เดิมพันด้วยเงินหมื่นล้าน

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารหนาปึ้กบนโต๊ะไม้มะฮอกกานีราคาแพงระยับดังสนั่นห้องประชุมใหญ่แห่งนี้ ไร้ซึ่งความเกรงใจใดๆ ทั้งสิ้น "คุณคิน... นี่คุณเสียสติไปแล้วจริงๆ หรือครับ? โปรเจกต์พัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษอัจฉริยะมูลค่าสามหมื่นล้านเครดิตนี้ ไม่ใช่เรื่องที่คุณจะเอาเงินสดในมือมาละลายเล่นเหมือนซื้อขนมในร้านสะดวกซื้อนะ!" เสียงหัวหน้าคณะกรรมการประมูลนามว่า 'ชัย องค์กรณ์' ดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางความเงียบงันของห้องประชุมระดับชาติ ใบหน้าของชายวัยกลางคนผู้ทรงอิทธิพลบิดเบี้ยวด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย สายตากวาดมองชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทที่นั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยความสมเพชเวทนา ในสายตาของเหล่าบรรดาเฒ่าชะลาและนักธุรกิจเขี้ยวลากดิน คิน เป็นเพียงแค่เศษสวะที่โชคดีถูกหวยในตลาดเกมออนไลน์เมื่อหลายเดือนก่อน ไม่มีรากเหง้าตระกูลผู้ดีเก่า ไม่มีเส้นสายทางการเมือง และที่สำคัญที่สุด... พวกเขาเชื่อมั่นว่าเงินในบัญชีของคินเป็นเพียงแค่ฟองสบู่ที่พร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ ริน ที่นั่งอยู่เคียงข้างในฐานะเลขาฯ ส่วนตัว ขยับกรอบแว่นเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวใต้โต๊ะกำลังจรดลงบนหน้าจอแท็บเล็ตเพื่อตรวจสอบความเคลื่อนไหวของกระแสเงินสด ใบหน้าของเธอนิ่งสงบราวกับผืนน้ำไร้ระลอกคลื่น แม้หัวใจจะเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น แต่เธอกลับเชื่อมั่นในตัวผู้ชายคนนี้อย่างไม่มีเงื่อนไข เพราะเธอคือคนเดียวที่เห็นคินผ่านมานรกขุมที่ลึกที่สุดด้วยกัน "คุณชัยพูดถูกครับ..." คินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบราวกับสายน้ำในฤดูหนาว แต่กลับแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลจนทำให้แอร์ในห้องประชุมอุณหภูมิลดฮวบลงทันที "เงินสามหมื่นล้านเครดิต มันอาจจะเป็นเงินเก็บทั้งชีวิตของบริษัทตระกูลองค์กรณ์ของคุณ..." คินหยุดพูดไปชั่วขณะ ปรายตามองเอกสารข้อเสนอโครงการที่ถูกผลักกลับมาหาเขาด้วยความรังเกียจ ก่อนจะยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเยือกเย็นที่ทำให้อุณหภูมิรอบตัวดิ่งลงอีก "...แต่มันเป็นเพียงแค่เศษเงินทอนในกระเป๋าเสื้อของผมเท่านั้นครับ" สิ้นคำพูดนั้น เสียงหัวרויฮึฮะจากฝั่งคณะกรรมการก็ดังขึ้นทันที หลายคนส่ายหัวด้วยความระอา บ้างก็กระซิบกระซาบถึงความไร้เดียงสาของเด็กเมื่อวานซืนที่คิดจะมาเล่นเกมการเมืองระดับชาติ "สามหมื่นล้านเศษเงินทอนงั้นรึ? ช่างกล้าพูดนัก!" ชัยลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือทาบลงบนโต๊ะ โน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อกดดัน "ถ้าคุณแน่จริงและมีปัญญาจ่ายจริง ทำไมไม่แสดงหลักทรัพย์ค้ำประกันระดับพรีเมียมให้ที่ประชุมดูสิครับ? หรือว่าที่คุณนั่งทำฟอร์มขรึมอยู่ตรงนี้ แท้จริงแล้วในบัญชีของคุณมีตัวเลขเหลือไม่ถึงสามร้อยล้านด้วยซ้ำ!" ความกดดันพุ่งถึงขีดสุด บรรดานักข่าวเศรษฐกิจที่นั่งอยู่หลังกระจกใสเริ่มหยิบกล้องขึ้นมาเตรียมบันทึกภาพความพ่ายแพ้ของมหาเศรษฐีหน้าใหม่ รินเหลือบมองคินเล็กน้อย เธอเห็นรอยยิ้มที่มุมปากของเขาลึกขึ้น ดวงตาคู่นั้นไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย "ริน..." คินเอ่ยสั้นๆ โดยไม่ละสายตาจากชัย "ค่ะ... ขออภัยครับ เรียบร้อยแล้วค่ะ เอ๊ย... เรียบร้อยแล้วครับท่านประธาน" รินเกือบหลุดปาก เธอรีบปรับน้ำเสียงให้เป็นทางการทันที พร้อมกับส่งแท็บเล็ตที่มีการเชื่อมต่อระบบความปลอดภัยระดับสูงสุดไปยังหน้าจอโปรเจกเตอร์กลางห้องประชุม หน้าจอขนาดมหาสเกลสว่างวาบขึ้น ปรากฏสัญลักษณ์การันตีตัวตนจากธนาคารกลางโลกและ... *ระบบเศรษฐีไร้ขีดจำกัด* ไม่มีเสียงแจ้งเตือนใดๆ นอกจากตัวเลขเงินฝากในบัญชีที่ถูกเปิดเผยต่อหน้าธารกำนัล... *35,420,000,000,000 เครดิต* สามหมื่นห้าพันล้านล้านเครดิต! ลมหายใจของคนทั้งห้องประชุมสะดุดกึก รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าของชัยแข็งค้าง ดวงตาเบิกโพลงจนแทบทะลักออกจากเบ้า เสมียนและคณะกรรมการหลายคนถึงกับทรุดตัวลงพิงพนักเก้าอี้ด้วยความช็อกตาค้าง สมองของพวกเขาหยุดทำงานไปชั่วขณะเมื่อเผชิญหน้ากับตัวเลขที่มากกว่างบประมาณประจำปีของประเทศบางประเทศเสียอีก "ทะ... ทำไม... เป็นไปไม่ได้!" ชัยพึมพำเสียงสั่นเครือ ใบซีดเผือดไร้สีเลือด เหงื่อกาฬไหลพรั่งพรูลงตามกรอบหน้า ความมั่นใจทั้งหมดมลายหายไปในพริบตา ราวกับถูกตบเข้าที่ใบหน้าฉาดใหญ่ด้วยเหล็กกล้าร้อนๆ คินค่อยๆ ลุกขึ้นยืน จัดปกเสื้อสูทให้เข้ารูปอย่างใจเย็น เขาก้าวเท้าช้าๆ เดินเข้าไปใกล้ชัยที่กำลังยืนขาแข็งค้างอยู่ตรงหน้า กลิ่นอายของอำนาจที่แท้จริงแผ่ซ่านออกมาราวกับพญามารที่ตื่นจากการหลับใหล "เงินสามหมื่นล้านที่คุณดูแคลน ผมโอนเข้าบัญชีกลางของโครงการเรียบร้อยแล้วครับ..." คินโน้มตัวลงกระซิบข้างหูชัยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือนทุกอณูวิญญาณ "...และตอนนี้ บริษัทของคุณ กำลังจะถูกผมกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดเพื่อปลดคุณออกจากตำแหน่งในอีกสามนาทีข้างหน้า" ชัยเข่าทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นในทันที ดวงตาเหม่อลอยสิ้นหวัง ทว่า ในขณะที่บรรยากาศแห่งชัยชนะกำลังโอบล้อมตัวคินไว้ รินที่ยืนถือแท็บเล็ตอยู่ด้านหลังกลับหน้าถอดสีขึ้นมาอย่างกะทันหัน นิ้วเรียวสั่นเทาขณะกดรีเฟรชหน้าจอระบบ "ท่านประธานคินคะ... เอ่อ... ครับ!" รินส่งเสียงเรียกด้วยความตื่นตระหนก สายตาจ้องมองข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานที่เพิ่งเด้งขึ้นมาบนระบบหลังบ้าน "...ระบบส่งสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินครับ มีการแฮกเกอร์ระดับมหากาฬกำลังเจาะเข้าสู่ฐานข้อมูลลับสุดยอดของโปรเจกต์ที่เราเพิ่งชนะการประมูลเมื่อกี้..." คินขมวดคิ้วมุ่นเป็นครั้งแรก รอยยิ้มเยือกเย็นหายไปจากใบหน้า แทนที่ด้วยประกตาดุดันเฉียบคม หน้าจอโปรเจกเตอร์กลางห้องประชุมที่ควรจะเป็นกราฟฟิกแสดงความสำเร็จ กลับถูกแทนที่ด้วยหน้าจอสีดำสนิท มีข้อความตัวอักษรสีเลือดวิ่งผ่านรวดเร็วจนอ่านแทบไม่ทัน ก่อนที่ภาพวิดีโอจากกล้องวงจรปิดในห้องนิรภัยใต้ดินของตระกูลปริศนาจะปรากฏขึ้น ร่างของหญิงสาวปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทกำลังยืนอยู่หน้าตู้นิรภัยที่เก็บ "กุญแจศิลาโบราณ" หัวใจสำคัญของโปรเจกต์นี้ เธอกำลังถือมีดสั้นเล่มหนึ่งจ่อคอหอยของบุคคลที่คินคาดไม่ถึงที่สุด... แล้วภาพบนจอก็ซูมเข้าที่ใบหน้าของหญิงสาวคนนั้น รอยยิ้มเย้ยหยันที่มุมปากของเธอส่งตรงมายังคินผ่านเลนส์กล้อง ราวกับจงใจท้าทายให้เขาไปตาย ดวงตาของคินเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกตะลึงระคนโกรธเกรี้ยว เมื่อตระหนักได้ว่านี่ไม่ใช่แค่เกมธุรกิจธรรมดาเสียแล้ว แต่เป็นกับดักมรณะที่ถูกวางไว้รอเขาล่วงหน้า! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดพลิกผันนี้กับผม แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ นายน้อย "ผู้กล้าตกอับ" นำความสะใจมาเสิร์ฟให้ทุกท่านเสมอครับ!