ความรักที่เริ่มก่อตัว

“ถ้าคุณจะเอาเงินฟาดหัวผมเพื่อปิดปากเรื่องที่เคยทำไว้ ก็เก็บมันไปเถอะครับ... เพราะสำหรับผม สิ่งที่คุณทำเมื่อครู่ มันมีค่ามากกว่าตัวเลขในบัญชีเสียอีก” เสียงทุ้มต่ำของคินดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานหรูบนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้า ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดพิเศษยืนหันหลังให้หน้าต่างกระจกบานยักษ์ที่สะท้อนภาพแสงไฟของเมืองหลวงราวกับกาแล็กซีจำลอง เขากำลังหมุนแก้วคริสตัลในมือช้าๆ สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องมองไปยังหญิงสาวที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว รินในชุดทำงานสีสุภาพ ใบหน้าสวยหวานภายใต้กรอบแว่นสายตาดูสั่นไหวเล็กน้อย มือของเธอกำแฟ้มเอกสารแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เธอเพิ่งจัดการเคลียร์กลุ่มนักลงทุนที่เข้ามาข่มขู่คินด้วยข้อเสนอสกปรกเมื่อสักครู่... ด้วยการยื่น "เช็คเปล่า" ให้พวกมันเซ็นจำนวนเงินที่ต้องการแลกกับการถอนตัวจากโปรเจกต์ของคิน ทว่าคินกลับมองว่าการกระทำนั้นคือความอ่อนโยนที่เกินความจำเป็น “คุณคินคะ... ที่ฉันทำไป ก็เพื่อให้คุณไม่ต้องเสียเวลาจัดการกับพวกขยะนั่นด้วยตัวเอง” รินรวบรวมความกล้าเงยหน้าขึ้นสบตาเขา น้ำเสียงของเธอสั่นพร่าเล็กน้อย “ฉันแค่... ไม่อยากเห็นคุณต้องมือเปื้อนเลือดอีก” คินเดินย่างสามขุมเข้ามาใกล้ ความกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากตัวเขามักจะทำให้ผู้คนหวาดกลัว แต่สำหรับริน มันกลับเป็นแรงดึงดูดที่แสนอันตราย เขาหยุดลงตรงหน้าเธอ ระยะห่างที่ใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจแผ่วเบา คินเอื้อมมือไปปลดแว่นสายตาออกจากใบหน้าของเธออย่างแผ่วเบา รินสะดุ้งเล็กน้อยแต่ไม่ได้ถอยหนี “คุณเป็นเลขาที่เก่งกาจ แต่บางครั้ง... คุณก็ลืมไปว่าในโลกของผม ความปราณีคือจุดเริ่มต้นของความตาย” คินกล่าวพลางใช้นิ้วชี้เชยคางมนขึ้น ให้เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าของเขา “คุณปกป้องผมริน... แม้ในวันที่ผมไม่มีอะไรเลย แม้ในวันที่ทุกคนหันหลังให้ผม คุณยังคงอยู่ตรงนี้” รินรู้สึกถึงหัวใจที่เต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความอ่อนโยนที่ซ่อนอยู่ในน้ำเสียงดุดันนั้นมันรุนแรงยิ่งกว่าพายุที่เธอเคยเผชิญ ความรู้สึกที่เธอพยายามกดทับไว้ตลอดหลายเดือนที่ทำงานใกล้ชิดเขา มันเริ่มพังทลายลงเหมือนเขื่อนที่แตกกะทันหัน “เพราะฉัน... ฉันเชื่อมั่นในตัวคุณมาตลอดค่ะ” รินกระซิบเบาๆ “ต่อให้คุณจะถูกตราหน้าว่าเป็นปีศาจ แต่สำหรับฉัน คุณคือคนเดียวที่สอนให้ฉันรู้ว่า... การมีชีวิตอยู่อย่างมีความหมายคืออะไร” คินนิ่งงันไปครู่หนึ่ง เขาสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่ไม่ได้เกิดจากเงินตราหรืออำนาจ แต่มันคือความภักดีที่บริสุทธิ์ที่สุด เขาค่อยๆ โน้มใบหน้าลงมา จนหน้าผากของเขาจรดกับหน้าผากของเธอ รินหลับตาลงรับสัมผัสที่คาดไม่ถึงนั้น บรรยากาศรอบตัวราวกับหยุดหมุน เหลือเพียงจังหวะการเต้นของหัวใจที่ประสานกันเป็นหนึ่งเดียว “ริน... ถ้าผมบอกว่าต่อจากนี้ไป ทุกอย่างที่เป็นของผม คือของคุณ คุณจะยังมองผมแบบนี้อยู่ไหม” คินเอ่ยถาม เสียงของเขาอ่อนโยนจนน่าใจหาย “ฉันไม่ได้ต้องการเงินของคุณค่ะ... ฉันต้องการแค่... ให้คุณกลับมามองเห็นตัวเองในแบบที่ฉันเห็น” ทว่าความเงียบแสนหวานนั้นกลับถูกทำลายลงด้วยเสียงแจ้งเตือนจากระบบเงินตราที่ดังสนั่นขึ้นในหัวของคิน จอโฮโลแกรมสีทองสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ พร้อมตัวเลือกที่ปรากฏขึ้นมาด้วยตัวอักษรสีแดงฉาน [ระบบตรวจสอบพบ "ความสัมพันธ์เกินขีดจำกัด": ระบบขอเสนอภารกิจพิเศษ "เจ้าของหัวใจหรือเพียงแค่ของเล่น" เลือกตัวเลือกเพื่อรับรางวัลอภิมหาอำนาจ] [ตัวเลือก A: ปฏิเสธความรู้สึกนี้และผลักไสเพื่อรักษาอำนาจสูงสุด (รางวัล: หุ้นส่วนบริษัทข้ามชาติทั่วโลก 50%)] [ตัวเลือก B: ตอบรับความรู้สึกและประกาศสถานะของเธอให้โลกรับรู้ (รางวัล: พลังหยั่งรู้แผนการศัตรูระดับ S)] คินเหลือบมองหน้าจอโฮโลแกรมก่อนจะหันไปสบตารินที่กำลังรอคอยคำตอบด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง เขายิ้มมุมปาก—รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอำมหิตอย่างที่เขาเคยใช้กับศัตรู แต่มันคือรอยยิ้มของชายผู้ที่ตัดสินใจเลือกเส้นทางเดินใหม่ ทว่าก่อนที่เขาจะทันได้เอ่ยปากตอบ เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้นอย่างแรงตามมาด้วยเสียงผลักประตูที่พังกระแทกเข้ามา จนรินต้องรีบถอยห่างจากคินด้วยความตกใจ "ขอโทษที่ขัดจังหวะความรักโรแมนติกนะครับคุณคิน แต่ดูเหมือนว่า 'ศัตรูเก่า' ของคุณที่เพิ่งถูกเขี่ยทิ้งเมื่อวาน จะพาคนมาปิดล้อมตึกนี้ไว้หมดแล้วครับ..." ชายในชุดสูทสีดำสนิทที่ยืนอยู่ตรงประตูคือบุคคลที่คินคิดว่าเขาได้จัดการทิ้งไปแล้วในนรกขุมที่ลึกที่สุด แต่ทว่าเขากลับมายืนอยู่ตรงนี้ พร้อมกับปืนเลเซอร์รุ่นสั่งทำพิเศษที่จ่อตรงมาที่รินโดยตรง! “ทิ้งผู้หญิงคนนั้นซะคิน... แล้วเลือกเอาว่า จะเอาชีวิตของเธอ หรือจะเอาอาณาจักรที่คุณเพิ่งสร้างมา!” ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดพลิกผันนี้กับผม แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ นายน้อย "ผู้กล้าตกอับ" นำความสะใจมาเสิร์ฟให้ทุกท่านเสมอครับ!