เมืองหลวงแห่งการค้า

"ถ้าคิดจะเอาเศษเงินมาซื้อหยาดเหงื่อแรงงานสามวันสามคืนของฉัน... รบกวนช่วยเอาสมองส่วนหน้าไปคิดใหม่ให้ถี่ถ้วนก่อนดีกว่าครับ พ่อค้าหน้าเลือด" เสียงทุ้มต่ำแต่นิ่งสนิทของเรย์ดังแทรกเสียงจอแจของตลาดกลางมหานคร 'อาร์เคเดีย' เมืองหลวงแห่งการค้าที่ขึ้นชื่อว่าใหญ่ที่สุดในเกม VRMMO โลกเสมือนใบนี้ ฝ่ามือหนาที่หยาบกร้านจากการจับค้อนตีเหล็กมานับครั้งไม่ถ้วน วางดาบยาวเล่มหนึ่งกระแทกเคาน์เตอร์ไม้เนื้อแข็งของร้านค้าปลีกรายใหญ่อย่างแรงจนเกิดเสียงทึบหนักหน่วง แรงกระแทกนั้นมากพอจะทำให้เจ้าของร้านร่างอ้วนท้วมสะดุ้งเฮือก เหงื่อกาฬแตกพลั่กบนใบหน้ามันวาว เซธที่ยืนกอดอกพิงเสาหอ่อนอยู่ด้านหลัง ส่งเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างนึกสนุก ดวงตาคมกริบกวาดตามองกลุ่มผู้เล่นระดับสูงที่ยืนล้อมรอบร้านค้าด้วยแววตาท้าทาย มือข้างหนึ่งของนักล่าอันดับหนึ่งแตะอยู่เหนือฝักดาบอย่างเป็นธรรมชาติ พร้อมเคลื่อนไหวได้ตลอดเวลาหากอีกฝ่ายคิดจะเล่นตุกติก "คุณเรย์ ใจเย็นๆ น่าครับ... บางทีท่านประธานสมาคมค้าปลีกอาจจะแค่ลืมไปว่า คุณภาพของเหล็กกล้าผสมโลหิตมังกร มันไม่ได้หาได้ตามข้างทางเหมือนเศษขยะที่พวกเขากว้านซื้อมาขายก็ได้" เซธเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเฉียบคมราวกับใบมีดที่ซ่อนอยู่ใต้แพรไหม บรรยากาศรอบบริเวณพลันเงียบกริบลงถนัดตา พ่อค้าคนกลางหน้าซีดเผือก เขาเหลือบมองคมดาบสีนิลกาฬที่สะท้อนแสงไฟเวทมนตร์วับวามบนโต๊ะ รอยหยักของลายตีเหล็กปรากฏเป็นลวดลายประณีตดั่งคลื่นใต้น้ำ มันคือผลงานระดับมาสเตอร์พีซที่ผ่านกระบวนการคุมอุณหภูมิและการตีซ้ำถึงเจ็ดสิบสองครั้ง—ไอเทมระดับตำนานที่แม้แต่กิลด์ใหญ่มหาอำนาจยังต้องแย่งชิงกันด้วยเม็ดเงินมหาศาล แต่ทว่า สมาคมพ่อค้ากลับประเมินราคาให้มันเทียบเท่ากับดาบเหล็กกล้าธรรมดาที่ผลิตจากโรงงานระบบถึงสิบเท่าเท่านั้น ซึ่งเป็นตัวเลขที่ดูถูกหยาดเหงื่อและเวลาชีวิตของผู้เล่นสายอาชีพช่างตีดาบอย่างยิ่ง "นี่... นี่คุณ! รู้ไหมว่ากำลังพูดอยู่กับใคร!" พ่อค้าหัวหน้าสาขาเค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามรักษาฟอร์มต่อหน้าผู้เล่นมุงนับร้อย "กฎของตลาดอาร์เคเดียคือความยุติธรรมด้านราคา! ราคาที่ฉันให้คือมาตรฐานกลางของระบบ ไม่มีทางที่คุณจะเอาของเกรดนี้มาเรียกราคาเกินจริงได้หรอกนะ!" เรย์ไม่ตอบคำถามนั้น เขายกมือขึ้นปัดฝุ่นละอองที่มองไม่เห็นบนเสื้อคลุมสีเข้มช้าๆ ดวงตาสุกใสภายใต้กรอบแว่นโลหิตจับจ้องไปยังหน้าต่างระบบจำลองที่ลอยอยู่กลางอากาศ ข้อมูลทางเทคนิคของดาบเล่มนั้นปรากฏขึ้นพร้อมตัวเลขความทนทานและค่าสถานะที่ซ่อนอยู่ ซึ่งระบบอัจฉริยะของเกมได้บันทึกไว้อย่างเที่ยงตรง "มาตรฐานกลางของระบบเหรอครับ?" เรย์ทวนคำ น้ำเสียงของเขานุ่มนวลจนน่ากลัว "งั้นลองดูนี่สิครับ... ค่าความเสียหายพื้นฐาน 1,450 หน่วย, อัตราเจาะเกราะ 35%, และคุณสมบัติพิเศษ 'ดูดซับมานา' ที่หาไม่ได้จากเตาหลอมไหนในรัศมีพันกิโลเมตร... ถ้าสิ่งเหล่านี้ถูกตีราคาเป็นแค่เศษเงินสามหมื่นเหรียญทอง ผมเกรงว่าสมาคมของคุณคงกำลังพยายามผูกขาดตลาดด้วยการกดขี่ช่างฝีมืออิสระอย่างเป็นระบบ มากกว่าจะเรียกว่าการค้าเสรีแล้วล่ะมั้งครับ" เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นจากฝูงชนทันที ผู้เล่นอิสระหลายคนเริ่มซุบซิบและส่งสายตาตำหนิมายังพ่อค้าเจ้าถิ่น ในโลกของ VRMMO ที่ระบบเศรษฐกิจขับเคลื่อนด้วยหยาดเหงื่อของผู้เล่นจริง การผูกขาดและการกดราคาของกิลด์พ่อค้าใหญ่คือมะเร็งร้ายที่กัดกินผู้เล่นสายผลิตมานาน การปรากฏตัวของช่างตีดาบไร้เงาผู้กล้าเปิดฉากปะทะด้วยตรรกะและหลักฐานเชิงประจักษ์ จึงกลายเป็นจุดสนใจที่ไม่มีใครกล้าละสายตา เซธยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย เขารู้ดีว่าเพื่อนร่วมทางคนนี้ไม่ใช่คนที่จะยอมก้มหัวให้ใครง่ายๆ เรย์มองทะลุกลไกเบื้องหลังของเกมเสมอ ไม่ว่าจะเป็นระบบค่าความเหนื่อยล้าของช่างตีเหล็ก หรือสูตรคำนวณราคาตลาดแบบเรียลไทม์ ทุกย่างก้าวถูกคำนวณไว้อย่างแม่นยำรา과กระดานหมากรุก "ถ้าเช่นนั้น..." เสียงทุ้มของชายอีกคนดังแทรกขึ้นจากกลุ่มผู้เล่นด้านหลัง แหวกทางให้ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ก้าวเข้ามา ดวงตาคมปลาวาฬคู่นั้นกวาดมองเรย์และดาบบนโต๊ะด้วยความสนใจใคร่รู้ "หากราคาของสมาคมพ่อค้าไม่อาจเทียบเคียงกับคุณค่าที่แท้จริงได้... ไม่ทราบว่าช่างฝีมือผู้ยิ่งใหญ่ จะยินดีเจรจากับ 'หอการค้าดาราคราม' ของผมแทนไหมครับ?" เรย์หันไปมองผู้มาใหม่ ชั่วพริบตานั้น ประสบการณ์อันยาวนานจากการสูญเสียเพื่อนร่วมทีมในอดีตส่งเสียงเตือนภัยสัญชาตญาณในหัวสมอง แต่นัยน์ตาของเขากลับนิ่งสงบ ไร้ซึ่งความตื่นตระหนกใดๆ ก่อนที่เรย์จะทันได้เอ่ยปากตอบรับ เสียงแจ้งเตือนสีแดงฉานจากระบบหลักของเกมก็ดัง "ติ๊ง!" ก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของทุกคนในรัศมีสิบเมตร พร้อมกับหน้าต่างภารกิจลับที่ถูกบังคับเปิดขึ้นตรงหน้าเรย์และเซธโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า [ระบบตรวจพบ: ภารกิจพิเศษระดับ SSS 'พันธสัญญาแห่งทวีปที่สาบสูญ' ได้รับการกระตุ้นจากไอเทมชิ้นเอก] [เงื่อนไข: ผู้ถือครองดาบจะต้องเลือกพันธมิตรระหว่าง "สมาคมพ่อค้าทุจริต" หรือ "องค์กรปริศนาใต้ดิน" ภายใน 60 วินาที] [คำเตือน: การตัดสินใจครั้งนี้จะเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเศรษฐกิจของเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมดอย่างถาวร และปลดล็อกพื้นที่หวงห้าม "นครใต้พิภพซาร์กัส"] เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่ออ่านข้อความนั้นจบ ขณะที่เซธก้าวเข้ามาประชิดไหล่ กระซิบเสียงเบาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยประกายความตื่นเต้น "ดูท่า... เราไม่ได้แค่มาขายดาบธรรมดาซะแล้วล่ะครับ เรย์" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับตัวละครทั้งสองในก้าวสำคัญนี้นะครับ!