สัมผัสที่คุ้นเคย

ความเงียบงันภายในห้องสูทเพนต์เฮาส์หรูใจกลางมหานครไม่ได้ช่วยให้ความตึงเครียดลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม... มันกลับทำหน้าที่เป็นห้องเก็บเสียงชั้นดีที่ปล่อยให้เสียงหัวใจเต้นโครมครามของคนทั้งคู่ดังสะท้อนก้องกังวานในความรู้สึก กลิ่นอายบุหรี่ราคาแพงผสมผสานกับน้ำหอมผู้ชายกลิ่นมัสก์อันเป็นเอกลักษณ์ของคีริน ลอยวนเวียนอยู่รอบตัวรินรดา ราวกับกรงข่องล่องหนที่กักขังเธอเอาไว้ในพื้นที่แคบๆ ระหว่างแผ่นหลังของเธอกับบานกระจกใสบานใหญ่ที่มองเห็นแสงไฟระยิบระยับของเมืองเบื้องล่าง "คิดอะไรอยู่..." เสียงทุ้มต่ำแหบพร่ากระซิบชิดริมใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดต้นคอทำให้ขนอ่อนทั่วร่างของหญิงสาวลุกชันขึ้นพร้อมเพรียงกัน รินรดากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด พยายามอย่างยิ่งยวดที่จะควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นไหวตอนที่เอ่ยตอบ "ฉันไม่ได้คิดอะไร... ปล่อยฉันได้แล้วค่ะ... อ๊ะ!" คำปฏิเสธถูกกลืนหายไปในลำคอทันที เมื่อวงแขนแข็งแกร่งดั่งโซ่ตรวนเหล็กกล้าตวัดรวบเอวคอดกิ่วเข้าประชิดแผ่นอกกว้างอย่างรวดเร็ว แรงปะทะนั้นทำให้ร่างบางแนบชิดไปทุกสัดส่วน ไอร้อนจากกายหนาแผ่ซ่านทะลุกระโปรงเนื้อบางเข้ามาจนแทบหลอมละลาย คีรินแค่นหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน ดวงตาคมกริบสีนิลกาฬวาวโรจน์ด้วยความดิบเถื่อนและแรงปรารถนาที่ยากจะควบคุม เขาไม่สนว่าเธอจะพยายามสร้างกำแพงความเกลียดชังขึ้นมาปกป้องตัวเองสักกี่ชั้น เพราะเขารู้ดี... รู้ยิ่งกว่าใคร ว่าภายใต้ท่าทีแข็งกร้าวและดวงตาที่ฉายแววต่อต้านนั้น ร่างกายของเธอกำลังทรยศเธอเองอย่างน่าสมเพช "ปากบอกว่าให้ปล่อย... แต่ทำไมตัวเธอถึงสั่นขนาดนี้ล่ะ รินรดา" นิ้วเรียวแกร่งไล้โค้งไปตามกรอบหน้าเนียนนุ่ม ก่อนจะเชยคางมนขึ้นบังคับให้เธอยอมสบตา ปลายนิ้วนั้นหยาบกร้านตามประสาผู้ชายที่ผ่านสมรภูมิชีวิตและอำนาจมาโชคโชก แต่สัมผัสที่ลูบไล้ลงบนผิวเนื้อกลับสร้างกระแสไฟประหลาดวิ่งพล่านไปทั่วร่าง จนเธอเผลอหลุดเสียงครางแผ่วเบาออกมาอย่างน่าอาย รสจูบดุดันกระชากวิญญาณถาโถมเข้ามาอย่างไร้ความปรานี ทันทีที่ริมฝีปากหยักลึกทาบทับลงมา บดขยี้กลีบปากนุ่มตามอำเภอใจ รินรดาพยายามเม้มปากแน่นเพื่อขัดขืน แต่มีหรือที่แรงอันน้อยนิดจะต้านทานมหาอำนาจเถื่อนดิบของเจ้าพ่อมาเฟียผู้เอาแต่ใจได้ คีรินขบเม้มริมฝีปากเธอบังคับให้เผยอรับสัมผัสวาบหวาบ ลิ้นร้อนชื้นรุกล้ำเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ รสชาติของความเร่าร้อนและสัมผัสอันคุ้นเคยแผ่ซ่าน ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบที่เธอพยายามกดทับไว้ให้ตื่นขึ้นมาทีละน้อย มือหนาเลื่อนต่ำลงบีบเคล้นสะโพกมนผ่านเนื้อผ้าอย่างหนักหน่วง แรงอารมณ์ที่พุ่งพล่านทำให้คีรินแทบคลั่ง สติสัมปชัญญะทั้งหมดที่มีถูกความหอมหวานของหญิงสาวแผดเผาจนมอดไหม้ เขาอุ้มร่างบางขึ้นแนบกายโดยที่ริมฝีปากยังไม่ยอมถอนออกจากการจูบ รินรดาจำต้องยกแขนขึ้นคล้องคอเขาไว้โดยอัตโนมัติเพื่อพยุงตัวไม่ให้ร่วงหล่น ฝ่ามือเรียวขยุ้มเส้นผมสีดำสนิทของเขาจนยุ่งเหยิง สัมผัสที่คุ้นเคย... กลิ่นอายที่คุ้นเคย... และความรุนแรงที่แสนเย้ายวนนี้ กำลังกัดกินเกราะป้องกันอันน้อยนิดของเธอให้พังทลายลงทีละน้อย ร่างบางถูกวางลงบนเตียงนอนคิงไซส์กว้างขวาง ความนุ่มของฟูกยวบลงตามน้ำหนักตัว แต่ความหนักหน่วงที่ตามมาคือร่างหนาที่ทาบทับลงมาพันธนาการเธอไว้ใต้ร่างราวกับราชสีห์ตะครุบเหยื่อ คีรินถอดเสื้อเชิ้ตสีดำของตนออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นแผงอกกว้างที่มีรอยแผลเป็นจากคมกระสุนประปราย กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ไหวระริกตามจังหวะหายใจกระชั้นชิด ดวงตาคมกริบมองสำรวจเรือนร่างอรชรที่บิดเร้าด้วยความตื่นตระหนกและแรงเสน่หาที่ตีรันวนอยู่ในอก "นาย... อื้อ..." คำพูดท้วงติงถูกกลืนหายไปอีกครั้ง เมื่อริมฝีปากร้อนจัดไล่พรุมจูบลงมาที่ซอกคอขาวผ่อง ขบเม้มสร้างรอยรักสีสว่างประทับตราความเป็นเจ้า ของอย่างจงใจ มือใหญ่ลูบไล้ปลดเปลื้องอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายออกไปอย่างไร้ความปราณี เปิดเปลือยผิวเนียนละมุนต่อหน้าสายตาคมกริบที่เต็มไปด้วยเปลวไฟแห่งความปรารถนา รินรดากลั้นหายใจ เม้มดวงตาแน่นด้วยความรู้สึกอับอายและวับวามในคราวเดียวกัน ความรู้สึกผิดที่ทรยศต่อศักดิ์ศรีของตัวเองตีรวนขึ้นมาในอก แต่มันกลับถูกความซาบซ่านจากสัมผัสที่กดลงมาบนจุดอ่อนไหวแผดเผาจนเจือจาง ร่างกายของเธอกำลังตอบสนองเขา... ผิวเนียนร้อนผ่าว ลมหายใจที่หอบกระชั้น และสะโพกที่แอ่นรับสัมผัสโดยสัญชาตญาณ มันคือความพ่ายแพ้ที่หอมหวานที่สุด และน่ากลัวที่สุดในเวลาเดียวกัน คีรินซุกใบหน้าลงกับเนินอกอิ่ม เม้มปลายยอดสولุดจนหญิงสาวสะดุ้งเฮือก แอ่นกายเข้าหาโดยไม่รู้ตัว เสียงครางหวานหูที่เล็ดลอดออกมาจากลำคอของรินรดา ยิ่งเติมเชื้อไฟให้ความดิบเถื่อนในตัวมาเฟียหนุ่มพุ่งทะยานถึงขีดสุด มือหนาจับเรียวขาเรียวแยกออกกว้าง ก่อนจะแทรกกายเข้าสู่พื้นที่ตรงกลางด้วยจังหวะที่มั่น and หนักแน่น "จำไว้... ว่าเธอเป็นของฉัน รินรดา... เป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น" เสียงคำรามต่ำในลำคอดังขึ้น พร้อมกับการสอดประสานร่างกายเข้าหากันอย่างลึกซึ้งและเร่าร้อน ความเจ็บแปลบในคราแรกถูกแทนที่ด้วยคลื่นแห่งความสุขสมที่ซัดสาดเข้ามาไม่ขาดสาย บทเพลงรักอันดุเดือดและเร่าร้อนเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของค่ำคืน เสียงหอบหายใจและเสียงเนื้อกระทบกันดังประสานไปกับเสียงครางระคนความสุขสม สติของรินรดาหลุดลอยไปไกล ไร้ซึ่งหนทางขัดขืน ไร้ซึ่งแรงจะต่อต้าน มีเพียงอ้อมแขนแข็งแกร่งของเขาที่โอบกอดเธอไว้ในพายุแห่งเสน่หาที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งให้เป็นจุล แต่ทว่า... ในขณะที่ห้วงอารมณ์รักกำลังดิ่งลึกถึงจุดสูงสุด เสียงเคาะประตูกระแทกกระทั้นจากภายนอกเพนต์เฮาส์ก็ดังขึ้นแทรกกลางความเงียบงัน ตามมาด้วยเสียงทุบและเสียงตะโกนเรียกชื่อของใครบางคนที่ทำให้คีรินต้องหยุดชะงักกึกทันที! "นายใหญ่ครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... คุณเมฆาพาคนบุกเข้ามาถึงชั้นล่างแล้วครับ!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปในห้วงอารมณ์อันร้อนแรงนี้ด้วยกันนะครับ