ระบบฟาร์มอัปเกรดระดับ 2

"ถ้าคุณยังยืนกดดันอยู่ตรงนี้ ข้าวต้มหมูสับของฉันคงได้กลายเป็นข้าวก้นหม้อไหม้เกรียมพอดีค่ะ เฉินเหว่ย" หลินหว่านเอ่ยขึ้นโดยไม่หันไปมอง มือเรียวบางที่หยิบจับตะหลิวอย่างคล่องแคล่วชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากแผ่นหลังหนาที่ยืนซ้อนอยู่ใกล้เกินความจำเป็น กลิ่นอายบุรุษเพศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นจางๆ ของดินปืนและสนิมเหล็กปะปนกับกลิ่นหอมฟุ้งของพริกไทยป่นในครัวไม้เก่าๆ แห่งนี้ มันทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะอย่างประหลาด เฉินเหว่ยไม่ได้ขยับหนี เขาเพียงแค่วางคางแกร่งลงบนไหล่ลาดของเธอเบาๆ ปลายจมูกโด่งเฉียดผ่านแก้มนวลไปเพียงนิด “ผมแค่สงสัย ว่าทำไมวันนี้ภรรยาผมถึงดูรีบร้อนเป็นพิเศษ... หรือว่ามีเรื่องอะไรที่ผมยังไม่รู้เกี่ยวกับ ‘สวนหลังบ้าน’ ของคุณ?” หลินหว่านใจกระตุกวูบ เธอรู้ดีว่าสายตาของอดีตทหารอย่างเขานั้นเฉียบคมเพียงใด ยิ่งในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา เธอแอบลักลอบนำผลผลิตจากฟาร์มสวรรค์ออกมาเปลี่ยนเป็นวัตถุดิบชั้นเลิศในครัวจนแทบจะกลบเกลื่อนร่องรอยไม่มิด แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือหน้าต่างสถานะโปร่งแสงที่เด้งขึ้นมากลางอากาศในวินาทีที่เธอเผลอ *ติ๊ง! ระบบฟาร์มอัปเกรดถึงเงื่อนไขที่กำหนด: ปลดล็อกโรงเรือนปศุสัตว์ขนาดใหญ่* *คำเตือน: โปรดเลือกสถานที่ติดตั้งและเตรียมปศุสัตว์เริ่มต้นให้พร้อม อัปเกรดระดับ 2 เปิดใช้งานแล้ว!* “เรื่องมันยาวค่ะ” เธอเบี่ยงตัวหลบออกจากวงแขนของเขาพลางตักข้าวต้มใส่ถ้วยไม้ใบเก่ง “ไว้ลูกๆ หลับแล้ว ถ้าคุณยังมีแรงเหลือพอจะฟังเรื่องเพ้อฝันของแม่บ้านคนหนึ่ง ฉันจะเล่าให้ฟังทั้งหมด” เสี่ยวเป่าและเสี่ยวซีวิ่งตึงตังเข้ามาในครัว เสียงหัวเราะสดใสของเด็กแฝดช่วยทำลายบรรยากาศที่ตึงเครียดลงได้ชั่วขณะ หลินหว่านรีบผลักไสเฉินเหว่ยให้ไปจัดการดูแลเด็กๆ ก่อนที่หน้าต่างระบบจะเผยความลับต่อหน้าคนอื่น เธออาศัยจังหวะที่เฉินเหว่ยหันไปหยิบช้อน ปลายนิ้วแตะที่อากาศว่างเปล่าเพื่อกดยืนยัน พื้นที่รกร้างว่างเปล่าหลังบ้านสั่นไหวราวกับภาพลวงตา แสงสีทองจางๆ วาบขึ้นเพียงครู่ก่อนจะปรากฏโครงสร้างไม้โอ๊คแข็งแรงล้อมรอบด้วยรั้วตาข่ายเหล็กกล้าที่ดูขัดกับสภาพความยากจนของหมู่บ้านนี้อย่างสิ้นเชิง กลิ่นหอมของหญ้าสดใหม่และเสียงร้องของสัตว์ตัวน้อยดังแว่วมาจากมิติที่ซ้อนทับอยู่ หลินหว่านลอบถอนหายใจยาว เมื่อมองผ่านหน้าต่างมิติเข้าไป เธอพบกับลูกหมูพันธุ์ดีที่ดูสุขภาพแข็งแรงกว่าหมูในหมู่บ้านถึงสามเท่า รวมถึงไก่ไข่ที่พร้อมจะออกไข่สีนวลในไม่ช้า นี่คือสมบัติล้ำค่าที่จะเปลี่ยนชีวิตครอบครัวของเธอจากหน้ามือเป็นหลังมือ ค่ำคืนนั้น หลังจากการหุงหาอาหารที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและเสียงเจื้อยแจ้วของลูกๆ หลินหว่านนั่งลงข้างกายเฉินเหว่ยที่นอกชานบ้าน แสงจันทร์สลัวตกกระทบใบหน้าคมเข้มของสามีที่กำลังนั่งเหลาไม้ไผ่เพื่อทำของเล่นให้ลูก “คุณรู้ใช่ไหม ว่าหมู่บ้านเรากำลังจะเจอกับวิกฤตความแห้งแล้ง” เฉินเหว่ยเอ่ยขึ้นโดยไม่เงยหน้า “และคุณก็กำลังเตรียมแผนการบางอย่าง... แผนการที่ทำให้คุณดูเหมือนคนที่มีความลับยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่” หลินหว่านเงียบไปครู่หนึ่ง เธอตัดสินใจเอื้อมมือไปกุมมือที่หยาบกร้านของเขาไว้ “ฉันไม่ได้ต้องการปิดบังคุณ แต่สิ่งที่ฉันจะบอกหลังจากนี้ มันอาจจะฟังดูไร้สาระเกินกว่าที่คุณจะเชื่อได้... เฉินเหว่ยคะ ถ้าฉันบอกว่าฉันสามารถเลี้ยงปากท้องพวกเราให้รอดพ้นจากความอดอยากได้ แม้ว่าทั้งหมู่บ้านจะล้มละลาย คุณจะเชื่อฉันไหม?” เขานิ่งไป นัยน์ตาสีเข้มจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ ความเงียบงันระหว่างทั้งสองสั่นประสาทจนหลินหว่านแทบหยุดหายใจ ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูบ้านดังขึ้นอย่างรุนแรงท่ามกลางความเงียบสงัดของยามวิกาล! "เฉินเหว่ย! เปิดประตูเดี๋ยวนี้! หัวหน้าหมู่บ้านบอกว่าแกมีเสบียงสำรองเก็บไว้ในบ้าน ทั้งที่ชาวบ้านคนอื่นไม่มีแม้แต่กากถั่ว! ออกมาให้ความร่วมมือเดี๋ยวนี้!" เฉินเหว่ยลุกขึ้นยืนทันที ความเย็นชาในสายตาเปลี่ยนเป็นความดุดันที่หลินหว่านไม่เคยเห็นมาก่อน เขาหันมามองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถามที่คาดคั้น "นี่คือสิ่งที่คุณกังวลสินะ... ถ้าคำตอบอยู่ในนั้น ก็อย่าได้ปล่อยให้ใครหน้าไหนได้เห็นมันเด็ดขาด" เขาเดินไปที่ประตู แต่ก่อนจะเอื้อมมือไปจับกลอน เขากลับหันมามองหลินหว่านอีกครั้งด้วยรอยยิ้มที่ดูน่ากลัวที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมา "เพราะถ้ามันเป็นของวิเศษที่เปลี่ยนชะตากรรมคนได้... ผมเองก็น่าจะพอมีสิทธิ์ร่วมเป็นเจ้าของด้วยคน จริงไหมครับ... ภรรยาของผม?" ไป๋เป่าเปาของแม่หวังว่ารี้ดเดอร์ทุกคนจะยังคงติดตามการตัดสินใจครั้งสำคัญของหลินหว่านในตอนต่อไปนะคะ!