รับมือผู้ตรวจการ

"เอกสารฉบับนี้ออกโดยกองอำนวยการกลาง ไม่ทราบว่าท่านผู้ตรวจการหลิว มีข้อสงสัยประการใดเกี่ยวกับสิทธิ์การครอบครองที่ดินและสินค้าโภคภัณฑ์ของครอบครัวเราอีกหรือไม่ครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังขึ้นแทรกกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหยุดหายใจ ร่างสูงสง่าในชุดเครื่องแบบทหารราบพิเศษของพันจ่าเอกหินผาก้าวเท้าเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างรินรดาอย่างมั่นคง แผ่นหลังกว้างเปรียบเสมือนกำแพงเหล็กที่ปกป้องภรรยาจากสายตาดดูแคลนและหวาดระแวงของผู้มาเยือน ภายในห้องโถงเล็กๆ ของบ้านตระกูลเดิมที่บัดนี้ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นจุดศูนย์กลางการตรวจสอบ กลิ่นอายความตึงเครียดลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นหอมจางๆ ของชาสมุนไพรที่รินรดาเพิ่งต้มเตรียมไว้ต้อนรับแขกไม่ได้รับเชิญ ผู้ตรวจการหลิว ชายวัยกลางคนผู้มีใบหน้าเรียบตึงและแววตาดุจสุนัขจิ้งจอก ชะงักมือที่กำลังจะเอื้อมไปหยิบแฟ้มเอกสารบนโต๊ะ ดวงตาคมกริบกวาดมองตราประทับสีแดงสดบนกระดาษแผ่นนั้นสลับกับใบหน้าเรียบเฉยของนายทหารหนุ่ม "พันจ่าเอกหินผา... ไม่คิดว่าคุณจะกลับมาจากชายแดนเร็วกว่ากำหนด แถมยังพกคำสั่งพิเศษจากเบื้องบนมาด้วย" ผู้ตรวจการหลิวแค่นหัวเราะในลำคอ พยายามซ่อนความประหลาดใจไว้ภายใต้ท่าทีเย่อหยิ่ง "แต่การมีเอกสารรับรอง ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีการซุกซ่อนสินค้าผิดกฎหมาย ในยุคสมัยที่ข้าวยากหมากแพงเช่นนี้ ทางการจำต้องตรวจสอบทุกครัวเรือนอย่างละเอียด" รินรดาลอบยิ้มเยาะในใจ นัยน์ตาสุกสกาวทอประกายความเจ้าเล่ห์อย่างเหนือชั้น เธอก้าวออกมาข้างหน้าเล็กน้อย มือเรียวบางจัดกระดุมเสื้อให้สามีอย่างเบามือ เป็นจังหวะเดียวกับที่ระบบร้านชำข้ามภพในหัวส่งเสียงเตือนเบาๆ พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมใสที่ปรากฏขึ้น *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความกดดันระดับ 3 เปิดใช้งานโหมด 'เกราะพรางข้อมูลสินค้าพิเศษ' สำเร็จ สินค้าในมิติถูกแปลงสภาพเป็นเวชภัณฑ์และเสบียงกรองพิเศษที่ถูกกฎหมาย 100% ในสายตาทางการ]* "หากท่านผู้ตรวจการต้องการความกระจ่าง ทางเราก็มิได้ขัดข้องอันใดเชิญตรวจค้นได้ตามความประสงค์เลยค่ะ... เอ๊ย ขออภัยครับ เชิญตรวจค้นได้ตามความประสงค์เลยครับ" รินรดาแกล้งเปลี่ยนสรรพนามกระทันหันเพื่อรักษาบทบาทภรรยาผู้เจียมเนื้อเจียมตัว แต่แววตาที่มองกลับท้าทายเสียจนผู้ตรวจการหลิวต้องขมวดคิ้วมุ่น หินผายื่นมือโอบเอวบางของภรรยาไว้หลวมๆ สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและความมั่นใจที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ ชายหนุ่มรู้สึกภาคภูมิใจในตัวภรรยาคนนี้เหลือเกิน ไม่ว่ายามเผชิญหน้ากับวิกฤตใด รินรดาก็มักจะมีวิธีรับมือที่คาดไม่ถึงเสมอ ปฏิบัติการค้นบ้านจึงเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่ระอุไปด้วยแรงกดดัน เหล่าทหารติดตามของผู้ตรวจการกระจายกำลังค้นทุกซอกทุกมุม ทั้งห้องเก็บฟืน ห้องครัว และตู้เก็บเสบียง เสียงข้าวของกระทบกันดังเป็นระยะ แม่สามีและบรรดาญาติๆ ที่แอบดูอยู่ห่างๆ ต่างลุ้นระทึกด้วยความหวังว่า อย่างน้อยต้องเจอสิ่งผิดกฎหมายสักชิ้นเพื่อจะได้เล่นงานสะใภ้ตัวแสบให้จมดิน ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง หัวหน้าชุดค้นเดินกลับมารายงานด้วยสีหน้าเจื่อนสนิท "เรียนท่านผู้ตรวจการ... ไม่พบสิ่งผิดกฎหมายใดๆ ครับ พบเพียงเวชภัณฑ์ปฐมพยาบาลพื้นฐาน และเสบียงแห้งที่ได้รับจัดสรรมาอย่างถูกต้องตามโควตาครับ" ผู้ตรวจการหลิวขบกรามแน่น ใบหน้าถมึงทึงด้วยความขัดแย้ง เขาไม่เชื่อว่าครอบครัวทหารชั้นผู้น้อยจะไม่มีสินค้าลักลอบกักตุนไว้ขายทำกำไรในตลาดมืด ทว่าเอกสารในมือและรายงานตรงหน้ากลับมัดมือชกเขาจนดิ้นไม่หลุด "ดูท่าทางท่านผู้ตรวจการจะเหนื่อยล้าจากการเดินทางไกลแล้วนะครับ" หินผากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความยำเกรง "หากไม่มีธุระอันใด aรบกวนท่านเดินทางกลับค่ายพักแรมเถอะครับ ทางเรายังมีภารกิจต้องสะสางและเตรียมแปลงเกษตรสำหรับฤดูกาลใหม่" รินรดาฉวยโอกาสนี้ผสานไมตรีจอมปลอม เธอหยิบถ้วยชาสมุนไพรจีนสูตรพิเศษจากมิติที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นชวนผ่อนคลายมาวางตรงหน้าผู้ตรวจการหลิว "เชิญดื่มชาร้อนๆ ล้างคอแก้กระหายก่อนกลับสักถ้วยเถอะค่ะ... เอ่อ เถอะครับ ชานี้ช่วยปรับสมดุลธาตุในร่างกาย เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องเดินทางตรวจราชการตรากตรำมาตลอดทาง" ผู้ตรวจการหลิวเหลือบมองถ้วยชาด้วยความระแวง แต่ด้วยความกระหายประกอบกับกลิ่นหอมเย้ายวนใจที่แปลกประหลาด เขาจึงจำใจยกขึ้นจิบอึกหนึ่ง ทันทีที่น้ำชาอุ่นไหลผ่านลำคอ ความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวันราวกับถูกปัดเป่าหายไปในพริบตา ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความทึ่งในรสชาติและสรรพคุณ "ชา... นี่มันชาอะไรกัน ถึงได้มีรสชาติล้ำลึกถึงเพียงนี้" ผู้ตรวจการหลิวเผลอเอ่ยถามด้วยความลืมตัว "เป็นชาสมุนไพรพื้นบ้านที่ภรรยาผมเป็นคนคิดค้นสูตรขึ้นมาเองครับ" หินผาตอบเสียงเข้ม พรางกระชับอ้อมแขนที่โอบเอวภรรยาแน่นขึ้นเล็กน้อย แสดงความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจน เมื่อจนมุมด้วยหลักฐานและจำต้องยอมรับความพ่ายแพ้ ผู้ตรวจการหลิวจึงจำใจต้องสะบัดชายเสื้อลุกขึ้นยืน รอยยิ้มฝืนๆ ถูกปั้นแต่งขึ้นบนใบหน้า "นับว่าครอบครัวพันจ่าเอกหินผารอบคอบยิ่งนัก... วันนี้รบกวนเวลาแล้ว หวังว่าพวกเราคงจะได้พบกันอีก" ร่างของคณะผู้ตรวจการเดินพ้นรั้วบ้านไปอย่างหัวเสีย ทิ้งให้บรรดาญาติมิตรที่แอบลุ้นอยู่พากันสลายตัวด้วยความผิดหวังระคนช็อก เมื่อความเงียบสงบกลับคืนสู่เรือนพัก รินรดาก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะหันมาส่งยิ้มหวานหยดย้อยให้กับสามีหนุ่ม "คุณนี่มาได้จังหวะเวลาจริงๆ เลยนะคะ... เอ๊ย ครับ" เธอยิ้มขำกับความเผลอตัวของตนเอง หินผายกมือหนาขึ้นลูบศีรษะทุยของภรรยาอย่างรักใคร่ เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่มักจะมีให้เธอผู้เดียว "ผมไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนมาทำร้ายคุณได้หรอกรินรดา... ว่าแต่ เมื่อครู่คุณบอกว่ามีชาสูตรพิเศษเหลืออยู่ งั้นรางวัลของสามีที่ทำหน้าที่ปกป้องภรรยาในวันนี้ ขอเป็นอาหารฝีมือคุณสักมื้อได้ไหมครับ" รินรดายิ้มรับอย่างอารมณ์ดี "ตกลงค่ะ... ครับ! วันนี้ฉันจะทำ 'หมูสามชั้นตุ๋นซีอิ๊วฮ่องเต้' สูตรลับเนื้อนุ่มละลายในปากให้คุณทานจนพุงกางไปเลย" กลิ่นหอมหวานของเครื่องเทศและซีอิ๊วเคี่ยวค่อยๆ ลอยฟุ้งกระจายออกไปนอกหน้าต่าง ผสมผสานกับบรรยากาศยามเย็นที่อบอุ่นและเปี่ยมสุขในครอบครัว ทว่า ในขณะที่รินรดากำลังง่วนอยู่กับการเตรียมวัตถุดิบชิ้นสุดท้ายในครัว ร่างบางก็ต้องชะงักกึก เมื่อจู่ๆ เสียงแจ้งเตือนฉุกเฉินจากระบบร้านชำข้ามภพก็ดังแหลมขึ้นในโสตประสาท พร้อมกับข้อความตัวอักษรสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ... *[คำเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบการพยายามเจาะทะลุมิติจาก 'ผู้ใช้รหัสลับนิรนาม' ที่พิกัดพิกัดเดียวกับคุณ และมันกำลังพยายามขโมย... สินค้าชิ้นเอกล็อตแรกที่คุณซ่อนไว้!]* หมอภัทรแก้ไขชะตาขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนนี้นะครับ