แผนตลบหลังคนชั่ว

"ถ้าคุณแม่ยังยืนกรานจะเอากำไรจากการค้าข้าวกล้องของฉันไปเข้ากระเป๋าตัวเองทั้งหมด เกรงว่างานเลี้ยงต้อนรับผู้ว่าการในค่ำคืนนี้ อาจจะมีรายการพิเศษที่ทุกคนในอำเภอไม่มีวันลืม... ท่านว่าจริงไหมคะ?" น้ำเสียงหวานใสแต่เย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลกของรินรดา ดังขึ้นท่ามกลางห้องครัวไม้สักเก่าคร่ำคร่าของตระกูลพิทักษ์ธรรม ร่างระหงในชุดเสื้อลูกไม้จีนสีนวลยืนกอดอกมอง หญิงวัยกลางคนรูปร่างท้วมที่กำลังนั่งหน้าดำคร่ำเครียดอยู่หน้าเตาถ่าน นางนิตยา แม่สามีผู้เห็นแก่ตัวสะดุ้งสุดตัวจนตะหลิวในมือเกือบหลุดร่วง นางหันมาถลึงตาใส่ลูกสะใภ้ที่ระยะหลังมานี้เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ กล กลยุทธ์การต่อรองของรินรดาคมกริบราวกับมีดผ่าตัด ไม่เหลือเคราบัวใต้น้ำให้รังแกเหมือนเก่าก่อน "นังตัวดี! แกกล้าขู่ฉันเรอะ! แกคิดว่าแกเป็นใคร ถึงกล้ามาต่อรองเรื่องเงินกองกลางกับฉัน ลูกชายฉันส่งเงินกลับมาให้ฉันเก็บ ไม่ใช่ให้เมียอย่างแกเอาไปผลาญเล่นกับไอ้ข้าวกล้องไร้สาระนั่น!" นางนิตยาแผดเสียงแหลมสูงจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน รินรดาเพียงแค่แย้มยิ้ม มุมปากหยักลึกขึ้นอย่างเหนือชั้น นางก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะเตรียมอาหารที่มีหม้อตุ๋นยาจีนใบใหญ่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นยั่วยวนใจ ทว่าเบื้องหลังกลิ่นหอมสมุนไพรบำรุงกำลังเหล่านั้น กลับมี "ผงสกัดพิเศษ" จากมิติร้านชำข้ามภพเจือปนอยู่ มันคือสุดยอดสมุนไพรชำระล้างลำไส้สูตรโบราณที่ออกฤทธิ์รุนแรงชนิดที่ต่อให้เป็นช้างสารก็ต้องวิ่งเข้าห้องน้ำแทบไม่ทัน "คุณแม่จะลองเสี่ยงดูไหมล่ะคะ? งานเลี้ยงคืนนี้แขกเหรื่อระดับหัวเมืองมากันเพียบ นายอำเภอ ผู้ว่าการ และพ่อค้าคนสำคัญ... ถ้าเกิดมีใครบางคนในบ้านนี้เกิดท้องเสียอย่างรุนแรงกลางงาน จนต้องวิ่งโร่เข้าห้องน้ำระหว่างกล่าวสุนทรพจน์ ภาพลักษณ์ของตระกูลเราจะป่นปี้ขนาดไหนกันหนอ?" รินรดาเอียงคอถามด้วยน้ำเสียงใสซื่อ ทว่าแววตาคู่คมกลับเต็มไปด้วยความเฉียบขาด ในมิติร้านชำ รินรดาได้ทำการทดลองสูตรนี้มาอย่างดี ยาถ่ายสูตรนี้ไร้สี ไร้กลิ่น และออกฤทธิ์ภายในสามสิบนาีหลังรับประทาน เป้าหมายของนางในค่ำคืนนี้ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากแม่สามีจอมกอบโกย และบรรดาญาติสนิทมิตรสหายที่คอยสูบเลือดสูบเนื้อครอบครัวของนางมาตลอดหลายปี ในขณะเดียวกัน ที่ลานหน้าบ้าน พันจ่าเอกหินผากำลังง่วนอยู่กับการจัดเตรียมโต๊ะเก้าอี้และประดับประดาไฟดวงเล็กๆ สำหรับงานเลี้ยง ร่างหนากำยำในชุดทหารสีเขียวเข้มพับแขนเสื้อขึ้นจนเห็นมัดกล้ามสมชายชาตรี เหงื่อกาฬไหลซึมตามกรอบหน้าคมคาย ทว่าดวงตาสีเข้มกลับฉายแววเป็นห่วงภรรยาตัวน้อยอยู่ไม่ขาด "พี่หินผาครับ ให้ผมช่วยยกถังน้ำแข็งไหมครับ?" เสียงของอาคม ลูกน้องคนสนิทเอ่ยถาม "ไม่ต้อง เอ็งไปดูทางหลังบ้านโน่น เกรงว่าเมียข้าจะโดนแม่กับพวกป้าๆ รุมเล่นงานอีก" หินผากล่าวเสียงทุ้มต่ำ แม้ภายนอกเขาจะดูดุดิบและพูดน้อย แต่หัวใจรักมั่นที่มีต่อรินรดานั้นเต็มเปี่ยม เขารู้ดีว่าภรรยาของตนไม่ใช่คนอ่อนแอที่ยอมให้ใครรังแกง่ายๆ อีกต่อไปแล้ว นับตั้งแต่เหตุการณ์ล้มป่วยครั้งก่อน รินรดาทั้งฉลาด ทันคน และทำอาหารเก่งเป็นเลิศ จนเขาทั้งรักทั้งหลงจนถอนตัวไม่ขึ้น "ฮ่าๆ ลูกพี่ก็เป็นห่วงคุณรินรดาตลอดแหละครับ ตั้งแต่คุณรินรดาทำข้าวกล้องสูตรพิเศษออกขาย ชาวบ้านเขาก็ติดใจกันทั่วบ้านทั่วเมือง เงินทองไหลมาเทมาขนาดนี้ ผมว่าตระกูลใหญ่ฝั่งนู้นคงไม่อยากปล่อยมือแน่ๆ" อาคมพยักเพยิดไปทางเรือนใหญ่ หินผาวางลังไม้ลงเสียงดัง ใบหน้าคมเข้มตึงขึ้นเล็กน้อย "ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาเอาเปรียบเมียข้าทั้งนั้น ถ้าแม่ยังไม่เลิกนิสัยเดิม วันนี้ข้าคงต้องคุยกันให้เด็ดขาดเสียที" ตัดกลับมาภายในห้องครัว กลิ่นหอมของซุปไก่ตุ๋นโชยตลบอบอวล รินรดายกทัพพีคนน้ำซุปในหม้ออย่างใจเย็น นางเหลือบมองนางนิตยาที่กำลังหน้าซีดเผือดด้วยความลังเล อำนาจต่อรองอยู่ในมือของนางร้อยเปอร์เซ็นต์ หากตกลงเรื่องส่วนแบ่งการค้าข้าวกล้องและร้านชำไม่ได้ งานเลี้ยงคืนนี้จะกลายเป็นเวทีประจานความโลภของคนตระกูลพิทักษ์ธรรมอย่างแท้จริง "เออๆ! แกจะเอาเท่าไหร่ว่ามา!" นางนิตยาเค้นเสียงลอดไรฟันด้วยความแค้นเคือง นางไม่กล้าเสี่ยงให้งานเลี้ยงเสียชื่อเสียงเด็ดขาด เพราะนี่คือโอกาสสำคัญที่นางจะได้หน้าได้ตากับทางผู้ว่าการ "ครึ่งต่อครึ่งค่ะ และหลังจากนี้ ทุกรายได้จากร้านชำและข้าวกล้อง จะต้องเข้าบัญชีของฉันกับพี่หินผาโดยตรง ห้ามใครหน้าไหนมาแตะต้องแม้แต่บาทเดียว" รินรดาเอ่ยเสียงเฉียบขาด พร้อมกับตักซุปไก่ใส่ถ้วยกระเบื้องเคลือบอย่างบรรจง กลิ่นหอมหวนชวนน้ำลายสอ ลอยฟุ้งกระจายจนนางนิตยาเผลอกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหิว "ได้! ฉันตกลง!" แม่สามีตบโต๊ะฉาดใหญ่ด้วยความเจ็บใจ ก่อนจะคว้าถ้วยซุปไก่ตุ๋นจากมือรินรดามารีบซดอึกๆ เพื่อดับความโมโห โดยไม่รู้เลยว่า ถ้วยนั้นคือ "เมนูพิเศษ" ที่นางเป็นผู้เลือกจุดจบให้ตนเอง รินรดายืนมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ นางหยิบผ้าเช็ดมือมาเช็ดทำความสะอาดอย่างใจเย็น ฤทธิ์ยาคงจะเริ่มทำงานในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า และเมื่อถึงเวลาแขกเหรื่อทยอยเข้างาน ความบันเทิงระดับพรีเมียมที่นางจัดเตรียมไว้ ก็จะได้ฤกษ์เปิดฉากขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ ทว่า ในขณะที่รินรดากกำลังจะเดินออกจากห้องครัวเพื่อไปสมทบกับสามี เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาประชิดตัว พร้อมกับวงแขนแข็งแกร่งที่สวมกอดเอวบางไว้จากด้านหลังอย่างถือวิสาสะ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอ พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำกระซิบข้างใบหู "ภรรยา... เจ้าซ่อนแผนร้ายอะไรไว้อีก hmmm? ข้าได้กลิ่นอายความวุ่นวายลอยมาแต่ไกลเชียว" รินรดาชะงัก หัวใจเต้นแรงขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหม่าจากสัมผัสใกล้ชิด นางยังไม่ทันได้เอ่ยปากแก้ตัว จู่ๆ เสียงร้องโหยหวนด้วยความตกใจกลัวดังมาจากห้องโถงรับรองแขก พร้อมกับเสียงเอะอะโกลาหลที่ดังทะลุกำแพงเข้ามา "เกิดอะไรขึ้น!" หินผาขมวดคิ้วแน่น ปล่อยมือจากเอวภรรยาแล้วพุ่งตัวออกไปดูสถานการณ์ทันที รินรดารีบสาวเท้าตามไปติดๆ ณ กลางลานจัดเลี้ยงที่มีแขกเหรื่อทยอยเดินทางมาถึง ร่างของนางนิตยาแม่สามีผู้ทรงอำนาจกำลังวิ่งกระหืดกระหอบหน้าตาตื่น มือทั้งสองกุมท้องแน่น ใบหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ ก่อนที่เสียงร้องโหยหวนอันน่าอดสูจะดังลั่นสนั่นหย่อมบ้าน พร้อมกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันที่ทำให้ทุกคนในงานต้องอ้าปากค้าง! (ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางแก้ไขชะตากรรมและชิมความอร่อยไปพร้อมกับรินรดานะครับ) หมอภัทรแก้ไขชะตา