เมื่อความซื่อตรงชนะความเจ้าเล่ห์

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของตรอกซอกซอยเขตสลัมชั้นในไม่เคยเป็นมิตรกับใครเลยค่ะ ยิ่งในยามวิกาลที่แสงไฟจากเวทมนตร์ผลึกมานาเริ่มริบหรี่ บรรยากาศก็ยิ่งชวนให้รู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก รินก้าวเดินอย่างมั่นคง เสียงฝีเท้าของเขากระทบพื้นหินกรวดเบาๆ แต่สม่ำเสมอ ด้านหลังของเขาคือเซน ฮันเตอร์ร่างยักษ์ผู้สวมเกราะเหล็กกล้าหนาเตอะ ซึ่งกำลังแบกสัมภาระชิ้นใหญ่ไว้บนบ่า ร่างกายที่กำยำราวกับภูเขาขนาดย่อมนั้นทำให้โจรชั้นต่ำที่แอบซุ่มอยู่ตามเงาตึกถึงกับกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก "ริน... ข้าสังเกตมาสามแยกแล้วนะ เจ้าพวกนั้นเดินตามหลังเรามาไม่ต่ำกว่าสิบคนแล้ว" เสียงทุ้มต่ำของเซนเอ่ยขึ้นด้วยความกังวล มือใหญ่หนาเผลียวกุมด้ามดาบใหญ่อย่างลืมตัว ดวงตาคมกวาดมองไปตามระเบียงตึกร้างด้านบนที่มีเงาดำเคลื่อนไหววับๆ แวมๆ "รู้แล้วน่า เซน... ท่านจะทำตัวตื่นตระหนกไปทำไมกันคะ" รินตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ดวงตาคู่คมภายใต้กรอบแว่นใสสะท้อนแสงสีฟ้าอ่อนจากหน้าต่างสถานะระบบที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า [ระบบตรวจจับผู้บุกรุกทำงาน] [เป้าหมาย: กลุ่มโจร 'เงาทมิฬ' เลเวล 15-22 จำนวน 9 คน] [ระดับความเป็นอันตราย: ต่ำมาก (หากเทียบกับมันสมองของท่าน)] มุมปากของรินกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เซนเห็นแล้วต้องแอบถอนหายใจ เพราะเขารู้ดีว่าเมื่อใดก็ตามที่รินยิ้มแบบนี้... แปลว่ากำลังจะมีเหยื่อผู้โชคร้ายเดินเข้ามาติดกับดักทางกลยุทธ์ที่ร่างไว้ล่วงหน้าอย่างสมบูรณ์แบบ "เฮ้ย! ไอ้เด็กหน้าอ่อนกับไอ้ถังขยะเหล็กตรงนั้นน่ะ หยุดเดินเดี๋ยวนี้!" เสียงตะโกนแหบพร่าดังแหวกความเงียบขึ้น พร้อมกับร่างของชายฉกรรจ์สวมผ้าคลุมสีดำนับสิบชีวิตที่กระโดดลงมาจากกำแพงปิดกั้นเส้นทางด้านหน้าและด้านหลังเอาไว้จนหมดสิ้น ผู้นำกลุ่มเป็นชายหนุ่มหน้าตาเหี้ยมเกรียม มีรอยแผลเป็นลากยาวตั้งแต่หางคิ้วจนถึงริมฝีปาก มือข้างหนึ่งถือมีดสั้นอาบยาพิษที่ส่งประกายสีม่วงวับวับ เซนก้าวเท้าขวามาข้างหน้าโดยอัตโนมัติเพื่อปกป้องริน ร่างกายของฮันเตอร์สายแทงค์แผ่รังสีพลังป้องกันอันหนาแน่นออกมาจนอากาศรอบตัวบิดเบือน "ถอยไปซะไอ้พวกสวะ ถ้าไม่อยากกระดูกหัก" "โฮho! ปากดีนักนะไอ้ตัวใหญ่ แกคิดว่าถือโล่แล้วจะรอดเรอะ? ส่งเงินและเด็คการ์ดทั้งหมดมาซะดีๆ ไม่งั้นพวกแกได้กลายเป็นศพไร้ญาติฝังไว้แถวนี้แน่!" หัวหน้าโจรแผลเป็นหัวroرهลั่น ลูกน้องที่เหลือต่างพากันส่งเสียงหัวเราะเยาะเย้ย พร้อมกับชักอาวุธออกมาขู่ รินไม่ได้แสดงอาการตื่นกลัวแม้แต่น้อย เขายกมือขึ้นห้ามเซนเบาๆ เป็นเชิงบอกให้ใจเย็นลง ก่อนจะก้าวเดินผ่านแผ่นหลังกว้างของฮันเตอร์ร่างยักษ์ออกมาเผชิญหน้ากับกลุ่มโจรด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับกำลังเดินชมสวนดอกไม้ในยามบ่าย "ปล้นเหรอคะ? เป็นอาชีพที่ใช้แรงงานคุ้มค่าจ้างดีเหมือนกันนะ..." รินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้าแหย่ ดวงตากวาดมองสำรวจอุปกรณ์และท่าทางการยืนของแต่ละคนอย่างรวดเร็วเพื่อวิเคราะห์รูปแบบการโจมตี "แก... แกกล้าดียังไงมาทำเป็นเล่นลิ้นกับพวกเราวะ!" หัวหน้าโจรหน้าเลือดพุ่งเข้าใส่ด้วยความโมโห เงื้อมมีดสั้นแทงตรงเข้าที่หัวใจของรินอย่างรวดเร็วและไร้ความปรานี ในเสี้ยววินาทีนั้น เซนเกือบจะพุ่งเข้ามาขวาง แต่รินกลับยกมือซ้ายขึ้นปัดป้อมเบาๆ พร้อมกับดีดนิ้วดัง *แปะ*! *ฟึบ!* พื้นถนนเบื้องหน้าของกลุ่มโจรยุบตัวลงทันทีกลายเป็นหลุมพรางขนาดใหญ่ที่ถูกปกคลุมไว้ด้วยภาพลวงตาเวทมนตร์ระดับต่ำ หัวหน้าโจรที่พุ่งตัวมาด้วยความเร็วสูงไม่สามารถหยุดยั้งได้ทัน ร่างลอยละลิ่วตกลงไปในหลุมลึกที่มีหนามเหล็กแหลมคมรออยู่เบื้องล่าง *ฉึก! อ๊ากกกกกกกกก!* เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังสนั่นขึ้นทันที กลุ่มโจรที่เหลือต่างหน้าถอดสีด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าเหยื่อที่พวกมันหมายตาไว้จะเตรียมการต้อนรับอย่างเจ็บแสบเช่นนี้ "หัวหน้า!" ลูกน้องคนหนึ่งตะโกนลั่นด้วยความตกใจ หันขวับมามองรินด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย "แก... แกทำอะไรหัวหน้าวะ!" "ก็แค่ต้อนรับตามมารยาทของเจ้าบ้านที่ดีค่ะ..." รินยิ้มหวานหยด แต่แววตากลับเย็นเยียบราวน้ำแข็ง มือเรียวบางดึงสำรับการ์ดสีขาวบริสุทธิ์ออกมาจากกระเป๋าเสื้อคลุม สำรับการ์ดสั่นระริกเบาๆ ตอบรับกับมานาในร่างกายที่กำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว [ระบบกระตุ้นการทำงาน: สกิล 'กับดักเชิงซ้อน' (Compound Trap) สำเร็จ] [เงื่อนไขการตลบหลังศัตรูบรรลุ: ได้รับแต้มกลยุทธ์ +500 แต้ม] "พวกคุณคิดจริงๆ เหรอคะว่า ฮันเตอร์ระดับแรงค์ C อย่างพวกเรา จะเดินเข้ามาย่านสลัมอันตรายนี้โดยไม่มีการเตรียมการอะไรเลย?" รินกวาดสายตามองโจรที่เหลือทีละคน น้ำเสียงนุ่มนวลแต่กดดันจนอีกฝ่ายต้องถอยหลังไปก้าวหนึ่ง "ล้อมมันไว้! จัดการมันซะ! อย่าให้มันร่ายเวทได้!" ลูกน้องที่เหลือตั้งสติได้ ต่างพากันพุ่งเข้ามาพร้อมกันจากทุกทิศทาง ทั้งดาบ ธนู และหอกซัดพุ่งตรงเข้ามาหมายปลิดชีพ แต่รินไม่ได้ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย เซนที่รอจังหวะนี้อยู่แล้วคำรามออกมาเสียงดังลั่น พลังป้องกันขั้นสูงสุดถูกปลดปล่อยออกมารอบตัวจนเกิดเป็นบาเรียรูปโดมสีทองอร่าม *เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!* อาวุธทั้งหมดกระแทกเข้ากับบาเรียจนกระเด็นกระดอนออกไปอย่างไร้ผล กลุ่มโจรเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก พวกมันไม่เคยเจอฮันเตอร์สายแทงค์ที่มีพลังป้องกันหนาแน่นขนาดนี้มาก่อนในชีวิต "ถึงตาฉันบ้างแล้วสินะ..." เซนยิ้มเหี้ยม เกราะหนักที่แขนขวาเปลี่ยนรูปเป็นโล่กระแทกขนาดใหญ่ เขากระทืบเท้าลงพื้นหนึ่งครั้ง ส่งคลื่นกระแทกธรณี (Earth Shock) ซัดใส่กลุ่มโจรจนกระเด็นลอยละลิ่วไปคนละทิศคนละทาง ในขณะเดียวกัน รินก็สะบัดมือขวา การ์ดสามใบพุ่งแหวกอากาศออกไปปักลงบนพื้นรอบตัวของโจรแต่ละคนอย่างแม่นยำราวกับจับวาง [การ์ดเวทมนตร์: 'พันธนาการเงา' (Shadow Binding) ทำงาน] [เป้าหมายถูกตรึงด้วยเงาของตนเอง ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้] ร่างของโจรทุกคนแข็งค้างอยู่กับที่ ดวงตาเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัวเมื่อเงาบนพื้นดินยืดตัวขึ้นมามัดร่างของพวกเขาไว้แน่นหนา ราวกับมีโซ่เหล็กล่องหนพันธนาการเอาไว้จนขยับไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียว รินเดินเข้าไปใกล้หัวหน้าโจรที่นอนบาดเจ็บอยู่ในหลุมพราง ร่างกายเต็มไปด้วยรอยแผลจากหนามเหล็กและพิษอ่อนๆ ที่รินเป็นคนผสมเองกับมือ เขาย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วเชยคางชายผู้เหี้ยมเกรียมขึ้นมาสบตา "ทีนี้... เรามาคุยกันดีๆ ได้หรือยังคะว่าใครเป็นคนจ้างให้พวกคุณมาดักรอพวกเราที่นี่?" รินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาดที่ทรงพลังจนอีกฝ่ายไม่กล้าแม้แต่จะสบตา หัวหน้าโจรพยายามอ้าปากจะปฏิเสธ แต่เมื่อเหลือบไปเห็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยแผนการของริน เขาก็รู้ทันทีว่าต่อให้ตายเขาก็ไม่มีทางชนะเด็กหนุ่มคนนี้ได้เลย ทันใดนั้นเอง... ท้องฟ้าเหนือตรอกซอกซอยที่เคยสงบ กลับมืดครึ้มลงอย่างกะทันหัน สายลมกรรโชกแรงพัดกระหน่ำจนเศษฝุ่นตลบอบอวล พร้อมกับเสียงฝีเท้าปริศนาดังสะท้อนก้องมาจากหลังคาตึกสูง *ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...* เสียงเคาะอากาศแปลกประหลาดดังขึ้นสามครั้ง และก่อนที่รินจะได้ทันวิเคราะห์สถานะจากระบบ ร่างในชุดคลุมสีเงินยวดยวงก็ปรากฏกายลงมาขวางกั้นระหว่างรินและกลุ่มโจรอย่างเงียบเชียบ ราวกับภูตผีที่ไร้เงา กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าลึกลับลอยมาเตะจมูก พร้อมกับเสียงกระซิบอันเยือกเย็นที่ดังขึ้นข้างหูของริน "เดินหมากได้สวยนี่คะ... การ์ดมาสเตอร์ตัวน้อย แต่ดูเหมือนว่าเกมกระดานนี้ จะมีผู้เล่นลับคนอื่นร่วมวงด้วยตั้งแต่แรกแล้วล่ะค่ะ..." ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางและไขปริศนากลยุทธ์ไปกับรินและเซนในบทนี้นะคะ การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า