ความลับใต้ร่มผ้า

กลิ่นไอบริสุทธิ์ของชาอู่หลงชั้นดีลอยวนอยู่เหนือถ้วยกระเบื้องเคลือบสีนิล ตัดกับความเงียบงันอันหนักอึ้งที่ปกคลุมไปทั่วห้องทำงานส่วนตัวของคิรากร รินลดายังคงยืนอยู่ที่เดิม—จุดที่เส้นแบ่งระหว่างความปลอดภัยและกรงทองถูกขีดขึ้นอย่างชัดเจน เธอรับรู้ได้ถึงแรงกดดันจากสายตาคู่นั้น สายตาที่ไม่ได้มองเธอเป็นเพียงแค่นักสักทั่วไป แต่เป็นเหยื่อชิ้นงามที่เขาจงใจต้อนให้จนมุมด้วยความสมัครใจ "คุณคิดว่ารอยสักบนแผ่นหลังของผมมันหมายถึงอะไรล่ะ... รินลดา" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทเนื้อดีขยับตัวเข้าหาช้าๆ ทว่ามั่น คง ราวกับเสือดำที่กำลังคุมเชิงเหยื่อในอาณาเขตของตัวเอง คิรากรไม่ได้ใช้กำลังบังคับในตอนนี้ ทว่าบรรยากาศรอบตัวเขากลับบีบคั้นจนลมหายใจของเธอกระชั้นชิดขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ รินลดาเม้มริมฝีปากแน่น พยายามดึงความแข็งกระด้างทั้งหมดที่มีมาเป็นเกราะกำบัง "ฉันไม่ใช่จิตแพทย์ และฉันก็ไม่มีหน้าที่ต้องมาวิเคราะห์บาดแผลทางใจของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลอย่างคุณหรอกนะคะ... เอ๊ย... หรอกครับ" เธอเกือบหลุดคำพูดคุ้นชิน แต่ความตึงเครียดทำให้ต้องรีบปรับสรรพนามในใจอย่างรวดเร็ว คิรากรยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไร้ความอบอุ่น แต่มันกลับทรงพลังและมีเสน่ห์เหลือเกินในสายตาของคนมอง นิ้วเรียวยาวของเขาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีเข้มออกที1 เม็ด 2 เม็ด เผยให้เห็นผิวเนื้อช่วงอกแกร่งและร่องรอยแห่งอดีตที่เขาจงใจซ่อนเร้นมาตลอด "บางที... คนที่ปากเก่งอย่างคุณ อาจจะอยากรู้ความจริงที่ไม่มีใครเคยได้รับอนุญาตให้แตะต้องก็ได้" เขาก้าวเข้าไปประชิดตัวเธอ ระยะห่างระหว่างกันถูกย่นย่อจนแทบไม่เหลือพื้นที่ให้หายใจ รินลดาถอยหลังจนสะโพกชนเข้ากับขอบโต๊ะทำงานสีเข้ม ร่างสูงใหญ่โน้มตัวลงมา กักขังเธอไว้ระหว่างแขนทั้งสองข้าง กลิ่นกายบุรุษผสมผสานกับกลิ่นบุหรี่จางๆ และความเย้ายวนอันตรายแผ่ซ่านจนหัวใจของเธอเต้นรัวระรัวราวกับกลองศึก ปลายนิ้วอุ่นจัดของคิรากรเอื้อมมาแตะที่ปลายคางมน บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นสบตา สายตาคู่นั้นลุ่มลึกและดุดัน ราวกับหลุมพรางที่พร้อมจะดูดกลืนเธอลงไปในความมืดมิด "มองสิ... นี่คือรอยแผลที่ไม่ได้เกิดจากคมกระสุน แต่มันเกิดจากความไว้ใจที่ถูกหักหลัง" เขาพาปลายนิ้วของเธอขึ้นไปสัมผัสกับรอยแผลเป็นจางๆ ที่พาดผ่านลาดไหล่กว้าง เนื้อผ้าที่ถูกเปิดออกทำให้รินลดาต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สัมผัสใต้ปลายนิ้วของเธอกำลังสั่นเทา ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะกระแสความเร่าร้อนที่พวยพุ่งขึ้นระหว่างผิวกายของเขากับความร้อนรุ่มในใจเธอเอง ความเงียบระหว่างคนทั้งสองเต็มไปด้วยแรงดึงดูดทางกายและอารมณ์ที่รุนแรงเกินกว่าจะต้านทาน คิรากรก้มลงกระซิบชิดริมหูของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอจนขนลุกชัน "รอยสักบนตัวคนอื่น... คุณใช้เข็มสร้างมันขึ้นมา แต่รอยแผลในใจผม... คุณอาจจะเป็นคนเดียวที่ลบมันออกได้... หรืออาจจะทำให้มันลึกกว่าเดิม" สัมผัสที่เอวบางถูกรั้งเข้ามาแนบชิดอย่างไร้ช่องว่าง ความอบอุ่นจากร่างกายของมาเฟียหนุ่มแผ่ซ่านเข้ามาจนรินลดาแทบหลอมละลาย ริมฝีปากหยักลึกโน้มลงมาใกล้จนเกือบชิด รสชาติแห่งความปรารถนาเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงันในพื้นที่ส่วนตัวแห่งนี้ มือหนาเลื่อนขึ้นโอบประคองท้ายทอยของเธอ บังคับให้อารมณ์ทุกอย่างจำนนต่อความต้องการของเขา ทว่า... ก่อนที่ริมฝีปากของทั้งคู่จะสัมผัสกัน เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างเร่งรีบทำลายความเงียบงันลงเสียก่อน "นายครับ... สายจากเขตตะวันตกรายงานว่า มีคนกำลังพยายามบุกรุกเข้ามาในอาณาเขตของเราครับ!" คิรากรชะงัก นัยน์ตาคมกริบไหววูบด้วยความหงุดหงิดชั่วขณะ ก่อนที่ประกายความเหี้ยมเกรียมจะกลับมาแทนที่อย่างรวดเร็ว เขาก้มลงกระซิบคำสั่งสุดท้ายข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาคนฟังสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ "เกมของเรายังไม่จบ... รอผมตรงนี้ ห้ามไปไหนทั้งสิ้น" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความเร่าร้อนและร่วมเดินทางไปในกรงขังแห่งความปรารถนานี้ด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ