อัปグレードมิติลับครั้งใหญ่

"ถ้าท่านแม่ยังกล้าส่งเสียงโวยวายหน้าประตูบ้านฉันอีกแม้แต่ประโยคเดียว ฉันจะเอาเกลือเม็ดใหญ่สาดไล่เหมือนขับไล่ผีเปรตจริงๆ ด้วยนะคะ!" เสียงตบโต๊ะดัง *ปัง!* สนั่นลั่นห้องโถง ส่งผลให้ถ้วยกระเบื้องเคลือบสั่นสะเทือนจนน้ำชาด้านในกระฉอกออกมา หลินว่านจินไม่ได้แม้แต่จะชายตามองร่างท้วมของแม่เฒ่าลู่ที่ยืนหน้าดำคร่ำเครียดอยู่เบื้องนอกรั้วไม้ไผ่ หญิงสาวปัดเศษแป้งขนมปังออกจากสองมือเรียวบางอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะหันมาส่งยิ้มพินิจพิจารณาให้แก่บัญชีรายรับรายจ่ายเล่มหนาที่วางอยู่ตรงหน้า ตัวเลขกำไรสุทธิจากการเปิดร้านขายพายผลไม้และชาผลไม้สดเมื่อวานนี้ พุ่งทะยานจนทะดเพดานความคาดหมาย เม็ดเงินสดและตั๋วแลกเงินถูกจัดเรียงเป็นระเบียบเรียบร้อยในกล่องไม้สน สำหรับคนที่เคยถูกครอบครัวสามีจิกหัวใช้ราวกับทาสในเรือนเบี้ย การได้ยืนหยัดด้วยลำแข้งของตนเองแถมยังมีเงินทองล้นมือจนคนตระกูลลู่ต้องกลืนน้ำลายคอแห้งผากเช่นนี้ มันช่างเป็นรสชาติแห่งการเอาคืนที่หอมหวานยิ่งกว่าแยมสตรอเบอร์รี่เคี่ยวเคี่ยวไฟอ่อนเสียอีกค่ะ "ว่าnจิน... เจ้าค่ะ..." เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลดังขึ้นพร้อมกับสัมผัสอุ่นจัดบริเวณลาดไหล่ ลู่เฉิงอ็อฟก้าวเข้ามาเงียบๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบได้ ชายหนุ่มในชุดเสื้อผ้าฝ้ายหยาบแต่สะอาดสะอ้าน ยื่นแก้วกาแฟดริปส่งกลิ่นหอมกรุ่นคั่วบดใหม่ๆ มาตรงหน้า ดวงตาคมกริบที่มักจะมองคู่ปรับในยามศึกสงคราม บัดนี้กลับฉายแววคลั่งรักและอ่อนโยนจนแทบจะละลาย "เจ้าพักผ่อนเสียหน่อยเถอะ หน้าตาดูซีดเซียวลงไปนิดแล้ว... เรื่องข้างนอกปล่อยพี่จัดการเองดีกว่าไหม" "จัดการอะไรกันล่ะคะคุณสามี? คนพวกนั้นแค่เสียดายที่เห็นเรากินดีอยู่ดีจนทนไม่ไหวต่างหาก" ว่านจินหัวسเราะในลำคอเบาๆ นางรับแก้วกาแฟอุ่นๆ มาถือไว้ สูดดמיםกลิ่นหอมละมุนที่ช่วยขับไล่ความเหนื่อยล้าทางกายให้จางหายไปในพริบตา "อีกอย่าง... เงินทองที่ได้มาจากการหยาดเหงื่อแรงงานของเรา ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องแม้แต่แดงเดียว" ทันใดนั้นเอง เสียงเตือนก้องกังวานที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในห้วงความคิดของหญิงสาว— *[ติ๊ง! ยอดสะสมจากการจำหน่ายสินค้าทะลุเป้าหมายระดับภูมิภาค M-System ทำการอัปเกรดมิติลับสู่ระดับที่สองสำเร็จ]* หัวใจของหลินว่านจินกระตุกวูบ ภาพเสมือนจริงของห้างสรรพสินค้าไฮเทคในมิติลับเกิดการสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ แสงไฟนีออนสีขาวนวลสว่างวาบขึ้นทั่วทุกมุม ชั้นวางสินค้าชั้นที่สองที่เคยถูกล็อกกุญแจหนาเตอะค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นขุมทรัพย์ชิ้นใหม่ที่ทำเอาลมหายใจของอดีตเชฟมือทองถึงกับสะดุด โซนเครื่องใช้ไฟฟ้าอัจฉริยะและวัตถุดิบนำเข้าหายาก! ที่นั่นมีทั้งเตาอบลมร้อนระบบดิจิทัล เครื่องนวดแป้งอัตโนมัติ ตู้แช่เย็นควบคุมอุณหภูมิ ไปจนถึงชีสหลากชนิด เนยสดแท้จากทุ่งหญ้าอัปสรา และแป้งสาลีเนื้อละเอียดบริสุทธิ์ที่ไม่เคยปรากฏบนโลกยุคโบราณนี้มาก่อน ทุกอย่างถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบราวกับเชิญชวนให้เข้าไปจับจอง "ว่านจิน? เจ้าเป็นอะไรไป ทำไมเหม่อลอยเช่นนั้น?" ลู่เฉิงอ็อฟขมวดคิ้วด้วยความกังวล มือหนายื่นมาอังหน้าผากมนเพื่อตรวจดูไข้ ร่างสูงใหญ่ขยับเข้ามาบังร่างภรรยาไว้มิดชิดเมื่อเห็นเงาของคนแปลกหน้าเคลื่อนไหวอยู่บริเวณหน้าบ้าน "เปล่าค่ะ... ฉันแค่กำลังคิดถึงเรื่องสนุกๆ" ว่านจินแย้มยิ้มพราย ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับด้วยความตื่นเต้น การปลดล็อกมิติชั้นที่สองในครั้งนี้ ไม่เพียงแต่จะช่วยยกระดับคุณภาพชีวิตของสองสามีภรรยาให้ก้าวกระโดด แต่กระบวนการทำเบเกอรี่ของนางจะก้าวสู่ยุคทองที่ไร้เทียมทานอย่างแท้จริง ทว่า ในขณะที่บรรยากาศภายในบ้านกำลังอบอวลไปด้วยความสุขและความหวังใหม่ เสียงเคาะประตูกลับดังขึ้นรัวๆ อย่างไร้มารยาท ตามด้วยเสียงแหลมสูงของป้าสะใภ้ใหญ่ที่ตะโกนแทรกเข้ามา "หลินว่านจิน! นังตัวดี! เปิดประตูเดี๋ยวนี้! เจ้าซ่อนอาหารอร่อยอะไรไว้ข้างใน ทำไมกลิ่นมันถึงหอมฟุ้งไปทั่วทั้งหมู่บ้านแบบนี้ ส่งมาให้ตระกูลลู่ครึ่งหนึ่งซะดีๆ ไม่อย่างนั้นข้าจะประจานให้พวกชาวบ้านรู้ว่าเจ้ามันอกตัญญู!" ลู่เฉิงอ็อฟหน้าตึงขึ้นทันที ร่างกายกำยำขยับเตรียมจะก้าวออกไปจัดการกับคนน่ารำคาญเหล่านั้น แต่หลินว่านจินกลับเอื้อมมือไปคว้าชายเสื้อของสามีไว้เสียก่อน นางส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก ราวกับแมวตัวน้อยที่กำลังถือไพ่เหนือกว่าในมือ "ใจเย็นก่อนค่ะสามี... ไหนๆ พวกเขาก็อยากรู้ว่าเรามีอะไรดีนักหนา งั้นวันนี้เรามาเปิด 'เซอร์ไพรส์' ต้อนรับแขกไม่ได้รับเชิญกันสักตั้งดีกว่า..." นางก้าวเดินไปที่ประตูช้าๆ มือเรียวเอื้อมไปปลดกลอนไม้ด้วยความมั่นใจ โดยไม่รู้เลยว่า... ทันทีที่บานประตูเปิดออก บุคคลลึกลับที่ก้าวเท้าเข้ามาพร้อมกับห่อผ้าเปื้อนเลือดในมือ จะพลิกสถานการณ์ทั้งหมดให้ดิ่งลงสู่ความลับอันดำมืดที่แม้แต่มิติลับก็ยังไม่อาจล่วงรู้! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของ "เบเกอรี่มิติต่างโลก" เสมอมานะคะ!