จุดเปลี่ยนผ่านสู่เลเวลสูง

กลิ่นอายของสนิมเหล็กและคราบเลือดเก่าแก่บนผนังหินของ ‘เหมืองร้างอเวจีชั้นที่สาม’ ส่งกลิ่นอุกอบอวลจนน่าคลื่นไส้ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงของโกเล็มหินอัคนีสะท้อนก้องกังวานในความมืด คล้ายเสียงหัวใจที่กำลังเต้นรัวเร่งใกล้เข้ามาทุกขณะ "ถอยไปสามก้าว เซธ ขวาของนายเปิดช่องโหว่" เสียงทุ้มต่ำแต่ราบเรียบของเรย์เอ่ยขึ้นท่ามกลางความตึงเครียด มือเรียวหนาของช่างตีดาบตวัดค้อนเหล็กกล้าไร้สนิมในมือรับการโจมตีจากกรงเล็บหินผาแทนที่จะเป็นดาบยาว ประกายไฟสีส้มสาดกระเซ็นสะท้อนกับดวงตาคมกริบที่เต็มไปด้วยสมาธิ เซธกัดฟันกรอด ความหยิ่งทะนงในฐานะนักล่าอันดับหนึ่งถูกสั่นคลอนอีกครั้งเมื่อพบว่าดาบเคลือบพิษชั้นยอดของตนแทบไม่สร้างรอยขีดข่วนบนเกราะหินหนาของมอนสเตอร์ระดับสูงตัวนี้เลย แม้เขาจะมีค่าสถานะโจมตีสูงลิ่ว แต่ไร้ซึ่งความเข้าใจในจุดอ่อนเชิงโครงสร้างอย่างที่เรย์มองเห็น "รู้อยู่แล้วน่า! ไม่ต้องสั่งฉันสอนหรอก เรย์!" เซธพ่นลมหายใจร้อนผ่าวออกมาทางจมูก ก่อนจะพลิกตัวหลบหมัดหินมหึมาที่ทุบลงมาเฉียดร่างไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร แรงลมจากการทุบทำให้เส้นผมสีเงินยุ่งเหยิงไปหมด เขากลั้วหัวเราะในลำคอด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ สายตาคมปลาบจับจ้องไปยังรอยต่อบริเวณหัวไหล่ของโกเล็มที่เรย์เพิ่งใช้ค้อนกระแทกจนเกิดรอยร้าว "ถ้าฉันแทงเข้าจุดนั้น นายต้องช่วยเปิดทางให้สุดแรง ไม่งั้นดาบเล่มนี้หักแน่" เซธเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจังเป็นครั้งแรก ผิดจากมาดกวนประสาทเมื่อครู่ เรย์ไม่ตอบรับด้วยคำพูด เพียงแต่พยักหน้าช้าๆ สติสัมปชัญญะของเขาลื่นไหลไปตามระบบการคำนวณความเสียหายในหัว ค่าความคงทนของไอเทม อัตราการฟื้นฟูมานา และจังหวะคูลดาวน์ของสกิลถูกประมวลผลออกมาเป็นภาพจำลองสามมิติในสมอง นี่คือวิถีของช่างตีดาบผู้มองทะลุปรุโปร่งถึงแก่นแท้ของโลกเสมือนจริง ไม่ใช่แค่การวิ่งไล่ฟันศوบอย่างไร้สมอง *เปร้ง!* ค้อนตีเหล็กกระทบเข้ากับข้อต่อหินอย่างแม่นยำจนเกิดคลื่นกระแทกสั่นสะเทือนไปทั่วอุโมงค์ โกเล็มอัคนีคำรามลั่นด้วยความเจ็บปวด กลไกการป้องกันของมันสะดุดลงชั่วเสี้ยววินาที และนั่นคือจังหวะทองที่เซธรอคอย คมดาบอาบพิษพุ่งแหวกอากาศเข้าไปฝังลึกในรอยร้าวอย่างแม่นยำดั่งงูพิษฉกเหยื่อ เสียงระบบแจ้งเตือนสีทองสว่างวาบขึ้นในอากาศ [Critical Hit! สร้างความเสียหาย 348,500 หน่วย] [เป้าหมาย: โกเล็มอัคนี (ระดับ Boss Mini) สูญเสียเสถียรภาพ] ร่างมหึมาของโกเล็มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก่อนจะแตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีแดงเพลิงกระจายไปทั่วบริเวณ ไอเทมวัตถุดิบหายากและเหรียญทองจำนวนมหาศาลร่วงหล่นลงสู่พื้นหิน ส่งเสียงกระทบกันกรุ๊งกริ๊งท่ามกลางความเงียบงันที่กลับคืนมา เซธหอบหายใจโยนตัวพิงผนังถ้ำ สีหน้าเต็มไปด้วยความสะใจผสมความเหนื่อยล้า เขายื่นมือไปรับขวดโพชั่นฟื้นฟูมานาที่เรย์โยนมาให้โดยไม่พูดอะไร แม้ปากจะบอกว่าไม่ชอบขี้หน้าช่างตีดาบเงียบขรึมคนนี้ แต่ลึกๆ แล้ว เขารู้ดีว่าหากไม่มีการอ่านเกมและซ่อมแซมอุปกรณ์กลางคันของเรย์ ป่านนี้ศพของเขาคงกลายเป็นปุ๋ยอยู่ชั้นล่างสุดไปนานแล้ว "เลเวลอัปแล้วสินะ" เรย์เอ่ยขึ้นเบาๆ ขณะก้มลงมองหน้าต่างสถานะของตนเองที่สว่างวาบขึ้นกลางอากาศ แสงสีฟ้าอ่อนหมุนวนรอบตัวเรย์และเซธ พร้อมกับเสียงประกาศจากระบบที่ดังขึ้นในโสตประสาท [ผู้เล่น "เรย์" เลื่อนระดับสู่ เลเวล 75] [ผู้เล่น "เซธ" เลื่อนระดับสู่ เลเวล 78] [เงื่อนไขการปลดล็อกพื้นที่พิเศษ "เขตแดนมหาสมุทรเพลิงโลกันตร์" สำเร็จ] เรย์กวาดสายตาอ่านข้อความที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโฮโลแกรม นิ้วมือเรียวยาวลูบไล้คันศรและคมค้อนในมือเพื่อเช็กความสึกหรอ การก้าวข้ามผ่านเลเวล 70 มาได้ ทำให้ค่าสถานะพื้นฐานและการตีบวกไอเทมก้าวสู่ขีดจำกัดใหม่ แต่นั่นก็แลกมาด้วยความยากลำบากในการหาแร่หายากระดับสูง "เลเวล 75... ในที่สุดก็เหยียบโซนอันตรายระดับสูงเสียที" เรย์พึมพำกับตัวเองด้วยแววตาครุ่นคิด การเติบโตนี้มีความหมายต่อเขามากกว่าแค่ตัวเลข แต่มันคือเครื่องมือสำคัญที่จะช่วยให้เขาเข้าถึงความลับของการสูญเสียเพื่อนร่วมทีมในอดีต เซธเดินเข้ามาใกล้ ชายหนุ่มปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าออกก่อนจะยกยิ้มมุมปากอย่างท้าทายตามนิสัย "นี่ เรย์ นายอย่าเพิ่งทำหน้าเครียดสิ เราเพิ่งข้ามขีดจำกัดมานะ ว่าแต่... ทางข้างหน้ามันคือโซนอันตรายระดับที่พวกกิลด์ใหญ่ยังไม่กล้าเหยียบ นายแน่ใจนะว่าไม่อยากชวนคนอื่นเพิ่ม?" เรย์เก็บหน้าต่างระบบลงด้วยท่าทางนิ่ง2สงบ เขาสบตากับเซธด้วยแววตาที่มั่น 2คงและเฉียบคม "โซนอันตรายแบบนั้นแหละ ที่เราจะได้เห็นว่าฝีมือจริงๆ ของนายกับดาบเล่มนั้นมันไปได้ไกลแค่ไหน... และที่สำคัญ ฉันไม่อยากให้ใครมาเกะกะเวลาฉันทำงาน" คำตอบของเรย์ทำให้เซธหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างชอบใจ ทั้งสองก้าวเดินเคียงข้างกันมุ่งหน้าสู่ปากทางเข้าโซนใหม่ที่เต็มไปด้วยความมืดมิดและไอความร้อนแผดเผา แต่ทว่า ในวินาทีที่ก้าวเท้าข้ามเขตแดนเข้าไป เสียงฝีเท้าปริศนาจำนวนมากก็ดังสะท้อนก้องย้อนกลับมาจากความมืดเบื้องหน้า พร้อมกับเสียงหัวเราะเย็นเยียบที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะได้ยิน ณ ที่แห่งนี้ "ยินดีต้อนรับสู่สุสานของพวกแก... ช่างตีดาบผู้โง่เขลา" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับตัวละครทั้งสองในก้าวสำคัญนี้นะครับ!