ระบบสั่งซื้อไอเทมข้ามมิติ

"มันไม่ใช่แค่เกม... ริน เธอเข้าใจสิ่งที่ฉันกำลังจะสื่อไหม" เสียงทุ้มต่ำของคินดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานส่วนตัว แสงไฟนีออนสีนวลจากหน้าจอโฮโลแกรมสะท้อนลงบนกรอบแว่นสายตาของหญิงสาวเบื้องหน้า รินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก นิ้วเรียวที่กำลังเคาะแป้นพิมพ์เพื่อรายงานผลประกอบการประจำไตรมาสหยุดชะงักลงทันที เมื่อสิ่งที่ปรากฏอยู่บนโต๊ะทำงานไม่ใช่เอกสารทางธุรกิจ แต่เป็น "ดาบเหล็กกล้าโบราณ" ที่ส่งไอความเย็นเยียบแผ่ออกมาจนหยดน้ำเกาะพราว มันคือไอเทมระดับตำนานที่คินเพิ่งกดสุ่มได้จาก "ระบบเศรษฐี" ในเกมออนไลน์ต่างโลกเมื่อสามนาาทีก่อน—และตอนนี้ มันนอนนิ่งอยู่บนโต๊ะไม้มะฮอกกานีราคาแพงระยับในโลกความเป็นจริง "ท่านคิน... หรือว่าสิ่งของทั้งหมดที่เราลงทุนซื้อขายในเกม..." รินสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ดวงตาหลังกรอบแว่นเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง มือเรียวสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อเอื้อมไปแตะคมดาบที่ไร้รอยขีดข่วน "มันไม่ได้ถูกจำกัดอยู่แค่ในเซิร์ฟเวอร์อีกต่อไปแล้วอย่างนั้นหรือคะ... เอ๊ย... อย่างนั้นหรือครับ?" เธอลนลานแก้คำพูดทันائيเมื่อเผลอใช้สรรพนามที่ไม่คุ้นชิน คินแย้มยิ้มมุมปาก รอยยิ้มนั้นทั้งเยือกเย็นและทรงอำนาจจนรินต้องหลบสายตา "ถูกต้องครับ ระบบไม่ได้แค่ให้เงินเพื่อซื้อความบันเทิง แต่มันกำลังมอบ 'อำนาจที่แท้จริง' ให้เราเป็นผู้กำหนดกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้ต่างหาก" เขายื่นสมาร์ทโฟนหรูหราที่เชื่อมต่อกับอินเทอร์เฟซของระบบให้รินดู หน้าจอสีดำสนิทปรากฏข้อความแจ้งเตือนใหม่เอี่ยมที่สั่นสะท้อนความโลภของมนุษย์ในรูปแบบที่ปฏิเสธไม่ได้ [แจ้งเตือนจากระบบเศรษฐี: ตรวจพบการทำธุรกรรมข้ามมิติสำเร็จ] [ท่านสามารถเลือกเบิกถอน 'สินทรัพย์ดิจิทัล' แปลงสภาพเป็น 'วัตถุกับต้อง' ในโลกแห่งความเป็นจริงได้แล้ววันนี้] [วงเงินคงเหลือในบัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัด: อนุมัติการใช้งานเต็มพิกัด] "ถ้าเช่นนั้น..." รินเงยหน้าขึ้นสบตาเขา หัวใจเต้นระรัวราวกับกลองศึก "พวกตระกูลวรโชติที่กำลังฮุบหุ้นบริษัทของเราอยู่ในตอนนี้..." "พวกมันคิดว่ากำลังเล่นเกมการเงินที่พวกมันถือไพ่เหนือกว่า" คินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายแผ่รังสีความดุดันและเยือกเย็นออกมาจนบรรยากาศในห้องราวกับลดฮวบลงหลายองศา "แต่พวกมันไม่รู้เลยว่า... เราไม่ได้แค่ถือหุ้น เรากำลังจะซื้อทั้งบริษัทของพวกมัน แล้วเขี่ยพวกมันทิ้งเหมือนเศษขยะชิ้นหนึ่ง" เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือราคาแพงของรินดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางความตึงเครียด มันคืออีเมลจากตลาดหลักทรัพย์—หุ้นของตระกูลวรโชติร่วงดิ่งลงเหวในเวลาเพียงเสี้ยววินาที แรงกระแทกจากการเทขายอย่างไร้เหตุผลทำให้มูลค่าตลาดของพวกมันหายไปหลายพันล้านในพริบตาเดียว "ท่านคินครับ..." เสียงของรินสั่นเครือด้วยความสะใจปนหวาดหวั่น "ฝั่งนั้นเริ่มติดต่อเข้ามาทางสายด่วนแล้วครับ พวกเขาบอกว่า... อยากขอเจรจา" คินแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ สายตาดุดันมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่ที่มองเห็นวิวเมืองหลวงยามค่ำคืน แสงไฟจากตึกสูงระฟ้าช่างดูเล็กกระจิรฤทธิ์เหลือเกินเมื่อเทียบกับอำนาจที่เขากำลังถือครองอยู่ในมือเวลานี้ "ปล่อยให้พวกมันรอจนกว่าจะสิ้นสุดเวลาทำการ" คินสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด ไร้ความปราณีใดๆ ทั้งสิ้น "แล้วเตรียมเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวให้พร้อม เราจะไปงานเลี้ยงการกุศลคืนนี้ เพื่อไปดูสีหน้าของคนที่เคยเหยียบย่ำเรา... ในวันที่พวกมันต้องก้มกราบแทบเท้าเราด้วยตัวเอง" รินพยักหน้ารับคำสั่งอย่างแข็งขัน เธอสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความมั่นใจ ก่อนจะหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาจัดการตามคำบัญชาของนายเหนือหัว ทว่า ในจังหวะนั้นเอง หน้าจอโฮโลแกรมของระบบเกมที่ควรจะปิดตัวลงไปแล้ว กลับสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ไม่คาดฝัน [ตรวจพบเป้าหมายพิเศษระดับ SS: "อดีตคู่หมั้นผู้ทรยศ" กำลังพยายามเข้าถึงระบบผ่านช่องทางลับ] [ระบบเสนอทางเลือกพิเศษ: ท่านต้องการ "ซื้อขาด" หุบเขาและตระกูลของเธอในราคา 10,000 ล้านเครดิต ทันทีหรือไม่?] คินชะงักฝีเท้าที่กำลังจะก้าวเดิน ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อเห็นรายชื่อและภาพโฮโลแกรมของหญิงสาวผู้คุ้นเคยปรากฏขึ้นบนจอ มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นอย่างน่ากลัว ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทนี้กับผม แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ นายน้อย "ผู้กล้าตกอับ" นำความสะใจมาเสิร์ฟให้ทุกท่านเสมอครับ!