ทัณฑ์สวรรค์ถล่มทลาย

ห้วงอากาศเหนือยอดเขาเมฆาคล้อยบิดเบี้ยวจนเกิดเป็นรอยแยกสีดำสนิท แรงกดดันจากมหาเขตอาคมโบราณบีบอัดจนมวลอากาศรอบกายหลี่เฟยแปรสภาพเป็นของเหลวหนาหนัก เสียงคำรามของอสนีบาตดังกึกก้องสะท้อนมาจากเก้าชั้นฟ้า ราวกับพญาอสูรผู้กุมชะตากรรมกำลังตื่นจากการหลับใหลเพื่อทวงคืนความสมดุลที่ถูกท้าทาย "ระวัง!" หลี่เฟยคำรามลั่นในลำคอ ปราณกระบี่ไร้ลักษณ์ระเบิดออกจากร่างของเขาราวกับคลื่นยักษ์สั่นสะเทือนปฐพี! คลื่นพลังสีครามเข้มพวยพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องนภาราวกับเสาอัคคีค้ำฟ้า รัศมีแห่งมหาเทพผู้กลับชาติมาเกิดแผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง บดบังรัศมีดวงตะวันจนมืดมิดในพริบตา ทุกสรรพสิ่งในรัศมีร้อยลี้ต่างสั่นสะท้าน ศิษย์สำนักกระบี่เหมันต์ต่างทรุดกายลงคุกเข่าด้วยความหวาดกลัวต่อแรงกดดันระดับพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินนี้ เบื้องหลังม่านพายุหมุนวนของอสนีบาต ร่างระหงของเซียนจื่อหยวนยืนหยัดอยู่บนยอดผาสูงชัน อาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ของนางโบกสะบัดตามแรงลมปราณอันบ้าคลั่ง ดวงตาคู่คมดุจน้ำแข็งจดจ้องไปยังร่างของหลี่เฟยที่ไม่ไหวติ่ง นางรู้ดีว่านี่คือ "ทัณฑ์สวรรค์" บทสุดท้ายที่ผู้ฝึกตนก้าวข้ามขีดจำกัดแห่งมนุษย์จะต้องเผชิญหน้า "หลี่เฟย... เจ้าจะฝืนลิขิตสวรรค์ได้ถึงเพียงไหนกัน" น้ำเสียงของนางสั่นเครือเล็กน้อย แม้จะพยายามรักษาความเยือกเย็นเอาไว้เพียงใด แต่ความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ใต้ก้นบึ้งของหัวใจกลับร้อนรุ่มเสียยิ่งกว่าเปลวเพลิง เปรี้ยง! อสนีบาตสายแรกฟาดผ่าลงมาตรงกลางศีรษะของหลี่เฟยอย่างไร้ความปรานี แสงสีม่วงเข้มสว่างวาบจนท้องฟ้าสว่างจ้าดุจกลางวัน แรงกระแทกส่งผลให้พื้นศิลาแกร่งใต้ฝ่าเท้าของเขาระเบิดแตกละเอียดเป็นผุยผง เศษหินนับไม่ถ้วนลอยเคว้งคว้างก่อนจะถูกบดขยี้ด้วยคลื่นพลังปราณที่สะท้อนกลับ หลี่เฟยไม่แม้แต่จะกะพริบตา เขายืนตระหง่านรับสายฟ้าฟาดด้วยร่างกายเนื้อ เลือดสีแดงฉานไหลซึมผ่านอาภรณ์ขาดวิ่น แต่จิตวิญญาณของเขากลับยิ่งคมกล้าขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับกระบี่ชั้นดีที่ผ่านการตีด้วยไฟนรก "สวรรค์คิดจะพิพากษาข้าอย่างนั้นหรือ?" หลี่เฟยแค่นหัวเราะในลำคอ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและท้าทาย "ในเมื่อข้าเลือกเส้นทางนี้ด้วยตนเอง ต่อให้สวรรค์เบื้องบนหรือนรกภูมิเบื้องล่าง ก็ไม่มีสิทธิ์มาตัดสินชะตากรรมของข้า!" สิ้นเสียงคำราม ร่างของเขาก็ก้าวทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าโดยไม่รอช้า พลังปราณกระบี่ไร้ลักษณ์หลอมรวมเข้ากับจิตวิญญาณแห่งมหาเทพ ก่อ The Sword Intent (เจตจำนงกระบี่) ที่แหลมคมจนสามารถตัดผ่านมิติเวลาได้ เซียนจื่อหยวนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง นางไม่เคยคิดเลยว่าชายหนุ่มที่นางเฝ้ามองมาตลอด จะมีความกล้าหาญถึงเพียงนี้ การท้าทายทัณฑ์สวรรค์ด้วยมือเปล่าและเจตจำนงกระบี่เช่นนี้ มีแต่จะต้องแตกดับสลายกลายเป็นเถ้าธุลีหากจิตใจไม่มั่นคงพอ "อย่าได้ตายเป็นอันขาดนะ..." นางพึมพำกับสายลม พร้อมกับชักกระบี่เหมันต์คู่ใจออกจากฝัก ไอเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมาราวกับต้องการช่วยแบ่งเบาแรงกดดันจากทัณฑ์สวรรค์ที่โถมใส่หลี่เฟย ทว่า ทัณฑ์สวรรค์หาได้มีความเมตตา เมฆสีดำทะม้วนตัวเข้าหากันอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นรูปทรงของ "อัสนีบาตเก้าชั้นฟ้า" สายฟ้าสีทองอร่ามราวกับเทพเจ้าลงัณทัณฑ์ปรากฏขึ้นพร้อมกันถึงเก้าสาย พลังทำลายล้างของมันสามารถลบหายสำนักใหญ่ทั้งสำนักให้หายไปจากแผนฑ์ได้ในพริบตา นี่คือบททดสอบที่แท้จริงของการทะลวงสู่ขอบเขตเซียนอมตะ! หลี่เฟยสูดลมหายใจเข้าลึก 1 เฮือก รวบรวมลมปราณทั้งหมดที่หลงเหลืออยู่ในตันtianพุ่งทะยานขึ้นไปปะทะกับสายฟ้าสีทองเหล่านั้นอย่างไม่เกรงกลัวความตาย กระบี่ในมือปรากฏอักขระโบราณเรืองแสงเจิดจ้า การปะทะกันระหว่างพลังของมนุษย์ผู้ฝืนลิขิตกับพลังแห่งกฎเกณฑ์สวรรค์กำลังจะระเบิดขึ้น ณ เบื้องบนนภากาศอันมืดมิด แต่ทว่า... ในวินาทีที่สายฟ้าสีทองสายแรกกำลังจะพุ่งทะศเข้าสู่ร่างของหลี่เฟย รอยแยกมิติเบื้องหลังเซียนจื่อหยวนกลับปริแตกออกอย่างไร้สุ้มเสียง เงาดำลึกลับสายหนึ่งพุ่งทะยานออกมาจากความมืด พร้อมกับพุ่งเป้าไปที่จุดตายกลางหลังของนางโดยที่ไม่มีใครทันตั้งตัว! หลี่เฟยที่กำลังเผชิญหน้ากับทัณฑ์สวรรค์เหลือบไปเห็นเหตุการณ์นั้นพอดี ดวงตาคมกริบฉายแววดุดันยิ่งกว่าเดิม ความลังเลเพียงเสี้ยววินาทีเกิดขึ้นในใจของเขา ระหว่างการรับทัณฑ์สวรรค์เพื่อบรรลุขั้นสูงสุด กับการหันกลับไปปกป้องสตรีที่คอยตามรังควานเขามาตลอดชีวิต เสียงหัวเราะเยือกเย็นดังแว่วมาจากรอยแยกมิติ "ฮ่าๆๆ เซียนกระบี่เหมันต์ วันนี้คือวันตายของเจ้าและศิษย์น้องตัว The ปัญหาของเจ้า!" หลี่เฟยคำรามลั่นสะท้านฟ้า เขาเปลี่ยนทิศทางกระบี่กลางอากาศอย่างกะทันหัน ยอมรับสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์เข้าสู่แผ่นหลังเพื่อแลกกับการพุ่งตัวทะลวงผ่านมิติไปยังร่างของเซียนจื่อหยวนในชั่วพริบตา! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามร่วมเดินทางฝ่าทัณฑ์สวรรค์ครั้งนี้ไปด้วยกันนะครับ — หมึกทองคำข้ามภพ