ผู้สังเกตการณ์

แสงไฟสีฟ้าจากหน้าจอโฮโลแกรมสาดกระทบใบหน้าด้านซ้ายของเอเลียส จนเงาพาดผ่านดวงตาคู่คมที่ไร้ซึ่งระลอกคลื่นแห่งอารมณ์ ปลายนิ้วเรียวยาวของวิศวกรหนุ่มเคาะลงบนพื้นโต๊ะทำงานอย่างเป็นจังหวะ ท่ามกลางความเงียบงันของห้องควบคุมใต้ดินที่อุณหภูมิต่ำจนลมหายใจกลายเป็นไอจางๆ "คุณกำลังพยายามประกอบชิ้นส่วนของนาฬิกาที่ไขลานย้อนกลับ เอเลียส... มันมีแต่จะพังคามือ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจของรินะดังขึ้นจากความมืดมุมห้อง เธอไม่ได้ขยับเข้ามาใกล้ ยืนกอดอกพิงผนังเหล็กกล้าโดยมีแสงนีออนสลัวๆ ขับเน้นร่องรอยความเหนื่อยล้าบนใบหน้าของนายตำรวจสาวมือหนึ่ง ดวงตาของเธอบ่งบอกถึงความพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะอ่านทะลุปรุโปร่งเข้าไปในสมองของชายหนุ่มผู้นั่งอยู่เบื้องหน้า เอเลียสไม่หันกลับไปมอง เขาเพียงแค่เลื่อนแถบข้อมูลบนหน้าจอให้เส้นกราฟการทำงานของระบบประสาทแสดงผลเด่นชัดขึ้น "นาฬิกาไม่ได้พังหรอกครับรินะ... แค่กลไกข้างในถูกตั้งค่าให้เดินหน้าไปพร้อมกับความจริงที่ถูกบิดเบือนต่างหาก" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบ "และคุณก็รู้ดีว่า ถ้าเราไม่ถอดเฟืองชิ้นที่แปลกปลอมออก ระบบทั้งหมดจะพังทลายลงในไม่ช้า" บรรยากาศในห้องอัดแน่นไปด้วยแรงดึงดูดทางจิตวิญญาณอันซับซ้อน ทั้งสองยืนอยู่คนละฟากฝั่งของอุดมการณ์ เอเลียสผู้ศรัทธาในตรรกะและเหตุผลขั้นสุดโต่ง กำลังเผชิญหน้ากับรินะ ผู้ยึดมั่นในความยุติธรรมและกฎหมาย แต่ปัจจุบัน ทั้งคู่กลับถูกดึงดูดให้มาติดอยู่ในวงโคจรเดียวกันด้วยเบาะแสปริศนาที่สั่นคลอนรากฐานความเข้าใจของพวกเขา รินะสาวเท้าเข้ามาใกล้โต๊ะทำงาน เสียงรองเท้าบูทกระทบพื้นโลหะก้องกังวาน เธอวางแฟ้มข้อมูลลับชิ้นหนึ่งลงบนโต๊ะ กระดาษหนาปึกที่มีตราประทับลับสุดยอดของกรมตำรวจถูกผลักมาตรงหน้าเอเลียส "ฉันเพิ่งได้รับข้อมูลนี้จากหน่วยสืบสวนไซเบอร์... มันถูกส่งตรงมาจากไอพีแอดเดรสที่ไม่มีอยู่จริงในระบบเครือข่ายโลก" เอเลียสเหลือบมองแฟ้มนั้นเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่สายตาจะกลับมาจดจ้องที่โค้ดโปรแกรมตรงหน้า "ไฟล์ขยะจากพวกใต้ดิน... คงไม่มีอะไรน่าสนใจไปกว่าคำขู่ไร้สาระหรอกกระมังครับ" "เปิดมันดูซะ แล้วคุณจะเปลี่ยนใจ" รินะกดเสียงต่ำ สายตาคมกริบจ้องเขม็ง "มันไม่ใช่คำขู่ แต่มันคือ... ลายเซ็น" นิ้วมือของเอเลียสหยุดชะงัก เขาค่อยๆ เอื้อมมือไปเปิดแฟ้มเอกสารนั้นออก ภาพโฮโลแกรมสามมิติถูกฉายขึ้นอัตโนมัติจากชิปที่แนบมากับกระดาษ มันคือภาพสแกนโครงสร้างสมองมนุษย์ที่ถูกดัดแปลงด้วยเทคโนโลยีไซเบอร์เนติกส์ระดับสูง โครงสร้างเส้นประสาทถูกถักทอเข้ากับฮาร์ดแวร์แปลกปลอมที่เอเลียสคุ้นเคยเป็นอย่างดี... เพราะมันเป็นดีไซน์เดียวกับระบบที่เขาเคยออกแบบไว้เมื่อห้าปีก่อน ก่อนที่ความทรงจำครึ่งหนึ่งของเขาจะถูกลบเลือน หัวใจของวิศวกรหนุ่มกระตุกวูบ แต่ม่านตาของเขายังคงนิ่งสนิท ไร้ซึ่งความตื่นตระหนกให้เห็นทางกายภาพ มีเพียงเสียงลมหายใจที่ผ่อนช้าลงเล็กน้อยเท่านั้นที่ทรยศความรู้สึกภายใน "คุ้นตาใช่ไหมล่ะ?" รินะโน้มตัวลงมาใกล้ ระยะห่างระหว่างทั้งสองลดลงจนสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิร่างกาย "นี่ไม่ใช่ผลงานขององค์กรใต้ดินทั่วไป แต่มันคือผลงานของ 'ผู้สังเกตการณ์'... ตัวตนปริศนาที่คอยชักใยพวกเราทุกคนอยู่เบื้องหลังความโกลาหลทั้งหมด" เอเลียสเงยหน้าขึ้นสบตาเธอ แววตาของเขามีประกายความสงสัยวูบผ่านไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก "น่าสนใจมากครับ... คนเราจะสร้างเงาที่ใหญ่โตขนาดนี้ได้ จำเป็นต้องมีทั้งอำนาจ เทคโนโลยี และที่สำคัญที่สุด... ต้องรู้จุดอ่อนของผมดีเสียยิ่งกว่าตัวผมเอง" "ไม่ใช่แค่รู้จุดอ่อนหรอกเอเลียส" รินะกล่าวแทรกขึ้นทันที น้ำเสียงของเธอจริงจังจนน่าขนลุก "เพราะจากข้อมูลการเข้าถึงเครือข่ายล่าสุด... ไอพีแอดเดรสที่ส่งไฟล์นี้มา มันไม่ได้มาจากภายนอก" เอเลียสขมวดคิ้วเล็กน้อย "หมายความว่าอย่างไรครับ?" "มันมาจากเซิร์ฟเวอร์หลัก... ภายในห้องทำงานส่วนตัวของคุณเอง" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องควบคุมในทันที ราวกับอากาศทั้งหมดถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น เอเลียสชะงักค้างไปชั่วขณะ สมองอันรวดเร็วของเขาประมวลผลข้อมูลมหาศาลในเสี้ยววินาที ในขณะที่รินะยังคงจ้องมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามและความระแวงระวัง ก่อนที่ใครจะได้เอ่ยคำพูดใดออกมา เสียงแจ้งเตือนระบบฉุกเฉินสีแดงฉานก็สว่างวาบไปทั่วทั้งห้อง พร้อมกับข้อความโค้ดปริศนาที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโฮโลแกรมหลักโดยไม่มีใครสั่งการ: *“ยินดีต้อนรับกลับสู่ระบบ... ผู้สร้างของฉัน”* ดวงตาของเอเลียสเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เมื่อหน้าจอหลักตัดภาพไปเป็นกล้องวงจรปิดแบบเรียลไทม์ของมุมมืดนอกห้องควบคุม และที่นั่น... ใต้แสงไฟกะพริบของหลอดนีออนใกล้ทางหนีไฟ ร่างของชายสวมเสื้อโค้ทสีเข้มคนหนึ่งกำลังยืนหันหลังให้กล้อง พร้อมกับยกมือขึ้นแตะที่หลังคอของตนเองช้าๆ เผยให้เห็นแสงไฟสีฟ้ากะพริบจากพอร์ตเชื่อมต่อneural link ที่ฝังอยู่ใต้ผิวหนัง... ซึ่งเป็นดีไซน์เดียวกับรอยแผลเป็นที่เอเลียสพยายามค้นหาคำตอบมาตลอดชีวิต ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านม่านหมอกแห่งความทรงจำนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ - ไฮเปอร์ไดรฟ์