ศัตรูตัวฉกาจที่ซ่อนอยู่หลังม่าน

เสียงปรบมือแปะเบาๆ สามครั้งดังสะท้อนก้องห้องประชุมกระจกนิรภัยชั้นที่แปดสิบห้า ท่ามกลางบรรยากาศที่เย็นเยียบจนลมหายใจกลายเป็นไอจางๆ "ช่างเป็นแผนการที่แยบยล... และน่าสมเพชในเวลาเดียวกันครับคุณชายกิตติ" คินนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ราคาแพงระยับ สายตาคมกริบดั่งใบมีดโกนจ้องมองร่างสั่นเทาของชายวัยกลางคนในชุดสูทสั่งตัดพิเศษที่กำลังล้มพับลงไปกองกับพื้น ห้องประชุมอันโอ่อ่าแห่งนี้ถูกปิดตายด้วยระบบรักษาความปลอดภัยระดับสูงสุด ไม่มีสัญญาณสื่อสารใดเล็ดลอดออกไปได้ และไม่มีใครหน้าไหนกล้าก้าวเข้ามาด้านหน้าประตู หากคินยังไม่อนุญาต รินยืนนิ่งสงبيอยู่เบื้องหลัง ร่างเพรียวในชุดสูทรัดรูปสีดำสนิทกำลังถือแท็บเล็ตแสดงกราฟฟิกการล่มสลายของหุ้นตระกูลวรโชติที่ร่วงดิ่งลงเหวแบบเรียลไทม์ ตัวเลขสีแดงฉานนับหมื่นล้านกำลังละลายหายไปในอากาศภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที "แก... แกมันเป็นใครกันแน่ไอ้คิน!" กิตติกัดฟันกรอด เลือดสีสดไหลซึมออกจากมุมปากจากการถูก์การ์ดเงาของคินซัดเข้าให้เต็มแรงเมื่อครู่ ศักดิ์ศรีของทายาทตระกูลเก่าแก่ที่เคยเหยียบย่ำคนอื่นมาทั้งชีวิต พังทลายไม่เหลือชิ้นดีในกำมือของชายหนุ่มที่เขาเคยเห็นว่าเป็นแค่เกมเมอร์ตกอับไร้ค่า "จำผมไม่ได้จริงๆ หรือครับ?" คินโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นที่มุมปาก "เมื่อสามปีก่อน ตอนที่บริษัทของพ่อผมล้มละลายเพราะฝีมือการปั่นหุ้นของตระกูลคุณ คุณยืนหัวเราะอยู่เหนือร่างของพ่อผมที่กำลังกุมขวิดด้วยความสิ้นหวัง... วันนี้ ผมแค่นำดอกเบี้ยพร้อมต้นทุนมาคืนให้เท่านั้นเอง" "แก... ผู้อยู่เบื้องหลังระบบนั่นคือแกหรอ ระบบเศรษฐีบ้าบออะไรนั่น..." กิตติเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว ข้อมูลวงในที่ถูกขุดคุ้ย การเทขายหุ้นในพริบตา และอำนาจเงินมหาศาลที่ไร้ที่มาที่ไป ทุกอย่างมันกระจ่างชัดแล้วว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ "ระบบเหรอครับ?" คินหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความดุดันและเยือกเย็น "สำหรับผม มันคือ 'เครื่องมือ' ในการลงทัณฑ์พวกสุนัขรับใช้ที่คิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของโลกใบนี้ต่างหาก" คินส่งสัญญาณมือเพียงนิดเดียว รินก็ก้าวออกไปข้างหน้า เธอแตะปลายนิ้วลงบนหน้าจอแท็บเล็ตเพื่อยืนยันคำสั่งขั้นเด็ดขาด [ติ๊ง! ยืนยันการซื้อกิจการทั้งหมดของตระกูลวรโชติด้วยเงินสด 100%] [วงเงินคงเหลือในระบบ: ∞ (ไม่จำกัด)] เสียงแจ้งเตือนจากระบบเศรษฐีดังขึ้นในโสประสาทของคิน มันคือเสียงแห่งชัยชนะที่หวานหอมที่สุดในรอบสามปีที่ผ่านมา กิตติกรีดร้องออกมาด้วยความสิ้นหวัง เมื่อหน้าจอโปร่งแสงขนาดใหญ่ที่ฉายภาพทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลถูกเปลี่ยนเป็นสีแดงพร้อมข้อความ 'ยึดครองสำเร็จ' บ้านพักตากอากาศ หุ้นในตลาดหลักทรัพย์ รถยนต์หรูหรานับสิบคัน และแม้แต่ที่ดินบรรพบุรุษ ตอนนี้ได้กลายเป็นสมบัติของคินไปจนหมดสิ้นแล้ว "แกมันปีศาจ... แกมันไม่ใช่คน!" กิตติพยายามคลานหนีสุดชีวิต แต่ถูกเงาสองร่างของบอดี้กัርดกดไหล่ให้จมลงกับพื้นพรมตามเดิม "ผมก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่งครับ... ที่บังเอิญมีเงินซื้อชีวิตพวกคุณได้ทั้งตระกูล" คินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทให้เข้ารูปอย่างเนียบกริบ สายตากวาดมองผลงานตรงหน้าด้วยความไร้ความปราณี ทว่า ในวินาทีที่ทุกอย่างกำลังจะจบลงด้วยความสะใจขั้นสุด เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงก็ดังลั่นขึ้นทั่วทั้งชั้น 85! *หวอ—! หวอ—!* หลอดไฟทั่วห้องเปลี่ยนจากสีขาวนวลเป็นสีแดงก่ำกะพริบถี่ๆ รินขมวดคิ้วมุ่น นิ้วเรียวรีดเร้นข้อมูลบนแท็บเล็ตด้วยความเร็วสูงเพื่อเช็กระบบป้องกันภัย "ท่านประธานคะ... ระบบป้องกันภายนอกถูกเจาะด้วยรหัสผ่านระดับมาสเตอร์คีย์ค่ะ!" รินหันมามองคินด้วยแว่นตาที่สะท้อนแสงไฟสีแดง แววตาฉายแววตื่นตระหนกเป็นครั้งแรก คินไม่ได้แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย เขายังคงยืนนิ่ง ใบหน้าหล่อเหลายังคงความเยือกเย็นดั่งน้ำแข็ง แต่ดวงตากลับหรี่แคบลงด้วยความระแวดระวัง ประตูห้องประชุมกระจกนิรภัยที่ควรจะเปิดออกไม่ได้ กลับถูกความร้อนจากลำแสงเลเซอร์ตัดผ่านจนขอบเหล็กละลายกลายเป็นของเหลว กลิ่นไอความเย็นยะเยือกแปลกประหลาดแผ่ซ่านเข้ามาในห้อง พร้อมกับเสียงฝีเท้าของใครบางคนกำลังก้าวเข้ามาทีละก้าว... อย่างมั่นคง... และเย่อหยิ่ง "น่าประทับใจจริงๆ คิน... ไม่คิดเลยว่าเด็กเหลือขอในวันนั้น จะกลายมาเป็นคนล้างบางตระกูลวรโชติได้รวดเร็วขนาดนี้" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังลอดผ่านกลุ่มควันจางๆ ที่ลอยอบอวลอยู่หน้าประตูกระจกที่พังทลาย ร่างของชายสูงวัยในชุดสูทสีขาวบริสุทธิ์ ปักลวดลายงูสลักด้วยด้ายทองคำแท้ก้าวเท้าพ้นกลุ่มควันเข้ามา ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มใจดีที่เคลือบยาพิษเอาไว้ ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยอำนาจมืดที่เหนือกว่ากิตติหลายร้อยเท่า รินถึงกับหน้าถอดสีเมื่อเห็นใบหน้านั้นชัดเจน "นะ... นั่นมัน... ผู้ก่อตั้งกองทุนเงาโลก!" คินหรี่ตาลงมองผู้มาใหม่ รอยยิ้มเยาะหยันผุดขึ้นที่มุมปากอีกครั้งเมื่อตระหนักได้ว่า... ปลาตัวใหญ่ที่สุดที่ซ่อนอยู่หลังม่านมาตลอดสามปี ได้โผล่หัวออกมาด้วยตัวเองแล้ว ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดพลิกผันนี้กับผม แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ นายน้อย "ผู้กล้าตกอับ" นำความสะใจมาเสิร์ฟให้ทุกท่านเสมอครับ!