รอยร้าวในความสัมพันธ์

เอกสารปึกหนาบนโต๊ะทำงานไม้สักทองราคาแพงระยับถูกโยกย้ายด้วยปลายนิ้วหนาของคีริน ดวงตาคมกริบดั่งพญาอินทรีคู่นั้นกวาดมองตัวอักษรแต่ละบรรทัดด้วยความเยียบเย็น ทว่ากล้ามเนื้อสันกรามกลับบดเข้าหากันจนนูนเด่น บรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัว ณ คาสิโนใหญ่กลางกรุงฯ ตอนนี้หนาทึบไปด้วยไอความกดดัน ชนิดที่ว่าแม้แต่เสียงลมหายใจยังฟังดูน่าอึดอัด "นายแน่ใจนะว่าข้อมูลชุดนี้ไม่มีความผิดพลาด" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบเรื่อย แต่กลับทรงอำนาจจนคนฟังต้องก้มหน้าหลบสายตา ลูกน้องคนสนิทกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากก่อนจะพยักหน้ารับช้าๆ "ตรวจสอบสามรอบแล้วครับนาย... เอกสารการกู้ยืมเงินนอกระบบเมื่อสิบปีก่อน รวมถึงหลักฐานการทุจริตยักยอกเงินบริษัทในเครือของตระกูลวรโชติ ทุกอย่างโยงใยไปที่พ่อของของคุณรินรดาจริงครับ และคนที่ส่งหลักฐานนี้มาให้เราก็ไม่ใช่ใครอื่น... เมฆาครับ" คีรินแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน มีเพียงความเหี้ยมเกราะและประกายไฟแห่งความโทสะที่ถูกจุดขึ้นในอก รินรดา หญิงสาวผู้มีศักดิ์ศรีค้ำคอและพยายามทำตัวสูงส่งต่อหน้าเขามาตลอด แท้จริงแล้วมีสายเลือดของคนขี้โกงและผีพนันไหลเวียนอยู่เต็มตัวอย่างนั้นหรือ ภาพใบหน้าหวานล้ำที่มักจะเชิดขึ้นด้วยความถือดีลอยเข้ามาในห้วงความคิด พร้อมกับความรู้สึกเจ็บแปลบในอกที่เขาพยายามปฏิเสธมาตลอด คีรินเกลียดการถูกหักหลัง และยิ่งเกลียดนักหากคนๆ นั้นคือคนที่ร่างกายของเขาเสพติดจนโงหัวไม่ขึ้น แกร็ก! ประตูห้องทำงานเปิดผางเข้ามาโดยปราศจากการเคาะ รินรดายืนหอบหายใจน้อยๆ อยู่ที่กรอบประตู ดวงตากลมโตคู่นั้นฉายแววตื่นตระหนกทันทีที่เห็นเอกสารบนโต๊ะ และยิ่งใจหายวาบเมื่อสบเข้ากับดวงตาดุร้ายราวกับสัตว์ป่ากระหายเลือดของเจ้าพ่อหนุ่ม "คุณคีริน..." เธอเปล่งเสียงเรียกชื่อเขาได้เพียงเท่านั้น ขาทั้งสองข้างก็แทบจะก้าวเดินต่อไปไม่ไหว คีรินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้สูทสั่งตัดราคาแพงก้าวเข้ามาหาเธอช้าๆ ทว่ามั่นคง ราวกับราชสีห์ที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม รินรดากลั้นใจถอยหลังหนีจนแผ่นหลังบอบบางแนบติดกับบานประตูที่ปิดสนิท แต่ทว่า... ไร้ซึ่งทางหนี มือหนาเอื้อมไปคว้าข้อมือเล็กของเธอไว้แน่น ออกแรงบีบเพียงเล็กน้อยจนผิวเนื้อเนียนขึ้นรอยแดง รินรดานิหน้าด้วยความเจ็บปวดแต่ก็พยายามสะบัดข้อมือออก "ปล่อยฉันนะ!" เธอร้องประท้วงด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ปล่อยเหรอ?" คีรินโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ลมหายใจอุ่นร้อนที่เจือกลิ่นบุหรี่ราคาแพงปะทะเข้ากับแก้มเนียน น้ำเสียงของเขาแหบพร่าแต่น่ากลัวถึงขีดสุด "เธอคิดจะปิดบังฉันไปถึงไหน หืม... รินรดา ลูกสาวคนเก่งของคนโกง!" หัวใจของหญิงสาวหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจสุดขีด "คุณ... คุณพูดเรื่องอะไร ฉันไม่รู้เรื่อง" "ยังจะปากแข็ง!" คีรินคำรามต่ำในลำคอ มืออีกข้างเลื่อนขึ้นมาบีบคางสลวยของเธอให้เงยขึ้น บังคับให้เธอมองสบตาเขาตรงๆ "หลักฐานคาตาขนาดนี้ ยังกล้าปฏิเสธอีกงั้นเหรอ พ่อของเธอสูบเงินบริษัทฉันไปเท่าไหร่ แถมยังทิ้งหนี้สินกองโตไว้ให้คนอื่นตามเช็ดตามล้าง... เธอกับพ่อมันก็ไม่ต่างกันเลยสินะ เป็นแค่ตัวกาลกิณีที่คอยเกาะกินคนอื่นไปวันๆ!" คำพูดที่เชือดเฉือนราวกับคมมีดกรีดลงบนหัวใจทำให้หยาดน้ำใสเอ่อคลอเบ้าตา รินรดาเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ความโกรธและความน้อยเนื้อต่ำใจตีรวนขึ้นมาในอกจนพูดไม่ออก เธอยอมเอาตัวเข้าแลก ยอมตกเป็นนางบำเรอไร้ค่าในสายตาเขาเพื่อปกป้องชื่อเสียงของครอบครัว แต่สุดท้าย... เขาก็หยิบยกอดีตขึ้นมาเหยียบย่ำเธอให้จมดินอยู่ดี "ใช่! ฉันมันลูกคนโกง ฉันมันผู้หญิงหน้าเงินที่คุณดูถูก!" รินรดาตะโกนใส่หน้าเขาด้วยความอัดอั้นตันใจ หยาดน้ำตาไหลอาบแก้มเนียนอย่างไม่อาจอดกลั้น "ถ้าเกลียดฉันนัก ทำไมไม่ปล่อยฉันไปล่ะ! จะเก็บฉันไว้ทรมานเล่นทำไม!" "ปล่อยเหรอ? ฝันไปเถอะ!" คีรินระเบิดหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง ความโกรธเกรี้ยวและแรงปรารถนาอันดิบเถื่อนผสมปนเปกันจนแยกไม่ออก ร่างกายของเขาร้อนรุ่มราวกับถูกไฟแผดเผา ยิ่งเธอดื้อรั้น ยิ่งเธอต่อต้าน เขาก็ยิ่งอยากทำลายศักดิ์ศรีจอมปลอมนั่นให้แหลกคามือ ร่างสูงกระชากร่างบางเข้าหาตัวอย่างแรงจนรินรดาเซถลาปะทะกับแผงอกกว้าง ลมหายใจของทั้งคู่กระชั้นชิด คีรินก้มลงประกบเรียวปากหนาบดขยี้ลงบนกลีบปากนุ่มทันทีอย่างไร้ความปรานี รสจูบที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว ดุดัน และเร่าร้อน รินรดาพยายามทุบตีแผงอกเขาเพื่อประท้วง แต่แรงอันน้อยนิดกลับไม่ระคายเคืองร่างหนาเลยแม้แต่น้อย ลิ้นร้อนแทรกซึมเข้าไปกวาดต้อนความหวานภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ มือหนาปัดป่ายไปตามสรีระบอบบาง กระชากเสื้อผ้าชุดสวยของเธอจนขาดวิ่น เผยให้เห็นผิวเนื้อเนียนนุ่มที่สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวและแรงอารมณ์ "คุณคีริน... ฮื้อ... อย่า..." รินรดาครางประท้วงเมื่อริมฝีปากหนาละลงมาซุกไซร้ซอกคอขาวผ่อง ขบเม้มสร้างรอยรักสีแดงช้ำไปทั่วร่าง ความเย็นชาเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิงแห่งราคะที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งให้มอดไหม้ คีรินอุ้มร่างบางขึ้นแนบอกโดยไม่ปล่อยให้เธอได้ตั้งตัว ก้าวฉับๆ ไปยังเตียงนอนขนาดใหญ่กลางห้องพักผ่อนส่วนตัว เขาเหวี่ยงร่างเธอลงบนฟูกหนานุ่มอย่างไม่ใยดี ก่อนจะตามขึ้นไปคร่อมทับไว้ทันที ร่างกายกำยำทาบทับลงมา กดตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือศีรษะด้วยมือข้างเดียวอย่างง่ายดาย ดวงตาคมกريบจ้องมองเรือนร่างอรชรที่ไร้สิ่งปกปิดด้วยแววตาวาบหวาม ปลายนิ้วหยาบกร้านลูบไล้ไปตามสะโพกผายและเรียวขาเนียนอย่างถือสิทธิ์ ความโกรธจากเรื่องหนี้สินเมื่อครู่ถูกแปรเปลี่ยนเป็นพลังงานดิบเถื่อนบนเตียงนอน รินรดาหอบสะท้าน น้ำตาไหลรินด้วยความคับแค้นใจผสมปนเปไปกับความรู้สึกวาบหวามที่เขาเป็นผู้ปลุกปั่น "จำใส่สมองของเธอไว้รินรดา..." คีรินก้มลงกระซิบชิดริมหูของเธอ น้ำเสียงทุ้มพร่าเต็มไปด้วยมนต์สะกดอันตราย "ต่อให้พ่อของเธอจะชั่วช้าแค่ไหน หรือเธอจะเกลียดฉันมากเพียงใด... ร่างกายและหัวใจของเธอก็ไม่มีวันหนีพ้นเงื้อมมือฉันไปได้!" สวบ! แรงปะทะอันเร่าร้อนและรุนแรงหลอมรวมบทเพลงรักอันดุเดือดเข้าด้วยกัน คีรินรุกไล่บทรักอย่างเอาแต่ใจ รินรดากรีดร้องครางลั่นในลำคอด้วยความเสียวซ่านและเจ็บปวด เธอยกมือขึ้นจิกทึ้งแผ่นหลังกว้างเพื่อระบายความอัดอั้น แรงกระแทกกระทั้นดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ท่ามกลางเสียงหอบหายใจและเสียงเนื้อกระทบกันดังสะท้อนก้องห้องนอนมืดทึบ ทั้งสองจมดิ่งลงไปในห้วงเสน่หาอันมืดมนและเร่าร้อน จนลืมเลือนโลกภายนอกไปชั่วขณะ เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้... ในขณะที่รินรดานอนหอบสะท้านหลับใหลไปเพราะความอ่อนเพลีย คีรินที่ยังคงตื่นตัวนั่งพิงหัวเตียง พ่นควันสีเทาจากมวนบุหรี่ในมือออกมาช้าๆ สายตากวาดมองเอกสารบนโต๊ะทำงานที่ยังวางทิ้งไว้ ก๊อกๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่ลูกน้องคนเดิมจะเปิดประตูเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกยิ่งกว่าเดิม "นายครับ... มีเรื่องด่วนรายงาน" ลูกน้องหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก "เราเพิ่งเช็กเส้นทางการเงินล่าสุดของเมฆา ปรากฏว่า... คนที่อยู่เบื้องหลังการปล่อยข่าวและส่งเอกสารเรื่องพ่อของคุณรินรดาให้นาย ไม่ใช่แค่เมฆาครับ แต่มีคนวงในตระกูลวรโชติร่วมมือด้วย... และคนคนนั้นคือ..." คีรินหรี่ตาลงเล็กน้อย พ่นควันบุหรี่ออกมาก่อนจะเอ่ยถามเสียงเยียบ "ใคร?" "คุณหญิงมณฑา... แม่แท้ๆ ของคุณรินรดาเองครับ!" คันศรแห่งความสงสัยพุ่งตรงปักอก เจ้าพ่อหนุ่มชะงักค้างไปชั่วขณะ ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความคาดไม่ถึง นัยน์ตาดาร์กโรมานซ์ฉายแววอำมหิตขึ้นอีกเท่าตัวเมื่อตระหนักว่าเกมนี้มีเงื่อนงำลึกซึ้งกว่าที่คิด ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปในห้วงอารมณ์อันร้อนแรงนี้กับภูริศร์นะครับ