จูบที่แทนคำขอโทษ

หน้าจอมือถือสว่างวาบ ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน ภาพวิดีโอสดจากเบอร์แปลกปลอมเผยให้เห็นเรือนร่างบอบบางคุ้นตาถูกมัดตรึงไว้กับเก้าอี้ไม้เก่าๆ ในโกดังร้างที่ไหนสักแห่ง ใบหน้าหวานเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาและรอยฟกช้ำจางๆ ดวงตากลมโตคู่นั้นมองตรงมายังเลนส์กล้องด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ก่อนที่ริมฝีปากสั่นระริกจะพยายามเปล่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ "พี่คีร์... ช่วยรดาด้วย!" เพล้ง! สมาร์ตโฟนราคาแพงในมือแกร่งถูกปาอัดเข้ากับผนังห้องทำงานจนแหลละเอียดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เศษกระจกกระเด็นกระดอนไปคนละทิศละทาง คีรินยืนนิ่งสนิท กรามหนาขบเข้าหากันจนสันนูนขึ้นมาอย่างน่ากลัว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนเต้นตุบๆ ดวงตาดำมืดวาวโรจน์ด้วยโทสะที่ระเบิดออกยิ่งกว่าลาวาใต้ภูเขาไฟ นั่นคือน้องสาวแท้ๆ ของรินรดา... และมันคือแผนสกปรกของเมฆาที่ต้องการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเขาให้จมดิน "ไอ้สารเลวเมฆา..." เสียงทุ้มต่ำรอดไรฟันออกมาด้วยความเคียดแค้น ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าปอดลึกเพื่อระงับอารมณ์ดิบเถื่อนที่กำลังแผดเผาทุกอณูในร่างกาย ก่อนจะหันขวับกลับมามองหญิงสาวที่ยืนตัวสั่นเทาอยู่เบื้องหลัง รินรดากำลังร้องไห้โฮ ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด เข่าแทบทรุดลงไปกองกับพื้นเมื่อเห็นภาพน้องสาวสุดที่รักตกอยู่ในเงื้อมมือของศัตรู เธอก้าวขาไม่ออก สมองขาวโพลนไปหมด ภาพความโหดเหี้ยมของคีรินในอดีตผุดขึ้นมาซ้ำยังความหวาดกลัวต่อชะตากรรมของคนในครอบครัว "คีร์... ฉันขอร้อง..." เสียงหวานสั่นเครือแทบฟังไม่ได้ศัพท์ เธอยกมือขึ้นไหว้อ้อนวอลเจ้าพ่อหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล น้ำตาเอ่อคลอเบ้าไหลอาบแก้มเนียน "ช่วยพิมด้วยนะคะ... ช่วยน้องฉันด้วย ฮึก ฉันยอมคุณทุกอย่างแล้ว... อยากให้ฉันทำอะไร ยอมเป็นทาสรับใช้คุณไปตลอดชีวิตก็ได้ แต่อย่าปล่อยให้มันทำร้ายน้องฉันเลยนะ" คีรินก้าวเท้าเข้าหาช้าๆ ทว่ามั่นคง แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างหนาราวกับราชสีห์หนุ่มที่กำลังโกรธเกรี้ยว เขายื่นมือหนาออกไปคว้าต้นแขนเรียวของเธอไว้แล้วดึงเข้ามาประชิดตัวอย่างแรง แรงปะทะทำให้แผ่นอกบางแนบชิดกับแผงอกกว้างที่กำลังกระเพื่อมไหวด้วยแรงอารมณ์ "ใครบอกเธอว่าเธอเป็นแค่ทาสรับใช้" เสียงทุ้มกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงดุดันแต่แฝงไปด้วยความรัญจวนอันตราย "จำไว้รินรดา... เธอกับน้องเป็นของฉัน ทั้งตัวและหัวใจ ถ้ามันกล้าแตะต้องคนของฉันแม้แต่ปลายเล็บ ฉันจะส่งมันลงไปชดใช้กรรมในนรกแบบไม่ต้องผุดไม่ต้องเกิด!" แม้คำพูดจะป่าเถื่อนและเต็มไปด้วยอำนาจมืด ทว่าการกระทำของเขากลับสวนทางอย่างสิ้นเชิง เมื่อมือหนาที่เคยบีบเคล้นด้วยความโกรธเปลี่ยนเป็นประคองใบหน้าหวานอย่างทะนุถนอม นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยคราบน้ำตาบนพวงแก้มเนียนแผ่วเบา ความหวานปนความดุที่กลับมาอีกครั้งทำให้รินรดาสับสนจนแทบคลั่ง หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับกลองเพลเมื่อริมฝีปากหยักลึกโน้มลงมาประทับจูบซับหยาดน้ำตาบนเปลือกตาคู่สวย ไล่เรื่อยลงมาที่ปลายจมูกรั้น และหยุดนิ่งอยู่ที่ริมฝีปากสั่นระริก มันไม่ใช่จูบแห่งการลงทัณฑ์ที่ป่าเถื่อนและดุดันเช่นเคย... แต่เป็นรสจูบที่เปี่ยมไปด้วยความร้อนรุ่ม ความโหยหา และคำสัญญาอันเงียบงัน ริมฝีปากหนาบดFขยี้กลีบปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ ทว่ามีความนุ่มนวลล้ำลึกแทรกซึมอยู่ทุกสัมผัส คีรินตักตวงความหวานจากเรียวปากอิ่มด้วยความกระหาย ลิ้นร้อนเกี่ยวพันหยอกเย้าดูดดื่มจนรินรดาลืมหายใจ สมองของเธอขาวโพลน ร่างกายอ่อนปวกเปียกจนต้องใช้สองแขนโอบรอบลำคอแกร่งไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว เสน่หาอันดิบเถื่อนแต่เย้ายวนของเขาแผดเผาความหวาดกลัวจนมอดไหม้ เหลือไว้เพียงความต้องการที่ถูกปลุกเร้าให้ตื่นขึ้นจากสัญชาตญาณ มือหนาเลื่อนลงมาโอบกระชับเอวคอดกิ่วให้แนบแน่นยิ่งขึ้น ลูบไล้แผ่นหลังเนียนผ่านเนื้อผ้าบางเบาปลุกเร้าสัมผัสสวาทให้ลุกโชน อุณหภูมิในห้องทำงานส่วนตัวพุ่งสูงขึ้นอย่างไร้เหตุผล เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดของคนทั้งคู่ดังประสานกับเสียงหัวใจที่เต้นโครมคราม คีรินผริมฝีปากออกเล็กน้อยเพื่อมอบจูบที่ลึกซึ้งและวาบหวามยิ่งกว่าเดิม ลิ้นร้อนกวาดต้อนความหวานภายในโพรงปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ ร่างกายแนบชิดกันทุกตารางนิจนแทบหลอมละลายเป็นร่างเดียวกัน รินรดาครางแผ่วในลำคอด้วยความวาบหวาม ศักดิ์ศรีที่เคยค้ำคอถูกบดขยี้จนไม่เหลือชิ้นดีภายใต้สัมผัสอันช่ำชองและเร่าร้อนของชายหนุ่ม เธอเผยอรับรสจูบนั้นอย่างยินยอมพร้อมใจ ปล่อยให้ความหอมหวานนี้กลบเกลื่อนความหวาดกลัวชั่วขณะ เมื่อผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง คีรินจ้องมองใบหน้าแดงก่ำและริมฝีปากบวมเจ่อด้วยความพึงพอใจ ดวงตาคมกริบฉายแววเจ้าเล่ห์และเด็ดขาดในเวลาเดียวกัน เขาก้มลงกระซิบชิดริมใบหูที่กำลังขึ้นสีแดงจัดด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่า "เตรียมตัวให้พร้อม... คืนนี้ฉันจะไปกระชากหัวไอ้เมฆามาคุกเข่าขอชีวิตต่อหน้าเธอด้วยตัวเอง" รินรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หญิงสาวอ้าปากจะท้วงติงถึงอันตราย แต่ยังไม่ทันที่คำพูดใดจะหลุดจากเรียวปาก ประตูห้องทำงานบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท บอดี้การ์ดมือขวาของคีรินก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกพร้อมกับแท็บเล็ตในมือ "นายครับ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" ลูกน้องคนสนิทละล่ำละลักรายงาน "ภาพวิดีโอมือถือเมื่อครู่... พิกัดสัญญาณไม่ได้มาจากโกดังร้างอย่างที่เราคิด แต่มันส่งมาจาก... ห้องใต้ดินในคาสิโนของเราเองครับ!" คีรินชะงักกึก ร่างหนาหยุดนิ่งสนิท ดวงตาดำมืดหรี่ลงเป็นประกายอันตรายถึงขีดสุดในเสี้ยววินาทีเดียวกับที่ไฟทั่วทั้งคาสิโนดับลงพรึบ พร้อมเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวที่ดังสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากชั้นใต้ดิน! --- ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ภูริศร์" เสมอมานะครับ