การเจรจาที่ล้มเหลว

"คุณกำลังเอาชีวิตของคนบริสุทธิ์ไปวางเดิมพันบนกระดานที่มองไม่เห็นตัวคนเดินหมากนะคะคุณอคิน" รินรดาวางแก้วกาแฟที่เย็นชืดลงบนโต๊ะไม้โอ๊กตัวหนัก เสียงกระทบกันของแก้วเซรามิกดังแหลมบาดหูในความเงียบงันของห้องทำงานที่อบอวลไปด้วยกลิ่นยาสูบจางๆ หญิงสาวจ้องมองใบหน้าด้านข้างของชายหนุ่มที่เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ ที่นั่น... แสงไฟจากตึกระฟ้ายามค่ำคืนของกรุงเทพฯ ดูราวกับดวงตาของปีศาจที่กำลังจ้องมองลงมายังความเปราะบางของพวกเขา อคินหันกลับมา แววตาของเขาไม่ได้เย็นชาอย่างที่เคยแสดงออก แต่มันเต็มไปด้วยร่องรอยของความเหนื่อยล้าที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากทนายความผู้ไร้ความรู้สึก "ริน... ถ้าผมไม่เดินต่อ คนที่ตายไปเมื่อยี่สิบปีก่อนจะกลายเป็นเพียงเศษกระดูกที่ไม่มีใครจดจำ และคนอย่างคุณ... ก็จะไม่มีวันได้รู้ว่าทำไมบนข้อมือของคุณถึงมีรอยปานรูปดอกกุหลาบที่คนในตระกูลนั้นเท่านั้นถึงจะมี" "แต่ป้าเนียรหายไปแล้วค่ะ!" รินรดาตะโกนเสียงสั่น พลางกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ "เมื่อเช้านี้ เพื่อนบ้านโทรมาบอกว่าบ้านของแกถูกรื้อค้นข้าวของกระจายเต็มพื้น แต่ป้าเนียร... พยานคนเดียวที่รู้เห็นเหตุการณ์ในคืนนั้นกลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย อิทธิพลมืดที่พวกเขาขู่ไว้ มันไม่ใช่แค่คำขู่ลมๆ แล้งๆ อีกต่อไปแล้วนะคะ" อคินสาวเท้าเข้ามาใกล้ หญิงสาวสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากร่างกายที่ดูเข้มแข็งของเขา "ผมรู้... เพราะเมื่อชั่วโมงที่แล้ว ผมก็ได้รับ 'ของขวัญ' เหมือนกัน" เขายื่นซองจดหมายสีขาวสะอาดตาให้ มือที่สั่นเทาของรินรดารับมันมาเปิดออก ข้างในนั้นไม่มีข้อความข่มขู่ใดๆ มีเพียงรูปถ่ายใบเดียว เป็นภาพของรินรดาที่กำลังก้าวขึ้นรถแท็กซี่เมื่อวานนี้ ในมือของเธอถือแฟ้มเอกสารที่บรรจุหลักฐานสำคัญเกี่ยวกับบริษัทแม่ของตระกูลอคิน... และที่มุมขวาของรูป มีรอยหมึกสีแดงสดเป็นรูปกากบาททับใบหน้าของเธอเอาไว้ ความเย็นวาบแล่นปราดจากปลายนิ้วไปถึงกระดูกสันหลัง รินรดาทิ้งรูปถ่ายลงบนพื้นราวกับมันมีพิษร้าย "พวกเขารู้ทุกความเคลื่อนไหวของเรา" รินรดาพึมพำ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวที่เริ่มกัดกินจิตใจ "เราเดินหมากผิดตาตั้งแต่แรกใช่ไหมคะ? เราคิดว่าเรากำลังไล่ล่าความจริง แต่กลายเป็นว่าเราเดินเข้าไปในกรงที่พวกเขาสร้างไว้ตั้งแต่ต้น" อคินก้มลงเก็บรูปถ่ายนั้นขึ้นมา สายตาของเขาเปลี่ยนไปเป็นความดุดันที่รินรดาไม่เคยเห็นมาก่อน "ผมจะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้จบลงแบบนี้ ริน... ฟังผมนะ พรุ่งนี้เช้า ให้คุณกลับไปที่สถานรับเลี้ยงเด็กที่เดิม ติดต่อคนดูแลคนเก่าที่คุณเคยบอกผมว่าเขามีความลับบางอย่างเกี่ยวกับเอกสารรับเลี้ยงบุตรของคุณ" "แล้วคุณล่ะ?" รินรดาถามด้วยน้ำเสียงกังวล "คุณจะไปไหน?" "ผมจะไปเจรจา" อคินตอบสั้นๆ ก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อโค้ทที่พาดอยู่บนเก้าอี้ "เจรจาในแบบที่ทนายความอย่างผมไม่ควรทำ... แบบที่ต้องใช้ภาษามืดเพื่อให้พวกมันรู้ว่า ผมไม่ใช่เป้าที่พวกมันจะล้มได้ง่ายๆ" ชายหนุ่มเดินจากไป ทิ้งให้รินรดายืนเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางความเงียบงันของห้องทำงานที่ดูราวกับคุกที่ขังความลับเอาไว้ หญิงสาวตัดสินใจเดินไปยังตู้หนังสือเก่าแก่ข้างผนัง พยายามมองหาเบาะแสใดๆ ที่อคินอาจจะซ่อนไว้ ความมืดสลัวทำให้เธอมองเห็นไม่ชัดนัก เธอจึงหยิบไฟฉายจากลิ้นชักขึ้นมาส่อง ทว่า ทันทีที่แสงไฟจากไฟฉายตกกระทบไปยังหลังตู้หนังสือ รินรดาก็ต้องชะงักงัน มีรอยเลือดแห้งกรังเปรอะเปื้อนอยู่บนวอลเปเปอร์ด้านหลังนั้น ไม่ใช่แค่รอยเล็กๆ แต่มันเป็นรอยมือที่พยายามตะเกียกตะกายหนีจากบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในผนัง รินรดาตัดสินใจออกแรงดันตู้หนังสือตัวนั้นออกไปจนสุดแรงเกิด เมื่อตู้เลื่อนออกไป เธอก็พบกับช่องลับที่ถูกเจาะไว้กลางกำแพง และภายในนั้น... มีสิ่งของชิ้นหนึ่งวางอยู่ มันไม่ใช่เอกสาร ไม่ใช่เงิน แต่เป็น 'ตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ' ตัวเก่าที่ศีรษะแตกละเอียดครึ่งหนึ่ง แต่น่าแปลกที่ดวงตาของตุ๊กตาตัวนั้น... กลับดูเหมือนกำลังจ้องมองมาที่เธอด้วยความอาฆาต และในมือของตุ๊กตาตัวนั้น มีนาฬิกาพกสีเงินสนิมเขรอะวางอยู่ ซึ่งรินรดาจำได้แม่นยำว่านั่นคือสิ่งเดียวที่ติดตัวเธอมาในวันที่ถูกทิ้งไว้หน้าสถานรับเลี้ยงเด็กเมื่อยี่สิบปีก่อน จู่ๆ เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าก็แผดเสียงดังขึ้นทำลายความเงียบ เธอรับสายด้วยมือที่สั่นเทา "รินรดา... อย่าไว้ใจคนที่คุณเรียกว่าคนรัก เพราะคนที่ส่งรูปถ่ายนั้นให้คุณ ไม่ใช่คนของฝั่งอิทธิพลมืดหรอก แต่มันคือ..." เสียงปลายสายขาดหายไป พร้อมกับเสียงกระสุนปืนนัดหนึ่งที่ดังลั่นมาจากนอกระเบียงห้องทำงานของอคิน ตามมาด้วยเสียงกระจกแตกกระจายไปทั่วห้อง รินรดาหมอบลงกับพื้นด้วยความตกใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองสิ่งที่อยู่นอกหน้าต่าง... ชายในชุดสีดำสนิทกำลังยืนถือปืนจ่อตรงมาที่เธอ แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจเธอแทบหยุดเต้น คือเข็มกลัดที่ติดอยู่บนปกเสื้อของมือปืนคนนั้น... มันเป็นรูปสัญลักษณ์เดียวกับที่ถูกสลักอยู่หลังนาฬิกาพกในมือของเธอ อคิน... คุณไปทำอะไรไว้กันแน่? ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปกับตุ๊กตาโบราณนะคะ