คืนวันงานโรงเรียน

"ถ้าอาจารย์ยังขยับตัวหนีอีกแม้แต่เซนติเมตรเดียว ผมจะถือว่าการเต้นรำรอบกองไฟนี้เป็นการประกาศสงครามอย่างเป็นทางการนะครับ" เสียงกระซิบที่เจือด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ดังชิดริมหู พร้อมกับท่อนแขนแข็งแกร่งที่กระชับเอวของผมให้ขยับตามจังหวะเพลงวาล์วร่วมสมัยอย่างไม่มีทางเลือก อาเธอร์ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ไอความร้อนจากงานเฉลิมฉลองประจำปีของสถาบันเวทมนตร์ลอยอบอวลปะปนไปกับกลิ่นอายของดอกไม้ไฟและเสียงหัวเราะของผู้คนรอบข้าง แต่สำหรับเนโครแมนเซอร์ที่รักความสงบอย่างผม บรรยากาศแสนครื้นเครงนี้กลับให้ความรู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่กลางดงระเบิดเวลามากกว่า งานโรงเรียนเวทมนตร์แห่งราชAstraea ดำเนินมาถึงช่วงค่ำ ซึ่งเป็นเวลาของงานเต้นรำรอบกองไฟ—ประเพณีไร้สาระที่ระบบเฮงซวยของผมอุตส่าห์ส่งเควสต์เสริม "ค่ำคืนแห่งความผูกพัน" พ่วงมาด้วยหน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้า [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบภารกิจพิเศษ 'รำวงกระชับมิตรกับศิษย์ตัวแสบ' เงื่อนไข: รักษาอัตราการเต้นของหัวใจให้อยู่ในเกณฑ์ปกติ และรอดพ้นจากการโดน 'ลากตัว' ไปสารภาพรักหลังงานเลี้ยง บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียมานากลางคันและถูกบังคับให้ใส่ชุดเมดโครงกระดูกตลอดสัปดาห์] "คุณลูมิน่า..." ผมเอ่ยเสียงเรียบพยายามซ่อนความระ0ทึกไว้ใต้ใบหน้าเรียบเฉย ขณะที่มือข้างหนึ่งประคองแผ่นหลังของเจ้าหญิงแห่งแสงบริสุทธิ์ "นี่คือคำสั่งของอาจารย์ หรือคุณกำลังใช้อำนาจความเป็นศิษย์ลุกลามขอบเขตการเรียนการสอนกันแน่ครับ" ลูมิน่าเงยหน้าขึ้นสบตาผม ดวงตาสีฟ้าประกายระยิบระยับสะท้อนแสงไฟจากกองไฟใหญ่อย่างซุกซน รอยยิ้มที่ระบายอยู่บนเรียวปากนั้นเต็มไปด้วยความท้าทายที่ทำให้อาเธอร์อยากจะเรียกโครงกระดูกระดับสูงขึ้นมาเป็นโล่กำบังเสียเดี๋ยวนี้ "ทั้งสองอย่างเลยค่ะ... เอ๊ย หมายถึง ทั้งสองอย่างเลยครับ อาจารย์อาเธอร์" เธอดัดเสียงล้อเลียนความสุภาพของผมอย่างจงใจ ก่อนจะหมุนตัวหลบจังหวะเพลงอย่างคล่องแคล่วแล้วดึงผมเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด จนกลิ่นหอมหวานเฉพาะตัวเจือจางด้วยละអองเวทมนตร์ลอยแตะจมูก "อาจารย์ก็น่าจะรู้ว่าช่วงนี้ฉันไม่ได้อยากเรียนคาถาอัญเชิญซากศพสักหน่อย... ฉันอยากเรียนรู้วิธีขโมยหัวใจเนโครแมนเซอร์มากกว่าต่างหากล่ะคะ" เสียงรอบข้างดูเหมือนจะเบาลงไปถนัดตา เมื่อสายตาของบรรดานักเรียนและคณาจารย์เริ่มเหลือบมองมาที่คู่ของเราเป็นระยะ ความโดดเด่นของลูมิน่าในชุดราตรีสีขาวบริสุทธิ์ตัดกับชุดสูทสีเข้มเรียบหรูของผม ทำให้เรากลายเป็นจุดศูนย์กลางของลานกว้างอย่างเลี่ยงไม่ได้ อาเธอร์กวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยสัญชาตญาณของนักวางแผน สมองคำนวณเส้นทางหนีทีไล่เผื่อมีเหตุฉุกเฉิน ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง สายตาก็ไปสะดุดเข้ากับร่างเงาคุ้นเคยที่ยืนหลบมุมอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ด้านหลังซุ้มขายอาหาร ร่างนั้นสวมฮู้ดสีดำสนิทอำพรางใบหน้า แต่รัศมีพลังมานาที่แผ่ออกมาเบาบางราวกับสายลมหนาวกลับทำให้กระดูกสันหลังของเนโครแมนเซอร์หนุ่มเย็นวาบ... มันไม่ใช่พลังเวทของนักเรียน หรือแม้แต่ของอาจารย์ในสถาบัน *ไอนั่นมัน... เวทมนตร์ต้องห้ามสายความมืดโบราณ?* "อาจารย์คะ? เหม่ออะไรอยู่หรอก หรือว่ากำลังคิดแผนหนีเที่ยวหลังจบเพลงนี้กันแน่" ลูมิน่าเอ่ยทักเมื่อสัมผัสបានถึงความผิดปกติจากฝ่ามือที่แตะกันอยู่ เธอลดความขี้เล่นลงทันที นัยน์ตาสีฟ้าฉายแววเฉียบคมขึ้นมาอย่างรวดเร็ว สมกับที่เป็นผู้มีพรสวรรค์สูงสุดของรุ่น "มีอะไรบางอย่างไม่ชอบมาพากลใช่ไหมคะ" "อย่าเพิ่งหยุดขยับเท้าครับ เพลงยังไม่จบ" อาเธอร์กระซิบตอบเสียงต่ำ สายตาไม่ได้ละไปจากเงาดำใต้ต้นไม้ing "รักษารูปแบบการเต้นเอาไว้ ทำเหมือนว่าเรากำลังสนุกสนาน... ด้านหลังซุ้มขายอาหารทิศแปดนาฬิกา มีแขกไม่ได้รับเชิญมาร่วมงานด้วย" ลูมิน่าไม่หันไปมองตาม เธอยังคงหมุนตัวตามจังหวะเพลงด้วยใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้ม ทว่ามือเรียวกลับรวบรวมละอองแสงศักดิ์สิทธิ์ไว้ที่ปลายนิ้วอย่างแนบเนียน "ให้ฉันจัดการส่งพลุแสงต้อนรับเขาดีไหมคะ อาจารย์" "ยังไม่ใช่เวลา บุกโจมตีตอนนี้มีแต่จะทำให้พวกนักเรียนตื่นตระหนก" อาเธอร์ประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว "พวกมันไม่ได้มาเพื่อก่อวินาศกรรม... ถ้าสังเกตจากรูปแบบการกระจายตัวของมานา เจ้าพวกนั้นกำลังตั้งค่ายกลสะกดจิตรอบพื้นที่จัดงานต่างหาก เป้าหมายคือการปิดกั้นการสื่อสารและตัดเส้นทางถอนกำลัง" บรรยากาศแสนอบอุ่นของงานโรงเรียนเริ่มมีรอยปริร้าว ไอหมอกสีดำจางๆ เริ่มลอยละليเอียดยอดขึ้นมาจากพื้นดินทีละน้อย กลบglinกลิ่นหอมของอาหารและดอกไม้ด้วยกลิ่นอายอับชื้นของสุสาน ผู้คนรอบข้างเริ่มมีอาการเซซึมและหาวนอนอย่างผิดปกติ เสียงดนตรีที่เคยสนุกสนานเริ่มเพี้ยนและช้าลงราวกับแผ่นเสียงที่กำลังจะพัง นี่ไม่ใช่เหตุการณ์บังเอิญ... ระบบไม่ได้ส่งเควสต์นี้มาเล่นๆ อาเธอร์กัดฟันกรอด ความสงบสุขที่อุตส่าห์อดทนสร้างมาตลอดเทอมกำลังจะพังทลายลงในค่ำคืนนี้ ทว่าก่อนที่เขาจะได้ออกคำสั่งใดๆ หน้าต่างสีฟ้าแจ้งเตือนระดับวิกฤตก็เด้งขึ้นมาขวางหน้าด้วยตัวอักษรสีแดงฉานกระพริบถี่ [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบเหตุการณ์แทรกแซงระดับ 'ภัยพิบัติเงา' - เควสต์ฉุกเฉิน 'ปกป้องค่ำคืนแห่งความทรงจำ' เริ่มต้นขึ้น] [เงื่อนไขพิเศษ: ยับยั้งพิธีกรรมปลุกชีพที่ใต้ฐานรากสถาบัน โดยไม่ให้ความเสียหายลุกลามถึงตัวอาคารหลัก] [คำเตือนจากระบบ: บอสลับผู้สูญหายจากเหตุการณ์เมื่อสามร้อยปีก่อน... กำลังลืมตาตื่นขึ้นจากใต้ฝ่าเท้าของพวกท่านในขณะนี้] พื้นดินใต้ลานเต้นรำสั่นสะเทือนเบาๆ เสียงคำรามต่ำทุ้งดังสะท้อนขึ้นมาจากใต้พิภพ ลูมิน่ากระชับมือผมแน่นขึ้น ใบหน้าหวานล้ำหันมาสบตาผมด้วยรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย กลับเต็มไปด้วยประกายความตื่นเต้นท้าทาย "ดูท่าทาง... คืนนี้เราคงไม่ได้กลับไปนอนง่ายๆ แล้วสินะคะ อาจารย์" อาเธอร์ถอนหายใจยาวเหยียด มือข้างหนึ่งปลดกระดุมข้อมือออกเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการร่ายเวท ขณะที่ดวงตาสีดำสนิทเปล่งประกายแสงสีครามแห่งความตายออกมาวูบหนึ่ง "ครับ... เตรียมตัวรับมือให้ดี เพราะงานเลี้ยงรุ่นฉบับเนโครแมนเซอร์ กำลังจะเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ ณ บัดนี้แล้วครับ" --- ขอบคุณสำหรับการติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ