แผนสำรองฉบับเร่งด่วน

"ถ้าคุณยังยืนกรานจะรื้อตารางคิวใหม่หมดเพื่อหาโลเคชั่นอื่น ผมเกรงว่าโปรเจกต์นี้คงเจ๊งก่อนจะได้ฉายรอบปฐมทัศน์เสียอีกครับ คุณรสา" เสียงทุ้มต่ำติดจะเย็นชาเล็กน้อยดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องประชุมชั่วคราว รสาตวัดสายตาคมกริบมองสถาปนิกหนุ่มที่นั่งกอดอกพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีสบายๆ ตรงข้ามกับบรรยากาศตึงเครียดรอบตัว เอกสารงบประมาณและภาพร่างแบบพิมพ์เขียวถูกกางกระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะไม้สักตัวใหญ่ นี่คือสถานการณ์วิกฤตของกองถ่ายโฆษณาชิ้นโบว์แดง เมื่อสถานที่ถ่ายทำหลักเกิดปัญหาเรื่องใบอนุญาตกระชั้นชิดในนาทีสุดท้าย ธนัตถ์ที่นั่งกุมขมับอยู่ข้างๆ ได้แต่ส่งสายตาขอความช่วยเหลือมาทางเธอ สลับกับมองหน้ากรวีร์ที่ตีสีหน้านิ่งสนิทราวกับรูปปั้นหินอ่อน "พูดน่ะมันง่ายค่ะคุณกรวีร์ แต่การหาตึกสไตล์ลอฟท์ดิบๆ ที่โครงสร้างยังแข็งแรงพอจะแบกอุปกรณ์ไฟฟ้านับสิบตัวแถมทีมงานอีกครึ่งร้อยในกรุงเทพฯ ตอนนี้ มันไม่ใช่เรื่องที่จะเสกขึ้นมาได้เหมือนดีไซน์ในกระดาษของคุณหรอกนะคะ" รสาโต้กลับทันควัน น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมไม่แพ้กัน ดวงตากลมโตจ้องมองอีกฝ่ายอย่างไม่ยอมแพ้ กรวีร์ขยับตัวเล็กน้อย แววตาสีเข้มไหววูบชั่วพริบตาก่อนจะกลับมาเรียบเฉยตามสไตล์ ปากร้ายๆ ของเขาพ่นคำพูดที่ทำเอารสากำหมัดแน่น "ถ้าผมไม่มีทางออกที่ดีกว่า ผมคงไม่นั่งฟังคุณบ่นจนน้ำลายเหนียวคอหรอกครับ... ตามผมมาสิ ถ้าคิดว่าตัวเองแน่พอจะดูของจริง" สิ้นคำพูด สถาปนิกหนุ่มก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวฉับๆ ออกจากห้องประชุมทันทีโดยไม่รอคำตอบ รสาพ่นลมหายใจฮึดฮัดด้วยความหมั่นไส้ แต่ด้วยสัญชาตญาณของมืออาชีพ เธอก็ดีดตัวลุกขึ้นเดินตามออกไปติดๆ โดยมีธนัตถ์ลนลานวิ่งตามมาห่างๆ รถยนต์อเนกประสงค์คันหรูแล่นเข้ามาจอดสนิทหน้าตึกเก่าแก่อายุร่วมครึ่งศตวรรษย่านริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตัวอาคารภายนอกดูทรุดโทรมตามกาลเวลา ผนังปูนเปลือยมีร่องรอยกะเทาะจนเห็นอิฐสีส้มด้านใน ทว่าทันทีที่กรวีร์ผลักประตูกระจกบานใหญ่ที่ถูกติดตั้งใหม่อย่างประณีตเข้าไป รสาถึงกับต้องผะแผ่วลมหายใจด้วยความอึ้ง ภายในตึกถูกรีโนเวทใหม่อย่างชาญฉลาด โครงสร้างเสาและคานปูนเปลือยดั้งเดิมถูกรักษาไว้เพื่อคงกลิ่นอายความดิบเท่ แต่ถูกผสานเข้ากับงานกระจกใสบานใหญ่ที่เปิดรับแสงธรรมชาติสาดส่องลงมาสะท้อนกับพื้นปูนขัดมัน พื้นที่ภายในโปร่งโล่ง เพดานสูงลิ่วที่เผยให้เห็นระบบท่อร้อยสายไฟดีไซน์ลอฟท์อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ทุกตารางเมตรสะท้อนรสนิยมอันลุ่มลึกและความใส่ใจในรายละเอียดอย่างไร้ที่ติ "ที่นี่..." รสาพึมพำออกมาเบาๆ ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปรอบตัวด้วยความทึ่งอย่างปิดไม่มิด ลืมความหงุดหงิดเมื่อครู่ไปเสียสนิท "คุณ... เป็นคนรับผิดชอบโปรเจกต์รีโนเวทตึกนี้เองอย่างนั้นหรือครับ?" เธอย้อนถามเสียงนุ่มลงโดยไม่รู้ตัว กรวีร์ยืนซุกมือไว้ในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ต สายตาคมกราบมองปฏิกิริยาของหญิงสาวด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้ใบหน้าเรียบเฉย "ครับ... ที่นี่คือโปรเจกต์ส่วนตัวที่ผมใช้เวลาออกแบบและควบคุมงานเองทั้งหมด โครงสร้างรองรับน้ำหนักได้ดีเยี่ยม ระบบไฟถูกเซ็ตอัพไว้รองรับงานอีเวนต์และกองถ่ายโดยเฉพาะ... เผื่อว่าผู้จัดการกองถ่ายปากเก่งคนนี้ จะสนใจเปลี่ยนใจมาใช้สถานที่ 'กระจอกๆ' ของผมเป็นฉากถ่ายทำชั่วคราว" คำพูดเหน็บแนมช่วงท้ายไม่ได้เข้าûหูรสาเลยสักนิด ในวินาทีนี้ สมองของเธอกำลังคำนวณฉากโฆษณาที่จะเกิดขึ้นในพื้นที่แห่งนี้อย่างรวดเร็ว มุมกล้อง แสงเงา และองค์ประกอบศิลป์ที่เข้ากันได้อย่างลงตัวราวกับถูกสร้างมาเพื่อโปรเจกต์นี้โดยเฉพาะ เธอมองหน้าชายหนุ่มอีกครั้ง ความรู้สึกประหลาดบางอย่างตีตื้นขึ้นมาในอก—ผู้ชายคนนี้นอกจากจะปากร้ายจนน่าหยิกแล้ว ฝีมือการทำงานของเขายังสมบูรณ์แบบจนน่าใจหาย "คุณนี่มัน..." รสายิ้วหน้าเล็กน้อยด้วยความทึ่งปนหมั่นไส้ "ซ่อนรูปเหมือนกันนี่คะ สถาปนิกหน้าตาย" มุมปากของกรวีร์กระตุกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มจางๆ ที่นานๆ ครั้งเธอจะได้เห็น มันจางเสียจนแทบจะเป็นภาพลวงตา "ชมกันเกินไปแล้วครับ... แต่ถ้าคุณจะใช้ที่นี่ เงื่อนไขคือคุณต้องตกลงทานมื้อเย็นกับผมหลังจบงานนี้" รสาชะงักไปนิด ดวงตาคู่สวยหรี่ลงอย่างจับผิด "นี่คุณฉวยโอกาสเหรอคะคุณกรวีร์" "เรียกว่าแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ร่วมกันในฐานะมืออาชีพครับ" กรวีร์ก้าวเข้าไปใกล้เธอทีละน้อย ระยะห่างที่ลดลงทำให้รสาต้องเงยหน้าขึ้นสบตาเขา กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำหอมผู้ชายเจือกับกลิ่นอายความสะอาดทำให้หัวใจเธอกระตุกวูบอย่างไม่ทันตั้งตัว "ว่าไงครับ... จะตกลง หรือจะยอมแพ้กลับไปหาโลเคชั่นใหม่?" ธนัตถ์ที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ห่างๆ แอบยกมือถือขึ้นมาเตรียมกดถ่ายภาพช็อตเด็ดนี้ไว้ทันที ทว่าในจังหวะที่รสาอ้าปากจะเอ่ยปฏิเสธคำท้าทายนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงเรียกชื่อก็ดังขึ้นจากทางประตูด้านหน้าเสียก่อน "กรณ์! อยู่นี่เอง ฉันโทรหาทำไมไม่รับสายวะ... อ้าว มีแขกเหรอ?" ร่างสูงของชายหนุ่มแปลกหน้าที่ก้าวเข้ามาใหม่หยุดชะงัก รสาหันไปมองตามเสียง และเมื่อสายตาปะทะเข้ากับใบหน้าของผู้มาใหม่ เธอก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ส่วนกรวีร์... สีหน้าที่เคยเรียบนิ่งกลับตึงเครียดขึ้นมาในทันทีทันใด โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของผมเสมอนะครับ