กลิ่นอายจางๆ ของกาแฟอาราบิก้าคั่วเข้มยังลอยวนอยู่ในอากาศ แต่สิ่งที่อบอวลยิ่งกว่าคือแรงดึงดูดระหว่างคนสองคนที่ยืนประจันหน้ากันในระยะประชิด ไออุ่นจากฝ่ามือของภูวดลที่ทาบอยู่บนกรอบหน้าของคิมหันต์นั้นร้อนผ่าว ราวกับต้องการหลอมละลายกำแพงทิฐิทั้งหมดที่พวกเขาสร้างขึ้นมาตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา
"คุณมันบ้า ภูวดล"
คิมหันต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าเล็กน้อย ดวงตาคู่คมที่มักจะฉายแววพยศและพร้อมจะต่อกรกับคนตรงหน้าเสมอในยามนี้กลับไหวระริก ปราศจากความแข็งกร้าว มีเพียงความเปราะบางที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากความปากเก่ง
"ใช่... ผมมันบ้า" ประธานหนุ่มแห่งอาณาจักรธุรกิจหมื่นล้านยอมรับหน้าตาเฉย รอยยิ้มหยันที่มักประดับบนริมฝีปากหยักถูกแทนที่ด้วยความจริงจังที่หนักแน่นจนน่ากลัว "บ้าจนยอมทำทุกอย่างเพื่อให้คุณมาหยุดอยู่ตรงนี้ ยอมแม้กระทั่งเป็นคนใจร้ายในสายตาคุณ... แค่ขอให้คุณมองผมแค่คนเดียว"
คำสารภาพที่หลุดออกมาจากปากของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็น "เจ้าพ่อความเย็นชา" ทำให้ห้องทำงานส่วนตัวเงียบกริบลงทันที มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นโครมครามจนแทบจะทะลักออกมานอกอก
คิมหันต์กลืนก้อนสะอื้นลงคออย่างยากลำบาก เขาไม่ใช่คนอ่อนแอ และไม่เคยคิดจะยอมก้มหัวให้ใครหน้าไหนทั้งสิ้น ทว่ากับผู้ชายคนนี้... คนที่เข้ามาปั่นป่วนชีวิต จัดการหนี้สินทั้งหมด และคอยปกป้องเขาในเงามืดด้วยวิธีการเผด็จการแต่จริงใจ เขากลับพ่ายแพ้ราบคาบ
"ถ้าคุณคิดจะเล่นเกม... บอกไว้ก่อนว่าผมไม่ใช่ตุ๊กตาให้คุณเขี่ยเล่นนะ คุณภู" คิมหันต์ยังคงพยายามรักษาฟอร์ม เชิดหน้าขึ้นสู้สายตา แม้ว่าหัวใจจะเหลวเป๋วไปหมดแล้วก็ตาม
"ผมไม่ได้เล่นเกม คิมหันต์" ภูวดลขยับตัวเข้าไปใกล้จนแผ่นหลังของนายเอกชนติดกับกระจกใสบานใหญ่เบื้องหลัง เผยให้เห็นวิวกรุงเทพฯ ยามค่ำคืนที่ระยิบระยับเป็นฉากหลัง "นี่คือเรื่องจริงจังที่สุดในชีวิตผม... เรามาเลิกเล่นเกมผลักไสกันสักทีเถอะครับ เปิดใจยอมรับมันจริงๆ จังๆ ได้แล้ว ว่าคุณเองก็รู้สึกไม่ต่างจากผม"
นิ้วเรียวแกร่งของประธานหนุ่มเกลี่ยไล้ข้างแก้มเนียนอย่างแผ่วเบา สัมผัสที่อ่อนโยนขัดกับบุคลิกดิบเถื่อนดุดันโดยสิ้นเชิง ทำให้คิมหันต์ถึงกับขนลุกซู่ สมองที่เคยประมวลผลรวดเร็วกลับว่างเปล่า มีเพียงกลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางกับไอร้อนจากร่างกายของอีกฝ่ายที่ครอบครองสติสัมปชัญญะของเขาไว้ทั้งหมด
"ถ้าผมบอกว่า... ใช่ล่ะ" คิมหันต์ตัดสินใจทิ้งทิฐิทั้งหมดลงพื้น ดวงตากลมโตช้อนขึ้นสบประสานกับนัยน์ตาคมกริบอย่างตรงไปตรงมา "ถ้าผมบอกว่าผมแพ้คุณราบคาบตั้งแต่ตอนที่คุณเอาแต่ใจตัวเองเข้ามาในชีวิตผมแล้วล่ะ... คุณจะว่ายังไง"
ประโยคสารภาพที่หลุดออกมาจากริมฝีปากที่ชอบต่อปากต่อคำ ทำให้ภูวดลชะงักไปชั่ววินาที ก่อนที่ประกายความดีใจจะพาดผ่านดวงตาคู่นั้นอย่างปิดไม่มิด รอยยิ้มที่หาดูได้ยากปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มาจากมารยาททางธุรกิจ แต่มันมาจากความสุขล้นปรี่ของหัวใจ
"ผมก็จะบอกว่า..." ภูวดลโน้มใบหน้าลงมา กระซิบชิดริมหิมฝีปากนุ่ม "คุณตัดสินใจไม่ผิดหلكหรอก... ที่รัก"
สิ้นคำพูดนั้น ริมฝีปากร้อนผ่าวก็ทาบทับลงมาปิดกั้นคำพูดทุกอย่างของคิมหันต์ทันที เป็นจูบที่ไม่มีการบังคับขู่เข็ญ มีแต่ความโหยหา อ่อนหวาน และลึกซึ้ง คิมหันต์หลับตาลงปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งไปกับสัมผัสวาบหวาม สองมือเรียวเผลอยกขึ้นกำปกเสื้อเชิ้ตของอีกฝ่ายแน่นเพื่อยึดเหนี่ยว ขณะที่ภูวดลรวบเอวบางเข้ามาประชิดแนบชิดยิ่งขึ้น ราวกับต้องการหลอมรวมร่างทั้งสองให้เป็นหนึ่งเดียว
บรรยากาศในห้องอบอวลไปด้วยความหวานล้ำที่ถูกบ่มเพาะผ่านความขัดแย้งและอุปสรรคมากมาย ทั้งคู่ต่างถ่ายทอดความรู้สึกทั้งหมดผ่านจูบที่เนิ่นนานและดูดดื่ม ไม่มีใครยอมปล่อยให้ใครเป็นฝ่ายถอย
ทว่า ในจังหวะที่หัวใจกำลังเต้นเป็นจังหวะเดียวกันอย่างไร้รอยต่อ...
*แกร็ก!*
เสียงลูกบิดประตูห้องทำงานที่ถูกหมุนจากด้านนอกดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน พร้อมกับบานประตูหนักอึ้งที่ค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกอย่างถือวิสาสะ
คิมหันต์สะดุ้งสุดตัวราวกับถูกกระแสไฟฟ้าช็อต ผนวกกับสัญชาตญาณการเอาตัวรอดทำให้เขาออกแรงผลักอกภูวดลให้ออกห่างทันที ประธานหนุ่มขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะสำคัญ หันขวับไปมองผู้บุกรุกด้วยแววตาดุดันราวกับพญามารที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่ง
ทว่า เมื่อสายตาคมกริบกวาดไปเห็นเงาร่างของคนที่ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงธรณีประตู ภูวดลก็ชะงักค้างไปทันที
มีนารา... คู่หมั้นทางธุรกิจยืนตัวแข็งทื่อ ถือแฟ้มเอกสารในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ปนเปไปกับความเจ็บปวดและไม่เชื่อในสิ่งที่สายตาตัวเองกำลังเห็น ภาพของประธานหนุ่มผู้เย่อหยิ่งและเย็นชา กำลังยืนกอดกับผู้ชายอีกคนในห้องทำงานส่วนตัวยามวิกาล สะท้อนชัดเจนอยู่ในนัยน์ตาของเธอ
"คุณภู..." มีนาราเอמהชื่อนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า หัวใจหล่นวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม "นี่มัน... หมายความว่ายังไงคะ?"
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและระเบิดอารมณ์ไปกับตัวละครในตอนนี้ด้วยกันนะครับ
ดีลลับฉบับท่านประธานคลั่งรัก•ตอนที่ 30
ข้อตกลงใหม่ที่หัวใจเรียกร้อง
ผลงานโดย แบล็กสมิธในตำนาน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (แบล็กสมิธในตำนาน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ดีลลับฉบับท่านประธานคลั่งรัก นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!