ย่างก้าวแรกสู่ตลาดมืดเมืองหลวง

“หากเจ้ากล้าก้าวเท้าเข้าสู่เขตกฎหมายป่าเถื่อนนั่นเพียงลำพัง ข้าก็พร้อมจะฝังร่างคนเหล่านั้นไว้ใต้ผืนดินที่พวกเขาเหยียบย่ำด้วยมือคู่นี้เอง” เสียงทุ้มต่ำของลู่เฉิงจื่อเต็มไปด้วยไอสังหารที่เย็นเยือกดั่งน้ำค้างแข็งกลางเหมันต์ เขาวางมีดล่าสัตว์ลงบนโต๊ะไม้จนเกิดเสียงดังสนั่น แต่นัยน์ตาที่จ้องมองหลินว่านจินกลับฉายแววห่วงใยจนแทบจะกลืนกิน มือหนาหยาบกร้านจากการจับอาวุธเอื้อมมาจัดปอยผมที่ปรกหน้าภรรยาอย่างแผ่วเบา ผิดกับท่าทางดุดันเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง หลินว่านจินอมยิ้ม พลางขยับตัวหลบมือที่พยายามประคบประหงมเธอราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ “ท่านพี่คะ... ตลาดมืดไม่ได้ต้องการคนไปฆ่าแกงกัน แต่ต้องการคนที่มี ‘ของดี’ ไปแลกเปลี่ยนต่างหาก หากท่านไปกับข้าด้วยท่าทางข่มขวัญผู้คนเช่นนั้น ใครเล่าจะกล้าเปิดปากคุยกับข้าเรื่องราคาซื้อขาย?” เธอหยิบหมวกปีกกว้างแบบธรรมดาและผ้าคลุมไหล่สีมอๆ มาสวมทับชุดที่ดูเรียบง่ายที่สุด พลางใช้ถ่านเขียนคิ้วแต้มรอยตำหนิเล็กน้อยที่หางตา เพื่อลบความคมคายของใบหน้าสะสวยให้ดูเป็นชาวบ้านธรรมดาที่ไร้พิษสง การปลอมตัวในยุคนี้ไม่ต้องใช้เทคนิคชั้นสูง แค่ลดทอน ‘รัศมี’ ของคนมีฐานะลงก็เพียงพอแล้ว “สินค้าในมิติของข้าหากนำไปวางขายดื้อๆ ในตลาดปกติ ย่อมเป็นภัยต่อตัวเรา แต่ที่ตลาดมืด... ความลับคือสกุลเงินหลักที่นั่น” เธอเอ่ยพลางตบถุงผ้าใบใหญ่ที่บรรจุ ‘สบู่สมุนไพรสูตรพิเศษ’ และ ‘ผงปรุงรสเข้มข้น’ ซึ่งเธอซุ่มผลิตในมิติมาตลอดหลายคืน “พี่รู้ว่าเจ้าเก่งกาจ แต่ตลาดมืดเมืองหลวงไม่ได้มีแค่คนค้าขายทั่วไป” ลู่เฉิงจื่อยังคงไม่วางใจ เขาขยับเข้าใกล้จนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความอบอุ่นจากร่างกายของเขา “ถ้ามีใครกล้าแตะต้องเจ้าแม้แต่ปลายเล็บ... ข้าจะไม่รอให้ถึงศาลเจ้าเมืองแน่นอน” “ทราบแล้วค่ะ พ่อหนุ่มคลั่งรักของข้า” ว่านจินหัวเราะเบาๆ ก่อนจะคว้าตะกร้าแล้วเดินนำออกจากกระท่อม ทิ้งไว้เพียงกลิ่นจางๆ ของขนมปังอบที่เธอแอบทำไว้เป็นมื้อเช้าให้สามี การเดินทางสู่เมืองหลวงในยามโพล้เพล้ช่างเงียบเหงา หลินว่านจินใช้เส้นทางลัดที่จำได้จากแผนที่ในหัว ความรู้สึกของการเป็น 'นักธุรกิจสาวมือทอง' กลับมาสูบฉีดในสายเลือดอีกครั้ง เธอไม่ได้มาเพื่อซื้อข้าวกิน แต่มาเพื่อ 'ปักหมุด' สร้างเครือข่ายอำนาจที่เงินตราหาซื้อไม่ได้ เมื่อถึงเขตตลาดมืดที่ซ่อนตัวอยู่หลังโรงเตี๊ยมเก่าแก่ บรรยากาศก็เปลี่ยนไปทันที กลิ่นอับชื้นผสมกับกลิ่นไอของสินค้าหนีภาษีลอยมาเตะจมูก แสงไฟสลัวจากตะเกียงน้ำมันทำให้ผู้คนที่นี่ดูเหมือนเงาที่ไร้ตัวตน ว่านจินเดินผ่านแผงขายของด้วยท่าทีสุขุม เธอสังเกตเห็นชายร่างใหญ่ที่ดูเหมือนจะเป็นคนคุมพื้นที่กำลังจ้องมองเธอด้วยสายตาไม่น่าไว้วางใจ เธอไม่ได้หลบสายตา แต่กลับเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะหยิบสบู่ก้อนสีขาวนวลที่ห่อด้วยกระดาษไขอย่างดีออกมาจากตะกร้า แล้วโยนไปให้ชายคนนั้นรับไว้ “ของดีจากแดนไกล ลองใช้ดูสิเจ้าคะ เผื่อมันจะทำให้มือที่เปื้อนคราบน้ำมันของท่านดูสะอาดสะอ้านขึ้นมาบ้าง” ชายคนนั้นชะงัก รับก้อนสบู่ไปดมกลิ่นหอมละมุนที่โชยออกมาทันที ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ นี่ไม่ใช่สบู่ดาดๆ ที่หาได้ตามร้านค้าทั่วไป แต่มันมีกลิ่นดอกไม้ป่าที่หายากและเนื้อสัมผัสที่เนียนละเอียดกว่าของในวังหลวงเสียอีก “เจ้าเป็นใคร?” เขาถามเสียงต่ำ “ข้าเป็นเพียงแม่ค้าที่มองหาคน ‘จริงใจ’ ในโลกที่ไม่มีใครจริงใจ” ว่านจินตอบสั้นๆ นัยน์ตาเป็นประกายคมปลาบ “หากของชิ้นนี้ถูกใจท่าน พรุ่งนี้เวลาเดิม... ข้าจะมีของที่ล้ำค่ากว่านี้มาเสนอ แต่มีข้อแม้ว่าข้าต้องการพบคนที่ใหญ่ที่สุดในตลาดแห่งนี้” ขณะที่เธอกำลังจะเดินจากไป ความรู้สึกเย็นวาบที่ท้ายทอยก็แล่นปราดขึ้นมา หลินว่านจินหยุดชะงักเมื่อเห็นเงาของชายปริศนาในชุดคลุมสีเข้มก้าวออกมาจากมุมมืดของโรงเตี๊ยม รัศมีของเขากดดันจนคนรอบข้างต้องก้มหัวให้โดยอัตโนมัติ “เจ้าบอกว่ามีของที่ล้ำค่ากว่าสบู่ก้อนนี้งั้นหรือ?” ชายผู้นั้นเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจที่ไม่อาจปฏิเสธได้ เขาเดินเข้ามาใกล้จนว่านจินเห็นแผลเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวที่หลังมือของเขา “ตลาดมืดของข้าไม่ชอบคนขี้คุย แต่ถ้าสิ่งที่เจ้ามีมันทำให้ข้าพอใจได้ ชีวิตของเจ้า... ข้าอาจจะพิจารณาให้เป็นกรณีพิเศษ” ว่านจินไม่ได้หวั่นเกรง เธอแย้มยิ้มที่มุมปากอย่างผู้กุมความได้เปรียบ “ถ้าเช่นนั้น ท่านคงต้องเตรียมเงินไว้ให้พร้อม เพราะสินค้าที่ข้ามี ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะซื้อด้วยเงินเพียงน้อยนิดได้” ทว่า ทันใดนั้นเอง เสียงฝีเท้าม้าที่ควบตะบึงมาหยุดลงที่หน้าทางเข้าตลาดมืดก็ทำให้บรรยากาศที่ตึงเครียดอยู่แล้วกลับเย็นเยือกขึ้นไปอีก บุคคลที่ก้าวลงจากหลังม้าท่ามกลางเสียงซุบซิบของผู้คนคือลู่เฉิงจื่อในชุดเต็มยศของนายทหารที่ดูดุดันกว่าทุกครั้ง ในมือของเขากุมด้ามดาบแน่น สายตาคมกริบกวาดมองไปที่ชายชุดคลุมด้วยความโกรธเกรี้ยว “ปล่อยภรรยาของข้าซะ หากไม่อยากให้ตลาดแห่งนี้เหลือแต่เถ้าถ่านก่อนรุ่งสาง” ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของ "เบเกอรี่มิติต่างโลก" เสมอมานะคะ!