ข้อมูลในระบบ

เสียงคลิกของแป้นพิมพ์แล็ปท็อปรุ่นเก่าดังระรัวท่ามกลางความมืดมิดของห้องทำงานในยามวิกาล แสงสีฟ้าจากหน้าจอสะท้อนลงบนใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยความเคร่งเครียดของกรณ์ ดวงตาคู่คมจ้องมองตัวเลขและโค้ดโปรแกรมที่ไหลผ่านราวกับสายน้ำแห่งความลับ ขณะที่รัญยา—หญิงสาวผู้มีแววตาดุดั่งเหยี่ยวและสัญชาตญาณนักล่า—ยืนกอดอกพิงผนังห้อง สายตาของเธอมองตรงไปยังหน้าจอด้วยความคาดหวังที่ระคนความหวาดระแวง "คุณแน่ใจนะว่าไฟร์อลของมูลนิธิจะหน-าแน่นน้อยกว่าที่เราประเมินไว้" กรณ์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือความกังวลอย่างเห็นได้ชัดในขณะที่นิ้วเรียวยาวของเขายังคงพิมพ์คำสั่งชุดสุดท้ายลงไป รัญยาไม่ตอบทันที เธอขยับตัวเข้ามาใกล้ ชายเสื้อผ้าไหมราคาแพงเสียดสีเบาๆ กับขอบโต๊ะ กลิ่นน้ำหอมจางๆ ประจำตัวของเธอลอยปะปนกับกลิ่นอับของเอกสารเก่าในห้อง "ถ้าฉันไม่แน่ใจ เราคงไม่มานั่งเสี่ยงคุกเสี่ยงตารางกันอยู่ในห้องนี้หรอกครับ... คุณกรณ์" เธอจงใจเน้นเสียงที่พยางค์สุดท้าย เพื่อเตือนให้เขาระลึกถึงเดิมพันที่พวกเขากำลังแบกรับอยู่ มันไม่ใช่แค่เรื่องของการทุจริตเงินกองทุนบูรณะโบราณวัตถุ แต่มันคือเบาะแสชิ้นสำคัญที่อาจเชื่อมโยงไปถึงการเสียชีวิตอย่างมีเงื่อนงำของพ่อแม่กรณ์เมื่อหลายปีก่อน ความจริงที่ถูกฝังกลบไว้ใต้กองเอกสารทางราชการและบัญชีลับกำลังรอเวลาถูกขุดคุ้ย รัญยาทรุดตัวลงนั่งเก้าอี้ข้างกายเขา นิ้วมือเรียวบางแย่งควบคุมเมาส์จากมือของกรณ์อย่างรวดเร็ว "ถอยไป... ตาฉัน" ดวงตาของเธอเป็นประกายยามเมื่อตัวเลขฐานข้อมูลชุดใหญ่ถูกดึงขึ้นมาแสดงผลบนหน้าจอ โค้ดสีเขียวเข้มตัดกับพื้นหลังสีดำมืด ความเงียบสงบภายในห้องถูกแทนที่ด้วยเสียงหัวใจที่เต้นโครมครามของคนทั้งคู่ ระบบรักษาความปลอดภัยระดับสูงของบริษัทเอกชนที่เป็นฉากหน้าให้กับเครือข่ายฟอกเงินกำลังถูกเจาะทีละชั้น ประดุจกำแพงเมืองที่ถูกกองกำลังทหารบุกทะลวง "อีกนิดเดียว..." รัญยาพึมพำริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่นจนแทบไร้สีเลือด เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นตามไรผมของเธอ แม้เธอจะดูมั่นใจตลอดเวลา แต่เบื้องหลังความเยือกเย็นนั้นคือความกดดันมหาศาล หากพวกเขาล้มเหลว หลักฐานทั้งหมดจะถูกลบอัตโนมัติ และพวกเขากลุ่มนี้จะกลายเป็นเพียงอาชญากรผู้บุกรุกระบบ กรณ์มองเสี้ยวหน้าของหญิงสาว ความรู้สึกซับซ้อนบางอย่างก่อตัวขึ้นในอก เขาทั้งชื่นชมความกล้าหาญของเธอและระแวงในเวลาเดียวกัน รัญยาไม่ใช่ผู้หญิงที่จะยอมทำอะไรโดยไม่มีผลประโยชน์ทับซ้อน แล้วอะไรคือแรงจูงใจที่แท้จริงเบื้องหลังความช่วยเหลือในครั้งนี้เล่า? "เจอแล้ว..." เสียงอุทานด้วยความโล่งอกหลุดจากปากรัญยา พร้อมกับหน้าจอที่เปลี่ยนรูปแบบเป็นรายชื่อธุรกรรมการเงินมหาศาล ข้อมูลในระบบปรากฏขึ้นตรงหน้า—บัญชีลับที่ถูกซ่อนไว้ในเซิร์ฟเวอร์สำรอง ชื่อของบุคคลระดับสูงหลายคนปรากฏหราในฐานะผู้รับผลประโยชน์ รวมถึงชื่อของคนที่กรณ์คุ้นเคยเป็นอย่างดี คนที่เคยแสดงความเสียใจต่อหน้าหลุมศพของพ่อแม่เขาด้วยรอยยิ้มจอมปลอม กรณ์รู้สึกราวกับถูกกระชากวิญญาณออกจากร่าง เลือดในกายเย็นเฉียบ มือที่วางอยู่บนโต๊ะกำเข้าหากันแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว ความแค้นที่ถูกกดทับไว้เนิ่นนานนับปีปะทุขึ้นในอก ประดุจเปลวเพลิงที่ได้รับเชื้อฟืนชั้นดี แต่ทว่า... ในวินาทีที่รัญยากำลังกดคัดลอกไฟล์ข้อมูลทั้งหมดลงในแฟลชไดรฟ์ เสียงเตือนภัยสีแดงฉานก็สว่างวาบขึ้นทั่วทั้งหน้าจอ พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนที่วิ่งผ่านรัวเร็ว *System Alert: Unauthorized Access Detected. IP Traced.* รัญยาหน้าถอดสีทันที เธอลนลานขยับมือปิดโปรแกรม "บ้าจริง... มันตั้งระบบดักจับอัตโนมัติไว้ พวกมันรู้ตัวแล้ว!" กรณ์ผุดลุกขึ้นยืนสัญชาตญาณการเอาตัวรอดสั่งการให้เขาคว้าแฟลชไดรฟ์สีดำสนิทออกจากช่องเสียบ ทว่าก่อนที่นิ้วของเขาจะแตะโดนตัวอุปกรณ์ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงหลายคู่ก็ดังสะท้อนก้องมาจากทางเดินด้านนอก ใกล้เข้ามาทุกที... ทุกที... ประตูล็อกอัตโนมัติของห้องทำงานถูกตัดกระแสไฟจนมืดสนิท มีเพียงแสงสีแดงจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่กะพริบถี่ๆ สาดส่องใบหน้าที่ตื่นตระหนกของทั้งสองคน และก่อนที่พวกเขาจะทันได้ขยับตัวไปไหน... เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งอย่างเป็นจังหวะ ราวกับเสียงเคาะโลงศพที่มารอรับพวกเขาอยู่เบื้องหน้า ด้วยความเคารพรักจากใจจริง - นาโนบอทมาสเตอร์ -