“กลิ่นอายแบบนี้มัน... ไม่ใช่ร่องรอยเวทมนตร์ที่ถูกใช้งานตามปกติแน่ค่ะ เซริส”
เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความตึงเครียดของอาจารย์เอลาร่าดังขึ้น ใกล้ชิดจนเซริสสัมผัสได้ถึงไอเย็นจางๆ ที่แผ่ออกมาจากร่างระหงของอาจารย์สาวผู้ลึกลับ ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาของหลอดไฟเวทมนตร์กำลังจ้องมองไปยังรอยแยกสีครามขนาดเท่าฝ่ามือ ซึ่งลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศเหนือโต๊ะทำงานไม้โอ๊กโบราณ
จากเหตุการณ์เมื่อครู่ที่เสียงหวานของอาจารย์เอลาร่าดังลอดผ่านเข้ามาจากหน้าห้อง พร้อมกับรอยเท้าที่ไร้ซึ่งเงาทอดทาบลงบนพื้นใต้บานประตู... ทำให้เซริสแทบไม่กล้าหายใจแรง หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความตื่นตัว พลางกระชับไม้กายสิทธิ์ประจำตัวในมือขวาแน่น แสงออร่าสีทองอ่อนๆ ของธาตุแสงถูกรีดเร้นออกมาเคลือบปลายนิ้วเพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์ไม่คาดฝันทุกรูปแบบ
แต่สิ่งที่ปรากฏตรงหน้ากลับไม่ใช่ผู้บุกรุก หรือเงาสัตว์อสูรจากมิติอื่นอย่างที่คาร์ลเพื่อนสนิทจอมพลังของเธอคาดการณ์ไว้ หากแต่มันคือ 'ความผิดปกติของโครงสร้างมิติ' ที่ซ่อนอยู่ใจกลางห้องทำงานส่วนตัวของอาจารย์เอลาร่าเอง
เซริสสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ ตั้งสมาธิคำนวณตามตำราเวทมนตร์เชิงระบบที่เธอร่ำเรียนมาอย่างหนักหน่วง ดวงตาสสีนิลกวาดมองลวดลายเรขาคณิตซับซ้อนที่หมุนวนรอบรอยแยกสีครามนั้นอย่างพินิจพิจารณา
“อาจารย์คะ... จากอัตราการสั่นพ้องของมานาในรัศมีสามเมตรนี้ ความหนาแน่นของอนุภาคเวทมนตร์ไม่ได้เกิดขึ้นจากธรรมชาติของตัวอาคารเรียนเวทมนตร์แห่งนี้แน่นอนค่ะ มันเหมือนกับ... มีใครบางคนจงใจใช้ 'ลิ่มเวทมนตร์' ตอกย้ำเปิดประตูเชื่อมโยงจากภายนอกเข้ามาทีละน้อย”
เซริสวิเคราะห์ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น เธอก้าวเท้าเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานอีกนิด โดยไม่ลืมที่จะใช้เวทมนตร์ธาตุแสงสร้าง 'ตาข่ายตรวจสอบออร่า' แผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง เพื่อป้องกันไม่ให้คลื่นกระแทกมิติจากรอยแยกเข้าจู่โจมร่างของอาจารย์เอลาร่าที่กำลังยืนเพ่งพินิจอยู่เบื้องหน้า
อาจารย์เอลาร่าชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสีไพลินคู่สวยฉายแววประหลาดใจวูบหนึ่ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความลุ่มลึกยากหยั่งถึง หล่อนปรายตามองเด็กสาวรุ่นราวคราวลูกที่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งไหวพริบ ความรอบคอบ และการประยุกต์ใช้เวทมนตร์ธาตุแสงได้อย่างไร้ที่ติ ทำให้เอลาร่าอดไม่ได้ที่จะรู้สึกชื่นชมในความกล้าหาญของเซริส
“เธอตาไวมาก... เซริส” อาจารย์เอลาร่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงความเหนื่อยล้าเอาไว้จางๆ “รอยแยกนี้ไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้นวันนี้ แต่มันเริ่มขยายตัวกว้างขึ้นทีละนิดตั้งแต่คืนที่ดวงจันทร์สีครามปรากฏบนท้องฟ้า และที่สำคัญที่สุด... พลังงานที่รั่วไหลออกมาจากรอยแยกนี้ มีความถี่คลื่นตรงกับ 'บันทึกโบราณ' ที่สูญหายไปจากหอสมุดหลวงเมื่อสามร้อยปีก่อนไม่มีผิดเพี้ยน”
เซริสขมวดคิ้วเล็กน้อย สมองส่วนการประมวลผลระบบเวทมนตร์ทำงานอย่างหนักหน่วง ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติศาสตร์เวทมนตร์และโครงสร้างรอยแยกมิติถูกดึงขึ้นมาวิเคราะห์ในเสี้ยววินาที
*ถ้าพลังงานมีความถี่ตรงกับบันทึกโบราณที่สูญหาย... แสดงว่าต้นตอของเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องแค่ความผิดพลาดของนักเรียนในโรงเรียนเวทมนตร์แห่งนี้แล้ว* เซริสคิดในใจ
ทันใดนั้นเอง บรรยากาศภายในห้องทำงานก็เกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน อุณหภูมิลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว รอยแยกสีครามที่เคยลอยนิ่งอยู่กลับส่งเสียงหวีดหิวแหลมสูงคล้ายเสียงกรีดร้องของวิญญาณ อนุภาคมานาสีดำสนิทเริ่มแทรกตัวปะปนกับแสงสีคราม กลายเป็นพายุหมุนขนาดเล็กที่ดูดกลืนแสงไฟรอบตัวจนมืดมิด
“อันตรายค่ะอาจารย์!”
เซริสไม่รอช้า เธอสะบัดมือขวาเรียกวงแหวนเวทมนตร์ธาตุแสงระดับกลาง 'โล่ประกายสุริยะ' ออกมาปกป้องร่างของอาจารย์เอลาร่าไว้ทันท่วงที แรงกระแทกมิติซัดเข้าใส่โล่เวทมนตร์จนเกิดประกายไฟสว่างวาบไปทั่วห้อง เสียงคำรามต่ำทุ้มดังสะท้อนมาจากอีกด้านหนึ่งของรอยแยก ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างที่มีชีวิตกำลังพยายามแหวกว่ายผ่านกำแพงมิติออกมายังโลกฝั่งนี้
ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงฝีเท้าหนักแน่นของคาร์ลที่วิ่งกระหืดกระหอบมาหยุดอยู่หน้าประตูก็กรีดร้องเรียกชื่อเธอจากด้านนอก “เซริส! อาจารย์เอลาร่า! เกิดอะไรขึ้นข้างในทำไมมานาถึงปั่นป่วนขนาดนี้ เปิดประตูให้ฉันที!”
แต่ก่อนที่เซริสจะทันได้หันไปส่งสัญญาณตอบรับเพื่อนสนิท แสงสว่างวาบจากรอยแยกสีครามก็ส่องประกายเจิดจ้าจนแสบตา พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานจากระบบเวทมนตร์โบราณที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศตรงหน้าเธออย่างไร้ที่มา
[แจ้งเตือนระบบภารกิจลับระดับ SSS: ตรวจพบร่องรอยการตื่น
ของ ‘ผู้พิทักษ์แห่งรอยแยกมิติ’ เงื่อนไขการปิดรอยแยก: ต้องใช้เลือดของสายเลือดบริสุทธิ์แห่งธาตุแสง และ...]
ตัวอักษรบรรทัดสุดท้ายขาดหายไป พร้อมกับร่างเงาทมิฬขนาดยักษ์ที่พุ่งทะยานออกมาจากรอยแยกสีคราม คว้าจับข้อมือของอาจารย์เอลาร่าหายลับเข้าไปในความมืดมิดเบื้องหน้าต่อต่อหน้าต่อตาเซริส!
ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับเวทมนตร์บทใหม่นี้นะคะ
เวทมนตร์สีครามกับความลับใต้รอยแยกมิติ•ตอนที่ 3
สัมผัสแปลกประหลาดที่รอยแยก
ผลงานโดย เซเลสเทียละอองเวท
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เซเลสเทียละอองเวท)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เวทมนตร์สีครามกับความลับใต้รอยแยกมิติ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!