กลิ่นอายแห่งการท้าทาย

เสียงเข็มสักไฟฟ้าที่เพิ่งดับลงทิ้งความเงียบงันให้บาดลึกเข้าไปในบรรยากาศห้องทำงานส่วนตัวของคิรากร กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อผสมกับกลิ่นบุหรี่ราคาแพงและกลิ่นกายหอมเย็นของมาเฟียหนุ่มอบอวลอยู่ในอากาศ รินลดาวางเครื่องมือลงบนถาดสแตนเลสด้วยท่าทางมั่นคง แม้หัวใจจะเต้นแรงจนแทบทะลุออกมานอกอก แต่แววตาของเธอยังคงจ้องมองชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ด้วยความท้าทาย คิรากรเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาสีเข้มดุจก้นบึ้งของมหาสมุทรไร้ก้นบึ้งนั่นกำลังพิจารณาผลงานบนผิวหนังบริเวณเหนือลาดไหล่ซ้ายของเขา มันไม่ใช่ลายสักทั่วไป แต่มันคือเส้นสายที่เขาสั่งให้เธอรังสรรค์ขึ้นเพื่อท้าทายความอดทนของเขาโดยเฉพาะ "คุณกล้ามากนะ รินลดา" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้น ทำลายความเงียบที่กดดัน "รู้ไหมว่าคนก่อนหน้าที่บังอาจแตะต้องตัวฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต ตอนนี้พวกเขาไปอยู่ที่ไหนกันหมด" รินลดากอดอก แผ่นหลังเหยียดตรง เธอก้าวเข้าไปใกล้เขาอีกนิดจนกระทั่งปลายรองเท้าของเธอเกือบจะชนกับรองเท้าหนังขัดเงาของเขา "ดิฉันไม่สนหรอกค่ะ—เอ่อ... ผมไม่สนหรอกครับว่าคนก่อนหน้านี้จะเป็นใคร แต่ในฐานะศิลปิน สิ่งที่อยู่บนผิวหนังของคุณ คือสิ่งที่ดิฉันตัดสินใจแล้วว่ามันต้องอยู่ตรงนั้น" คิรากรลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ความสูงที่ต่างกันทำให้เขากลายเป็นยักษ์ใหญ่ที่กำลังต้อนเธอจนมุม กลิ่นอายของอำนาจที่แผ่ออกมาทำให้ห้องที่กว้างขวางดูแคบลงถนัดตา เขายื่นมือหนาออกมา ปลายนิ้วสัมผัสเบาๆ ที่รอยสักสดใหม่บนผิวหนังของตนเอง ก่อนจะเปลี่ยนทิศทางมาเชยคางมนของเธอขึ้นอย่างถือสิทธิ์ "ความมั่นใจของเธอมันมีราคาที่ต้องจ่ายนะ" เขากระซิบ ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่บนผิวแก้ม "เธอคิดจริงๆ หรือว่ารอยหมึกพวกนี้จะทำให้เธอกลายเป็นคนพิเศษในสายตาของฉันได้" "ผมไม่ได้ต้องการเป็นคนพิเศษครับ" รินลดาตอบโต้ทันควัน ดวงตากลมโตสั่นไหวเล็กน้อยแต่ยังคงแน่วแน่ "ผมแค่ต้องการให้คุณรู้ว่า ถึงคุณจะเป็นเจ้าชีวิตใครต่อใครในตึกนี้ แต่สำหรับผม... คุณก็แค่ลูกค้าที่มีผิวหนังผืนหนึ่งให้ผมสร้างงานศิลปะเท่านั้น" "แค่นั้นจริงๆ เหรอ?" คิรากรกดเสียงต่ำลง เขาโน้มใบหน้าลงมาจนชิดริมฝีปากบาง มืออีกข้างที่ว่างอยู่เลื่อนไปโอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้อย่างรวดเร็ว แรงบีบที่เอวนั้นหนักแน่นและแสดงความเป็นเจ้าของจนรินลดาเผลอหลุดหายใจสะดุด มือของเขาไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น มันลากผ่านแนวสันหลังบอบบางอย่างช้าๆ ราวกับกำลังหยั่งเชิงว่าเธอจะต้านทานสัมผัสของเขาได้นานแค่ไหน รินลดาเกร็งร่างกาย สัมผัสจากฝ่ามือร้อนผ่าวของเขาที่ทะลุผ่านเนื้อผ้าของเสื้อเชิ้ตเข้ามานั้นทรงพลังเกินกว่าที่เธอจะคาดคิด มันเหมือนกระแสไฟฟ้าที่แล่นปราดไปทั่วร่าง ปลุกเร้าสัญชาตญาณบางอย่างที่เธอพยายามกดทับไว้ "อย่าลองดีกับผมนะคิรากร" เธอขู่ แต่เสียงนั้นกลับสั่นพร่าอย่างไม่อาจปกปิด "เรียกฉันว่า 'คิรากร' ห้วนๆ แบบนี้ดูเหมือนเธอจะลืมสถานะของตัวเองไปเสียแล้ว" เขากระตุกยิ้มมุมปาก เป็นยิ้มที่ดูอันตรายและเร้าอารมณ์ในเวลาเดียวกัน "รู้ไหมว่าการที่เธอเรียกชื่อฉันด้วยน้ำเสียงแบบนี้ มันทำให้ฉันอยากจะ 'ลงโทษ' เธอให้เข็ดหลาบ" เขากดร่างของเธอให้แนบชิดกับอกแกร่งมากขึ้น จนรินลดาได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะหนักแน่นของเขา มันเป็นจังหวะเดียวกับความตื่นเต้นที่เธอกำลังเผชิญ คิรากรเลื่อนใบหน้าไปกระซิบข้างหูของเธอ เสียงนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความกระหาย "ที่นี่ไม่มีใครกล้าปฏิเสธฉัน แม้แต่คนเดียว... และคืนนี้ เธอก็จะไม่ใช่คนแรกที่ทำแบบนั้น" ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้นขัดจังหวะบรรยากาศที่กำลังเดือดพล่าน รินลดาผละออกจากอ้อมกอดของเขาอย่างรวดเร็วด้วยความตกใจ ทว่าคิรากรกลับไม่ขยับหนี เขายังคงยืนจ้องมองเธอด้วยแววตาที่เป็นผู้ล่าอย่างเต็มตัว "เข้ามา" เสียงของเขากลับมาเรียบเฉยและเย็นชาดั่งน้ำแข็งในเสี้ยววินาที ลูกน้องคนสนิทของเขาเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับรายงานข่าวสำคัญที่ทำให้คิรากรชะงักไปครู่หนึ่ง เขามองสลับระหว่างรายงานในมือกับหญิงสาวที่ยืนหอบหายใจอยู่ข้างหลัง ก่อนจะหันมาส่งยิ้มที่ทำให้รินลดาต้องขนลุก "ดูเหมือนแขกไม่ได้รับเชิญจะมาถึงเร็วกว่าที่คิด" คิรากรหันมาหาเธอ ดวงตาสีเข้มวาวโรจน์ "เตรียมตัวไว้ให้ดีรินลดา คืนนี้เธอยังมีเรื่องต้องจัดการกับ 'รอยแผล' ที่เธอยังไม่เคยเห็น... และหลังจากนั้น เราค่อยมาคุยเรื่องค่าตอบแทนที่เธอควรจะได้รับ" เขาก้าวเดินผ่านเธอไป แต่ก่อนจะพ้นประตู เขาหยุดชะงักและเหลือบมองกลับมาทิ้งท้าย "อ้อ... อย่าพยายามหนี เพราะในเมืองนี้ ทุกตารางนิ้วคือพื้นที่ของฉัน และถ้าฉันบอกว่าเธอเป็นของฉัน เธอก็หนีไปได้ไกลที่สุดแค่ในอกของฉันเท่านั้น" รินลดายืนนิ่งค้างอยู่กลางห้อง ในขณะที่เสียงรองเท้าของเขากระทบพื้นห่างออกไปเรื่อยๆ จนลับตา สิ่งที่เขาทิ้งไว้ไม่ใช่แค่คำขู่ แต่คือความจริงที่ว่าโลกใบนี้ภายใต้เงื้อมมือของเขากำลังจะกลายเป็นกรงทองที่ขังเธอไว้ และดูเหมือนว่ากรงขังนี้จะเต็มไปด้วยความปรารถนาที่เธอเองก็เริ่มจะห้ามมันไม่ได้เช่นกัน ขอบพระคุณที่ติดตามร่วมลุ้นไปกับความสัมพันธ์อันร้อนแรงนี้ในทุกๆ ตอนนะครับ - วริศร์วิสกี้