ใต้บัญชาที่ไม่อาจขัดขืน

เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นลั่นโถงทางเดิน ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบชีวิตที่กำลังพังทลายประตูชั้นนอกเข้ามาอย่างไม่เกรงกลัวกฎหมาย คีรินมิได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มยืนสงบนิ่งอยู่ริมหน้าต่างกระจกบานใหญ่ยักษ์บนเพนต์เฮาส์ชั้นสูงสุด เขากำลังหมุนแก้วทรงเตี้ยในมือที่มีของเหลวสีอำพันกลิ้งไหว ชายหนุ่มปรายตามองลูกน้องคนสนิทที่เพิ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามารายงานสถานการณ์ด้วยแววตานิ่งสนิทดุจผิวน้ำในบึงลึก "มันกล้ามาเหยียบถิ่นกู... ดี" น้ำเสียงทุ้มต่ำหลุดลอดออกมาจากลำคอหนา พร้อมกับรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมที่มุมปาก "ปล่อยให้มันขึ้นมา อย่าให้เหลือรอดสักตัว... แต่ไอ้เมฆา เอาตัวมันขึ้นมาให้กูจัดการด้วยตัวเอง" ในขณะที่สถานการณ์รอบตัวกำลังลุกเป็นไฟด้วยกลิ่นอายของสงครามและเลือด รินรดากลับยืนตัวสั่นเทาอยู่มุมห้อง หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก ภาพของผู้เป็นมารดาที่นอนป่วยอยู่บนเตียงโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังผุดขึ้นมาในห้วงความคิด ความปลอดภัยของแม่คือสิ่งเดียวในโลกที่เธอหลงเหลืออยู่ และมันกำลังถูกแขวนไว้บนเส้นด้ายแห่งอำนาจของปีศาจตรงหน้า คีรินหันกลับมามองหญิงสาว ร่างระหงที่ห่อหุ้มด้วยชุดเดรสเรียบง่ายดูเปราะบางราวกับตุ๊กตาแก้วในกำมือ เขาก้าวเท้าเข้ามาหาช้าๆ ทว่ามั่นคง ทุกย่างก้าวที่เขยิบเข้าใกล้สร้างแรงกดดันมหาศาลจนรินรดาก้าวถอยหลังจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้องเย็นเฉียบ "กลัวเหรอ, รินรดา?" คีรินโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบชิดริมฝีปาก กลิ่นอายบุหรี่ราคาแพงผสมผสานกับความดุดันเฉพาะตัวแผ่ซ่านจนเธอแทบหายใจไม่ออก นิ้วแกร่งเอื้อมขึ้นมาเชยคางมนขึ้นบังคับให้เธอมองสบตา "ผัวเก่าของเธอ... หรือไอ้สุนัขบ้าตัวที่กำลังพังตึกกูอยู่ มันกำลังจะขึ้นมาพาตัวเธอ "ของเล่น" ชิ้นโปรดของฉันกลับไป" "ปล่อยฉัน..." รินรดากล่าวเสียงสั่นเครือ พยายามเบือนหน้าหนีสัมผัสร้อนผ่าวที่แผดเผาผิวเนื้อ "คุณต้องการอะไรจากฉันอีก คีริน... คุณได้ทุกอย่างไปหมดแล้ว!" "ฉันยังไม่ได้สิ่งที่ต้องการจริงๆ" คีรินแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบกวาดมองสัดส่วนเย้ายวนที่กำลังสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวอย่างหิวกระหาย "สิ่งที่ฉันต้องการ... คือความจำนนของเธอ ทั้งร่างกายและจิตใจ ไม่ใช่แค่การถูกบังคับด้วยสัญญาทางธุรกิจ" เสียงปะทะกันด้านนอกเริ่มดังใกล้เข้ามา เสียงกระสุนนัดแรกเจาะทะลุกระจกห้องโถงด้านนอกเรียกสติของหญิงสาวให้ตระหนักถึงความเป็นจริงอันโหดร้าย เมฆามาที่นี่เพื่อทำลายทุกอย่าง และถ้าเธอพลาดท่าตกไปอยู่ในมือของคนเลวทรามอย่างเมฆา ชีวิตของเธอและแม่คงไม่ต่างอะไรจากตกนรกทั้งเป็น แต่ถ้าเลือกที่จะยอมจำนนต่อเสือร้ายอย่างคีริน อย่างน้อยเธอก็ยังมีอำนาจพอที่จะปกป้องคนที่เธอรักได้ รินรดาหลับตาลงช้าๆ หიหยดน้ำใสไหลรินผ่านแก้มเนียน ศักดิ์ศรีที่เคยค้ำคอถูกบดขยี้จนแหลکสลายด้วยมือของเธอเอง เธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ประแววตาดุดื้อรั้นถูกแทนที่ด้วยความยอมจำนนอย่างจำยอม "ถ้าฉันยอม... คุณจะสัญญาไหม ว่าแม่ของฉันจะปลอดภัย" น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาพร้อมกับหัวใจที่แตกสลาย คีรินชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มพึงใจผุดขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาชอบความเด็ดเดี่ยวของเธอ และยิ่งชอบมากกว่าเวลาที่เสือสาวตัวนี้ยอมหุบเล็บและหมอบราบคาบศิริลงแทบเท้า "เด็กดี..." คีรินคำรามต่ำในลำคอ มือหนากระชากร่างบางเข้าหาตัวจนแนบชิดอย่างไร้ช่องว่าง รสจูบดุดันและร้อนแรงโถมเข้าใส่ริมฝีปากนุ่มทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ตั้งตัว ความป่าเถื่อนและเร่าร้อนผสมผสานกันในจูบที่เปี่ยมไปด้วยการครอบครอง ลิ้นร้อนกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ ขณะที่มือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าของเรือนร่างผ่านเนื้อผ้าบางเบา บรรยากาศรอบกายร้อนระอุขึ้นจนแทบแผดเผา เสียงการต่อสู้ด้านนอกเริ่มเบาลงราวกับถูกกลบด้วยเสียงลมหายใจหอบกระชั้นของคนทั้งคู่ คีรินอุ้มรินรดาขึ้นแนบกายโดยที่ริมฝีปากยังไม่ละออกจากความหอมหวาน เขาก้าวเดินไปยังเตียงนอนกว้างกลางห้องอย่างมั่นคง วางร่างบางลงบนผ้าปูที่นอนเนื้อดีก่อนจะตามทาบทับลงไป ร่างกายกำยำบดBEYONDเข้าหากลอบเกลื่อนความหวาดกลัวด้วยไฟเสน่หาอันดิบเถื่อน เสื้อผ้าถูกปลดเปลื้องออกทีละชิ้นท่ามกลางแสงไฟนีออนสลัวจากตึกระฟ้าภายนอก รินรดาสะ้านเฮือกเมื่อผิวเนื้อเปลือยเปล่าสัมผัสกับอากาศเย็น และตามด้วยความร้อนผ่าวจากฝ่ามือใหญ่ที่ลูบไล้ไปทั่วทุกตาราง inch ทุกสัมผัสของเขาเต็มไปด้วยความเร่าร้อนและสิทธิ์ขาดที่ไม่อาจปฏิเสธ เธอกลืนก้อนสะอื้นลงคอ ยอมปล่อยให้ร่างกายและวิญญาณตกเป็นเชลยภายใต้บัญชาของเขาแต่เพียงผู้เดียว การประสานสายตาในคืนที่พายุโหมกระหน่ำเต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันรุนแรงและรอยแผลเป็นทางใจที่ไม่มีวันลบเลือน ทว่า ในขณะที่บทเพลงรักอันร้อนแรงกำลังดำเนินไปสู่จุดสูงสุดจนลมหายใจแทบขาดห้วง เสียงเคาะประตูดังปัง! สามครั้งติดกันอย่างเร่งรีบ พร้อมกับเสียงตะโกนของลูกน้องคนสนิทที่หน้าห้องทำลายบรรยากาศทั้งหมดลงในพริบตา "นายครับ! แย่แล้วครับ... เมฆามันระเบิดประตูห้องลับด้านหลังเข้ามาได้ มันพาคนเลี่ยงขึ้นมาทางลิฟต์บริการ ตอนนี้มันอยู่หน้าห้องนอนแล้วครับนาย!" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความเร่าร้อนนี้ร่วมกันนะครับ