สินค้าล็อตแรกขายหมดเกลี้ยง

เสียงทุบประตูไม้สนหน้าบ้านดังสนั่นหวั่นไหวราวกับจะพังลงมาในคราเดียว พร้อมกับเสียงตะโกนแหบแห้งด้วยความตื่นตระหนกของไอ้เปี๊ยก เด็กหนุ่มวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในลานบ้านจนเกือบสะดุดขาตัวเองล้ม "คุณหินผา! คุณรินรดา! แย่แล้วครับ! ทางการกำลังส่งทหารบุกเข้ามาค้นบ้านทุกหลังในหมู่บ้านข้อหาสมรู้ร่วมคิดกับสายลับต่างชาติ!" รินรดาที่กำลังงละมมือจากการตระเตรียมส่วนผสมของ "พริกแกงสูตรลับพิเศษ" ในห้องครัว ชะงักไปชั่วครู่ แววตาของแพทย์สาวผู้ผ่านความเป็นความตายมานับไม่ถ้วนไม่มีความตื่นตระหนกเจือปนแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความเย็นเยียบที่วาบผ่านดวงตาคู่สวย ร่างระหงวางครกหินลงบนโต๊ะไม้ด้วยจังหวะที่มั่นคงและเงียบเชียบ ราวกับนางพญาที่กำลังประเมินหมากบนกระดาน ในขณะเดียวกัน พันจ่าเอกหินผา สามีหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่เพิ่งก้าวเท้าออกมาจากห้องเก็บฟืน ใบหน้าคมเข้มบึ้งตึงขึ้นทันที ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยววาวโรจน์ด้วยความกรุ่นโกรธ เขาคว้าเสื้อแจ็คเก็ตทหารสีเขียวเข้มขึ้นมาสวมอย่างไร้ความเร่งรีบ ทว่าทุกการเคลื่อนไหวกลับเต็มไปด้วยพลังอำนาจที่พร้อมจะฉีกกระชากใครก็ตามที่กล้าเข้ามาสร้างความเดือดร้อนให้คนในบ้าน "สายลับต่างชาติงั้นหรือ..." หินผากล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำลอดไรฟัน รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากตัวชายหนุ่มจนไอ้เปี๊ยกถึงกับกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดกลัว "หมู่บ้านเราเป็นหมู่บ้านเกษตรกรรมสงบสุขมาตลอดจู่ๆ มีข้อหานี้โผล่มา... ชัดเจนว่ามีคนจงใจเล่นงานเรา" "ไม่ใช่แค่จงใจธรรมดานะครับพี่หินผา" รินรดาก้าวเดินออกมาจากห้องครัว ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มบางเบาที่ดูอย่างไรก็เย็นยะเยือกถึงกระดูกดำ "แต่คนกลุ่มนั้นคงคิดว่า ฉบับร่างสินค้าล็อตแรกที่ขายดิบขายดีจนสร้างความอิจฉาไปทั่วตลาดมืด จะถูกยึดและทำลายในค่ำคืนนี้... ช่างเป็นแผนการที่สกปรกและตื้นเขินเสียจริง" ย้อนกลับไปเมื่อสองวันก่อน "ตลาดมืดเขตสาม" เกิดปรากฏการณ์สะเทือนเลื่อนลั่น สินค้าอุปโภคบริโภค ทั้งบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเกรดพรีเมียม น้ำมันพืชสะอาดไร้กลิ่นหืน สบู่หอมละมุน และที่สำคัญที่สุดคือ "เนื้อแดดเดียวทอดสมุนไพรสูตรพิเศษ" จากร้านชำโนเนมของรินรดา ได้กลายเป็นสินค้าหายากอันดับหนึ่งที่กลุ่มพ่อค้าคนกลางและนายทุนใต้ดินต่างแย่งชิงกันซื้อด้วยราคาสูงลิ่ว สินล็อตแรกมูลค่าหลายร้อยหยวนถูกกวาดเกลี้ยงแผงภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ความสำเร็จนี้สร้างความอิจฉาริษยาให้แก่บรรดาคู่แข่งและตระกูลจอมเจ้าเล่ห์ที่เคยรังแกเธอเป็นอย่างมาก จนต้องใช้ไม้ตายสุดท้ายคือการแจ้งทางการให้มาตรวจค้นข้อหามีสิ่งผิดกฎหมาย "พวกมันกำลังมาถึงหน้าปากซอยแล้วครับพี่!" ไอ้เปี๊ยกละล่ำละลักบอกด้วยความร้อนรน หินผาหันมามองภรรยา ดวงตาดุคู่นั้นอ่อนแสงลงครึ่งหนึ่งเมื่อสบเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจของรินรดา "ริน... น้องจะทำอย่างไรดี พี่พร้อมจะจัดการพวกมันให้ราบคาบด้วยกำลังทั้งหมดที่มี" รินรดาส่ายหัวเบาๆ มือเรียวยาวเอื้อมไปจัดปกเสื้อให้สามีอย่างทะนุถนอม กลิ่นอายความอบอุ่นของครอบครัวผสมผสานกับความเด็ดเดี่ยว "ใช้กำลังมันง่ายเกินไปครับพี่หินผา คนพวกนั้นอยากเล่นเกมกับเรานัก เราก็แค่เปิดโอกาสให้พวกเขา ‘ขุดหลุมฝังตัวเอง’ ให้ลึกที่สุดก็เท่านั้น" รินรดาสะบัดมือเบาๆ ในมุมมืดที่ไม่มีใครสังเกต มิติร้านชำข้ามภพส่งกล่องไม้สักโบราณขนาดเล็กมาอยู่ในมือเธอ ข้างในบรรจุเอกสารลับและบัญชีการค้าที่เธอปลอมแปลงขึ้นอย่างแนบเนียน พร้อมด้วยขวดแก้วจิ๋วบรรจุน้ำยาพิเศษที่ได้มาจากระบบ—น้ำยาที่จะทำให้คนโกหกต้องพูดความจริงออกมาทั้งหมดอย่างไร้การควบคุม ไม่นานนัก เสียงรองเท้าคอมแบตกระทบพื้นดินด้านนอกก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงตะโกนกร้าวของหัวหน้าชุดตรวจค้น "เปิดประตู! ทางการได้รับแจ้งว่าบ้านหลังนี้ซุกซ่อนสินค้าหนีภาษีและมีส่วนพ้องกับสายลับต่างชาติ! หากไม่เปิดภายในสามวินาที เราจะพังประตูเข้ามา!" ประตูกลอนไม้ถูกกระชากเปิดออกโดยฝีมือของหินผา ใบหน้าของนายทหารหนุ่มนิ่งสนิท ทว่าแววตากลับกดดันเสียจนร้อยตรีเฉิน หัวหน้าชุดตรวจค้นที่นำกำลังมาถึงกับผะหนีถอยหลังไปครึ่งก้าวด้วยความเกรงกลัว "พันจ่าเอกหินผา... ทางเราปฏิบัติหน้าที่ตามคำสั่ง หวังว่าท่านคงไม่ขัดขวางการตรวจค้น" ร้อยตรีเฉินพยายามเชิดหน้าพูดด้วยน้ำเสียงข่มขวัญ แม้เหงื่อกาฬจะเริ่มซึมตามไรผม "เชิญ" หินผากล่าวสั้นๆ พร้อมกับผายมือเปิดทางให้ทหารนับสิบนายกรูเข้ามาในบ้าน รินรดายืนกอดอกพิงขอบประตูห้องรับแขก มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย สายตาดุจนางพญาจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของกลุ่มคนที่ไม่ได้รับเชิญ ทหารเหล่านั้นรื้อค้นข้าวของอย่างบ้าคลั่ง เสื้อผ้าถูกรื้อกระจัดกระจาย ไหข้าวสารถูกเทกระจายเพื่อหาช่องลับ ทว่าผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง พวกเขากลับไม่พบสิ่งผิดกฎหมายแม้แต่ชิ้นเดียว มีเพียงกลิ่นหอมกรุ่นของเครื่องเทศและอาหารที่อบอวลมาจากในครัวเท่านั้น ร้อยตรีเฉินหน้าถอดสี เดินกลับมาหยุดตรงหน้าหินผาและรินรดาด้วยความหงุดหงิด "เป็นไปได้อย่างไร... สายข่าวรายงานว่าที่นี่ซุกซ่อนของผิดกฎหมายล็อตใหญ่!" รินรดาก้าวออกมารอยยิ้มประดับบนใบหน้าสวยหวาน ทว่าแววตากลับเยียบเย็น "ของผิดกฎหมายที่ท่านว่า หมายถึงสิ่งนี้หรือเปล่าคะ... ร้อยตรีเฉิน?" เธอยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้เขาดู มันคือใบอนุญาตค้าขายถูกต้องตามกฎหมายที่มีตราประทับของทางการระดับสูง ซึ่งเเพ็คเกจนี้ถูกแลกเปลี่ยนมาจากระบบร้านชำในราคาที่แม้แต่ผู้ว่าการมณฑลยังต้องก้มหัวให้ และในจังหวะที่ร้อยตรีเฉินกำลังเอื้อมมือมารับกระดาษ รินรดาก็ดีดปลายนิ้วเบาๆ ละอองน้ำยาจากขวดแก้วจิ๋วก็ลอยเข้าสู่จมูกของนายทหารหนุ่มทันทีโดยที่เขาไม่รู้ตัว ดวงตาของร้อยตรีเฉินเหม่อลอยไปชั่วขณะ ก่อนจะกลับมาเป็นปกติ ทว่าประกายในแววตานั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง "ท่านหัวหน้า... ท่านเป็นอะไรหรือเปล่า?" ลูกน้องคนหนึ่งเอ่ยถามด้วยความสงสัย ร้อยตรีเฉินหันกลับไปมองลูกน้องด้วยใบหน้าแข็งค้าง ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะขยับพูดออกมาด้วยน้ำเสียงดังฟังชัดราวกับถูกสะกดจิต "ก... การตรวจค้นครั้งนี้ไม่ใช่คำสั่งของกองทัพ แต่เป็นแผนการที่ฉันรับสินบนมาจาก 'คุณนายใหญ่ตระกูลจو' เพื่อใส่ร้ายครอบครัวพันจ่าเอกหินผา และยึดสูตรสินค้าในตลาดมืดมาเป็นของตัวเอง!" สิ้นคำพูดนั้น บรรยากาศภายในบ้านทั้งหลังก็ตกอยู่ในความเงียบงันสนิท ทหารทุกนายอ้าปากค้างด้วยความตกใจ ขณะที่หินผาหันมามองภรรยาด้วยความทึ่งแกมเอ็นดูในความร้ายกาจที่เหนือชั้นของเธอ รินรดาเพียงแค่ยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย มือเรียวหยิบถ้วยชาอุ่นๆ ขึ้นจิบอย่างใจเย็น ท่ามกลางความชุลมุนที่กำลังจะระเบิดขึ้นในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า แต่ทว่า... ในจังหวะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงกับคำสารภาพนั้น เสียงเคาะประตูก็在我ระรัวขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเงาร่างของบุคคลที่ไม่คาดฝันก้าวเข้ามาในบ้าน ท่ามกลางความมืดมิดของยามวิกาล "ดูท่าทาง... ค่ำคืนนี้บ้านของสะใภ้รินรดาจะมีแขกรับเชิญมาร่วมวงดื่มชาเยอะเสียจริงนะขอรับ" --- ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของ "หมอภัทรแก้ไขชะตา" มาโดยตลอดนะครับ