การประลองในอารีน่าจำลอง

"ถ้าการคำนวณของนายพลาดไปแม้แต่มิลลิเมตรเดียว พวกเราจะกลายเป็นแค่ฝุ่นผงใต้รองเท้าของโกลีย์ทันทีนะริน" เสียงกระซิบที่เจือด้วยความตึงเครียดของเซนดังขึ้น ท่ามกลางเสียงอึกทึกครึกโครมของอารีน่าจำลองระดับ A-Rank แสงไฟนีออนสีฟ้าจัดสาดส่องลงบนพื้นสนามประลองที่สร้างจากนาโนแมชชีน ปรากฏเป็นภาพจำลองของซากปรักหักพังโบราณ รอบตัวพวกเขามีฝูงมอนสเตอร์เผ่าออร์คเกราะเหล็กนับร้อยตัวยืนล้อมรอบด้วยสายตากระหายเลือด ไอความร้อนและกลิ่นอลูมิเนียมไหม้คละคลุ้งอยู่ในอากาศ บรรยากาศกดดันจนแทบจะทำให้ปอดของผู้เข้าชมรอบสนามหยุดทำงาน รินไม่ได้หันไปมองสหายร่างใหญ่ สีหน้าของเขายังคงนิ่งสงบ ดวงตาสนิทแน่วแน่สะท้อนแสงสีฟ้าของหน้าต่างระบบที่ลอยเคว้งอยู่ตรงหน้า นิ้วเรียวยาวกวาดผ่านอากาศเบาๆ เพื่อจัดเรียงการ์ดในมือ ชุดเด็ค 'ป้อมปราการแห่งกาลเวลา' ส่องประกายแสงเรืองรองจางๆ บ่งบอกถึงมานาที่อัดแน่นจนถึงขีดจำกัด "ความผิดพลาดไม่ใช่ตัวแปรในสมการของฉันหفรอกนะเซน... เตรียมโล่เหล็กไทเทเนียมของคุณให้พร้อม อีกสามวินาที แนวป้องกันแถวหน้าจะแตก" รินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าเฉียบคมจนคนฟังต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขารู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่แค่การทดสอบฝีมือธรรมดา แต่เป็นการประลองต่อหน้า 'สมาคมฮันเตอร์สาขาใหญ่' ที่ส่งแมวมองมาจับตาดูพวกเขาอยู่บนอัฒจันทร์ชั้นบนสุด ความพ่ายแพ้แปลว่าจุดจบของเส้นทางฮันเตอร์ แต่ชัยชนะจะเปิดประตูสู่ความลับของระบบที่เขาตามหามาตลอด *ติ๊ง!* [ระบบตรวจพบการปิดล้อมระดับสูง มอนสเตอร์ 'ออร์คคลังแสง' จำนวน 120 ตัว เข้าสู่โหมดคลั่ง] สิ้นเสียงแจ้งเตือน พื้นดินใต้เท้าก็สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ออร์คยักษ์ตัวหัวหน้าถือขวานยักษ์พุ่งเข้าใส่เซนด้วยความเร็วสูง แรงปะทะทำให้เกิดคลื่นกระแทกจนฝุ่นตลบอบอวล เซนคำรามในลำคอ กล้ามเนื้อทั่วร่างเกร็งตัวจนเส้นเลือดปูดโปน เขายกโล่ประจำตัวขึ้นรับการโจมตีอย่างเต็มแรง เสียงเหล็กกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว แรงมหาศาลทำให้รองเท้าบูทของเซนไถลไปกับพื้นสนามเป็นทางยาว เลือดกำเดาไหลซึมออกจมูกเล็กน้อยจากแรงกระแทก "ริน! ฉัน... ฉันยื้อได้อีกไม่เกินสิบวินาที!" เซนตะโกนลอดไรฟัน สีหน้าเริ่มซีดเผือด "สิบวินาทีก็นานเกินพอแล้วสำหรับการปิดเกม" รินสะบัดมือขวา การ์ดเวทมนตร์สามใบพุ่งออกจากเด็คด้วยความเร็วสูง ลอยค้างกลางอากาศก่อนจะสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองอักษรรูนโบราณส่องสว่างวาบ [ท่านใช้งานการ์ดคอมโบระดับหายาก: 'ปฏิกิริยาลูกโซ่แห่งมานา'] [เงื่อนไขคอมโบสำเร็จ: เปลี่ยนความเสียหายจากการป้องกันของแทงค์ ให้กลายเป็นแต้มมานาสะสม 300%] แสงสีทองสว่างจ้าจนกลบแสงไฟนีออนในสนาม เซนรู้สึกได้ถึงพลังงานอุ่นวาบที่ไหลเข้าสู่ร่างกาย ความเหนื่อยล้าหายวับไปในพริบตา โล่ของเขากลับกลายเป็นสีทองอร่ามสะท้อนแสงระยิบระยับ รินก้าวเท้าขึ้นไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองการเคลื่อนไหวของศัตรูทั้งหมดในเสี้ยววินาที สมองของเขาประมวลผลตำแหน่ง จุดอ่อน และวิถีการโคจรของมานาอย่างรวดเร็วราวกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ "เป้าหมายคือจุดศูนย์กลางของฝูงออร์ค... เซน กระแทกพื้นด้วยสกิล 'แผ่นดินไหวสะท้าน' เดี๋ยวนี้!" ไม่รอช้า เซนทุ่มแรงทั้งหมดกระแทกโล่ลงกับพื้นสนามจำลอง เกิดคลื่นกระแทกสีทองแผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง บังคับให้ออร์คทุกตัวเสียการทรงตัวและชะงักงันไปชั่วขณะ ช่องโหว่ขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นตรงกลางกองทัพมอนสเตอร์ตามที่รินคำนวณไว้ไม่มีผิดเพี้ยน รินยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาดีดนิ้วเบาๆ ครั้งหนึ่ง [การ์ดโจมตีปิดฉาก: 'พิพากษาศรดารา' ทำงาน!] ท้องฟ้าจำลองเหนือออร์ีน่าแปรเปลี่ยนเป็นรัตติกาลชั่วขณะ ดวงดาวนับร้อยดวงปรากฏขึ้นก่อนจะพุ่งตัวลงมาเป็นลำแสงสีฟ้าเข้มราวกับอุกกาบาต พุ่งตรงเข้าใส่จุดศูนย์กลางที่เซนสร้างช่องโหว่ไว้ เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวกลบเสียงกรีดร้องของมอนสเตอร์ทุกตัว แรงระเบิดรุนแรงจนอัฒจันทร์สั่นสะเทือน ฝุ่นควันหนาทึบปกคลุมทั่วทั้งสนามประลองจนมองไม่เห็นแม้แต่เงา ผู้ชมนับพันคนบนอัฒจันทร์ต่างลุกขึ้นยืนด้วยความตกตะลึง อ้าปากค้างจนแทบจะกลืนคำพูดลงคอ ไม่มีใครคาดคิดว่าฮันเตอร์ระดับ C สองคนจะสามารถใช้คอมโบเด็คการ์ดที่ซับซ้อนและรุนแรงระดับนี้ได้ เมื่อควันจางลง ภาพเบื้องหน้าก็ปรากฏชัดเจน ออร์คเกราะเหล็กนับร้อยตัวนอนแน่นิ่งกลายเป็นข้อมูลดิจิทัลที่กำลังสลายตัวไป เหลือเพียงรินและเซนที่ยืนหยัดอยู่ใจกลางสนามอย่างสง่างาม [ขอแสดงความยินดียิ่ง! ท่านผ่านการทดสอบในอารีน่าจำลองด้วยคะแนนระดับ SSS] [ปลดล็อกคลังการ์ดลับ: 'เด็คแห่งปราชญ์ผู้ล่วงลับ'] รินถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ขณะที่กำลังจะเอ่ยปากชมเซน เสียงปรบมือช้าๆ แต่อับจนพลังกดดันอย่างมหาศาลก็ดังขึ้นจากความมืดบริเวณทางเข้าอัฒจันทร์ VIP "ช่างเป็นกลยุทธ์ที่งดงามและไร้ที่ติเสียจริง... ไม่คิดเลยว่าเราจะได้พบกับ 'ผู้รอดชีวิต' จากเหตุการณ์หอคอยทมิฬที่นี่" ร่างเงาในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวออกมาจากเงาแสง ไฟส่องกระทบใบหน้าครึ่งหนึ่งเผยให้เห็นรอยแผลเป็นรูปกากบาทที่ดวงตาข้างซ้าย และรอยยิ้มเยียบเย็นที่ชวนให้สันหลังวาบหวิว รินหรี่ตาลงทันingเมื่อตระหนักได้ว่า ตัวตนปริศนานี้ไม่ได้อยู่ในฐานข้อมูลระบบจำลองการประลองแต่แรก ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางและไขปริศนากลยุทธ์ไปกับรินและเซนในบทนี้นะคะ การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า