รอยยิ้มนั้นอันตรายต่อหัวใจเกินไปแล้ว

"ทัพฟ้า! นายตอบมาเดี๋ยวนี้เลยนะว่าที่ทำลงไปเมื่อกี้หมายความว่ายังไง! จะจูบ... จะจูบกันกลางหอแบบนี้เนี่ยนะ นายบ้าไปแล้วหรือเปล่า!" ฉันแผดเสียงใส่คนตัวสูงที่ยืนพิงกรอบประตูห้องด้วยท่าทีนิ่งเฉย มือไม้สั่นไปหมด ไม่ใช่เพราะโกรธอย่างเดียวหรอกค่ะ แต่มันสั่นเพราะหัวใจดวงเล็กๆ นี่มันเต้นแรงจนจะทะลุออกมานอกอกอยู่แล้ว ทัพฟ้าเลิกคิ้วกวนประสาทตามสไตล์ ก่อนจะก้าวฉับเข้ามาใกล้จนฉันต้องถอยหลังไปชนกับตู้รองเท้า เขาโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกแทบจะชนกัน กลิ่นน้ำหอมยี่ห้อโปรดของเขาที่ผสมกับกลิ่นไอแดดจางๆ มันทำเอาสติสัมปชัญญะของฉันกระเจิดกระเจิงไปหมด "ก็หมายความว่า... อยากทำไง" เขากระซิบเสียงต่ำ "แล้วก็ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องด้วย ไปมหาลัยได้แล้ว เดี๋ยวเข้าคลาสไม่ทัน" "นายมัน... ไอ้คนฉวยโอกาส! ไอ้รูมเมตตัวแสบ!" "แสบแล้วรักไหมล่ะ" เขาไม่รอให้ฉันด่าต่อ มือหนาคว้าหมวกกันน็อกสีดำด้านขึ้นมาครอบหัวให้ฉันอย่างเบามือ ก่อนจะลากแขนพาเดินลงไปที่ลานจอดรถ บรรยากาศเช้านี้มันไม่ปกติเลยสักนิด ความร้อนแรงของเหตุการณ์เมื่อครู่ยังคงตกค้างอยู่บนริมฝีปากของฉันอย่างชัดเจน พอก้าวขึ้นคร่อมเบาะหลังมอเตอร์ไซค์คันเก่งของเขา ฉันก็พยายามเว้นระยะห่างให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ทัพฟ้ากลับเอื้อมมือมาจับมือฉันไปวางแปะไว้ที่เอวสอบของเขา "กอดแน่นๆ ดิ เดี๋ยวตกแล้วจะหาว่าไม่เตือน" "ไม่กอด! ฉันเกาะเบาะก็ได้!" "งั้นจะบิดให้สุดไมล์เลยนะ จะได้รู้ว่าตกจริงๆ มันเป็นยังไง" พูดจบเขาก็บิดคันเร่งจนเครื่องยนต์คำรามสนั่น ฉันตกใจจนต้องรีบคว้าเอวเขาไว้แน่นตามสัญชาตญาณ ทันทีที่รถเคลื่อนตัวออกไป ลมที่ปะทะหน้าก็แรงจนแทบจะกลั้นหายใจ แต่มันกลับไม่สำคัญเท่าสัมผัสจากฝ่ามือที่แนบไปกับเสื้อช็อปของเขา อุณหภูมิร่างกายจากแผ่นหลังกว้างส่งผ่านเข้ามาหาฉัน ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านทำให้ความหงุดหงิดเมื่อครู่มลายหายไปจนหมดสิ้น ฉันซุกหน้าลงกับแผ่นหลังของเขาโดยไม่รู้ตัว กลิ่นอายของความปลอดภัยและไออุ่นที่ฉันโหยหาโดยไม่รู้ตัวมาตลอดกำลังโอบล้อมตัวฉันไว้ พายออ... แกกำลังแพ้ทางเขาแบบถอนตัวไม่ขึ้นแล้วนะยัยบ้า! ตลอดทางที่ลมตีหน้า แรงลมพัดพาเอาความวุ่นวายในหัวออกไปจนหมด เหลือเพียงแค่จังหวะหัวใจของคนที่อยู่ตรงหน้า ทัพฟ้าไม่ได้ขับเร็วอย่างที่ขู่ไว้ แต่เขากลับค่อยๆ ขับช้าลงเมื่อเข้าสู่เขตมหาลัย เหมือนเขารู้ดีว่าฉันกำลังแอบเพลิดเพลินกับไออุ่นนี้ *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนแชตดังขึ้นในกระเป๋าสะพาย ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูท่ามกลางแรงสั่นสะเทือนของรถ **[Group Chat: แก๊งชะนีมีแต่เรื่อง]** **มีน:** อิพาย! พวกแกสองคนถึงไหนแล้ว? คนในมอเขาลือกันให้แซดว่าเดือนวิศวะพา 'เมีย' ซ้อนท้ายเข้ามอโชว์หวาน! **พายออ:** เมียอะไรล่ะมีน! พูดจาพล่อยๆ เดี๋ยวเถอะ! **มีน:** แหม... ก็เห็นรูปในสตอรี่พี่กรณ์แล้วเนี่ย เขาถ่ายติดช็อตที่แกซุกหลังเขาพอดี! **กรณ์:** (แนบรูปภาพ: ภาพถ่ายมุมเสยที่ดูแล้วโครตแฟน!) ฉันเงยหน้าขึ้นมองกระจกมองหลังของรถ เห็นทัพฟ้าที่ดูเหมือนจะกำลังอมยิ้มอยู่เล็กน้อย เขาไม่ได้หันมา แต่เสียงเขาก็ดังฝ่าลมมาว่า "เห็นรูปยัง?" "นาย... นายเห็นแล้วเหรอ!" "เห็นดิ มีนมันส่งมาให้ดูในแชตกลุ่มตอนกูจอดติดไฟแดง" เขากระตุกยิ้มมุมปาก "น่ารักดีนะ... ยิ่งตอนทำหน้าเขินเหมือนเมื่อกี้ ยิ่งน่าแกล้ง" ใจฉันเต้นรัวเหมือนกลองชุด ฉันรีบก้มหน้าลงซบแผ่นหลังเขาอีกครั้งเพื่อซ่อนใบหน้าที่ร้อนผ่าว รถจอดสนิทที่หน้าคณะนิเทศฯ ฉันรีบกระโดดลงจากรถด้วยความลนลาน มือไม้สั่นไปหมดจนเกือบจะทำหมวกกันน็อกหลุดมือ ทัพฟ้าถอดหมวกออก สะบัดผมเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้ามาประชิดตัวฉัน สายตาคมกริบนั้นจ้องมองลึกเข้ามาในดวงตาของฉันเหมือนจะอ่านใจ "วันนี้หลังเลิกคลาส ห้ามไปไหน" "ทำไม... ทำไมต้องห้ามด้วย?" "มีเรื่องจะคุยด้วย" เขาโน้มหน้าลงมาจนลมหายใจอุ่นๆ รดที่ข้างหู ฉันตัวแข็งทื่อราวกับโดนสาป "เรื่องที่ถ้าคุยแล้ว... พายอออาจจะไม่ได้เป็นแค่รูมเมตของทัพฟ้าอีกต่อไป" เขาส่งยิ้มบางๆ ที่ดูร้ายกาจแต่ก็อบอุ่นจนน่าใจหายให้ฉัน ก่อนจะหันหลังกลับไปขึ้นรถแล้วขับออกไปทิ้งให้ฉันยืนเคว้งอยู่หน้าคณะ สายตาของเพื่อนๆ ที่เดินผ่านไปมาเริ่มจับจ้องมาที่ฉันอย่างสงสัย เสียงแจ้งเตือนแชตส่วนตัวดังขึ้นอีกครั้ง ฉันเปิดดูด้วยมือที่สั่นเทา **[ทัพฟ้า]:** "อ้อ แล้วที่ถามว่าทำไมเมื่อกี้ถึงจูบ... คำตอบคือ เพราะทนเห็นพายออทำหน้าซื่อบื้อไม่รู้ตัวว่าตัวเองน่ารักแค่ไหนไม่ไหวแล้วน่ะครับ" ฉันเบิกตากว้างเมื่อเห็นข้อความที่เขาส่งมา แต่ยังไม่ทันจะได้พิมพ์ตอบกลับไป นิ้วมือของฉันก็เผลอไปกดอะไรบางอย่างเข้าอย่างจังจนหน้าจอค้างไปครู่หนึ่ง *ระบบแจ้งเตือน: คุณได้ทำการส่งข้อความเสียงความยาว 10 วินาทีไปให้ ทัพฟ้า...* ฉันหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นชื่อไฟล์เสียงที่เพิ่งส่งไป... นั่นมันเสียงครางเบาๆ ด้วยความตกใจตอนที่เขากระซิบข้างหูเมื่อกี้ไม่ใช่หรือไง! "ไม่นะ... ไม่เอาแบบนี้!" ฉันพยายามกดยกเลิกข้อความ แต่ทว่า... หน้าจอแจ้งเตือนกลับเด้งขึ้นมาว่า *'ทัพฟ้า อ่านแล้ว'* พีชชี่เบอร์รี่ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ยังคงเฝ้าหน้าจอรออ่านความสัมพันธ์ของทั้งคู่ในทุกๆ ตอนนะคะ!