อาจารย์สาวผู้ไร้เงา

ความเย็นเยียบของไอหมอกสีครามไม่ได้เกาะกุมแค่ผิวหนัง หากแต่มันกำลังซึมลึกผ่านเนื้อผ้าและแทรกซึมเข้าสู่กระแสมานนาในร่างของเซริสอย่างช้า ๆ หน้าต่างสถานะโปร่งแสงสีฟ้าครามยังคงลอยเด่นอยู่ตรงหน้า พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังระงับประสาทสัมผัสจนแทบไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคนที่กำลังก้าวเข้ามาใกล้หลังเสาหินโบราณ [ ตรวจพบการปลุกพลังงานระดับรอยแยกมิติ - ข้อมูลอัตลักษณ์ตรงกับบันทึกโบราณ: 'ผู้ก้าวข้ามเส้นแบ่งเขต' ] [ ระบบเริ่มกระบวนการซิงโครไนซ์อัตโนมัติ: 10%... 35%... 70%... ] [ คำเตือน: ตรวจพบสิ่งแปลกปลอมกำลังเคลื่อนไหวอยู่ในรัศมี 5 เมตรเบื้องล่าง... และมันกำลัง 'จ้องมอง' กลับมาที่คุณ ] "มัวทำอะไรอยู่คะ, คุณนักเรียนตัวดี?" น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยกระแสกดดันอันทรงพลังดังขึ้นเหนือหัว เซริสสะดุ้งสุดตัว รีบสะบัดมือปิดหน้าต่างระบบตรงหน้าทิ้งอย่างลนลาน ประกายแสงสีฟ้าครามจางหายไปในอากาศทันทีที่เขาหันกลับไปเผชิญหน้ากับเจ้าของเสียง อาจารย์เอลาร่า ประจำวิชาประวัติศาสตร์เวทมนตร์และโบราณคดี ยืนกอดอกพิงเสาหินอ่อนสีนวล เรือนผมสีเงินยวดยาวสลวยรับกับดวงตาสคมกริบสีม่วงอเมทิสต์ที่กำลังหรี่มองเขาอย่างจับผิด เส้นผมบางส่วนปรกใบหน้าขาวจัดที่ไร้ซึ่งรอยยิ้มเช่นเคย ชุดคลุมยาวสีเข้มของเธอสะท้อนแสงจันทร์ยามค่ำคืนที่ส่องลอดผ่านกระจกสีโบราณของหอสมุดต้องห้าม ทำให้บรรยากาศรอบตัวเธอดูลึกลับราวกับภาพวาดโบราณที่หลุดออกมาจากตำรา เซริสกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด "เอ่อ... ผมแค่มารวบรวมข้อมูลสำหรับรายงานส่งอาจารย์ตามกำหนดการค่ะ เอ้ย... ตามกำหนดครับ... เอ๊ย! ตามกำหนดค่ะ!" เขาเผลอหลุดปากแก้คำสรรพนามเกือบไม่ทันเมื่อเห็นหางตาของอาจารย์สาวกระตุกเล็กน้อย เอลาร่าเลิกคิ้วเรียวขึ้นข้างหนึ่ง ปรายตามองกองหนังสือประวัติศาสตร์เวทมนตร์ยุคบุกเบิกที่วางระเกะระระกะบนโต๊ะอ่านหนังสือ "รายงานที่สั่งไปกำหนดส่งสัปดาห์หน้าค่ะ ไม่ใช่วันนี้ยามวิกาล แถมสถานที่ที่คุณเลือกใช้ค้นคว้า... ยังเป็นเขตหวงห้ามชั้นสามที่แม้แต่สภานักเรียนยังต้องขออนุญาต" ดวงตาสีม่วงอเมทิสต์กวาดมองพื้นห้องใต้ดินที่ยังคงมีละอองมานนาสีครามหลงเหลืออยู่จาง ๆ แม้เซริสจะพยายามใช้เวทมนตร์ธาตุแสงลบกลิ่นอายความผิดปกติออกไปอย่างรวดเร็วแค่ไหน แต่สำหรับนักเวทระดับสูงอย่างเอลาร่า ความผิดปกติด้านพลังงานเพียงนิดเดียวก็ชัดเจนราวกับแสงไฟในความมืด "ผม... แค่หลงทางมาครับ... ค่ะ!" เซริสอยากจะกัดลิ้นตัวเองให้ตายเสียตรงนั้น เขายังไม่ชินกับการระวังคำพูดในโลกที่เต็มไปด้วยระบบเวทมนตร์นี้เลยสักนิด "หลงทางจากหอพักชายมาจนถึงห้องใต้ดินเก็บรักษาศิลาผนึกมิติเนี่ยนะคะ?" เอลาร่าก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินก้องกังวานในความเงียบ กลิ่นหอมจาง ๆ คล้ายดอกไวโอเล็ตป่าลอยแตะจมูก ทว่ามันกลับให้ความรู้สึกอันตรายมากกว่าผ่อนคลาย "เซริส... ฉันคิดว่าเธอเป็นเด็กที่มีไหวพริบและฉลาดกว่าการมาเดินเล่นในที่อันตรายแบบนี้เสียอีก หรือว่า... เธอมีความลับอะไรที่ไม่อยากให้ใครรู้กันแน่?" บรรยากาศระหว่างทั้งสองตึงเครียดจนแทบหยิบจับได้ เซริสรู้สึกได้ถึงเหงื่อกาฬที่ไหลซึมตามไรผม ในหัวประมวลผลอย่างรวดเร็วเพื่อหาข้อแก้ตัวที่สมเหตุสมผลที่สุด หากความลับเรื่อง 'ระบบ' และ 'รอยแยกมิติ' หลุดรอดออกไป เขาอาจถูกส่งตัวไปตรวจสอบที่หอคอยวิจัยกลาง หรือที่แย่กว่านั้นคือถูกมองว่าเป็นตัวอันตรายที่ต้องกำจัด ทว่า ก่อนที่เซริสจะได้ทันเอ่ยคำแก้ตัวใด ๆ ประตูไม้บานใหญ่ของห้องใต้ดินก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับร่างหนาใหญ่ของคาร์ลที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา ใบหน้าเปื้อนฝุ่นและมีร่องรอยคราบเขม่าดินจากการฝึกซ้อมพิเศษ "เซริส! นายอยู่นี่เอง ฉันหาทั่ว... อุ๊ย!" คาร์ลชะงักกึกเมื่อเห็นอาจารย์เอลาร่ายืนจ้องหน้าเซริสด้วยแววตานิ่งสนิท ชายหนุ่มรีบโค้งตัวทำความเคารพแทบไม่ทัน "อะ... อาจารย์เอลาร่า! สวัสดีครับ! คือว่าผม... มารับเพื่อนครับ พอดีพวกเรามีนัด..." "นัดกันมาบุกรุกเขตหวงห้ามยามวิกาลสินะคะ?" เอลาร่าปรายตามองคาร์ลด้วยหางตา ก่อนจะหันกลับมาหาเซริสที่ยืนนิ่งเงียบ "ในเมื่อพวกคุณมีความสามัคคีกันดีขนาดนี้... การลงโทษก็น่าจะต้องทำร่วมกันสินะคะ" เซริสลอบถอนหายใจยาวในใจ รู้ตัวทันทีว่าวันนี้คงหนีไม่พ้นการโดนทำโทษอย่างแน่นอน "อาจารย์จะให้พวกเราทำอะไรครับ... คะ?" เซริสรีบแก้คำลงท้ายทันทีเมื่อเห็นรอยยิ้มมุมปากที่ดูเจ้าเล่ห์นิด ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเรียบเฉยของอาจารย์สาว "หอคอยโบราณฝั่งตะวันตกเพิ่งโดนพายุมานนาพัดถล่มเมื่อวานซืน ข้าวของ เอกสารโบราณ และศิลาจารึกกระจัดกระจายระเนระนาด แถมยังมีไอมิติรั่วไหลอ่อน ๆ อยู่ในนั้นด้วย" เอลาร่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด "งานของคุณสองคนคือการไป 'ทำความสะอาด' และ 'จัดหมวดหมู่' เอกสารทั้งหมดนั้นให้เรียบร้อยภายในสามวัน โดยห้ามใช้เวทมนตร์ทุ่นแรงใด ๆ ทั้งสิ้น... เริ่มพรุ่งนี้เช้าค่ะ ห้ามสายแม้แต่วินาทีเดียว" คาร์ลอ้าปากค้าง ตาโตเท่าไข่ห่าน "หา!? หอคอยตะวันตกที่มีแต่ฝุ่นหนาเตอะกับคราบมานนาพิษนั่นน่ะเหรอครับอาจารย์? แถมห้ามใช้เวทมนตร์อีก!?" "มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ, คุณคาร์ล?" เอลาร่าเอียงคอเล็กน้อย ดวงตาสคมกริบจ้องมองจนคาร์ลต้องรีบหุบปากฉับ ส่ายหัวดิกทันที "มะ... ไม่มีครับ! พวกเรายินดีรับโทษครับผม!" คาร์ลตอบเสียงดังฟังชัดตามสัญชาตญาณเอาตัวรอด เซริสไม่ได้เอ่ยคัดค้านอะไร เขาเพียงแต่เงยหน้าขึ้นสบตากับอาจารย์เอลาร่า นัยน์ตาคู่สวยของหญิงสาวฉายแววบางอย่างที่อ่านไม่ออก มันไม่ใช่แค่ความโกรธจากการฝ่าฝืนกฎ แต่มันมีความระคนอยากรู้อยากเห็น และ... การทดสอบ ซ่อนอยู่ลึก ๆ หลังจากการคาดโทษสิ้นสุดลง ทั้งสองก็ถูกไล่ออกมาจากหอสมุดต้องห้ามในยามดึก คาร์ลเดินบ่นพึมพำตลอดทางกลับหอพักเกี่ยวกับกองเอกสารมหาศาลและฝุ่นที่จะต้องเจอในวันพรุ่งนี้ แต่เซริสกลับเงียบงัน สมองของเขายังคงวนเวียนอยู่กับเหตุการณ์ในห้องใต้ดินและหน้าต่างระบบที่ยังค้างคาอยู่ เมื่อกลับมาถึงห้องพักส่วนตัวในหอพักนักเรียนเวทมนตร์ เซริสทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงนอน หยิบสมุดบันทึกเล่มเก่าขึ้นมาเปิด ทว่าในจังหวะนั้นเอง หน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าครามก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าอีกครั้งโดยไม่มีใครสั่งการ และคราวนี้... มันไม่ใช่แค่ตัวหนังสือแจ้งเตือนธรรมดา [ ตรวจพบสถานที่เป้าหมายสำหรับการซิงโครไนซ์ขั้นถัดไป: หอคอยโบราณฝั่งตะวันตก (จุดศูนย์กลางรอยแยกมิติย่อย) ] [ ภารกิจลับระดับ SSS ถูกปลดล็อก: 'เงาที่หลับใหลใต้ซากปรักหักพัง' ] [ รายละเอียดภารกิจ: ร่วมมือกับอาจารย์เอลาร่าไขปริศนาการรั่วไหลของมานนา และค้นหา 'กุญแจแห่งพันธสัญญา' ก่อนที่พระจันทร์สีเลือดจะมาถึง ] [ คำเตือนจากระบบ: ระวัง... อาจารย์สาวที่คุณกำลังร่วมงานด้วย อาจไม่ใช่ 'มนุษย์' อย่างที่คุณเข้าใจ ] เซริสชะงักกึก ลมหายใจสะดุดกักค้างกลางคอ เมื่อประโยคสุดท้ายของระบบปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งที่หน้าห้อง... ท่ามกลางความเงียบสงัดยามเที่ยงคืนตรงเป๊ะ ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... "เปิดประตูหน่อยค่ะ, เซริส... ฉันมีเรื่อง 'สำคัญ' เกี่ยวกับงานพรุ่งนี้จะคุยกับคุณเป็นการส่วนตัว" เสียงหวานของอาจารย์เอลาร่าดังลอดผ่านเข้ามาจากหน้าห้อง พร้อมกับรอยเท้าที่ไร้ซึ่งเงาทอดทาบลงบนพื้นใต้บานประตู... ************************************************** ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะเวียนมาสัมผัสความลับใต้รอยแยกมิติไปด้วยกันนะคะ!