (Earth Gravity Field)" แผ่นศิลาใต้เท้าของฝูงสเกลเลตัน ฮาวท์ส่องประกายแสงสีเหลืองอมน้ำตาลขึ้นทันที แรงกดดันมหาศาลพุ่งกดทับลงมาจากเบื้องบน ราวกับมีภูเขาขนาดย่อมๆ มาถ่วงร่างของพวกมันไว้ เจ้าพวกโครงกระดูกที่เคยวิ่งว่องไวกลับทรุดฮวบลงไปคุกเข่ากับพื้น เสียงกระดูกลั่นเอี๊ยดอ๊าดดังระงมด้วยความต้านทาน [สถานะผิดปกติ: อัมพาตชั่วคราว, ความเร็วเคลื่อนที่ลดลง 70%] [มานาในตัวผู้ใช้: คงเหลือ 62%] "ยอดเยี่ยม..." ลิซ่าพึมพำกับตัวเอง ประเมินสถานการณ์ได้อย่างแม่นยำ แรงกดดันนี้ไม่เพียงพอที่จะทำลายพวกมัน แต่มากพอที่จะ "ตรึง" พวกมันไว้ในจุดอับสายตาและรวมตัวกันเป็นกระจุกเดียว เรน่าที่ยืนมองอยู่ห่างๆ อดไม่ได้ที่จะทึ่งในความเด็ดเดี่ยวและแม่นยำของเพื่อนร่วมทีม แม้จะรู้จักกันมาได้ไม่นาน แต่ทักษะการอ่านกระดานต่อสู้ของลิซ่าเทียบเท่ากับฮันเตอร์ระดับสูงที่มีประสบการณ์มานับทศวรรษ "เรน่า! ตาเธอแล้วค่ะ!" ลิซ่าหันไปส่งสัญญาณเสียงเข้ม ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายคมปลาบ "กระโดดขึ้นไปบนเสาหินต้นที่สอง แล้วใช้ทักษะ 'หมัดทลายปฐพี' ลงมาตรงจุดศูนย์กลางของวงอาคม!" "รับทราบค่ะคุณนักวางแผน!" รอยยิ้มกว้างเผยบนใบหน้าของเรน่า ความลังเลหายSปลิดทิ้ง ร่างเพรียวทรงพลังดีดตัวขึ้นจากพื้นด้วยพละกำลังมานาสคูลระดับ C พุ่งทะยานขึ้นไปกลางอากาศราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่ กล้ามเนื้อทั่วร่างกระชับแน่นด้วยพลังเวทมนตร์สีแดงฉานที่แผ่ซ่านออกมาจากกำปั้น เธอลอยอยู่เหนือฝูงสเกลเลตัน ฮาวท์ที่กำลังดิ้นรนอยู่ในเขตอาคม แรงลมจากการพุ่งทะยานทำให้ผมสีทองยาวสลวยปลิวไสว เรน่าสูดลมหายใจเข้าลึกๆ รวบรวมมานาทั้งหมดไว้ที่หมัดขวาจนเกิดเสียงคำรามต่ำในอากาศ "อย่าดูถูกฮันเตอร์สายบู๊นะยะ!" เรน่าเหวี่ยงหมัดพุ่งดิ่งพสุธาลงมาเบื้องล่างอย่างเต็มแรง ปะทะเข้ากับพื้นศิลาตรงกลางฝูงโครงกระดูกอย่างจัง! *ตูมมมมมม!* คลื่นกระแทกมหาศาลระเบิดออกเป็นวงกว้าง ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วโถงถ้ำ แรงสะเทือนทำให้เพดานถ้ำมีเศษหินร่วงกราวลงมา พื้นศิลาแตกละเอียดเป็นรอยร้าวขนาดใหญ่รัศมีหลายเมตร เจ้าสเกลเลตัน ฮาวท์ทั้งเจ็ดตัวที่ถูกตรึงไว้ด้วยเขตอาคมไม่สามารถหลบหนีได้ทัน แรงระเบิดและพลังหมัดของเรน่าบดขยี้โครงกระดูกเหล่านั้นจนแหลกละเอียดเป็นผงธุลีในพริบตา [คอมโบสำเร็จ: [เขตอาคมแรงโน้มถ่วง] + [หมัดทลายปฐพี] (ระดับการประสานงาน: สมบูรณ์แบบ)] [เงื่อนไขพิเศษบรรลุผล: ได้รับ 'เศษเสี้ยวมานาโบราณ' x3] [กำลังอัปเดตสเตตัสพรรคพวก...] ฝุ่นควันค่อยๆ จางลง เรน่ายืนหอบหายใจอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง เธอปาดเหงื่อบนหน้าผากก่อนจะหันไปยิ้มกว้างให้ลิซ่า "ฮ่าh! เป็นไงล่ะคะ การประสานงานครั้งแรกของเรา สุดยอดไปเลยใช่ไหมล่ะ?" ลิซ่าเดินเข้ามาใกล้ ชายเสื้อคลุมยาวไหวตามจังหวะก้าวเดิน เธอปัดฝุ่นที่เกาะตามไหล่ออกอย่างใจเย็น ก่อนจะพยักหน้ารับเบาๆ "ก็ไม่เลวเลยค่ะ สำหรับการเคลื่อนไหวที่เกือบจะพังแผนการทั้งหมดถ้าเธอพลาดจังหวะลงพื้นไปเสี้ยววินาที" "โธ่ ลิซ่า ขี้บ่นเป็นคนแก่ไปได้! ชมฉันสักหน่อยไม่ได้หรือไงคะ?" เรน่าทำแก่งอนพองลมใส่ "ฉันกำลังจะชมอยู่พอดีค่ะ ว่าความร่วมมือเมื่อครู่ทำให้เราประหยัดการ์ดฟื้นฟูไปได้ถึงสามใบ..." ลิซ่าหยุดพูดชั่วขณะ รอยยิ้มมุมปากจางหายไป เปลี่ยนเป็นสีหน้าจริงจังขึ้นมาทันทีเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้ซากเสาหินปรักหักพังที่เพิ่งถูกทำลาย "แต่ดูเหมือนว่า... เราอาจจะดีใจเร็วเกินไปหน่อยนะคะ" เรน่าหุบยิ้มฉับพลันสัมผัสได้ถึงบรรยากาศรอบตัวที่ลดฮวบลงจนหนתเหน็บ "อะไรเหรอคะ?" พื้นดินใต้ซากเสาหินโบราณเริ่มสั่นสะเทือนอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่แรงสั่นจากการต่อสู้ แต่เป็นแรงสั่นที่สะเทือนลึกมาจากใต้พิภพ ไอความมืดสีดำสนิทพวยพุ่งทะลักขึ้นมาจากรอยแยกของแผ่นศิลา กลิ่นอายกดดันระดับที่ไม่อาจเทียบได้กับสเกลเลตัน ฮาวท์เมื่อครู่แผ่ขยายปกคลุมทั่วทั้งโถงถ้ำ [คำเตือนฉุกเฉินจากระบบเซียนการ์ด!] [ตรวจพบการปลุก "ผู้พิทักษ์แห่งสุสานโบราณ" (ระดับ C+ บอสลับดันเจี้ยน)] [เงื่อนไขการหลบหนี: เป็นไปไม่ได้] [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่นถูกล็อกเป้าหมายโดยเอนทิตีปริศนา...] เสียงเตือนสีแดงฉานกระพริบรัวในห้วงความคิดของลิซ่า ดวงตาสีเข้มหรี่ลงมองตรงไปยังรอยแยกที่กำลังแยกออก เงามืดมหึมาค่อยๆ ก่อรูปร่างขึ้นเป็นอัศวินโครงกระดูกสวมเกราะเหล็กขึ้นสนิม ถือดาบใหญ่โบราณที่อาบไปด้วยเปลวเพลิงสีเลือด และที่น่าตกใจที่สุดคือ... บนหน้าอกของมันมีสัญลักษณ์ประหลาดที่เรน่าจำได้แม่นยำจากตำนานกิลด์ สัญลักษณ์ของ "สมาคมผู้กล้าแห่งความมืด" ที่ควรจะสูญพันธุ์ไปตั้งแต่ร้อยปีก่อน ดาบใหญ่ในมืออัศวินโครงกระดูกถูกยกขึ้นช้าๆ นัยน์ตาสสีแดงฉานจ้องตรงมาที่ลิซ่าและเรน่า ก่อนที่เสียงก้องกังวานราวกับมาจากขุมนรกจะดังขึ้นในโถงถ้ำ "ผู้บุกรุก... จงชดใช้ด้วยวิญญาณของพวกเจ้า..." *** ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นไปกับคอมโบแรกอันเร่าร้อนนี้นะคะ บทต่อไปรับรองว่ามีเซอร์ไพรส์ชิ้นใหญ่รออยู่แน่นอนค่ะ! (การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า)