แผนการยึดครองโซน

กลิ่นอายของสนิมเหล็กและคราบเลือดแห้งกรังคละคลุ้งไปทั่วหุบเขาไอรอนเวิลด์ ราวกับอากาศกำลังถูกสูบออกจนหมดสิ้น เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยคู่ประสานกันเป็นจังหวะราวกับกลองศึก บดขยี้พื้นดินจนสั่นสะเทือนสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ เรย์ซ่อนตัวอยู่หลังแนวหินอัคนีสีดำสนิท ดวงตาคมกริบภายใต้ฮู้ดสีเข้มกวาดมองภาพเบื้องหน้าด้วยความนิ่งสงบ ทว่าสมองกลับทำงานด้วยความเร็วสูงเพื่อคำนวณความเป็นไปได้ทั้งหมด ธงประจำกิลด์ "ราชันย์โลหิต" โบกสะบัดอยู่ท่ามกลางกระแสลมร้อน การเคลื่อนพลของพวกมันไม่ใช่การล่ามอนสเตอร์ธรรมดา หากแต่เป็นการ "ปิดล้อมเชิงยุทธศาสตร์" ที่สมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่ระบบของเกม VRMMO นี้เคยอนุญาตให้ผู้เล่นกระทำได้ "พวกมันกวาดเรียบทุกจุดรีสawn ของแร่ไททาเนียมบริสุทธิ์แล้วครับ เรย์" เสียงกระซิบแหบพร่าดังมาจากด้านข้าง เซธ นักล่าอันดับหนึ่งผู้มักจะถือดีในฝีมือของตนเอง บัดนี้กลับมีเม็ดเหงื่อผุดพรายอยู่เต็มขมับ แววตาที่เคยพกความมั่นใจจนล้นปรี่ในยามปกติ ฉายแววตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด นิ้วเรียวยาวกำลังกำด้ามธนูในมือแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาวโพลน เรย์ไม่ได้หันไปมองสหายร่วมรบ เขายังคงจ้องมองผ่านช่องว่างของก้อนหินไปยังกองกำลังเบื้องหน้า "พวกมันไม่ได้ต้องการแค่แร่" เสียงทุ้มต่ำและราบเรียบเอ่ยขึ้น ทำลายความตึงเครียดในอากาศลงทีละนิด "เป้าหมายที่แท้จริงคือการบีบให้ผู้เล่นอิสระทั้งหมดจนมุมอยู่ในโซนจำกัด เพื่อบังคับให้เราต้องคายพิมพ์เขียวอาวุธระดับตำนานที่นายเพิ่งจะได้มา" เซธกัดฟันกรอด ความโกรธแค้นสะท้อนผ่านนัยน์ตาคมกรามขบเข้าหากันจนนูนเด่น "ไอ้พวกสวะกิลด์ใหญ่ คิดจะฮุบทุกอย่างไว้คนเดียวโดยไม่สนหัวใครเลยสินะ งั้นฉันจะออกไปยิงเปิดหัวพวกมันสักสามคนให้ดูเป็นขวัญตา คอยดูเถอะ!" มือหยาบกร้านของเรย์เอื้อมไปแตะที่ไหล่ของเซธอย่างแผ่วเบา แต่แรงกดนั้นหนักแน่นราวกับภูเขาผา ทAให้เซธชะงักค้างไปโดยอัตโนมัติ "ความโกรธคือน้ำมันชั้นดีที่ทำให้ไฟในเตาหลอมลุกโชน... แต่มันก็เผาผลาญตัวเราเองให้กลายเป็นเถ้าถ่านได้เช่นกัน" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงสุขุม เยือกเย็น แววตาของช่างตีดาบผู้ผ่านสมรภูมิมาโชกโชนฉายประกายวิเคราะห์ "ลองมองไปที่แนวหน้าของพวกมันสิ เซธ นายเห็นอะไรไหม?" เซธกะพริบตาถี่ๆ ตั้งสติแล้วมองตามปลายนิ้วของเรย์ เบื้องล่างนั้น กองกำลังนับร้อยไม่ได้เดินหน้าอย่างไร้ระเบียบ แต่พวกมันกำลังตั้งค่ายกลโล่เวทมนตร์สามชั้น ซึ่งเป็นรูปแบบการตั้งรับที่ถูกถอดแบบมาจากตำราพิชัยสงครามโบราณ ไม่มีช่องโหว่ ไม่มีจุดบอด และที่สำคัญที่สุด... "นั่นมัน... แนวป้องกันของคลาสปาล์าดินระดับท็อปสิบของเซิร์ฟเวอร์นี่นา" เซธสูดลมหายใจเข้าลึกเมื่อตระหนักถึงความจริง "พวกมันไม่ได้แค่ล้อมธรรมดา แต่กำลังรอให้เราจนมุมแล้วเดินเข้าไปติดกับดักที่วางไว้เองต่างหาก" "ถูกต้อง" เรย์ผละสายตากลับมามองสหาย "ถ้าพุ่งออกไปตอนนี้ นายจะกลายเป็นเป้านิ่งให้ศรเวทมนตร์ประสานงาทันที ต่อให้นายมีทักษะหลบหลีกระดับ S ก็ไม่มีทางรอดจากรัศมีดาเมจวงกว้างของพวกมันได้หรอก" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจหอบถี่ของเซธที่พยายามสงบสติอารมณ์ลง ชายหนุ่มยอมรับในใจว่า หากไม่มีเรย์คอยดึงสติไว้ในยามวิกฤต ป่านนี้เขาคงวิ่งเอาหน้าไปรับคมดาบของกิลด์ราชันย์โลหิตจนกลายเป็นแสงสีขาวกลับจุดเซฟไปนานแล้ว "แล้วเราควรทำอย่างไร... ช่างตีดาบ" เซธเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง ความถือดีถูกแทนที่ด้วยความเชื่อใจอย่างสนิทใจ "ในเมื่อทางออกถูกปิดตาย และพวกมันกำลังบีบพื้นที่เข้ามาเรื่อยๆ แบบนี้" เรย์หยิบเศษแร่ไททาเนียมดิบขึ้นมาในมือ นิ้วมือขยับพลิกไปมาอย่างใช้ความคิด แสงสะท้อนจากคมแร่สาดกระทบใบหน้าครึ่งซีกที่อยู่ภายใต้เงาฮู้ด "เหล็กที่ดีที่สุด... มักจะถือกำเนิดขึ้นจากความร้อนสูงสุดในเตาหลอมที่ไร้ทางออก" เรย์มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหวาดกลัว เจือปนด้วยไหวพริบอันล้ำลึกที่เตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว "ในเมื่อพวกมันอยากได้พื้นที่ตรงนี้นัก เราก็แค่... มอบ 'ของขวัญชิ้นใหญ่' ให้พวกมันต้อนรับการมาเยือนก็พอ" ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางก็ดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทของทั้งสองคนอย่างกะทันหัน [ติ๊ง! ตรวจพบการกระตุ้นกลไกพิเศษในพื้นที่โซนปิดล้อม: "หุบเขาไอรอนเวิลด์"] [คำเตือน: กองกำลังกิลด์ "ราชันย์โลหิต" ได้ทำการปลดผนึกเสาศิลาโบราณขั้นที่ 3 สำเร็จ] [เงื่อนไขภารกิจลับระดับ SSS: "การตื่นขึ้นของราชันย์แห่งเหมืองแร่" เริ่มต้นขึ้นแล้ว!] [ผู้เล่นทั้งหมดในรัศมี 5 กิโลเมตร จะไม่สามารถใช้ไอเทมเคลื่อนย้ายฉุกเฉินได้จนกว่าจะสิ้นสุดเหตุการณ์] เรย์หรี่ตาลงทันทีเมื่อเห็นข้อความสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า ผิดกับเซธที่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ "บ้าน่า! พวกมันไม่ได้แค่ปิดล้อมเพื่อล่าพวกเรา... แต่พวกมันตั้งใจปลดผนึกบอสประจำโซนเพื่อกวาดล้างแผนที่ต่างหาก!" เซธสบถออกมาเบาๆ พื้นดินใต้ฝ่าเท้าเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม รอยแยกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวหุบเขา ไอร้อนระอุพวยพุ่งขึ้นมาพร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่สะท้านไปถึงวิญญาณ เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นมาจากใจกลางค่ายกลของกิลด์ราชันย์โลหิต ราวกับมีบางสิ่งที่ใหญ่โตมโหฬารกำลังพยายามฉีกกระชากผืนแผ่นดินขึ้นมาสู่โลกเบื้องบน เรย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ค้อนเหล็กคู่ใจถูกดึงออกจากช่องเก็บไอเทมและถือไว้ในมือมั่น ดวงตาสุกใสสะท้อนประกายไฟจากรอยแยกเบื้องล่างอย่างไม่เกรงกลัว "ดูเหมือนว่าแผนการยึดครองโซนของพวกมัน... จะต้องมีตัวแปรที่อยู่นอกเหนือการควบคุมเสียแล้วล่ะครับ เซธ" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมติดตามและส่งแรงใจให้ตัวละครทั้งสองก้าวผ่านขีดจำกัดนี้ไปด้วยกันนะครับ!