สนามประลองความเร่าร้อน

คมดาบน้ำแข็งในมือขวาของเรย์สั่นระริก ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างตรงหน้า—ร่างที่เป็นเงาสะท้อนของเขาเองทุกกระเบียดนิ้ว ทว่ากลับเปรอะเปื้อนไปด้วยกลิ่นอายแห่งความพินาศ "เอาล่ะ... ของเล่นชิ้นใหม่ดูท่าจะรับมือยากกว่าที่คิดนะ" ฟีนิกซ์เอ่ยขึ้นพลางขยับยิ้มมุมปาก มือเรียวยาวกระชับด้ามปืนพกคู่ใจแน่น ดวงตาแพรวพราวคู่นั้นไม่ได้แสดงความหวาดหวั่น มีเพียงประกายความตื่นเต้นที่เต้นระริกราวกับเปลวเพลิง "อย่าประมาท" เรย์ตอบเสียงเรียบ นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มหรี่ลงจดจ้องร่างแยกทมิฬที่กำลังขยับกายอย่างเชื่องช้า "มันรู้ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวของฉัน... และมันอาจจะรู้ด้วยว่านายกำลังคิดอะไรอยู่" เงาทมิฬหัวเราะหึในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าและเย็นเยียบ มันก้าวเท้าออกมาจากรอยแยกอย่างไร้เสียง ก่อนจะพุ่งเข้าหาเรย์ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าจนตาเปล่าแทบมองไม่ทัน! *เคร้ง!* ประกายไฟสีแดงฉานกระจายว่อนเมื่อดาบของเรย์ปะทะเข้ากับดาบของร่างแยก แรงปะทะมหาศาลทำให้พื้นสนามประลองที่เป็นหินแกรนิตแตกร้าว เรย์กัดฟันกรอด ขยับตัวหลบคมดาบที่เฉี่ยวผ่านแก้มจนเป็นรอยเลือดซึม "เรย์! ระวังข้างหลัง!" ฟีนิกซ์ตะโกนลั่นพร้อมกับเหนี่ยวไกปืน กระสุนเวทมนตร์สีทองคำพุ่งแหวกอากาศเข้าสกัดกั้นการโจมตีที่สองของร่างทมิฬ แต่ทว่าเจ้าเงานั่นกลับบิดตัวหลบอย่างงดงามท่ามกลางอากาศ ก่อนจะดีดตัวเข้าหาฟีนิกซ์แทน "เฮ้ย... แย่ละ!" ฟีนิกซ์สบถเบาๆ ก่อนจะกระโดดถอยหลังด้วยความคล่องตัวสูง ความตึงเครียดในอากาศพุ่งสูงขึ้นจนแทบจะกลายเป็นของแข็ง ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวของพวกเขาเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อและความร้อนแรงจากการต่อสู้ที่ดุเดือด เรย์ตัดสินใจพุ่งเข้าไปแทรกกลางระหว่างฟีนิกซ์กับเงาทมิฬ เขาเหวี่ยงดาบเป็นวงกว้าง สร้างกำแพงน้ำแข็งหนาทึบขึ้นขวางหน้า แต่ร่างแยกกลับทำสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด มันสลายร่างกลายเป็นกลุ่มควันสีดำสนิทแล้วไปปรากฏตัวขึ้นข้างหลังเรย์อย่างรวดเร็ว—แนบชิดจนแผ่นหลังของเรย์สัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือก มันยกมือขึ้นโอบรอบคอของเรย์จากด้านหลัง ในขณะที่มืออีกข้างคว้าข้อมือที่ถือดาบไว้แน่น ลมหายใจอุ่นร้อนของมันเป่ารดข้างหูเรย์ราวกับจะหยอกเย้า "เจอตัวแล้ว... ตัวตนที่เปราะบางของฉัน" เงาทมิฬกระซิบเสียงแหบพร่า ฟีนิกซ์เห็นภาพนั้นแล้วคิ้วกระตุก ความหงุดหงิดแล่นพล่านในอกจนควบคุมไม่ได้ เขาพุ่งตัวเข้ามาคว้าแขนอีกข้างของเรย์ไว้แน่น แรงดึงจากทั้งสองฝั่งทำให้ร่างกายของเรย์เซถลาไปมาระหว่างความเป็นและความตาย "ปล่อยเขา เดี๋ยวนี้!" ฟีนิกซ์ตะคอก ดวงตาสีเพลิงวาวโรจน์ด้วยโทสะ "ทำไมต้องปล่อย? ในเมื่อเขาก็เป็นของฉัน... ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว" ร่างทมิฬแสยะยิ้ม นัยน์ตาสีแดงจ้องมองไปยังฟีนิกซ์ด้วยสายตาที่ท้าทาย ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังบีบคั้นถึงขีดสุด เรย์ตัดสินใจทิ้งดาบในมือลงสู่พื้น เสียงโลหะกระทบพื้นดังสนั่น เขาไม่สนคำขู่ของร่างแยก แต่กลับหมุนตัวกลับมาคว้าคอเสื้อของเงาทมิฬไว้แน่น แรงบีบที่เขาส่งไปนั้นเต็มไปด้วยความแน่วแน่และดุดัน "ถ้าอยากได้ตัวฉันนัก... ก็ลองดูว่านายจะแบกรับน้ำหนักของความรู้สึกนี้ไหวหรือเปล่า!" เรย์ตะโกนก่อนจะกระชากร่างนั้นเข้ามาปะทะหน้าอก ความร้อนจากการต่อสู้ทำให้ร่างกายของทั้งสองสั่นสะท้าน ผิวหนังที่เสียดสีกันสร้างกระแสไฟฟ้าแปลกประหลาดขึ้นท่ามกลางสมรภูมิ ฟีนิกซ์ชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นท่าทางของเรย์ที่ดูราวกับยอมแลกทุกอย่างเพื่อรักษาจังหวะการต่อสู้นี้ไว้ แต่ก่อนที่ใครจะทันได้ขยับเขยื้อน แรงสั่นสะเทือนมหาศาลก็เกิดขึ้นจากใต้ฝ่าเท้า รอยแยกที่เคยปิดสนิทเริ่มขยายตัวออกจนกว้างขวางเกินกว่าจะควบคุมได้ เศษซากของความมืดมิดพวยพุ่งขึ้นมาเหมือนพายุคลั่ง พื้นที่สนามประลองเริ่มถล่มลง ฟีนิกซ์รีบคว้าเอวของเรย์ไว้แน่นในเสี้ยววินาทีที่พื้นดินใต้ร่างของทั้งคู่ขาดสะบั้นลง "จับฉันไว้ให้ดีเรย์! อย่าปล่อยมือเด็ดขาด!" ฟีนิกซ์ตะโกนแข่งกับเสียงกัมปนาทที่ดังสนั่นไปทั่วทั้งดันเจี้ยน เรย์หันมาสบตากับฟีนิกซ์ ในแววตาของนักล่าแต้มคนเก่งคนนี้ไม่มีความกลัวเหลืออยู่เลย มีเพียงความมุ่งมั่นที่ร้อนแรงยิ่งกว่าไฟ "ฉันไม่ปล่อย... แต่อย่าเพิ่งมาตายในอ้อมกอดฉันก็พอ!" เรย์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เข้มงวดแต่แฝงไว้ด้วยความเป็นห่วงที่ปิดไม่มิด ทว่าในจังหวะที่ทั้งสองกำลังจะถอยออกไปยังพื้นที่ปลอดภัย ร่างเงาทมิฬที่ควรจะถูกกำจัดไปแล้วกลับคว้าข้อเท้าของเรย์ไว้แน่น ดวงตาสีแดงฉานของมันเปลี่ยนเป็นประกายวาบสีขาวโพลน พร้อมกับการปรากฏตัวของ 'บุคคลที่สาม' ที่ก้าวพ้นรอยแยกออกมาด้วยท่าทีสบายอารมณ์ บุคคลนั้นไม่ได้มองมาที่การต่อสู้ แต่มองมาที่เรย์และฟีนิกซ์ด้วยสายตาประดุจพระเจ้าที่กำลังดูละครฉากสำคัญ "น่าประทับใจ... ทั้งความรักและความตายช่างเป็นส่วนผสมที่ยอดเยี่ยมจริงๆ" เสียงกังวานใสของชายปริศนาทำให้บรรยากาศโดยรอบหยุดชะงักลงราวกับเวลาถูกแช่แข็ง "แต่ดูเหมือนว่า... เกมนี้จะถึงเวลาเปลี่ยนกฎแล้วล่ะ" ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับผมในบทที่เข้มข้นที่สุดบทหนึ่งนะครับ ชาโดว์ฮันเตอร์ครับ