แรงดึงดูดท่ามกลางวิกฤต

เสียงกระสุนนัดล่าสุดที่ฝังลงบนกรอบหน้าต่างกระจกนิรภัย ยังก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้หัวใจของรินลดาเต้นผิดจังหวะ... ปลายกระบอกปืนเย็นเฉียบที่แนบอยู่ข้างขมับต่างหาก คือเครื่องเตือนใจว่าความตายอยู่ใกล้แค่เอื้อม และคนที่ยืนอยู่เบื้องหน้าเธอก็คือมัจจุราชผู้ควบคุมลมหายใจเหล่านั้น คิรากรไม่แม้แต่จะกะพริบตา แววตาคมกริบราวกับสัตว์ป่ากระหายเลือดคู่นั้นกวาดมองร่องรอยกระสุนและเศษกระจกที่กระจายเกลื่อนพื้นห้องทำงานส่วนตัวของเขา กลิ่นดินปืนผสมผสานกับกลิ่นกายหรูหราของบุรุษเพศอบอวลอยู่ในพื้นที่แคบๆ แห่งนี้ ความตึงเครียดพุ่งทะยานจนแทบจะคว้าจับต้องได้ "คุณกล้ามากนะรินลดา" เสียงทุ้มต่ำรlดรินผ่านไรหนวดเคราครึ้ม เขากดน้ำหนักลงบนร่างเธอที่ถูกดันจนแผ่นหลังแนบติดกับผนังห้องเย็นเฉียบ แรงปะทะระหว่างอำนาจดิบเถื่อนกับความพยศของหญิงสาวสร้างสนามแม่เหล็กที่ร้อนระอุ รินลดาเชิดหน้าขึ้น แม้ลมหายใจจะหอบกระชั้นด้วยความตื่นตระหนก แต่แววตาของเธอกลับไม่มีความหวาดกลัว เจือไว้ด้วยความท้าทายที่คิรากรเกลียดชัง... และในขณะเดียวกัน ก็ปรารถนาจะทำลายมันให้แหลกคามือมากที่สุด "ถ้าฉันไม่ทำแบบนั้น กระสุนนัดนั้นคงฝังลงกลางหน้าผากคุณไปแล้วนะคิรากร" เธอยอกย้อนเสียงสั่นระรัว แต่ยังคงไว้ซึ่งศักดิ์ศรีของศิลปินผู้ไม่เคยยอมจำนนต่อใคร มุมปากหยักลึกยกยิ้มเหี้ยมเกรียม มือหนาที่เคยลั่นไกปลิดชีพศัตรูมานักต่อนัก เลื่อนขึ้นมาบีบคางสลักเสลาของเธอไว้แน่น นิ้วหัวแม่มือหยาบกร้านไล้ผ่านริมฝีปากอิ่มที่เม้มเข้าหากันอย่างดื้อรั้น สัมผัสนั้นเต็มไปด้วยความดิบเถื่อนและแรงอารมณ์ที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ความสุขุมเยือกเย็น "ปากดี... หวังว่าฝีมือบนเตียงของคุณจะดีเท่ากับปากที่กำลังเถียงผมอยู่นะ" คำพูดไร้ความปราณีนั้นกระซิบชิดริมฝีปาก ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะทาบทับลงมาอย่างไร้การปรานี รสจูบในครานี้ไม่มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่ มีเพียงความเร่าร้อน ดุดัน และการลงทัณฑ์ที่บีบคั้นหัวใจ รินลดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ พยายามทุบตีลาดไหล่กว้างเพื่อประท้วง แต่แรงมหาศาลของมาเฟียหนุ่มกลับตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือหัวด้วยมือเพียงข้างเดียวอย่างง่ายดาย รสสัมผัสที่รุนแรงปานพายุหมุนทำให้สติสัมปชัญญะของเธอกระเจิง ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะปนกันสร้างแรงดึงดูดทางกายที่รุนแรงจนปฏิเสธไม่ได้ มือใหญ่อีกข้างสอดเข้าใต้ร่มผ้า ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนละเอียดจนสั่นสะท้าน ผิวเนื้อที่สัมผัสกันร้อนผ่าวราวกับเปลวเพลิงที่ถูกสุมด้วยเชื้อเพลิงแห่งความคับแค้นและเสน่หา คิรากรถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ปล่อยให้หญิงสาวได้หอบโกบโกยอากาศเข้าปอด ขณะที่สายตาคมกริบจดจ้องมองใบหน้าแดงก่ำและริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการจูบ เธอหอบหายใจจนหน้าอกกระเพื่อมไหว แรงปรารถนาที่พลุ่งพล่านในกายทำให้ความโกรธเกรี้ยวแปลเปลี่ยนเป็นความกระหายที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า "จำไว้... ว่าชีวิตของคุณเป็นของผม รินลดา" เขากระซิบเสียงพร่าข้างใบหูที่ขึ้นสีแดงจัด ก่อนจะดึงรั้งร่างบางให้ทรุดลงไปบนโซฟาหนังตัวยาวอย่างไร้ความปราณี แรงปะทะทางอารมณ์ที่สะสมมาตลอดทั้งวันระเบิดออกในความมืดสลัวของห้องทำงาน อาภรณ์ที่กีดขวางถูกปลดเปลื้องออกด้วยมือที่สั่นเทาด้วยแรงปรารถนา สัมผัสจากปลายนิ้วและริมฝีปากที่ลูบไล้ไปตามสรีระโค้งเว้าสร้างเสียงครางแผ่วเบาเล็ดลอดริมฝีปากของหญิงสาว คิรากรโถมเข้าหาด้วยความกระหายที่ไม่อาจยับยั้ง ราวกับต้องการหลอมรวมตัวตนของเธอให้กลMเป็นส่วนหนึ่งของเขาเพื่อลบเลือนความหวาดระแวงทั้งหมดในโลกมืดที่เขาเผชิญ เสียงหอบหายใจ เสียงเนื้อกระทบกัน และความเร่าร้อนที่ประสานสานกันในความเงียบ ทำให้โลกภายนอกที่กำลังเกิดวิกฤตลืมเลือนไปชั่วขณะ ร่างกายที่แนบชิดและแรงขับเคลื่อนที่หนักหน่วงดุดันพาพวกเขาดิ่งลึกสู่ห้วงแห่งความสุขสมที่ไร้ซึ่งทางถอย รินลดาจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่านที่โถมกระหน่ำ ขณะที่คิรากรคำรามต่ำในลำคอด้วยความพึงพอใจ ยามที่ร่างกายของทั้งคู่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดและอันตรายรอบตัว ทว่า... ในขณะที่บทเพลงแห่งเสน่หาดังถึงขีดสุด เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องทำงาน เสียงเคาะสามครั้งตามรหัสลับสั่นประสาท ตามด้วยเสียงเปิดประตูพรวดพราดของลูกน้องคนสนิทที่ทำให้คิรากรต้องหยุดชะงัก "นายครับ! สายรายงานว่าหน่วยจู่โจมของศัตรูเจาะเข้ามาถึงชั้นใต้ดินแล้วครับ!" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนนิยายเรื่องนี้ด้วยดีเสมอมานะครับ