กับดักของคนเล่นของ

"กลิ่นคาวเลือดจางๆ กับกลิ่นอายดินชื้น... เป็นสัญญาณเตือนที่ชัดเจนเสียยิ่งกว่าเสียงระฆังวัดป่าเสียอีกนะคะ" น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมของอาจารย์อินทิราดังขึ้น ท่ามกลางความมืดมิดของหอสมุดร้างชั้นใต้ดิน กลิ่นธูปโบราณที่ผสมผสานกับกลิ่นอับของกระดาษเก่าคละคลุ้งจนน่าเวียนหัว ศิลาชะงักเท้าที่กำลังก้าวเดิน ดวงตาภายใต้กรอบแว่นหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อปรับรับกับความมืด นิ้วเรียวยาวเผลอกำสันหนังสือปกหนังโบราณในมือแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว เบื้องหน้าของพวกเขาคือทางเดินแคบๆ ที่ทอดยาวไปสู่ห้องเก็บเอกสารลับ โครงสร้างทางสถาปัตยกรรมของตึกเก่าแห่งนี้ถูกดัดแปลงอย่างแยบยล ศิลาใช้ทักษะการเป็นบรรณารักษ์ผู้รอบคอบกวาดสายตามองรูปแบบการจัดวางชั้นหนังสือที่ผิดเพี้ยนไปจากระเบียบเดิม มันไม่ใช่การจัดเก็บเพื่อความสะดวก แต่เป็นการเรียงตัวตาม "ตำราอาคมสายดำ" เพื่อสร้างอาณาเขตดักจับพลังงานวิญญาณ "คุณอินทิรา... ระวังค่ะ" ศิลาเอ่ยเตือนเสียงเบา มือขพยับเข้าแตะสันปกหนังสือเพื่อใช้พลัง 'จิตสัมผัสวัตถุ' ทันที *ภาพนิมิตวาบขึ้นในหัวอย่างรวดเร็ว...* ความทรงจำตกค้างของวัตถุกระซิบเตือนภัย แผ่นกระดาษยันต์นับร้อยที่ถูกซ่อนไว้ใต้พื้นไม้ "เรากำลังเดินเข้าไปในพื้นที่ปิดตาย..." ศิลาสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ ดวงตาคู่คมฉายแวววิตکเล็กน้อยแต่ยังคงความสุขุม "พวกมันไม่ได้ต้องการแค่ขโมยบันทึกวิญญาณตกค้างค่ะ แต่พวกมันต้องการต้อนเราให้จนมุมตั้งแต่แรก" "หึ ฉลาดสมกับที่เป็นบรรณารักษ์มือหนึ่งของหอสมุดลับนะคะ..." เสียงหัวeาะแหบพร่าลอยมาจากความมืดเบื้องหน้า เงาร่างหนึ่งก้าวออกมาจากหลังชั้นหนังสือสูงตระหง่าน แสงไฟจากคบเพลิงอาคมวับแวมเผยให้เห็นใบหน้าครึ่งซีกที่ถูกบดบังด้วยหน้ากากกระดาษสาโบราณ ลวดลายหมึกจีนสีแดงฉานวาดเป็นอักขระไสยเวทบิดเบี้ยว ดวงตาคู่นั้นจ้องมองศิลาด้วยความกระหายใคร่รู้ "เจอตัวแล้ว... บรรณารักษ์น้อย... และ... ผู้ทรยศแห่งสำนักไสยเวท..." เสียงนั้นเอื้อnเอ่ยด้วยความเย้ยหยัน อินทิราก้าวขึ้นมาบังหน้าศิลาโดยสัญชาตญาณ ปลายเรียวเล็บของอาจารย์สาวปรากฏประกายแสงสีทองจางๆ จากอักขระคุ้ม "ผู้ทรยศงั้นหรือคะ? คำนี้ควรใช้กับคนที่ขายวิญญาณให้แก่สำนักมารอย่างพวกคุณมากกว่ามั้งคะ" อินทิราแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ บรรยากาศรอบตัวกดดันจนอากาศแทบกลายเป็นของเหลว "คิดว่าจะใช้ค่ายกลกระจกเงาโลหิตนี่ขังพวกเราไว้ได้จริงๆ หรือคะ?" ศิลาไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า สมองอันรวดเร็วของเขาประมวลผลระบบระเบียบของค่ายกลไสยเวทตรงหน้าอย่างเป็นเหตุเป็นผล ดวงตาคู่สวยกวาดมองจุดอับสายตา เส้นด้ายอาคมสีดำที่โยงใยระหว่างชั้นหนังสือเปรียบเสมือนโครงสร้างห้องสมุดที่จัดหมวดหมู่ผิดพลาด หากจะแก้ทาง ก็ต้องหา "หนังสือเล่มแรก" หรือจุดเริ่มต้นของค่ายกลนี้ให้เจอ "คุณอินทิราคะ ทางซ้ายมือ ห่างจากเสาต้นที่สามเจ็ดฟุต..." ศิลาเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงมั่นคง "แผ่นยันต์แผ่นแรกที่ควบคุมการไหลเวียนของพลังงานอยู่ที่นั่น ถ้าเราทำลายจุดศูนย์ถ่วงนั้น ค่ายกลนี้จะพังทลายลงภายในสามวินาทีค่ะ" "รู้ทันใจดีนี่คะ เด็กน้อย" อินทิราพยักหน้ารับอย่างรู้ใจ แต่ทว่า... ในวินาทีที่อินทิรากำลังจะสะบัดมือซัดพลังอาคมเข้าใส่จุดอ่อนนั้น พื้นไม้เบื้องใต้เท้าของศิลากลับยุบตัวลงอย่างกะทันหัน! *ครืนนน!* เสียงกลไกโบราณทำงานอย่างรวดเร็ว ศิลาเบิกตากว้างเมื่อพื้นผิวไม้แยกออกจากกัน ร่างกายของเขาเสียการทรงตัวร่วงหล่นลงสู่เบื้องล่างอย่างรวดเร็วท่ามกลางความตกใจ "ศิลา!" เสียงตะโกนเรียกชื่อด้วยความตกใจของอินทิราดังไล่หลังมา พร้อมกับแสงสีทองที่พุ่งวาบเข้าคว้าชายเสื้อ แต่กลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่า เนื่องจากม่านพลังอาคมปริศนาถูกกางกั้นขึ้นมาขวางกลางระหว่างพวกเขาทั้งสองคนในเสี้ยววินาที ศิลาตกลงมากระแทกกับพื้นหินเย็นเฉียบในห้องโถงใต้ดินอีกชั้นหนึ่ง ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วร่าง แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด บรรยากาศรอบตัวในห้องนี้อัดแน่นไปด้วยกลิ่นอายความตายที่เข้มข้นจนแทบหายใจไม่ออก เมื่อศิลาดันตัวลุกขึ้นยืนและปัดฝุ่นตามเสื้อผ้า สายตาก็กวาดมองไปรอบห้องโถงกว้างที่มีเสาหินแกะสลักรูปอสูรร้ายรายล้อม ผนังห้องเต็มไปด้วยรอยเลือดเก่าแห้งกรัง และตรงใจกลางห้องนั้น... มีร่างของใครบางคนถูกล่ามโซ่ตรวนตรึงไว้กับแท่นบูชาหิน ดวงตาของศิลาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึง เมื่อร่างที่ไร้สติบนแท่นบูชานั้นสวมเสื้อคลุมเครื่องแบบของบรรณารักษ์ฝึกหัด... คนที่ควรจะหายสาบสูญไปเมื่อสามปีก่อน และเป็นคนที่ศิลาตามหามาตลอดชีวิตเพื่อสะبัดปมในอดีต! "พี่...?" ศิลาพึมพำออกมาเบาหวิว เสียงสั่นเครือเล็กน้อย ความทรงจำในวัยเด็กที่สูญเสียครอบครัวไหลทะลักกลับเข้ามาในหัวสมองราวกับเขื่อนแตก ทันใดนั้น ดวงตาของร่างที่ถูกล่ามโซ่ก็ลืมโพลงขึ้นช้าๆ เผยให้เห็นนัยน์ตาที่ว่างเปล่าไร้ซึ่งวิญญาณ แต่ริมฝีปากแห้งผากนั้นกลับขยับยิ้มเยาะเย้ย และเอ่ยเสียงแหบพร่าออกมาว่า... "ยินดีต้อนรับสู่กับดักที่นายรอคอยมาตลอด... ศิลา..." --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปกับศิลาและอาจารย์อินทิราในตอนนี้นะคะ