แชตกลุ่มนี้มีแต่คนแกง

เสียงแจ้งเตือนหน้าจอโทรศัพท์สั่นครืดคราดยาวเหยียดบนโต๊ะไม้เนื้ออ่อน เป็นสัญญาณเตือนภัยระดับสิบที่ทำให้พายอออยากจะควว้าเครื่องมือสื่อสารแล้วปาลงถังขยะให้รู้แล้วรู้รอด รวิปรียานั่งกอดอกหน้ามุ่ยอยู่หน้าจอแล็ปท็อป แก้มป่องๆ ขึ้นสีแดงเรื่อด้วยความหงุดหงิดปนความอายที่ระเหิดขึ้นมาถึงใบหู ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนตอนที่เธอเผลอหลุดปากโวยวายใส่ทัพฟ้าเรื่องเสื้อผ้าที่ตากล้ำกันยังติดตรึงในสมอง ยิ่งคิดก็ยิ่งอยากเอาหัวโขกกำแพงห้องนอนให้มันจบๆ ไป แต่ดูเหมือนโชคชะตาจะไม่เข้าข้างคนสวยขาอย่างเธอเอาเสียเลยค่ะ กลุ่มแชต "สมาคมคนโสดโปรดจีบ (แต่เพื่อนมีแฟนก่อน)" ที่ปกติจะเงียบเหงาปานป่าช้า กลับถูกปลุกชีพขึ้นมาด้วยฝีมือของเพื่อนสนิทตัวดีและรูมเมตจอมกวนประสาทของเธอเอง [มีน]: @พายออ อีตัวดี แกตื่นยังวะ สรุปเมื่อคืนเป็นไงบ้าง เห็นคุณทัพฟ้าเขาลงสตอรี่ไอจีรูปแก้วกาแฟคู่กับแคปชันแปลกๆ นะแกรรร [กรณ์]: @ทัพฟ้า ไอ่คุณชาย มึงตื่นยังวะ หรือหมดแรงเพราะโดนรูมเมตไล่ออกจากห้องกลางดึกวะ ฮ่าๆๆๆๆ พายออแทบจะกรี๊ดออกมาเป็นภาษาอาร์เจนตินa นิ้วเรียวรีบกดพิมพ์ข้อความตอบกลับด้วยความเร็วแสงเพื่อกู้ศักดิ์ศรี [พายออ]: @มีน อีมีน! แกอย่ามาใส่ไฟนะ! ไม่มีอะไรทั้งนั้น อีบ้า! แล้วก็ @กรณ์ แกเงียบไปเลยนะไอ้คุณกรณ์เพื่อนตัวดี! ห้องเขากว้างจะตาย ใครจะไปไล่ใครออกฟระ! [ทัพฟ้า]: อ้าว ตื่นแล้วเหรอครับคุณรูมเมต นึกว่ายังนอนฝันถึงผมอยู่ซะอีก เห็นละเมอเรียกชื่อผมเบาๆ ตั้งแต่ตีสาม พายออเบิกตากว้างจนแทบจะหลุดออกจากเบ้า เมื่อเห็นข้อความของพ่อหนุ่มวิศวะตัวสูงที่เพิ่งโผล่หัวเข้ามาแจมในแชตกลุ่ม หน้าของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีราวกับโดนเตารีดแนบแก้ม ปากบางขยับมุบมิบด่าทออากาศธาตุด้วยความหมั่นไส้ *ใครละเมอเรียกชื่อนายกันอีตาบ้าฟ้า! มโนเก่งยิ่งกว่าศาลพระภูมิอีกนะยะ!* [มีน]: อุ๊ยส์! ละเมอเรียกชื่อด้วยเหรอแกรรร ร้ายกาจมากกกกก ยัยพาย แกสารภาพมาเดี๋ยวนี้นะว่าแอบกินเต้าฮวยเด็กวิศวะตอนดึกใช่มั้ย! [กรณ์]: โห... น้องพายออครับ ไว้ใจไอ่ฟ้ามันเถอะครับ มันเสือซุ่มตัวพ่อ ระวังโดนรวบหัวรวบหางไม่รู้ตัวนะจ๊ะ เตือนด้วยความหวังดีจากเพื่อนรัก [พายออ]: @มีน @กรณ์ พวกแกสองคนนี่นะ! ว่าว่างมากใช่ป่ะ เดี๋ยวแม่จับจับคู่ให้แต่งงานกันเองซะเลยนี่! อีบ้า! ไม่มีอะไรทั้งนั้นค่ะคุณผู้ชม! แค่แชร์ห้องกันเฉยๆ โว้ยยยยย! พายออตบโต๊ะดังปั๊บด้วยความคับแค้นใจ หัวใจเจ้ากรรมก็ดันเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะ ยิ่งนึกถึงใบหล่อๆ รอยยิ้มมุมปากกวนๆ กับสายตากรุ้มกริ่มเวลาที่เขาแกล้งแซวเธอนะ... ยิ่งทำให้เธอเสียอาการจนแทบจะควบคุมสติไม่อยู่ ในขณะที่เธอกำลังนั่งกัดเล็บตัวเองด้วยความเคืองแค้น เสียงทุ้มต่ำคุ้นหูก็ลอยมาจากทางประตูห้องครัว "เสียงดังแต่เช้าเลยนะครับ ระวังเส้นเสียงอักเสบนะ เดี๋ยวไม่มีเสียงมาโวยวายใส่ผม ผมเหงาแย่" ทัพฟ้าก้าวขาขายาวๆ เดินเข้ามาใกล้ พร้อมกับยื่นแก้วโกโก้อุ่นๆ มาตรงหน้า ดวงตาคมกริบพราวระยับด้วยความขบขัน รอยยิ้มร้ายกาจที่มุมปากนั่นทำเอาพายออต้องรีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อซ่อนรอยยิ้มและอาการใจสั่นที่มันทรยศเธออีกแล้ว "ใครโวยวายใส่คุณฟระ! แล้วนี่เอาอะไรมาให้กิน ไม่กินเว้ย!" พายออเชิ่ดหน้าหนี ทำเป็นเก๊กขรึมกลบเกลื่อนความเขิน "โกโก้อุ่นๆ ครับ เผื่ออารมณ์จะดีขึ้น จะได้เลิกพิมพ์ในแชตกลุ่มโวยวายจนเพื่อนแตกตื่นเสียที" ทัพฟ้าหัวเราะในลำคอเบาๆ น้ำเสียงนุ่มนวลชวนใจละลาย "อ้อ... แล้วที่พิมพ์ในแชตเมื่อกี้อะ จริงๆ ผมก็อยากให้มันจริงนะ..." "จริงอะไรของนาย! ออกไปไกลๆ เลยนะ!" พายออโวยวายลั่นห้อง มือเล็กผลักอกแกร่งเบาๆ แต่ทัพฟ้ากลับไม่ยอมขยับแถมยังก้าวเข้ามาประชิดตัวมากกว่าเดิม จนแผ่นหลังของเธอชนเข้ากับชั้นวางหนังสือ เสียงหัวใจของเธอดังตึักตัักๆ จนกลัวว่าคนตรงหน้าจะได้ยิน ทัพฟ้านโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน แววตาคมกริบคู่นั้นฉายแววความจริงจังที่ทำเอาพายออสมองค้างไปชั่วขณะ "ก็เรื่องที่บอกว่า... อยากรวบหัวรวบหางเธอนั่นแหละครับ" พายอออ้าปากค้าง สมองประมวลผลไม่ทัน ท่ามกลางความเงียบที่จู่ๆ ก็เข้ามาปกคลุม ท้องฟ้าด้านนอกหน้าต่างคล้ายจะมืดครึ้มลงเล็กน้อย แต่หัวใจในอกซ้ายของเธอกลับสว่างวาบจนแสบตา ทัพฟ้าไม่ได้เอ่ยคำพูดอะไรต่อ เขายกมือขึ้นปอยผมหน้าที่ตกลงมาทักใบหน้าของเธอออกอย่างเบามือ สัมผัสอุ่นร้อนที่ปลายนิ้วทำให้ร่างบางแข็งทื่อราวกระดาษสา ก่อนที่พายออจะทันได้อ้าปากด่ากลบเกลื่อนความเขิน ทัพฟ้าก็เหลือบไปเห็นหน้าจอโทรศัพท์มือถือของเธอที่เปิดค้างหน้าแชตกลุ่มไว้พอดี นิ้วเรียวยาวของเขาฉวยจังหวะที่เธอกำลังเผลอ คว้าโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดพิมพ์ข้อความส่งเข้ากลุ่มด้วยความรวดเร็ว [ทัพฟ้า]: (ส่งข้อความแล้ว) พายออตาโต รีบแย่งโทรศัพท์คืนมาทันทีด้วยความตกใจ หัวใจหล่นไปอยู่ตาตุ่มเมื่อก้มมองดูข้อความล่าสุดที่ไอ้คนฉวยโอกาสส่งเข้ากลุ่มต่อหน้าต่อตา— [พายออ]: *งั้นคืนนี้... ย้ายมานอนห้องเดียวกันถาวรเลยมั้ยล่ะคะ พายออพร้อมเปย์แล้ว* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาโบ๊ะบ๊ะและเขินไปด้วยกันนะคะ แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ!